[00:00:09.6] TEACHER: Dzień dobry. [00:00:10.9] speaker_1: Dzień dobry. [00:00:12.5] TEACHER: Cześć, cześć, cześć. Coś się stało z moim ekranem. Widzę wszystko w bardzo ciemnych kolorach. Powiedzcie mi proszę, czy wy też widzicie jakieś różnice, czy tak jak zawsze wygląda? [00:00:26.3] speaker_1: Nie, zawsze dobrze. [00:00:28.0] TEACHER: Tak? To znaczy coś się zepsuło. [00:00:31.0] speaker_2: Dzień dobry. [00:00:32.1] TEACHER: Dzień dobry, cześć. Tak. Kochani, jak wam powolutku mija tydzień? Polino, jak ci mija tydzień? [00:00:41.2] speaker_1: Bardzo gorąco w tym tygodniu. I patrzę na pogodę, która będzie w sobotę, w niedzielę to mnie już bardzo strasznie. [00:00:54.4] TEACHER: A coś? A co się takiego odbędzie w sobotę i w niedzielę? [00:00:58.1] speaker_1: Trzydzieści dziewięć stopni w niedzielę i trzydzieści osiem w sobotę. [00:01:03.8] TEACHER: Okej. [00:01:04.7] speaker_1: To dla mnie za bardzo ciężko. [00:01:08.2] TEACHER: I co myślisz robić? [00:01:10.7] speaker_1: Myślę. No ja nie myślę. Ja muszę iść do pracy i w niedzielę będę w domu w drugiej połowie dnia. I u nas my mamy, mamy klima. Mamy klima i będę siedzieć pod klimą. [00:01:34.0] TEACHER: Tak. Tylko wyczyśćmy teraz końcówki. [00:01:36.7] speaker_1: Będzie. Będziemy siedzieć pod klimą. [00:01:43.3] TEACHER: Pod klimą. [00:01:44.8] speaker_1: Klimą. [00:01:46.5] TEACHER: Okej. Mnie się wydaje, że większość ludzi będzie miała bardzo, bardzo podobnie. Niestety. Tak. Marino, a tobie jak mija tydzień? [00:01:58.2] speaker_1: Wszystko w porządku. Teraz pogoda też bardzo ciepła. Mamy trzydzieści stopni. [00:02:12.8] TEACHER: A czym się zajmujecie? Mija tydzień, to ja w ogóle nie o pogodę się pytam. Czym się zajmujesz? [00:02:21.6] speaker_1: Nic, nic nie robimy. Pławaję w morze. [00:02:28.4] TEACHER: Pływamy w morzu. [00:02:30.3] speaker_1: W morzu. Na basenie. [00:02:34.0] TEACHER: W basenie pływacie. [00:02:36.3] speaker_1: W basenie. Tak. I nic nie robimy. [00:02:41.5] TEACHER: Okej, a jakiś wam drineczki tam przynoszą? Pijecie coś? Czy wy nic nie jecie? [00:02:46.6] speaker_1: Tak, tak, jemy. [00:02:50.6] TEACHER: Okej. Ślicznie. Haniu, a tobie jak tydzień mija? [00:02:56.0] HANIA: Dzień dobry. Wszystko w porządku, jak zawsze. Jestem w pracy, ale to stały stan. Wczoraj miałam dzień wolny. [00:03:06.2] TEACHER: Super. [00:03:07.1] HANIA: Trochę odpoczywałam. Sprowadziłam dzieci do przedszkoli. Walczyłam z lodówką, bo ktoś, ktoś z moich dzieci nie zamknął drzwi i było dużo lodu. A miałam zajęcia z polskiego. I co innego. A otrzymałam wczoraj decyzję po drugiej karcie. To bardzo dobrze nowina dla mnie. [00:03:38.5] TEACHER: Tak. [00:03:39.6] HANIA: No i jeszcze coś. I wczoraj mojemu tacie robili to już trzecia operacja na serce. I teraz czekam na jakieś nowiny. [00:03:53.2] TEACHER: Tylko wtedy czekamy jakichś wiadomości, kochanie, wiesz? Tak, czekamy wiadomości. No dobrze, rozumiem, że skoro dobrze odzywasz się o decyzji, że ona jest pozytywna. [00:04:05.5] HANIA: Tak, to druga karta. Czekam na druk. Druk plastiku. Druk karty. I moje dzieci podłączone temu. Czekam decyzję po ich wniosku. [00:04:22.7] TEACHER: Okej. Aha. Czyli jeszcze karty na dzieci, tak? [00:04:26.7] HANIA: Tak, tak. Ale my mamy na ten czas karta działająca, tak, do lipca następnego roku, dwudziestego siódmego. Ale ja wcześniej złożyłam w styczniu, bo pierwsze czekałam półtora roku i tak wypadło ta karta za po jednoosobowej działalności za cztery miesiące. [00:04:52.3] TEACHER: Okej. Aha. Czyli w Polsce trzeba zakładać, zakładać biznesy, żeby szybciej dostawać karty, tak? [00:04:59.3] HANIA: Nie no to lepiej pracować. [00:05:03.0] TEACHER: Okej, super. Zamieńmy tylko jeszcze jedno słowo. Nie działa. Ona ta karta jest aktywna. [00:05:11.3] HANIA: Aktywna. [00:05:12.3] TEACHER: Tak, ona aktywna. Super. Dobrze. Walerio, a tobie jak mija tydzień? [00:05:19.5] speaker_1: Normalnie. Nic nowego, nic interesującego. A przepraszam. [00:05:33.2] TEACHER: Czym się zajmujesz cały tydzień? [00:05:37.1] speaker_1: Pracowałam. Wczoraj sprzątałam mieszkanie. Tak. Nie wiem, co jeszcze powiedzieć. [00:05:46.8] TEACHER: Okej. Wszystko wysprzątałaś czy coś zostało? [00:05:53.6] speaker_1: Po prostu zwykle sprzątałam. [00:05:58.2] TEACHER: Ale pytanie jest nieco inne. Czy wszystko wysprzątałeś, czy coś jeszcze zostało? [00:06:04.9] speaker_1: Nie rozumiem. [00:06:06.5] TEACHER: Wszystko posprzątałaś, co musiałaś? [00:06:10.4] WALERIA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [00:06:14.0] TEACHER: <<>> <<>> <<>> <<>> [00:06:15.7] WALERIA: <<>> <<>> <<>> <<>> [00:06:19.4] TEACHER: No właśnie wysprzątać. [00:06:22.2] WALERIA: <<>> <<>> <<>> [00:06:30.2] TEACHER: Dobrze. Andrii- [00:06:31.6] WALERIA: Trudny, trudny ranek. Przepraszam. [00:06:35.9] TEACHER: Trudny poranek. [00:06:37.4] WALERIA: Poranek. Tak. [00:06:39.0] TEACHER: Ale ty nie masz godziny dziewiątej. Ty już masz późniejszą. Co ty narzekasz na godzinę? Tak. Ty zaraz obiad będziesz jadła. Mm. No okej. Andrieju, jak tobie mija tydzień? [00:06:55.4] speaker_5: Tak wszystko po staremu. Mam pracę. Więcej pracy. Chodzi do siłowni. Tak. Niczego niezwykłego. [00:07:08.5] TEACHER: Okej. Tylko chodzę na siłownię. [00:07:10.9] speaker_5: Chodzi na siłownię. [00:07:12.3] TEACHER: Tak. Jak się podoba na siłowni? Czy zauważyłeś, że już jest mniej ludzi? [00:07:20.7] speaker_5: Chodzi do siłowni w dniu. [00:07:23.3] TEACHER: Na siłownię. [00:07:23.5] speaker_5: Na siłownię o godzinie dwudziestej to zwykle mało ludzi na siłowni i latem, i zimą. [00:07:42.6] TEACHER: Aha. Tylko i zimą. [00:07:46.0] speaker_5: Zimą. I zimą. [00:07:46.9] TEACHER: Zimą okej. Czyli o tej porze ludzie gdzie są? Dlaczego oni nie ćwiczą? [00:07:53.1] speaker_5: Przepraszam? [00:07:54.7] TEACHER: Wy mnie źle słyszycie? [00:07:59.8] speaker_5: Mam, mam otwarte okno i głośno. [00:08:06.2] TEACHER: To gdzie są ci ludzie? Dlaczego ich nie ma o dwudziestej na siłowni? [00:08:12.1] speaker_5: To ludzie na pracę. Ale- [00:08:15.3] TEACHER: O dwudziestej? [00:08:17.4] speaker_5: O dwunastej. O dwunastej. Nie o dwudziestej. O dwunastej. [00:08:25.0] TEACHER: A okej, to ty o dwunastej chodzisz na siłkę. [00:08:27.7] speaker_5: Tak, tak, tak. [00:08:29.1] TEACHER: Okej, to wtedy rozumiem. Ludzie są w pracy. [00:08:32.6] speaker_5: Mhm. [00:08:34.1] TEACHER: Dobrze. Okej. Tak. Aleksieju, a tobie jak mija tydzień? [00:08:40.8] ALEKSIEJ: Dzień dobry. Obudziłem się. Poszedłem na poranny spacer, póki nie było jeszcze bardzo gorąco. I zrobiłem pracę domową z języka polskiego. [00:09:04.9] TEACHER: Ty mówisz o dzisiejszym dniu? [00:09:07.9] ALEKSIEJ: Dzisiaj tak. [00:09:09.5] TEACHER: A pytanie było, jak ci mija tydzień? Czy my rozumiemy to pytanie? Bo każdy na swój sposób odpowiada, a później i tak trzeba zmienić, jeszcze dopytać. Jak mija tydzień? [00:09:29.1] ALEKSIEJ: Jeszcze raz proszę powtórzyć. [00:09:31.6] TEACHER: Jak mija tydzień? [00:09:36.5] ALEKSIEJ: Nie rozumiem. Dzisiaj czy