[00:00:12.4] MARINA: Dzień dobry. [00:00:13.8] TEACHER: Dzień dobry, witam serdecznie. Marino, ty zmieniłaś sobie wszystko. Fryzurę, miejsce, gdzie siedzisz. Co tam u ciebie w życiu się zmieniło? [00:00:24.4] MARINA: O, wszystko w porządku. Jesteśmy na wakacjach. [00:00:27.7] TEACHER: Ty zobacz, jak ty się uśmiechasz i mówisz wszystko w porządku. [00:00:32.1] MARINA: No tak, tak, wszystko super. [00:00:34.0] TEACHER: Tak. Gdzie pojechaliście? [00:00:36.9] MARINA: A my pojechaliśmy do Grecji. [00:00:40.9] TEACHER: Mhm. [00:00:42.6] MARINA: I teraz już czwarty dzień tutaj. [00:00:50.6] TEACHER: Mhm. Jesteśmy tutaj. [00:00:52.5] MARINA: Jesteśmy tutaj, tak. [00:00:54.1] TEACHER: Super. Córka też pojechała? [00:00:56.3] MARINA: No tak. [00:00:57.7] TEACHER: Okej. Jak wam pogoda dopisuje? [00:01:02.0] MARINA: Pogoda super. Bardzo ciepło. A niebo także będzie. Niebo tak? [00:01:12.7] TEACHER: Niebo tak. [00:01:12.7] MARINA: Niebo bardzo jasne, niebieskie. Tak, wszystko w porządku. [00:01:22.0] TEACHER: Okej. [00:01:23.0] MARINA: Morze też bardzo ciepłe i czyste. [00:01:30.9] TEACHER: Super, bo tu w Polsce zaczyna trochę podpalać. Jest bardzo gorąco. U was też jest bardzo gorąco czy ciepło? [00:01:40.7] MARINA: Nie, nie, nie tak gorąco jak w Polsce. Mamy dwadzieścia dziewięć stopni, a ja zobaczyła, że w Warszawie jest trzydzieści pięć stopni. To za dużo. [00:01:58.9] TEACHER: Mhm. Tak. Tylko kochanie. Zobaczyłam. [00:02:03.5] MARINA: Zobaczyłam. [00:02:04.8] TEACHER: Tak. Super. Więc Marino, życzymy ci fantastycznych odpoczynków, fajnych wrażeń. Trzymaj się cieplutko. Za Polską proszę nie tęsknić. [00:02:15.9] MARINA: Dziękuję bardzo. Mamy za dużo Polaków tutaj w hotelu to nie zapomnę. [00:02:26.2] TEACHER: Aha, okej. Jak wszyscy wyjeżdżają gdzieś, to później mówią: Jezu, ci Polacy są wszędzie. Wcześniej się mówiło: Boże, ci Ukraińcy są wszędzie, a teraz ci Polacy są wszędzie. [00:02:39.6] ([laughs]) [00:02:39.9] MARINA: No tak, tutaj Polacy, Ukraińcy i Niemcy. [00:02:46.2] TEACHER: Mhm. Dobrze. Super. Dziękuję serdecznie. Kochani dzień dobry, witam wszystkich. Budzimy się powoli. Mam nadzieję, że nikt już nie śpi. Co nie? Oj, Aleksieju. [00:03:00.9] ALEKSIEJ: Dzień dobry. [00:03:00.9] TEACHER: Ty powinieneś wstać z samego rana. Co ty tam pocierasz oczy? [00:03:06.9] ALEKSIEJ: O, nie wiem. To. Myślę, że. Do cyklu snu. [00:03:25.1] TEACHER: Ty masz jakiś cykl snu? [00:03:28.3] ALEKSIEJ: No tak. Ja już wstałem rano. Poszedłem na spacer. Mam śniadanie i. [00:03:42.3] TEACHER: Zmęczyłeś się? [00:03:44.0] ALEKSIEJ: Tak. [00:03:47.8] TEACHER: Okej. Ty jeszcze coś powiesz. Czy z ciebie słowa trzeba wyciągać? [00:03:52.6] ALEKSIEJ: No tak, tak. Teraz znowu chce mi się spać. Nie wiem jak tak. [00:04:01.9] TEACHER: Okej, ale ty chyba nie masz czasu dzisiaj na sen. Czy masz? [00:04:07.5] ALEKSIEJ: Nie mam. [00:04:09.5] TEACHER: Tak. Aleksieju, czy ty fajnie spędziłeś weekend? [00:04:13.5] ALEKSIEJ: Tak. Ja w weekend pojechałem w góry i wszedłem na Śnieżkę. Na górę było bardzo przyjemnie, tylko dwadzieścia