wczoraj? [00:09:39.1] TEACHER: To znaczy tydzień. [00:09:41.0] ALEKSIEJ: Dzisiaj. A, tydzień. A, no tydzień. Tak. <<>> [00:09:47.0] TEACHER: <<>> że my nie znamy do <<>> <<>> tego słowa. [00:09:50.9] ALEKSIEJ: <<>> <<>> <<>> Wszystko w porządku. Praca domowa. <<>> <<>> spacery. To wszystko. [00:10:04.7] TEACHER: Okej, dużo tej pracy domowej zrobiłeś? [00:10:08.3] ALEKSIEJ: Bardzo dużo. To po dwanaście, czternaście roku. [00:10:15.1] TEACHER: Ty zrobiłeś dwanaście prac domowych? [00:10:19.5] ALEKSIEJ: Dwanaście rokov. Przepraszam. Dwanaście godzin. Dwanaście godzin. [00:10:35.4] TEACHER: Jedną lekcję robiłeś dwanaście godzin? [00:10:39.5] ALEKSIEJ: No nie, już ja nie pro lekcje. Ja już pro moją domową pracę. [00:10:43.8] TEACHER: No ty mówisz dwanaście godzin. To, co ja mam rozumieć? Ty też myśl o tym, co ty mówisz. [00:10:51.0] ALEKSIEJ: Ja mówię o domowej pracy po języku polskiego to tydzień. A to niedzielę ja robię moją pracę. Nie po polsku, a tam, gdzie ja pracuję. [00:11:12.4] TEACHER: Czy ktoś zrozumie, co Aleksiej ma na myśli? [00:11:15.6] ALEKSIEJ: No ja w ten tydzień pracowałem swoją pracę po dwanaście godzin. A <<>> <<>> ja <<>> <<>> <<>> [00:11:20.7] TEACHER: Ja zrozumiałam. Ale ty, Aleksiej, myślisz, że tydzień to dzisiaj, a tydzień to nie dzisiaj. Tydzień to niedziela i praca domowa to <<>> <<>> [00:11:34.0] ALEKSIEJ: Tak. [00:11:34.0] WALERIA: Ja nie <<>> tylko ty dwanaście <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [00:11:39.0] ALEKSIEJ: <<>> <<>> <<>> dwanaście <<>> ja pracuję swoją <<>> a pracę domową ja <<>> <<>> <<>> po polsku. To dwa <<>> <<>> [00:11:49.9] TEACHER: Taki bardzo duży misunderstanding się tutaj utworzył. Mhm. Czyli tak. Ty zrobiłeś jednak tą pracę domową. Gratuluję i zrobiłeś pracę domową numer piętnaście, tak? Jak trzeba było. [00:12:06.3] ALEKSIEJ: <<>> Jeszcze tylko <<>> [00:12:10.4] TEACHER: Okej, dobra. No to wszystko przed tobą. Najgorętszy, najgorętszy weekend, najgorętsze prace domowe. Gratuluję serdecznie. Okej. Tak, Dmytro, a tobie jak mija tydzień? [00:12:27.3] speaker_5: Dzień dobry. Wszystko dobrze. Mam wizyt... Moja matka przyjeżdżała z Ukrainy, żeby odpoczeć i zeświętować urodziny. [00:12:49.9] TEACHER: Odświętować. [00:12:50.9] speaker_5: Odświętować urodziny. [00:12:52.9] TEACHER: Tak. [00:12:54.3] speaker_5: To z poniedziałka sprzątałem. [00:13:00.5] ([śmiech]) [00:13:01.8] TEACHER: Mieszkanie sprzątałeś? [00:13:02.9] speaker_5: Mieszkanie tak. [00:13:05.3] TEACHER: I co to ile dni sprzątałeś to mieszkanie dla matki? [00:13:08.6] speaker_5: Dwa dni. [00:13:12.7] ([śmiech]) [00:13:13.3] TEACHER: Okej. Dobrze. Bardzo dobrze. I co matka powiedziała? Pochwaliła porządek? [00:13:20.5] speaker_5: Tak. Wse dobrze. Wse dobrze. [00:13:26.3] ([śmiech]) [00:13:26.3] TEACHER: To wszystko? [00:13:27.4] speaker_5: To wszystko tak. [00:13:29.0] TEACHER: Okej. Dobrze. Super. Zobaczcie jaki katalizator, nie? Matka przyjeżdża. Trzeba mieszkanie wysprzątać. Pięknie. Dobrze. Dziękuję serdecznie. Tak, Aniu, a tobie jak mija tydzień? [00:13:47.6] ANIA: Dzień dobry. [00:13:48.7] TEACHER: Dzień dobry. [00:13:50.8] ANIA: To wszystko w porządku. Było za dużo pracy. Nic nowego. [00:14:00.5] TEACHER: Okej. [00:14:00.7] ANIA: Planuję urlop. Mały urlop. Planuję pojechać w góry. No i to wszystko. [00:14:18.0] TEACHER: A wybrałaś jakieś polskie góry czy jakieś zagraniczne? [00:14:21.9] ANIA: Polskie. Ja czekam moje decyzje. [00:14:28.5] ([śmiech]) [00:14:28.7] TEACHER: Czekam na decyzję. [00:14:30.8] ANIA: Czekam na decyzję dwa lata. [00:14:34.4] TEACHER: Aha, to ty jesteś tą szczęściarą, która czeka trochę dłużej, tak? [00:14:39.4] ANIA: Mhm. Mhm. Tak. [00:14:41.5] TEACHER: Polskie góry też są super. [00:14:43.8] ANIA: Tak, tak. Ja lubię polskie góry. No tak. Czekam, czekam. [00:14:50.2] TEACHER: Okej. Ślicznie. Dobrze, dziękuję. Tatiano, a tobie jak tydzień mija? [00:14:58.0] TATIANA: Dzień dobry. Myślę, że taki bardzo stresowy tydzień i mam, mam wiele <<>> [00:15:11.9] TEACHER: Wydarzeń. [00:15:12.8] TATIANA: Wydarzeń tak. Zbieramy się jechać do Białorusi, bo dzieci będą mieli wakacje już od poniedziałku i muszę zrobić wiele spraw do odjazdu. Mam też, mam też urodziny. Mam też jutro ostatni dzień w szkole i w sobotę pojedzie mąż na bajdarki. Nie wiem jak po polsku. Razem z kolegami z pracy. To będę sama z dziećmi. To mam wiele takich wydarzeń i mój tydzień jest taki trochę zestresowany. [00:16:11.1] ([śmiech]) [00:16:11.2] TEACHER: Mhm. Okej. Dobrze. Te bajdarki to one raczej będą takie profesjonalne. Jak nieprofesjonalne sobie tak popływać, to raczej kajaki użyjemy słowa. [00:16:21.9] TATIANA: Kajaki. [00:16:23.2] TEACHER: Dobrze. Jak mamy bardzo dużo stresu i chcemy na przykład powiedzieć, jaki był dzień i jaki był tydzień, to wtedy użyjemy słowa stresujący. [00:16:34.7] TATIANA: Mhm. Dziękuję. [00:16:36.2] TEACHER: Stresujący tydzień. Dobrze. Okej. Kochani, dzisiaj od czego my sobie zaczniemy? Prosiłam was w domku, żebyście sobie zerknęli jednym okiem na to, jak się tworzy rodzaje męskoosobowe. Dlaczego Polacy mówią właśnie Polak, Polacy, mechanik, mechanicy, inżynier, inżynierzy? Tak? Za chwileczkę, bo dzisiaj to nam bardzo się przyda i chciałabym, żebyśmy na początek troszkę sobie tego przypomnieli, ale poprzez przypomnienie sobie troszkę narodowości. Przed nami będą karteczki. Na tych karteczkach będzie krótki opis jakiejś narodowości. Takie symbole trochę stereotypowe. Przypominamy sobie, jaka tu się kryje liczba pojedyncza i przypominamy, jak od tej liczby pojedynczej tworzymy liczbę mnogą. Andreju, dla ciebie pierwsze. Czytamy to, co jest i zgadujemy narodowość. [00:17:49.1] speaker_5: Samuraj, bonsai, origami, manga, anime. To na pewno Japoniec? [00:17:56.6] TEACHER: Nie, nie mówi się Japończyk. [00:17:58.8] speaker_5: Japończyk, a Japończyk. A Japon...czycy? [00:18:06.6] TEACHER: Japończycy. Brawo. Dobrze. Teraz wracamy z powrotem i czytamy dobrze. Samuraj. [00:18:14.8] speaker_5: Samuraj. [00:18:16.3] TEACHER: Bonsai. [00:18:17.5] speaker_5: Bonsai, origami, manga, anime. [00:18:21.8] TEACHER: Nie, nie anime. [00:18:23.0] speaker_9: Anime. [00:18:24.0] TEACHER: Anime. I tak to są Japończycy. Brawo! Tak Tatiano, kolejny dla ciebie. [00:18:32.5] TATIANA: Gwiazda Dawida, jarmułka, Tora. Myślę, że to są Żydy. [00:18:39.2] TEACHER: Mhm. A jeden? [00:18:41.4] TATIANA: Żyd. [00:18:42.7] TEACHER: A D przechodzi w DZI. [00:18:46.7] TATIANA: Żydzie. [00:18:48.0] TEACHER: Żydzi. [00:18:48.7] TATIANA: A, Żydzi. [00:18:49.7] TEACHER: Żydzi. [00:18:50.2] TATIANA: Przepraszam. [00:18:51.2] TEACHER: To Żydzi. Tak, Palino, zgadujemy kolejną osobę. [00:18:59.1] speaker_1: Lekkość by- [00:19:02.4] TEACHER: Bytu. [00:19:03.6] speaker_1: Bytu. Oliwki. Filozofia. Oliwa. Feta. Starożytność. [00:19:11.6] TEACHER: Mhm. [00:19:23.2] speaker_1: Yy, Grecy. [00:19:25.5] TEACHER: No a jeden to kto? [00:19:27.3] speaker_1: Grek. [00:19:28.4] TEACHER: Grek. A dwaj to? [00:19:32.5] speaker_1: Gre-ce? [00:19:34.6] TEACHER: Cy. [00:19:35.2] speaker_1: Grecy. [00:19:36.6] TEACHER: Tak, to są Grecy. Dobrze. Marino, następne poproszę. [00:19:46.4] MARINA: Aaa kanały, yy, wiatraki, rowery, tulipany. [00:19:53.9] TEACHER: Mhm. [00:19:55.4] MARINA: Myślę, że to jest, yy, Niderlandy. [00:20:02.0] TEACHER: To kraj tak się nazywa. A człowiek, który tam mieszka? [00:20:05.5] MARINA: Yy, Hol-Holandiec. [00:20:08.7] TEACHER: Holender. [00:20:09.9] MARINA: Holender. I Holenderzy. [00:20:14.2] TEACHER: Tak. Tylko wyrzucamy z literę E. [00:20:17.2] MARINA: Holendż. Holendży. [00:20:19.4] TEACHER: Holendrzy. Mhm. Tak. Okej. Walerio, lecimy dalej. [00:20:25.7] WALERIA: Kung-fu, ryż, pracowitość, herbata, starożytna cywilizacja. To może być Chińczycy? [00:20:38.0] TEACHER: Mhm. Super. Tylko Chini. [00:20:41.3] WALERIA: Chińczycy. [00:20:42.7] TEACHER: Pięknie. Tak. Idziemy dalej. Haniu, następne poproszę. [00:20:52.8] HANIA: Fast food, płatki z mlekiem, różnorodowość, kultura. Ameryka? [00:21:01.3] TEACHER: To jest kraj. A jak się nazywa jeden pan? [00:21:06.5] HANIA: Amer-- Nie wiem. [00:21:11.8] TEACHER: Amerykanin. [00:21:13.8] HANIA: Amerykanin. [00:21:14.7] TEACHER: Aha. [00:21:16.0] HANIA: Amerykanci? [00:21:18.9] TEACHER: Zobacz. Amerykanin jak Meksykanin. Meksykanie. I? Amerykanie. [00:21:32.4] HANIA: Amerykanie. [00:21:33.6] TEACHER: Tak, bo samo słowo kończy się na anin. Amerykanin. Amerykanie. Wegetarianin. Wegetarianie. Tak. Aleksieju, kolejny jest dla ciebie. [00:21:48.0] speaker_9: Samochód. Porządek. Zamki. Kiełbasy. Piwo. Myślę, że Niem-- Niemcy. [00:22:01.2] TEACHER: Mhm. [00:22:02.5] speaker_9: Niemcy. [00:22:03.3] TEACHER: Tak, to są Niemcy. Tak. Aniu, dla ciebie dalej. [00:22:10.9] TATIANA: Orientalne bazary. Gościnność. Talizman. Gościnność. Talizman. Oko. Proroka. Haremy. Harem. Ha-- Nie. Haremy. [00:22:27.5] TEACHER: Mhm. [00:22:32.0] TATIANA: Co to? India? [00:22:35.7] TEACHER: Mm, mm, mm. Kraj to Turcja. [00:22:43.5] TATIANA: A Turcja. [00:22:46.5] TEACHER: Jeden to kto? [00:22:49.0] TATIANA: Turek. [00:22:50.2] TEACHER: Aha. W liczbie mnogiej to? [00:22:52.4] TATIANA: Turki. [00:22:53.9] TEACHER: K w C przechodzi. [00:22:56.2] TATIANA: Turcy. [00:22:57.3] TEACHER: Tak, to są Turcy. [00:22:59.3] TATIANA: Turcy. [00:23:00.1] TEACHER: Mhm. I Dmytro jeszcze dla ciebie. [00:23:06.8] speaker_9: Yy, IKEA. [00:23:09.2] TEACHER: Co? [00:23:10.0] speaker_9: IKEA. [00:23:12.2] TEACHER: Mhm. [00:23:13.8] speaker_9: Nagroda Nobla. Wikingowie. Mm. Szwedy? [00:23:26.7] TEACHER: Jeden Szwed. [00:23:27.9] speaker_9: Szwed. [00:23:30.2] TEACHER: D przechodzi w DZI. Tak samo jak u Tatiany było Żyd, Żydzi. [00:23:40.0] speaker_9: Szwedzi? [00:23:41.1] TEACHER: Szwedzi. Tak, to są Szwedzi. Właśnie do tych słów dzisiaj będziemy doczepiali przymiotniki. Ostatnio też z wami na temat przymiotników rozmawialiśmy. Dzisiaj zobaczymy te przymiotniki w liczbie mnogiej. Yy, będziemy się dzisiaj, będziemy poznawali te przymiotniki poprzez czytanie. Będziemy mieli dwa dialogi. Powolutku, żeby też nasze mówienie przyzwyczaiło się do tego, jakie literki widzimy, żebyśmy się też nauczyli je dobrze czytać. Przejdziemy sobie do strony sto czterdziestej czwartej, do dialogu pierwszego. Sobie poczytamy. Słowa, które są pogrubione, zwracamy na nią szczególną uwagę, bo potrzebujemy dobrego czytania i zwracamy uwagę na końcówki. Podzielimy się. Pierwszą połowę przeczytają pierwsze dwie osoby, następną dwie kolejne. Tak? To może Walerio, ty nam najpierw poczytaj Toma, a Ania poczyta nam Angelę. Doczytamy do czerwonej kreski i się wymienimy. Jak czegoś nie rozumiemy, to się pytamy. Zaczynajmy. [00:25:08.1] WALERIA: Czemu jesteś taka przygnębiona? Co się dzieje? [00:25:13.9] ANIA: To wszystko przez moich studentów. Są okropni. [00:25:19.5] WALERIA: Co ty mówisz? Przecież zawsze lubiłaś uczyć. [00:25:24.7] ANIA: Tak, ale teraz mam taką fatalną grupę. Ci ludzie są po prostu beznadziejni. Nie uczy się. [00:25:40.8] TEACHER: Nie uczą się. [00:25:43.0] ANIA: Nie uczą się. Przychodzą nieprzygotowani. Na lekcjach są leniwi i bezmyślni. [00:25:53.3] TEACHER: Jeszcze raz przeczytaj tę końcówkę. [00:25:55.6] ANIA: Leniwi i bezmyślni, a do tego wiecznie niepunktualni. Niestety, niestety bywało, bywa, bywają też bezczelni. Typowe nastolatki. Jestem pewna, że mnie nie cierp- cierpią. [00:26:24.5] TEACHER: Mhm. [00:26:25.6] ANIA: Cierpią. [00:26:26.0] TEACHER: Tak. Czy w tej części na razie wszystko jest jasne? [00:26:30.0] speaker_5: Co to jest nastolatki? [00:26:32.4] TEACHER: To jest osoba, która ma piętnaście, szesnaście lat. [00:26:38.5] speaker_5: A. [00:26:40.8] TEACHER: Czternaście też. W każdym razie naście dodajemy. [00:26:48.2] speaker_5: Przepraszam, co jest są okropni. Co to znaczy? [00:26:56.6] TEACHER: Jeden student jest okropny, bardzo zły z zachowania. Studenci są okropni. Oni źli z zachowania. Tacy wredni trochę. Kapryśni też. [00:27:14.2] speaker_5: Dzięki. [00:27:18.0] TEACHER: No to się wymieńmy. Aleksieju, teraz ty nam proszę poczytaj Toma, a Hania poczyta nam Angelę. [00:27:29.2] speaker_9: Nie powinnaś tak myśleć. Oni są po prostu bardzo młodzy. To normalne, że nic innego się nie chce. A w dodatku wasz kurs jest późno wieczorem i mogą być zmęczone. Jestem. [00:27:48.5] TEACHER: Nie. Czytamy uważnie. [00:27:50.9] speaker_9: Zmęczeni. Zmęczeni. Jestem przekonany, że nie chcą być aroganccy. Im się pewnie wydajesz, że są dowcip, dowcipni. [00:28:12.9] ANIA: Masz rację. Chyba trochę przesadzam. [00:28:19.4] TEACHER: Przesadzam. [00:28:21.4] ANIA: Przesadzam. To dlatego, że moi studenci zwykle byli bardzo dobrzy, pracowici. [00:28:29.6] TEACHER: Czekaj, Aniu. O tu zobacz. [00:28:32.5] ANIA: Dobrze. Bardzo dobrze. Bardzo dobrzy pracowicie, zdolni, zmotywowani, a przede wszystkim mili. [00:28:46.2] speaker_9: Angelo. Głowa do góry. Jesteś świetną nauczycielką. Zobaczysz, że ci nowi jeszcze będą zadowolone. [00:28:57.4] TEACHER: Będą. [00:28:57.5] speaker_9: Będą zadowolone. [00:28:59.6] TEACHER: Nie, nie czytamy jak napisane, a nie jak my chcemy. [00:29:03.1] speaker_9: Zadowoleni. I jeszcze będziecie się dobrze bawić. [00:29:09.9] TEACHER: Będziecie się. [00:29:12.3] speaker_9: Się dobrze bawić. [00:29:14.5] TEACHER: Okej. Czy ta część jest nam zrozumiana? Zrozumiała? [00:29:20.9] ANIA: A co to jest zdolni? [00:29:24.1] TEACHER: Zdolni. Inaczej utalentowani. Zdolny, utalentowany do czegoś na przykład. [00:29:32.8] speaker_5: A co to jest dowcipny? [00:29:35.9] TEACHER: Dowcipny? To taki, który opowiada dowcipy, anegdotki na lewo i prawo. Hi hi, ha ha. Takie historyjki śmieszne. [00:29:46.7] ANIA: A arogancki? [00:29:49.6] TEACHER: Arogancki to taki chamski człowiek, niekulturalny, który nie umie się zachowywać. To jest jeden. A jak dużo to mężczyźni są aroganccy. Marino, powiedz mi proszę, jak myślisz, jako kto pracuje Angela? [00:30:17.1] WALERIA: Angela pracuje jako nauczycielka. [00:30:20.9] TEACHER: Ślicznie. Tak, Marino. Czy tutaj ta