stopni i lekki wiatr. [00:04:36.9] TEACHER: I jaki wiatr? [00:04:38.2] ALEKSIEJ: Lekki wiatr. [00:04:39.8] TEACHER: Lekki. [00:04:41.0] ALEKSIEJ: Lekki. Lekki wiatr. [00:04:44.9] TEACHER: Okej. Super. Ty byłeś cały weekend w górach? [00:04:51.9] ALEKSIEJ: Tak. To dwa dni. [00:04:54.1] TEACHER: Mhm. Super. Dziękuję serdecznie. Tak, Paulino, a ty jakie masz wspomnienia z weekendu? [00:05:01.3] PAULINA: Dzień dobry. [00:05:02.7] TEACHER: Dzień dobry. [00:05:04.2] PAULINA: W sobotę byłam w pracy jak zawsze, a w niedzielę jeździli nad jezioro. Nad jeziorem byli. Byliśmy i tak. To jezioro znajdujące się w naszym mieście, gdzie my mieszkamy w Poznaniu i ono jest takie bardzo duże i pięknie. Ale za pięć lat jak ja mieszkam tutaj w Poznaniu, ja pierwszy raz na tym jeziorze byłam. [00:05:41.3] TEACHER: Byłam pierwszy raz. [00:05:42.4] PAULINA: Spodobało się mi. [00:05:44.1] TEACHER: Tylko nad jeziorem, kochanie. [00:05:46.9] PAULINA: Nad jeziorem. [00:05:48.0] TEACHER: Nad jeziorem. A jak ono się nazywa to jezioro? [00:05:51.8] PAULINA: Rusałka. [00:05:53.4] TEACHER: O. A coś, coś wiem. [00:05:55.5] PAULINA: Takie nazywa. [00:05:56.6] TEACHER: Mhm. Okej, dobrze. Generalnie tam jest bardzo dużo ludzi. [00:06:05.0] PAULINA: W niedzielę jak my byliśmy z chłopakiem to ludzi było nie bardzo dużo, to miejsca wystarczało wszystkim i na plaży i w wodzie. [00:06:18.3] TEACHER: Mhm. [00:06:20.0] PAULINA: Normalnie. [00:06:21.0] TEACHER: Super. Dobrze. Jak używamy słowa miasto pamiętajmy proszę, że to nie jest słowo regularne. Mówimy w mieście. [00:06:31.6] PAULINA: W mieście. [00:06:32.7] TEACHER: Miasto, ale w mieście nie miaście. [00:06:37.0] PAULINA: W mieście. [00:06:38.7] TEACHER: Tak. Dobrze. Tak. Walerio, a ty jak weekend spędziłaś? Czy dobrze odpoczęłaś? [00:06:46.1] PAULINA: Dzień dobry. [00:06:46.9] TEACHER: Dzień dobry. [00:06:46.9] PAULINA: Weekend nic nie robiłam. Weekend był zwyczajny. Poprzedni tydzień był bardzo trudny i bo weekend nic nie robiłam. Siedziałam w domu, grałam w gry komputerowe, uczyłam się języka polskiego. No i wszystko. [00:07:09.3] TEACHER: Mhm. A co to za gra, w którą grałeś? Ty tam co robisz? To są jakieś samochodziki? Lalki? [00:07:17.1] PAULINA: A my z chłopakiem graliśmy tam, ja nie znam jak będzie po polsku gnomy. [00:07:25.9] TEACHER: To są krasnoludki. [00:07:27.8] PAULINA: Krasnoludki. Tak, tam krasnoludki. Człowieka tam, dziada, <<>> dostają. [00:07:39.2] TEACHER: Wyciągali dziada jakiegoś. [00:07:40.4] PAULINA: No tak. Taka tupaja gra. [00:07:42.9] ([laughs]) [00:07:44.7] TEACHER: Okej. Można powiedzieć też trochę głupia gra. [00:07:48.4] PAULINA: Głupa gra, tak. [00:07:49.9] TEACHER: A to jest taka gra, żeby się zrelaksować, tak? [00:07:53.5] PAULINA: No tak, tak. [00:07:55.7] TEACHER: Okej, dobrze. I co? Wyciągnęłaś dziada? [00:08:00.7] PAULINA: Tak. [00:08:01.9] TEACHER: Dałaś radę. [00:08:01.9] PAULINA: Długo i dobrze. [00:08:03.9] ([laughs]) [00:08:04.9] TEACHER: Okej. Dobrze. Dziękuję serdecznie. Andreju, a ty jak spędziłeś weekend? [00:08:12.4] ANDREI: Cześć. Dobrze, ale było dużo gorąco. [00:08:17.3] TEACHER: Bardzo gorąco. [00:08:18.3] ANDREI: Bardzo gorąco, więc zainstalowaliśmy przenośny klimatyzator. Z nim lepiej, ale trochę głośno. Głośno to correct? [00:08:39.4] TEACHER: Dobrze. To dobrze powiedziane, tak. [00:08:42.9] ANDREI: A w weekendzie byłem w Poznaniu. Odwiedziłem przyjaciół z Białorusi. [00:08:50.4] TEACHER: Okej. To był jakiś zjazd Białorusinów w Poznaniu? [00:08:54.9] ANDREI: Nie. Chodziliśmy na Pyrkon. To... [00:08:59.6] TEACHER: Na co? [00:09:00.9] ANDREI: Pyrkon to festiwal anime i gra, gry planszowych, komputerowych i... [00:09:18.9] TEACHER: Okej. Festiwal gier planszowych, tak? [00:09:21.6] ANDREI: Gier planszowych, komputerowych i wszystkiego różnego. [00:09:27.4] TEACHER: Mhm. Okej. A to wy po to się spotkaliście, żeby na festiwal ten pójść? [00:09:33.0] ANDREI: Tak. [00:09:34.0] TEACHER: Super, dobrze. Super. Tak, kochani. Dwie opcje. Jedna jest dobra. Jak się mówi: w weekendzie czy w weekend? [00:09:47.4] PAULINA: W weekend. [00:09:48.9] ANDREI: W weekend. [00:09:48.9] TEACHER: W weekend, tak. W weekend. Okej. Dziękuję pięknie. Haniu, dzień dobry. [00:09:58.4] HANIA: Dzień dobry. [00:09:59.2] TEACHER: Dzień dobry Haniu. A ty jak spędziłaś weekend? [00:10:03.8] HANIA: No, bardzo fajnie. W sobotę moi dzieci mieli koncert po zakończeniu roku tanecznego. Tak. I faktycznie to połowa dnia byliśmy na koncercie, a w niedzielę byli znowu z dziećmi na urodzinach. Zaprosiła dziecko ze starszej grupy w przedszkolu i jak to dzieciom dali zaproszenie, było napisane: Jasia czeka na rodzinki dwudziesty pierwszy adres i numer telefonu mamy. [00:10:53.8] TEACHER: Tak. [00:10:54.0] HANIA: Ja kupiła wszyscy prezenty dla Jasi, bo myślała to jest dziewczyna. Tak, a w niedzielę ja sprawdziła adres po mapie sprowadziła do restauracji. [00:11:08.1] TEACHER: Mafia? [00:11:10.4] HANIA: Sprawdziła. A mapa. Karta. [00:11:13.3] TEACHER: A mapa. Ja słyszę mafia. Myślę języka mafia. [00:11:18.2] HANIA: Mapa. I napisała wiadomość mamie. I mama powiedziała, uzupełniła. [00:11:26.4] TEACHER: Powiedziała. [00:11:27.4] HANIA: Powiedziała. I napisała: Jacek czeka na was. A ja kupiła zestaw do makijażu, bon prezentowy w SMYK, dziecki taki sklep i lalkę Annę. [00:11:45.4] TEACHER: Mhm. [00:11:46.5] HANIA: No i zdecydowali, co idziemy na urodziny. Tylko podarowaliśmy ten bon prezentowy. I przed tym ja kupowała starszemu synu dron na piątek na zakończenie roku w technikum i Podarowali ten dron. Oczywiście to nie bardzo dobry prezent dla dziecko pięć lat. Tak jak synu siedemnaście, no. [00:12:21.1] TEACHER: Dorośnie. [00:12:22.2] HANIA: Dorośnie. Tak, kiedyś tak. [00:12:24.4] TEACHER: No. No trochę taki przypał był, tak? Musiałeś coś wymyślić na ostatnią chwilę. [00:12:33.6] HANIA: I znowu w pracy był. Okropna pogoda, burza we Wrocławiu. No to wszystko. [00:12:47.2] TEACHER: Ja jestem teraz ciekawa, kto u was robi ten make up. [00:12:51.6] HANIA: Make up? Córka. [00:12:53.2] TEACHER: Aha, a z lalką Anną bawisz się ty? [00:12:56.8] HANIA: Nie. Nie, też