nauczycielka Angela jest bardzo zadowolona ze swojej pracy? [00:30:31.5] MARINA: Nie, nauczycielka Angela nie jest bardzo zadowolona ze swojej pracy, bo ma bardzo aroganckich studentów. [00:30:49.1] TEACHER: Tylko zobacz. Ma kogo co? Aroganckich studentów. [00:30:54.5] MARINA: Aroganckich studentów. [00:30:56.1] TEACHER: Tak, bo my musimy delikatnie zmienić przypadek. Okej? Tak. Tatiano, powiedz proszę, a jacy są jej studenci teraz? [00:31:09.0] TATIANA: Angela mówi, że jej studenci są leniwi, bezmyślni, przychodzą nieprzygotowani, niepunktualni i czasami też bezczelni. [00:31:25.8] TEACHER: Mhm. Super. Dmytro, a kiedy się odbywają te zajęcia? [00:31:32.1] speaker_5: Zajęcia odbywają się późno wieczorem, temu studenci mogą być zmęczeni. [00:31:40.0] TEACHER: Super! Kochanie, teraz zamieniamy to temu na dlatego. [00:31:44.4] speaker_5: Dlatego. [00:31:45.5] TEACHER: Dobrze. Tak. Andrieju, a ona zawsze miała takich studentów? Czy wcześniejsi studenci byli troszkę inni? [00:31:54.8] speaker_5: Nie. Wcześniejsi studenci byli dobrzy. Byli pracowici, zdolni, zmotywowani, zmotywowani. [00:32:08.5] TEACHER: I jeszcze jakie zachowania? [00:32:13.0] speaker_5: I... [00:32:15.6] TEACHER: Mili. [00:32:16.6] speaker_5: Mili. [00:32:17.5] TEACHER: I mili. Mhm. Dobrze. Przed nami jest utworzona liczba mnoga. Większość odmian, których na dzisiaj będziemy potrzebowali. Powiedzcie mi proszę, jeżeli mówimy, że oni są okropni, to jeden jest jaki? [00:32:36.8] MARINA: Okropny. [00:32:38.1] TEACHER: Dobrze. Jeden okropny. Ślicznie. Jak mówimy, że jeden, oni są bezczelni, to jeden to? [00:32:48.6] MARINA: Bezczelny. Bezczelny. [00:32:51.0] TEACHER: Bezczelny. Dobrze. Jak mówimy, że oni są młodzi, to jeden to? [00:32:58.8] MARINA: Młody. [00:33:00.5] TEACHER: Super. Tak. Teraz troszeczkę trudniej. Oni są zmęczeni. Jeden jest jaki? [00:33:08.6] MARINA: Zmęczony. [00:33:10.7] TEACHER: Okej, tak. Zmęczony. Zmęczona. Ślicznie. Aroganccy. Jeden jest? [00:33:18.4] MARINA: Arogancki. [00:33:20.4] TEACHER: Aha. Dobrze. Oni są dobrzy, a jeden jest? [00:33:27.5] MARINA: Dobry. Dobry. [00:33:29.4] TEACHER: Mhm. Oni są zadowoleni. Jeden jest? [00:33:34.9] MARINA: Zadowolony. [00:33:36.8] TEACHER: Okej, dobrze. Im więcej znamy przymiotników, tym prościej jest nam się zorientować, jaka jest liczba pojedyncza. Dzisiaj natomiast będziemy się starali pracować odwrotnie, tworzyć liczbę mnogą i nie bać się nią mówić, bo ona będzie specyficzna. Niektóre końcówki i wymowy trzeba będzie aż tak spłaszczyć naszą buzię, żeby to faktycznie wyszło na miękko. Tutaj, jak rozmawiamy o liczbie pojedynczej, pytanie przymiotnika brzmi jaki? Jaki chłopak? Jaki mężczyzna? Jaki lekarz? Jak będzie to pytanie brzmiało w liczbie mnogiej? Jacy? Dlaczego? No bo k przejdzie w c. Więc liczba pojedyncza jaki mężczyzna, a w liczbie mnogiej to będą jacy mężczyźni. I żeby odpowiedzieć na to pytanie, będziemy musieli pamiętać, że przymiotnik w liczbie mnogiej będzie też miał końcówkę i albo y, ale będą zmiany. Jakie? Zacznijmy sobie od momentu, kiedy Polak na końcu będzie dawał i. Bardzo dużo jest przymiotników, które kończą się na jakieś literki. One będą się zmiękczały i niektóre zmiękczenia wyglądają nieco inaczej. Ale uwierzcie mi, że zdecydowana większość przymiotników ma taki temat jak w albo n. Na przykład leniwy czy zdolny, zmotywowany. Tu następuje klasyczne zmiękczenie. Y zamieniamy na i. I oni są leniwi i oni są zdolni. I takich przymiotników jest multum. Bardzo, bardzo dużo. Ale są też przymiotniki, które kończą się na t. Tematy kończą się na t, jak pracowity, piegowaty. Na d jak młody, na ł jak miły, goły i tak dalej. Tu zmiękczenia będą nieco inne. T przejdzie w ć, ale od razu będziemy sobie powtarzali mianownik. Marino, czy ty pamiętasz, jak będzie prezydent w liczbie mnogiej? [00:35:55.7] MARINA: Prezydenci. [00:35:57.3] TEACHER: Super! A teraz niech to będzie prezydent pracowity. To w liczbie mnogiej to będą? [00:36:06.0] MARINA: Prezydenci pracowici. [00:36:11.4] TEACHER: Pięknie. Kochani, identyczna odmiana, identyczna. I to może być student. Prezydenci, studenci, policjanci, pracowici, piegowaci. Cały czas. Tu nie będzie wyjątku, tylko nasza buzia musi się tak nastawić. Tak. Paulino, czy ty pamiętasz jak będziesz wet w liczbie mnogiej? [00:36:35.8] speaker_1: Szwed, Szwedzy. [00:36:39.5] TEACHER: Szwedzi. A niech teraz ten Szwed będzie młody. To w liczbie mnogiej ta sama odmiana. [00:36:51.3] speaker_1: Szwedzi młodzi. [00:36:53.2] TEACHER: Tak. Szwedzi są młodzi. Dobrze. Zaraz tylko Szwedom. Szwedzi. Okej. Rzeczownika, gdzie zmiękczaliśmy do li nie było, ale ta wymiana jest nam znana chociażby z miejscownika. Stół na stole. Wiemy, że ł ma tendencję zmiękczać się do li. Dlatego miły i goły to jak my teraz zrobimy liczbę mnogą? [00:37:24.7] speaker_5: Miły, goli? [00:37:27.0] TEACHER: Tak. Miły, goli. Brawo! Będą też odmiany bardziej specyficzne. Sufiks szy w przymiotnikach stopniowalnych, w porównawczych stopniach. Na przykład jest przymiotnik grubszy albo lepszy. Widzicie te szy? To jest sufiks od stopniowania, od porównawczych stopni. To szy będzie zawsze przechodziło w si. Aniu, spróbuj proszę. Grubszy pan. Panowie są jacy? [00:38:09.1] TATIANA: Grubsi. [00:38:11.8] TEACHER: Lepszy pan. Panowie są jacy? [00:38:14.8] TATIANA: Lepsi pano- [00:38:18.2] TEACHER: No, no. Panowie tak. Panowie. Tak. Ten, to sza to zazwyczaj to jest tylko stopniowanie, bo w poszczególnych przymiotnikach ona nigdzie nie występuje. Będzie też cecha nasza ulubiane, uwielbiane. Andreju, czy ty pamiętasz jak będzie Włoch w liczbie mnogiej? [00:38:46.1] speaker_5: Włosi? [00:38:47.3] TEACHER: Aha, dobrze. A teraz załóżmy, że ten Włoch jest cichy i głuchy. Czekaj. Cichy, głuchy Włoch. Spróbuj utworzyć liczbę mnogą. Zasada będzie taka sama. [00:39:04.0] speaker_5: Cisi, głusi Włosi. [00:39:06.9] TEACHER: Cisi, głusi Włosi. Tak jest. Okej. Tak sobie damy to tutaj. Tak, zobaczcie to, co mówiłam wam troszeczkę wcześniej. Znamy, jak odmienia się rzeczownik. Przymiotnik nie będzie aż taki problematyczny. Skoro ty wymieniałeś na ci, jacyś tam pracowici na przykład. No to jak mamy syty, to to syty zmieni się do ści. Na przykład ktoś jest, ma same kości. Załóżmy, nie? I to ktoś to kościsty. Ale był też rzeczownik, na przykład dentysta. No nie? Tatiano, pamiętasz, jak dentysta brzmi w liczbie mnogiej? [00:40:01.1] TATIANA: To będzie denciście. [00:40:03.6] TEACHER: A dajmy mu teraz przymiotnik kościsty dentysta. Utworzysz liczbę mnogą? [00:40:09.2] TATIANA: Kościści denciści. [00:40:11.4] TEACHER: Tak jest. A jak one, oni ci dentyści, nie wiem, mają nie same kości, tylko jeszcze trochę mięsa tutaj, tak? Jak tutaj sobie- [00:40:23.1] TATIANA: Mięsiści, kościści dentyści. [00:40:26.9] TEACHER: Nie, nie. Wtedy to będzie barczysty, bo tu barki są. [00:40:30.6] TATIANA: Barczyści, barczyści kościści dentyści. [00:40:34.1] TEACHER: Tak jest. Barczysty, barczyści. No i zwracajcie uwagę, jak wymawiamy