córka. Była bardzo zadowolona. [00:13:03.2] TEACHER: No. Ja już wyobrażam sobie jej minę. No szczęścia to ona trochę ma. Tak o po prostu. I zestaw do make up'a ma. Tak? I có-- i tę laleczkę jakąś. Dobrze. Okej. [00:13:20.4] ([laughs]) [00:13:22.4] TEACHER: Tak. Zabawna historia. [00:13:24.7] HANIA: Nie może zwyknąć do imion polskich. [00:13:31.0] TEACHER: Okej, tylko nie moga najlepiej nie mogę przywyknąć. [00:13:35.9] HANIA: Przywyknąć. [00:13:37.8] TEACHER: I zwracamy też uwagę na czasownik móc, prawda? Nie, nie może, tylko nie mogę. [00:13:42.9] HANIA: Okej. [00:13:44.2] TEACHER: Super. Będzie co wspominać słuchaj. Dziękuję serdecznie. Tak, Tatiano, a ty jak spędziłaś weekend? Siemanko. [00:13:56.6] speaker_6: Dzień dobry. [00:13:57.6] TEACHER: Dzień dobry. [00:13:59.2] speaker_6: Yy, w weekend myślę, że nie, nie było nic interesującego. Jeździliśmy w sobotę do parku trampolin, bo w Dzień Dziecka syn wygrał voucher na jedną godzinę i kupiliśmy dla drugiego syna też, też wstęp. I pracowałam w domu. A wieczorem, kiedy spacerowałam kroki w parku, tam była, była jakaś uroczystość kupała. Tak, tak wcze-- wczesno. Był też, było wiele ludzi, wiele myślę, że takich emerytów, ludzi z dziećmi, inwa-inwalidów. No i taki był występ narod-narodowy. By-by-były takie pieśni, tan-tanc-tancy narodowe, ale było bardzo piękne. A i w sobo-- w niedzielę było bardzo gorąco. Siedzieliśmy w domu, kupowaliśmy różne napoje w Żabce i wieczorem chodziliśmy zjeść lody. I to wszystko. [00:15:23.9] TEACHER: Mhm. Super, pięknie. Czy te pieśni i tańce one były pie-śpiewane, tańczone w takich strojach? [00:15:33.8] speaker_6: Tak, w takich strojach po rosyjsku narod-narodnych. [00:15:38.0] TEACHER: Właśnie. Po polsku będziemy nazywali to pieśni, tańce, stroje ludowe. [00:15:44.3] speaker_6: Ludowe. [00:15:45.1] TEACHER: Ludowe. Mhm. Super, pięknie. Dziękuję serdecznie. Aniu, a ty czym się zajęłaś w weekend ten? [00:15:55.3] speaker_6: Dzień dobry. [00:15:56.4] TEACHER: Dzień dobry. [00:15:58.2] speaker_6: Byłam w Krakowie. [00:16:00.3] TEACHER: Mhm. [00:16:02.3] speaker_6: Pojechałam do koleżanki na urodziny. [00:16:08.6] TEACHER: Mhm. Mhm. Czyli ty też kupowałaś prezenty, prawda? [00:16:15.0] speaker_6: No tak, oczywiście. [00:16:17.6] ([laughs]) [00:16:17.6] TEACHER: Tak. A co ty kupiłaś swojej koleżance w prezencie? [00:16:22.5] speaker_6: To była spray do włosów. [00:16:29.7] TEACHER: Tak. [00:16:31.2] speaker_6: I kolczu-- pierścień? Kolczug? [00:16:36.7] TEACHER: Czekaj. Jeżeli na palcach to tutaj mamy pierścionki. Kolczyki mamy w uszach. [00:16:41.9] speaker_6: Aha. Pierścionku. [00:16:44.2] TEACHER: Pierścionek. [00:16:45.4] speaker_6: Pierścionek. [00:16:46.4] TEACHER: Pierścionek. Mhm. Okej. Spodobało się jej? [00:16:50.5] speaker_6: No tak, oczywiście. [00:16:52.2] TEACHER: Tak. Dobrze. [00:16:53.8] speaker_6: To było z wishlista. Nie wiem, jak po polsku. [00:17:00.2] TEACHER: Bardzo podobnie. Tylko pamiętajmy, że lista, jeżeli chodzi o to, że jest napisana pierwsza rzecz, druga to ma rodzaj żeński. Wishlista to była. [00:17:10.5] speaker_6: Wishlista była. [00:17:12.2] TEACHER: Aha. Tylko zobacz. Wishlista to mianownik. Z kogo? Czego? Z wish listy. [00:17:18.3] speaker_6: Kogo? Czego? A, wish listy. [00:17:21.1] TEACHER: Tak jest. Mhm. Super. Dobrze, dziękuję. Dmytro. Dzień dobry. Zaszczyciłeś kochanie nas swoją obecnością. [00:17:30.4] DMYTRO: Dobry. [00:17:31.5] TEACHER: Dobry. Dmytro, ty czym się zająłeś w ten weekend? Jak spędziłeś? [00:17:37.8] DMYTRO: Nic ciekawego. Odpoczywał w domu z przyjaciółmi. I chodziliśmy do parku na spacer. To to wszystko. [00:17:55.9] TEACHER: Okej. Tylko najlepiej powiedzieć wtedy chyba odpoczywaliśmy, bo razem tak? [00:18:01.6] DMYTRO: Mhm. Odpoczywaliśmy. [00:18:04.0] TEACHER: Tak. Czy pogoda była taka bardziej, znaczy za gorąco i dlatego nie wychodziliście zbytnio na dwór? [00:18:15.5] DMYTRO: Ale wychodziliśmy na dwór. Chodziliśmy na spacer, na spacer, ale niedługo. Tylko w Pole Mokotowskie i wszystko to jedzieliśmy lody. [00:18:38.0] TEACHER: A to jedliśmy. [00:18:39.3] DMYTRO: Jedliśmy lody. [00:18:43.7] TEACHER: Tak. [00:18:44.8] DMYTRO: Tak. To wszystko. [00:18:45.8] TEACHER: I to wszystko. Okej, dobrze. Dobra. Kochani, za chwileczkę, zanim polecimy sobie troszkę dalej, proponuję, żebyśmy sobie przypomnieli pewne zasady. Umawialiśmy się na to, że będzie dzisiaj trochę przypomnienia, ale dzisiaj zrobimy sobie przypomnienie raczej naszych zdań. "Chciałabym, żebyś przyniosła mi mleczko". "Chciałabym dzieci, żebyście posprzątały swój pokój". Tak dzisiaj skupimy swoją uwagę raczej na tym. Za chwilkę podzielę was w małe grupki i poproszę, żebyście zrobili to zadanko, przypominając sobie formy zdań celowych. Później jak wrócimy, to polecimy troszkę dalej. Widzimy ten link, który wyskoczył na czacie? Podzielimy się w trójeczki. Jedną osobę poproszę o udostępnienie ekranu. Uciekamy kochani. Dobrze kochani, jak się pojawiły jakieś pytania to śmiało je zadajemy. [00:25:19.9] speaker_6: Co to znaczy Wercio? [00:25:22.3] TEACHER: Wercia? To jest imię. Pełne imię to Weronika. [00:25:28.2] speaker_6: Aha. [00:25:29.0] TEACHER: Root to Wera. A jak my się zwracamy do Wery, to mówimy albo Wercia też jest skrót dla inny, Werciu. To jest skrót imienia. [00:25:42.8] speaker_6: Tam jeszcze było, ale ja zapomniałam. Zależy mi i ja całe nie zapisałam. [00:25:48.4] TEACHER: Zależy mi na tym. [00:25:50.3] speaker_6: Mhm. [00:25:51.9] TEACHER: Tak, to jest wyrażenie, które mówi, że dla mnie to jest bardzo ważne. Zależy mi na tym. [00:25:59.0] speaker_6: Dziękuję. [00:26:01.0] TEACHER: Tak jak chcemy powiedzieć, że człowiek jest dla nas bardzo ważny, obchodzi nas jego życie, to co robi, czym się interesuje w ogóle, to wtedy mówimy zależy mi na nim, zależy mi na tym człowieku. Okej. Dzisiaj raczej skupimy się na tym, że u może trochę dodamy do swojego, do swojej leksyki trochę nowych słów. Dzisiaj się skupimy na cechach charakteru i na tym, jaki człowiek może być z charakteru, nie z wyglądu. Wiemy, że nasz charakter może być dobry, a może być niezbyt dobry, prawda? To zależy też od