kościści, barczyści, grubsi, cisi. Tutaj tak trzeba wąsko zrobić, nie? Bardzo zwęzić swoje usta. Okej. Trudniejsza wymiana będzie dotyczyła przymiotników, które kończą się na ony, nie na ny, a na ony. Na przykład zmęczony, zadowolony, przygnębiony. Chwileczkę, zaraz sobie je napiszemy. Niech to będzie zmęczony i przygnębiony. Tak. Walerio, spróbujesz utworzyć liczbę mnogą? [00:41:26.3] speaker_1: Zmęczeni i przygnębieni. [00:41:31.6] TEACHER: I przygnębienie. Okej. [00:41:33.7] speaker_1: A co to znaczy przy- przy- przygnębienie? [00:41:39.0] TEACHER: Przygnębić kogoś, gnębić, czyli cisnąć na człowieka, żeby był na takim dnie emocjonalnym. To jest ten przygnębiony. I ostatnia rzecz, jeżeli chodzi o końcówkę i. Przymiotnik wesoły. Tylko on będzie miał końcówkę oły, więcej nie będzie, bo zazwyczaj to jest końcówka rzeczownika. Stoł- stoły. Sokoły. Cokoły. Ale jest jedno słowo na przymiotnik wesoły i to wesoły obowiązkowo powinno przejść w eli. Aleksieju jeden wesoły, a oni są jacy? [00:42:24.8] speaker_5: A oni wes- wes- weseli. [00:42:32.8] TEACHER: Teraz popracujmy nad tym, że to e musi być twarde. Weseli. [00:42:41.1] ALEKSIEJ: Weseli. [00:42:43.3] TEACHER: Weseli teraz. [00:42:45.0] ALEKSIEJ: Weseli. [00:42:46.4] TEACHER: Dobry akcent, Aleksieju. [00:42:48.6] ALEKSIEJ: Weseli. [00:42:50.4] TEACHER: Akcent. Pamiętasz, co to znaczy? [00:42:53.2] ALEKSIEJ: Weseli. E? [00:42:55.4] TEACHER: Gdzie akcent pada? [00:43:00.4] speaker_1: Weseli. [00:43:01.1] ALEKSIEJ: Na przedostatnią sylabę. [00:43:02.5] TEACHER: No to czemu ty czytasz weseli? [00:43:05.2] ALEKSIEJ: Weseli. [00:43:06.4] TEACHER: Tak jest. Weseli. Weseli ludzie. Dobra, to jest koniec z końcówką i. Co my robimy, gdy temat przymiotnika kończy się na k, na g i na r? My już znamy te litery. Zaraz je tylko sobie na szybko przypomnimy. Wszyscy pamiętamy, jak będzie Polak w liczbie mnogiej, prawda? [00:43:34.8] speaker_1: Polacy. [00:43:35.9] TEACHER: Polacy. A jeżeli to jest szybki Polak? Odmiana będzie taka sama. No to Paulino, próbujemy. Oni są jacy? [00:43:46.4] speaker_1: Szybki Polaccy. [00:43:48.8] TEACHER: Przymiotnik. [00:43:50.3] speaker_1: Szybcy. [00:43:51.4] TEACHER: Tak. [00:43:52.5] speaker_1: Polacy? [00:43:53.5] TEACHER: Szybcy Polacy. Tak jest. Szybcy, aroganccy. Dlatego jest jaki i jacy. Bukwę c się wymienia. Tak. Lecimy dalej. Haniu, pamiętasz jak będzie kolega w liczbie mnogiej? [00:44:12.9] HANIA: Kolegi? [00:44:15.1] TEACHER: Czy koledzy? [00:44:16.7] HANIA: Koledzy. [00:44:17.6] TEACHER: Koledzy. A dajmy teraz mu przymiotnik drogi kolega. Odmiana będzie taka sama. [00:44:25.2] HANIA: Drogi koledzy? [00:44:27.5] TEACHER: Tylko jak koledzy zmieniasz na dz, to i drogi na dz trzeba powiedzieć. [00:44:33.3] HANIA: Drodzy koledzy. [00:44:34.7] TEACHER: Tak jest. Drodzy koledzy. Napiszemy sobie u góry. Dobra. Dmytro, pamiętasz jak będzie aktor w liczbie mnogiej? [00:44:50.1] ALEKSIEJ: Aktorzy. [00:44:51.4] TEACHER: Dobrze. A teraz dajmy mu przymiotnik mokry. Też na r się kończy. A kto w liczbie mnogiej to? [00:45:00.7] ALEKSIEJ: Mokrzy aktorzy. [00:45:02.4] TEACHER: Tak jest. Mokrzy, mokrzy aktorzy. Wyjątków nie będzie. Dobry, dobrzy, mokry, mokrzy, mądry, mądrzy. Cały czas. Tylko się do tego trzeba przyzwyczaić. Czy są jakieś słowa, których my nie zmieniamy? Są, bo będą przymiotniki, które kończą się na c. Na przykład przymiotnik interesujący. Słyszeliśmy taki przymiotnik, prawda? Interesujący. Dla takiego czasownika, dla takiego przymiotnika liczba pojedyncza będzie to samo, co liczba mnoga. Interesujący pan, interesujący panowie. Uśmiechający się pan, uśmiechający się panowie. Nie zmieniamy. To samo będzie w przypadku przymiotników, które się kończą na cz. Na przykład uroczy. Taki cute ktoś. Uroczy pan. Uroczy panowie. Bez zmian. Na dz typu cudzy. Wszyscy znamy słowo cudzoziemiec. Taki nie swój, prawda? Cudzy, nie mój, a czyjś inny. Więc mówimy cudzy pan, cudzy panowie. Zostawiamy bez zmian, tak? I na rzy na przykład jest ktoś świeży w znaczeniu młody. Świeży lekarz przyszedł do pracy, więc mówimy świeży lekarze. Sorry, pomyliłam się z literą. Jest też słowo ryży, prawda? Bardzo, bardzo rzadko używane, ale jest. Ryży chłopiec, ryży chłopcy. Tylko że będzie jeden wyjątek w przymiotniku. Tylko jeden i dotyczy on o tego przymiotnika. Andreju, duży pan, panowie są? [00:47:13.3] ALEKSIEJ: Duzi. [00:47:14.6] TEACHER: Tak jest. Duzi panowie. Podsumowanie jest takie, że w większości przymiotniki po prostu się zmiękczają. Tak, każdy mężczyzna teraz jest delikatny, wrażliwy, rozmawia teraz o uczuciach, więc polski język do tego się przygotował. Przygotowywał się wiekami. Teraz proszę bardzo. Zmiękczamy przymiotniki dla mężczyzn w większości. To jest cała gramatyka na dzisiaj. Jak mamy do niej dziś pytania, to się pytamy. Zacznijmy sobie od zadanek i najpierw zadania dla dzieci. Okej? Taki rodzaj zadań dla dzieci. Za chwilkę podzielę was na trzy saliki. Jedną osobę poproszę o udostępnienie ekranu i w tym zadaniu, które podeślę, trzeba będzie je uważnie poczytać i wybrać wszystkie możliwe przymiotniki dla mężczyzn. Ale czasami zamiast słowa chłopcy, panowie, mężczyźni pojawia się słowo książki, pojawia się słowo dzieci. Rozumiemy, że to są one, prawda? Więc tu próbujemy się nie pomylić i wybrać przymiotniki dobre dla książek czy dla dzieci. Link się pojawił? Dobra. No to widzimy się za pięć minutek. Uciekamy ćwiczyć Tak, moi drodzy. Czy się pojawiły może jakieś pytania? [00:56:32.6] ANIA: A mnie się słyszy? [00:56:35.0] TEACHER: Słyszymy? Tak. [00:56:36.9] ANIA: Nie ponimaju. [00:56:40.0] TEACHER: Słychać, słychać. Dobra. Tak samo jak przymiotnik. Znaczy te same odmiany i będą przechodziły nie tylko przymiotniki, ale też zaimki. Zaimki wskazujące. Ten mężczyzna. Tamten mężczyzna. Ten konkretny, który stoi obok mnie. Tamten jakiś dowolny, który stoi odrobinkę dalej. I zaimki dzierżawcze, czyli te, które nam odpowiadają na pytania czyje? Więc za chwileczkę jeszcze podjedziemy i uzupełnimy tabelkę w ćwiczeniu trzecim. Najpierw sobie przypomnimy, przypomnimy odmianę przymiotnika. Spróbujmy utworzyć sami. Malino. Jaki? Jeden. A oni? [00:57:31.8] ANIA: Jakie? [00:57:33.2] TEACHER: Nie. To są dziewczynki. K przechodzi w c. [00:57:37.4] ANIA: A jacy. [00:57:38.9] TEACHER: Jacy? Tak. Jacy? Cierpliwy jeden. A oni? [00:57:47.3] ANIA: Cier-cierpliwy. [00:57:51.3] TEACHER: Nie. [00:57:52.0] ANIA: Tak, taki będzie. Nie? Teraz. [00:57:54.4] TEACHER: Taki będzie tylko jak kończy się na c, cz, dz i rz. Leniwy. Leniwi. [00:58:10.1] ANIA: Cierpliwi. [00:58:11.4] TEACHER: Cierpliwi. Jeden nieśmiały. Oni? [00:58:17.9] ANIA: Nieśmia-li. [00:58:20.5] TEACHER: Tak. Jeden stary. Oni? [00:58:27.0] ANIA: Starzy. [00:58:27.8] TEACHER: Mhm. Tak. Jeden taki stary. A oni? [00:58:34.9] ANIA: Tacy. [00:58:36.0] TEACHER: Tak jest. Tacy starzy. Ślicznie. Teraz popatrzymy na zaimki wskazujące. Który to? Aniu, spróbuj teraz ty utworzyć liczbę mnogą. [00:58:48.4] ANIA: Który? Którzy? [00:58:50.8] TEACHER: Mhm. [00:58:52.7] ANIA: Ten. Yy, tej ni? [00:58:58.5] TEACHER: Przeczytaj co masz. [00:58:59.6] ANIA: A ci. [00:59:01.0] TEACHER: Bo ty przechodzi w ci. Ten? Ci. [00:59:04.4] ANIA: Ten. Ci. Tam. Tamten. Tamtej ni? [00:59:13.8] TEACHER: Nie. Dlaczego? Ci. Ten zastąp na ci i koniec. [00:59:19.4] ANIA: A tam. Tamtym. Tamci. [00:59:23.9] TEACHER: Tamci. [00:59:25.4] ANIA: A tamci. [00:59:27.2] TEACHER: Bo ten już masz jak w liczbie mnogiej. [00:59:29.7] ANIA: A, wsio. Przepraszam. Pierwszy. Pierw-si. [00:59:38.9] TEACHER: Dobrze. Pierwsi. [00:59:40.7] ANIA: Pierwsi. [00:59:42.1] TEACHER: Tak. [00:59:43.4] ANIA: Drugi. Drudży. [00:59:47.0] TEACHER: Dzy. [00:59:48.8] ANIA: Drudzy. [00:59:50.1] TEACHER: Tak. Drudzy. Mhm. [00:59:51.9] ANIA: Drudzy. [00:59:53.3] TEACHER: Okej, no i temat teraz dzierżawczy. Dmytro, spróbujesz? [01:00:00.0] speaker_5: Mój. Moi? [01:00:03.6] TEACHER: Moi. Aha. [01:00:05.9] speaker_5: Mój. Twój. [01:00:07.4] TEACHER: Dobrze. [01:00:16.3] speaker_5: Nasz. Nasi. [01:00:20.8] TEACHER: Pięknie. To są nasi synowie. A to są? [01:00:26.3] speaker_5: Wasi. [01:00:27.3] TEACHER: Tak. Jakiegoś Wasi. To tak właśnie wygląda zaimek dzierżawczy, czyj? Czy to są wasi dzieci? Tak, to są wasi synowie? Tak, to są nasi synowie. Przyłączamy do si. Okej, za chwilkę kochani, popracujecie troszkę samodzielnie. W ćwiczeniu czwartym. Aleksieju, przeczytaj proszę, co trzeba zrobić? [01:01:01.2] ALEKSIEJ: Proszę zamienić na, yy, na liczby mnogie. [01:01:06.7] TEACHER: Mnogą. [01:01:08.1] ALEKSIEJ: Mnogą. Przepraszam. [01:01:10.3] TEACHER: Przeczytajmy też wzór, żeby zobaczyć, które te słowa trzeba zamieniać na liczbę mnogą. [01:01:17.0] ALEKSIEJ: Czy twój nauczyciel jest dobry? Czy twoi nauczyciele, nauczyciele są dobrzy? [01:01:27.2] TEACHER: Mhm. Czyli jak jest potrzeba zamieniania, to zamieniamy wszystko oprócz pytajnych słów, no bo wiadomo, nie ma odpowiednika w liczbie mnogiej, prawda? Zaimek wskazujący dzierżawczy w liczbę mnogą, rzeczownik w liczbę mnogą, czasownik w liczbę mnogą, przymiotnik również. Będziemy mieli dużo przykładów. [01:01:49.0] ALEKSIEJ: A... [01:01:50.2] TEACHER: Aleksie, co ty chcesz zrobić teraz? [01:01:52.8] ALEKSIEJ: A, no następne. [01:01:54.2] ([śmiech]) [01:01:54.2] TEACHER: Nie no, tutaj pracujemy samodzielnie, żeby nie było, że robię tylko po jednym. [01:01:59.2] ALEKSIEJ: Dobra, dobra. [01:02:00.3] TEACHER: Podzielimy się sobie. Yy, i co zrobimy? Poproszę. Yy, czekajcie. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć. O, do tego. Od dwójeczki do szóstki poproszę zrobić Palinę, Marinę, Panię, Walerię i Andrieja. A od szóstki do dziesiątki, Aleksie, poproszę ciebie zrobić. Dmytro, Anię i Tatianę. Czyli szósty punkt robimy wszyscy wspólnie. Mamy na to cztery, pięć minutek. Próbujemy utworzyć liczbę mnogą. I jak ktoś skończy wcześniej, bo generalnie jeszcze mamy dwie minutki, to możecie popatrzeć i przerobić tą drugą połowę. Jak najbardziej. Kochanie, za momencik zaczniemy. Andrieju, przeczytasz nam proszę drugie zdanie? Andrieju, siema. Ałłu, ałłu, tu ziemia. [01:08:11.3] speaker_5: Tak? [01:08:12.5] TEACHER: Czytamy. [01:08:13.6] speaker_5: Mhm. A ci dziennikarze są kompetentni i niezależni. [01:08:21.3] TEACHER: Brawo! Kompetentni i niezależni. Super. Tak. Haniu, przeczytaj nam proszę następne. [01:08:35.1] HANIA: Tamci Francuzi są wysocy i eleganccy. [01:08:40.4] TEACHER: Brawo. Francuzi. Mhm. Wysocy i eleganccy. Tak. Walino, czytamy kolejne. [01:08:58.1] speaker_1: Jacy są wasi nowi koledzy? [01:09:01.7] TEACHER: Pięknie. Mhm. Tak. Marino, przeczytaj proszę piątkę. [01:09:12.7] MARINA: Ludzi na fotografiach były chude, stare i siwe. [01:09:20.5] TEACHER: To, to chude, siwe, stare to dziewczynki, wiesz kochanie? Ludzie na fotografii jacy? D w dzi. [01:09:40.1] MARINA: Chudzi. [01:09:41.0] TEACHER: Chudzi. Mhm. R w ż. [01:09:48.6] MARINA: Starzy? [01:09:50.3] TEACHER: Tak. I w, po prostu zmiękczamy do wi. [01:09:54.6] MARINA: Siwi. [01:09:55.4] TEACHER: I siwi. Aha. Tak. Okej. Haniu, poproszę jeszcze szóstę przeczytać. Tak. A Hania sobie uciekła już, tak? Walino, przeczytasz proszę? [01:10:20.6] speaker_1: Tak. Oni byli wyżsi, grubsi, ale słabsi. [01:10:34.1] TEACHER: Mhm. Troszeczkę poluzuj sobie aparat mówienia, bo go tak ścisnęłaś strasznie. Te dźwięki jak roboty. Troszeczkę poluzuj. Wyżsi, bo- [01:10:48.0] speaker_1: Wyżsi. [01:10:49.0] TEACHER: Tak. Ż i ś, jak się spotkają, to będziemy robili takie jakby podwójne, przedłużone dźwięki. Wyżsi, grubsi, ale? [01:11:03.0] speaker_1: Słabsi. [01:11:04.0] TEACHER: Słabsi. No. Tak. Lecimy dalej. Tatiano, czytamy następne. [01:11:14.6] TATIANA: Dlaczego nasi synowie są tacy szczupli? [01:11:20.4] TEACHER: Mhm. Super. Tak. Dmytro, przeczytaj proszę kolejne. [01:11:30.2] speaker_5: To są młodzi i utalentowani pisarze. [01:11:34.5] TEACHER: Aha. Tak. Aniu, kolejne poproszę. [01:11:43.9] ANIA: Oni są trosi chodzi i zmęczoni. [01:11:49.6] TEACHER: Tak. Tu się oni się zgadzam. Są zgadzam. Trochę. R w ż. [01:11:58.4] ANIA: A trochę, trochę chodży. [01:12:04.9] TEACHER: R ż, nie dż. Ż. [01:12:08.6] ANIA: Chorży. [01:12:09.6] TEACHER: Chorży. [01:12:11.4] ANIA: I zmieczo ni. [01:12:13.2] TEACHER: Tak. Tylko my tu nie zmiękczamy ni. My wymieniamy o na my. [01:12:19.0] ANIA: Zmięczeni. [01:12:20.3] TEACHER: Tak jest. Mhm. Tak. Aleksieju, dziesiąty przykład poproszę. [01:12:28.1] speaker_9: Tacy dziurzy, a tacy głupi. [01:12:34.7] TEACHER: Tak. Z drugą częścią się zgadzam. Z duży nie, bo to był jedyny wyjątek, który trzeba zmiękczyć. [01:12:43.4] speaker_9: Tak, tak, tacy dziurzy. [01:12:47.2] TEACHER: Nie, nie, nie. Zwróć uwagę, my nie czytamy dziu. To jest duży. [01:12:52.7] speaker_9: Du. Duży. [01:12:54.3] TEACHER: Ale tu jeden. Ż musimy zmiękczyć do ź, bo to wyjątek. [01:12:59.4] speaker_9: Ź. Mhm. Duzi. [01:13:01.4] TEACHER: Tak, duzi. Aha. [01:13:02.9] speaker_9: Duzi. [01:13:06.8] TEACHER: Duzi. [01:13:06.9] speaker_9: A tacy głupi. [01:13:11.1] TEACHER: Pi. Pięknie. Mhm. Jak wam nowe przymiotniki? [01:13:18.7] ANIA: Jest [01:13:22.8] ALEKSIEJ: Startujemy od słowa bez jednego słowa. [01:13:25.9] TEACHER: Pomyślałam, że zaraz będzie: "No jakie śmieszne są te końcówki". A Paulina od razu od czegoś bardzo negatywnego. No co ty? [01:13:35.9] TATIANA: Nie, tak <<>> <<>> każdego <<>> <<>> [01:13:39.3] MARINA: To nie negatywne. Po prostu bardzo ciężko to do wymówienia. [01:13:43.9] TEACHER: To prawda. [01:13:45.7] MARINA: <<>> <<>> nie układa się. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> nie może. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:13:50.9] TEACHER: Ale lawina. Ja więcej takich pytań zadawać nie będę. Ale lawina poleciała. [01:13:57.2] ([śmiech]) [01:14:00.2] TEACHER: Okej. Tak, one są śmieszne na początku. Na początku specyficzne, ale jak zaczynamy teraz kogokolwiek słuchać, wsłuchajcie się uszkiem, co on tam słyszy dalej. Bo zazwyczaj my słyszymy tylko pierwszą połowę słowa, a druga już nam nas nie interesuje, bo my już rozumiemy sens. To samo z czytaniem. Bardzo często mózg czyta pierwszą połowę słowa, a druga jak się tam doczyta, tak się doczyta. Zwracajcie proszę teraz uwagę na wszystko, co jest w słowie przeczytane. Tak. Teraz dojdziemy do ciekawszego momentu. Zaraz też będziemy cały czas pracować z końcówkami, jak najbardziej. Ale zaczęliśmy z wami zajęcia od rozgrzewki na narodowości, prawda? I jak mówimy, że jest jakiś gwar, pizza, pasta, Pavarotti, to my od razu rozumiemy, że chodzi o Włochów, prawda? I zawsze jest tak, że każdy narodowość zachowuje się troszkę inaczej. My od razu z wami zrozumiemy z zachowania, kto jest Portugalczykiem, a kto jest Hiszpanem. Prawda? Od razu zauważymy spośród ludzi, kto jest Francuzem. No bo ci ludzie jednak się trochę wybijają. Jeżeli on jest typowy. I jest coś takiego jak stereotypy. Wy wierzycie w stereotypy? Na przykład jak mówię: "To są ludzie pracowici bardzo". To kto wam przychodzi do głowy jako pierwszy? [01:15:40.8] ALEKSIEJ: Italienciki. [01:15:42.5] TATIANA: Niemcy. [01:15:44.4] MARINA: Białorusyni. [01:15:45.6] ALEKSIEJ: Znam. To jest stereotyp Polaków. [01:15:49.5] TEACHER: Aha, czyli Białorusini, Niemcy i Polacy, tak? [01:15:53.4] TATIANA: Polacy nie. [01:15:54.2] MARINA: Polacy nie. [01:15:55.9] TATIANA: W ogóle. [01:15:58.0] TEACHER: Okej, a jak mówię: "Oni są bardzo głośni". Kto to? [01:16:04.6] MARINA: Italiance. [01:16:05.9] TATIANA: Włosi. [01:16:07.1] MARINA: Włosi. Włosi. [01:16:08.8] TEACHER: Aha. A teraz na odwrót. Oni są bardzo spokojni. [01:16:15.5] ALEKSIEJ: Japończycy? [01:16:18.2] TEACHER: Dobrze, niech będą. Ktoś jeszcze w Europie może być? [01:16:23.9] ALEKSIEJ: Francuzy? [01:16:26.1] TATIANA: Szwedzy. [01:16:27.4] MARINA: Norwegi. [01:16:28.4] TATIANA: Norwedzy. [01:16:29.3] TEACHER: Norwedzy, jacyś Szwedzi. Tak jest. A na przykład załóżmy, jak przyjeżdża Białorusin czy Ukrainiec. Choć nie, musimy to podzielić. Ukrainiec osobno, bo wy macie, Ukraińcy, Białorusini mają inne postrzeganie w ogóle Polaków. Przyjeżdżają Białorusini do Polski i mówią: "Ci Polacy, to jacy oni są?" [01:16:56.4] TATIANA: Swobodni. [01:16:58.1] TEACHER: Swobodni. [01:16:59.3] MARINA: Swobodni. [01:17:00.7] TEACHER: Jacyś jeszcze? [01:17:03.0] TATIANA: No trochę leniwi. [01:17:05.6] TEACHER: Aha. Trochę leniwi. Dobrze. [01:17:08.0] MARINA: Śmiali. [01:17:09.3] TEACHER: Tak. A możemy o nich powiedzieć, że oni są uśmiechnięci, zadowoleni? [01:17:17.8] TATIANA: Tak, tak. [01:17:19.1] TEACHER: W porównaniu do Białorusina oni, Polacy są bardziej uśmiechnięci, prawda? [01:17:23.5] TATIANA: Mhm. [01:17:24.8] TEACHER: Tak. A to co teraz mówią Ukraińcy o Polakach? Drodzy moi Ukraińcy? [01:17:31.8] MARINA: Polacy lubią dzieci. [01:17:34.8] TEACHER: Okej. I zwierzęta, tak? [01:17:39.9] MARINA: No tak. [01:17:41.4] TEACHER: A z zachowania? Czy wy też uważacie, że oni są uśmiechnięci i pracowici? [01:17:49.5] ALEKSIEJ: Wiem, że nie uśmiechnięci, ale pracowici. [01:17:54.6] MARINA: Na odwrót może być. [01:17:55.6] TEACHER: Może do ciebie tak? No właśnie. A teraz zmienimy sobie perspektywę. Przyjeżdża jakiś Australijczyk. Jak myślicie, on powie o Polakach: "Boże, jacy ci Polacy uśmiechnięci są, tacy zadowoleni"? [01:18:20.1] TATIANA: Nie. Myślę, że nie. [01:18:22.0] TEACHER: Nie, bo Australijczyk jest jeszcze bardziej uśmiechnięty od Polaka, prawda? [01:18:27.1] TATIANA: Mhm. [01:18:28.4] TEACHER: Zawsze wszystko zależy od perspektywy. Za chwileczkę popatrzymy z wami na bardzo różne opisy Polaków. I takie stereotypowe, i nie. I takie, z którymi my się zgadzamy i z którymi się absolutnie nie zgodzimy. Przed nami będą ludzie i my spróbujemy odtworzyć ich opinie. Uzupełnić liczbę mnogą, a później się podzielimy swoimi myślami, czy my też tak uznawa, uznajemy, nie? Marino, zacznijmy od ciebie. Przeczytajmy, proszę, co mówi pierwszy chłopak o Polakach. [01:19:10.1] MARINA: Jakie ćwiczenie? [01:19:11.7] TEACHER: Ćwiczenie 8, strona 148. [01:19:14.8] MARINA: Mhm. Stefan? [01:19:19.2] TEACHER: Mhm. [01:19:20.6] MARINA: Moim zdaniem Polacy są pracowici. [01:19:24.8] ANIA: Pesimi-pesimistami. A narzekają na wiele spraw i rzadko dostrzegają to, co po-pozytywne. A są raczej spokoj-spokojni i wrażliwi. A przynajmniej ten... Ci, których znam. [01:20:00.1] TEACHER: Mhm. Dobrze. Czy my na razie rozumiemy ten, ten cały tekst? [01:20:07.2] speaker_5: Mhm. [01:20:08.0] ANIA: Mhm. Tak. [01:20:10.7] TEACHER: Okej. Andrieju, co powiesz? Czy twoim zdaniem ci Polacy, których znasz, są równie spokojni i wrażliwi w większości? [01:20:28.1] speaker_5: Polaki, jakich znam. [01:20:31.1] TEACHER: Polacy. [01:20:32.4] speaker_5: Polacy, jakich znam. [01:20:34.6] TEACHER: Których znam. [01:20:36.6] speaker_5: Których znam. To dobrzy Polacy. A i przyjaźni, i gościnni, i towarzyski. [01:20:46.3] TEACHER: Przyjaźni. [01:20:48.1] speaker_5: Przyjaźn. A przepraszam. Przyjaźni, gościnni. [01:20:53.0] TEACHER: I? [01:20:54.1] speaker_5: A uprzejmi. [01:20:58.6] TEACHER: Uprzejmi. Okej. A czy oni są też bardzo wrażliwi? Wrażliwi to znaczy delikatni. Trzeba do nich tak delikatnie mówić, żeby ich nie obrazić. [01:21:12.3] speaker_5: A nie. Polacy, jakich znam. Ni nie wraż... Jak było słowo? [01:21:24.6] TEACHER: To to to. [01:21:26.0] speaker_5: A niewrażliwy, niewrażliwi. [01:21:30.6] TEACHER: Mhm. Tylko nie są wrażliwi. [01:21:33.3] speaker_5: Nie są wrażliwi. [01:21:35.6] TEACHER: A, czyli mają taką grubą skórę, tak? [01:21:40.0] speaker_5: Tak. [01:21:40.7] TEACHER: Okej, dobrze. Tak. Lecimy do kolejnego pana. Tatiano, przeczytaj nam proszę, co o Polakach mówi kolejny pan. [01:21:50.8] TATIANA: A powiedział, powie-powiedziałbym, że Polacy są przyjaźni, przyjaźni, gościnni i naprawdę uprzejmi. Podoba mi się w nich również to, że są pomocni i rodzinni. [01:22:13.0] TEACHER: Mhm. Czy ten tekst jest dla nas zrozumiały? [01:22:18.8] TATIANA: Tak. [01:22:20.1] TEACHER: Wszystkie słowa pamiętamy, szczególnie te przymiotniki? [01:22:27.7] TATIANA: Przyjaźni, miły, uprzejmy i wierzytelny. [01:22:32.1] TEACHER: Raczej, raczej drużylubny. Tak? Bo jest słowo przyjaźń. A przyjaźń łączy przyjaciół między sobą. [01:22:40.9] TATIANA: Mhm. [01:22:41.7] TEACHER: Tak. Tatiano, czy ci Polacy, których ty spotkałaś, byli zawsze dla ciebie przyjaźni? [01:22:50.4] TATIANA: A w ogóle tak. Ale mam, widziałam dwie, dwie, dwie kategorie Polaków. Pierwsze to są bardzo przyja-przyjaźni i mili, i też takie gościnni i przy-przyjaźni w ogóle. A druga grupa to są takie trochę tacy kłótliwi, nieodpowiedzialni i takie zbyt nacjonalistyczni. [01:23:41.9] TEACHER: Aha. Chyba rozumiem, o której tej grupie mówisz. Okej. Dobrze. Dmytro, powiedz proszę, czy twoi sąsiedzi zawsze, znaczy sąsiedzi Polacy są zawsze uprzejmi? [01:24:03.1] speaker_5: Nie wiem bardzo o swoich sąsiadach, ale myślę, że są uprzejmi. [01:24:10.1] TEACHER: A oni w ogóle są żywi tam? [01:24:13.6] speaker_5: Nie wiem. [01:24:15.0] TEACHER: Bo ty nic o nich nie wiesz prawie. [01:24:18.6] speaker_5: Nie widzę ich często. [01:24:20.5] TEACHER: Okej. Dobrze. Aniu, a jak myślisz? Polacy są rodzinni. Jak to się objawia? Czemu my możemy powiedzieć, że Polacy są rodzinni? [01:24:34.2] ANIA: Oni lubią swoich rodziców. [01:24:41.1] TEACHER: Tak, ale rodzina to nie tylko rodzice. Tak? To i babcie, i dziadkowie. [01:24:45.8] ANIA: No tak, to. [01:24:52.0] TEACHER: Czy dużo z nimi spędzają czasu? [01:24:56.0] ANIA: No tak, oczywiście. My mamy niedziela jako niepracujon. [01:25:11.2] TEACHER: Niehandlowy. [01:25:12.2] ANIA: Niehandlowy niedziela. [01:25:17.9] TEACHER: I co? [01:25:20.0] ANIA: No to znaczy to jest family day. [01:25:26.6] TEACHER: Rodzinny dzień. [01:25:28.3] ANIA: Rodzinny dzień. [01:25:29.6] TEACHER: Tak. Rodzinny dzień. Mhm. Tak. Dobrze. Kalino, czy Polacy wobec ciebie zawsze byli pomocni? [01:25:45.7] TATIANA: W większości tak. Ale znam takich Polaków, który w ogóle, którzy w ogóle nie chce mieć nic wspólnego z obcokrajowcem. [01:26:01.1] TEACHER: Okej, to oni tak podchodzą, robią ci krzyżyk na drogę i odchodzą, tak? [01:26:05.9] TATIANA: Tak, tak. [01:26:08.0] TEACHER: Aha. Dziwni. Okej, dobrze. Przeczytajmy sobie jeszcze Martę. Aleksieju, bardzo proszę. [01:26:19.2] ALEKSIEJ: Moim zdaniem Polacy są pracowiti, pracowici. [01:26:32.1] TEACHER: Ci. Pracowici. [01:26:34.4] ALEKSIEJ: I uczciwi. Uczciwi. [01:26:40.7] TEACHER: Uczciwi. [01:26:40.7] ALEKSIEJ: Uczciwi, uczciwi. Niestety często się zdarza, że nie wierzą w siebie. Niektórzy są zamknięci. [01:27:12.4] TEACHER: Już miałeś to. Zobacz. Pracowiti, pracowici. [01:27:16.3] ALEKSIEJ: Zamknięci w sobie i z trudem nawiązują. Nie wiem, jak to. [01:27:27.2] TEACHER: Nawiązują. [01:27:30.4] ALEKSIEJ: Nawiązują kontakty. [01:27:31.9] TEACHER: Kontakty. Mhm. Tak, kochani, czy ten tekst jest dla nas zrozumiały? [01:27:39.0] TATIANA: Tak. [01:27:41.2] speaker_5: Przepraszam, a nawiązują to <<>> [01:27:46.9] TEACHER: Tak, tak, tak, tak, dobrze. Trochę inny czasownik w polskim, ale zrozumiałe, tak. Kochani, rączka do góry. Kto widział albo miał styczność z Polakami, którzy z trudem nawiązują kontakty? Gdzie rączki? [01:28:10.7] ALEKSIEJ: No myślę, że wszyscy Polacy bardzo lekkie nawiązują kontakty. [01:28:17.3] TEACHER: Bardzo prosto, tak? [01:28:18.6] ALEKSIEJ: Bardzo prosto. Tak. [01:28:20.3] TEACHER: Aha. [01:28:21.5] speaker_5: Nie wiem Polaków, jaki z trudem nawiązuje kontakty, bo nie nawiązuję z nimi kontakty. [01:28:31.0] TEACHER: Aha. A, okej. [01:28:35.4] ALEKSIEJ: No ja mam pytanie. Kto widział Polaków, który uczciwy? [01:28:49.3] TEACHER: Uczciwi? [01:28:50.2] ALEKSIEJ: Uczciwi. No nie uczciwi. No tak, uczciwi, tak. [01:28:55.2] TEACHER: Ja widziałam. [01:29:00.2] ALEKSIEJ: Nie wiem. [01:29:04.0] TEACHER: A co, Aleksieju, masz przeciwko? Pamiętaj, zajęcia są nagrywane. Jak wyślę tam, gdzie nie chciałbyś, to ojoj, pożałujesz komentarza. [01:29:18.0] TATIANA: Lepiej nic nie mów. [01:29:20.8] TEACHER: No proszę, proszę, co się stało? [01:29:23.0] ALEKSIEJ: Nie no tak. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> bardzo zadbano. No to nie zadbano. [01:29:36.2] TEACHER: A, ale mi się wydaje, że to jest kwestia raczej biznesowa. [01:29:40.7] ALEKSIEJ: No tak. [01:29:41.5] TEACHER: Każdy w biznesie jest trochę chytry, a czasami nieuczciwy. [01:29:45.7] ALEKSIEJ: No bardzo chytry, bardzo chytry. [01:29:48.3] TEACHER: Tak. A ty wiesz, jacy są chytrzy Rosjanie w biznesie? [01:29:54.5] ALEKSIEJ: A... [01:29:57.8] TEACHER: O, aha. [01:30:01.7] ALEKSIEJ: Jak to powiedzieć? Nie, wszystko. Nie, chytryj fse. No kategorie raznie. [01:30:11.2] TEACHER: Okej. Nie. Znaczy zdarza się, że człowiek jest nieuczciwy. Wiadomo. Tak. Tylko ty się z tym spotkałeś w biznesie raczej robiąc, tak? [01:30:21.8] ALEKSIEJ: No tak. [01:30:22.7] TEACHER: A w życiu? Na przykład na poziomie bytu? [01:30:25.6] ALEKSIEJ: Nie, w życiu to wszyscy Polacy bardzo życzliwi. Tak. [01:30:31.5] TEACHER: Tak? Wszystkie babcie były uczciwe wobec ciebie? [01:30:36.3] ALEKSIEJ: No tak. [01:30:37.7] TEACHER: Babcie to. [01:30:38.9] ALEKSIEJ: No babcie lubię mnie. [01:30:42.9] TEACHER: Okej. A jak myślicie, w czym jest sekret, że ci ludzie nie są tacy zamknięci i z łatwością nawiązują kontakt? Czym to ci sąsiedzi, jak tylko otwierają się drzwi, oni: "O, dzień dobry. Cześć". [01:31:00.0] ALEKSIEJ: Witam. [01:31:01.0] TEACHER: No. Może oni chcą spróbować naszych batoników twarogowych, żebyśmy im przywieźli? Myśleliście kiedyś o tym? [01:31:17.5] ALEKSIEJ: Może być. [01:31:22.9] TEACHER: A wy macie jeszcze jakieś opinie? Czy jeszcze nie poznaliście tego sekretu? [01:31:33.3] TATIANA: Bo to jest taka kultura w ogóle europejska i oni chcą być bliżej do Europy. Myślę, że tak. [01:31:42.2] TEACHER: Mhm. [01:31:44.8] TATIANA: Myślę, że tu w Polsce lubią bardzo Stany Zjednoczone Amerykę. Nie? I chcą być takie może być. I oni nie mają takiej. Mają wiele wolności. Nie mają takich kar. No na przykład u nas w Białorusi ty boisz, boisz się coś zrobić, a tu ty nie masz takich kar za swoje dzie-dziejanie. [01:32:20.0] TEACHER: Za swoje czyny. [01:32:22.4] TATIANA: Za swoje czyny. [01:32:24.0] TEACHER: Tak. Albo też za swoje słowa. No chyba, że to bardzo obrażalskie jakieś słowa, prawda? To wtedy. No dobrze, okej. [01:32:35.9] TATIANA: Może jeszcze dodam. [01:32:36.8] TEACHER: Proszę bardzo. [01:32:37.1] TATIANA: Kiedy ja patrzę na, na zdjęcia w gazetach, w czasopismach, to dla mnie to taki szok. Ja, ja jakie zdjęcia oni mogą robić z prezydentem? Kola-kolaże. [01:33:00.5] TEACHER: Aha. Karykatury jeszcze są. [01:33:02.6] TATIANA: Karykatury tak. [01:33:05.2] TEACHER: Memy. Ja ostatnio byłam na Litwie. Zdarzyło mi się zobaczyć jeden mem, bo na Litwie też jest język polski. Chyba wiecie bardzo, szczególnie w Wilnie ludzie też rozmawiają po polsku. No i tam też mają gazety. I była taka na pierwszej stronie tytułowej był od razu mem. Ja wam go podeślę. Tam był Tusk i Magyar, ten nowy premier Węgier. Stoją tak sobie rozmawiają i ktoś zrobił na tytułowej stronie duży mem. Na Białorusi to coś nie do rzeczy, nie? Jak to mem z prezydentem czy z premierem? [01:33:42.4] TATIANA: Już zastrzeliłyby, jeśli tak można powiedzieć. [01:33:47.7] TEACHER: A Jezu, myślałam, że mówisz o fakcie dokonanym, że już ktoś jest zastrzelony. Okej. Dobra kochani, do domu mamy zadanie szesnaste. Jak mamy pytania to zadajemy. [01:34:08.5] TATIANA: Nie mamy. [01:34:10.2] TEACHER: Dobra. Pamiętajcie, że w ten weekend będzie bardzo gorąco. Kupcie sobie do domu lody, napoje jakieś, które można schłodzić, żeby były takie smaczniejsze niż woda, bo pić trzeba będzie dużo. Może posprzątajcie mieszkanie przed weekendem? Tak, ale Dmytro ma posprzątane. On ma w ogóle super. Dobrze. Życzę Wam też udanego tygodnia. Miłego weekendu. Widzimy się w następnym tygodniu. [01:34:46.6] TATIANA: Do zobaczenia. [01:34:47.1] speaker_9: Dziękuję bardzo. Do zobaczenia. [01:34:50.5] TATIANA: Do zobaczenia. [01:34:51.4] TEACHER: Do zobaczenia.