sytuacji. Jeżeli mówimy minusy, używamy słowo wady, mamy swoje wady, a jak mówimy o plusach, inaczej mówimy o swoich zaletach. Kochani, może wam coś przychodzi do głowy. Jeżeli chodzi o nasze wady, to co ze swojego charakteru określamy jako wady? Mamy w główce jakieś może słówka? Podzielmy się nimi. Wady charakteru to jaki charakter? [00:27:17.4] speaker_6: Niezorganizowany. [00:27:20.6] TEACHER: Tatiano, jeszcze raz poproszę. [00:27:23.3] speaker_6: Niezorganizowany. [00:27:25.0] TEACHER: Dobrze. Niezorganizowany. Andrieju, co ty powiesz? [00:27:32.5] ALEKSIEJ: A. Leniwy? [00:27:36.8] TEACHER: Leniwy. Dobrze. [00:27:39.1] speaker_6: Impulsywny na przykład. [00:27:40.7] TEACHER: Pięknie. Mhm. Jak najbardziej. [00:27:45.4] speaker_6: Niecierpieliwy. [00:27:47.3] TEACHER: O, dobrze, tylko niecierpliwy. [00:27:50.3] speaker_6: Niecierpliwy. [00:27:51.4] TEACHER: Mhm. A człowiek, który na przykład nie umie się zachowywać dobrze? [00:27:57.6] speaker_6: Niegrzeczny. [00:27:59.0] TEACHER: Niegrzeczny. A dodamy może i trochę inne słowo i w środku będzie słowo kultura. [00:28:07.2] speaker_6: Bezkulturny. Nietolerancyjny. [00:28:09.3] ALEKSIEJ: Niekulturalny. [00:28:11.2] TEACHER: Niekulturalny. Tak jest. Niekulturalny. Człowiek, który nie wykazuje się tolerancją. On jest nietolerancyjny. Nietolerantny, tylko nietolerancyjny. A jeżeli chodzi o nasze zalety? Człowiek, fajny charakter to jaki? [00:28:37.2] speaker_6: Towarzyski. [00:28:38.5] TEACHER: Dobrze. Tak, towarzyski. Czyli ludzi, lubi spędzać czas z innymi ludźmi, prawda? Lubi ludzi. Mhm. [00:28:50.2] speaker_6: Kreatywny. [00:28:51.6] TEACHER: Kreatywny, jak najbardziej. [00:28:54.7] speaker_6: Odpowiedzialny. [00:28:56.3] TEACHER: Dobrze. [00:28:59.4] speaker_6: Miły. [00:29:00.5] TEACHER: Tak. Aha. [00:29:03.3] speaker_6: Punktualny. [00:29:04.9] TEACHER: Pięknie. [00:29:07.2] ALEKSIEJ: Przystojniak. [00:29:11.9] TEACHER: Dmytro, a to cecha charakteru? [00:29:14.8] ALEKSIEJ: Nie wiem. Wiem tylko, że pozytywna... [00:29:22.3] TEACHER: Cecha, tak? [00:29:23.1] ALEKSIEJ: Cecha, tak. [00:29:23.9] TEACHER: Pozytywna. Tak. Przystojny to taki jaki? Piękny. [00:29:31.2] ([laughs]) [00:29:34.4] TEACHER: Przystojniak to wtedy będzie rzeczownik. A człowiek jest jaki? [00:29:39.1] ALEKSIEJ: Przystojny. [00:29:40.1] TEACHER: Przystojny. Mhm. Okej. Dobrze. Dzisiaj troszkę się pobawimy tymi słowami, ale trochę wyczyścimy swoje mówienie pod kątem dawania charakterystyk. Za chwileczkę przejdziemy sobie do takiej tabelki. W niej znajdują się słowa na dzisiaj, ale tylko część. Część będziemy, części będziemy się uczyli po drodze. Przed nami są słówka dla każdego ze słów później znajdziemy definicję. Aleksieju, przeczytaj proszę nam te słowa u góry. [00:30:15.1] ALEKSIEJ: Odpowiedzialny, punktualny, systematyczny, nerwowy, tolerancyjny, bezpoczynny. [00:30:26.9] TEACHER: Bezpoczynny. [00:30:29.8] ALEKSIEJ: Przepraszam, jeszcze raz poproszę. [00:30:31.2] TEACHER: Bezczelny. [00:30:32.6] ALEKSIEJ: Bezczelny. [00:30:34.1] TEACHER: Tak. [00:30:35.7] ALEKSIEJ: A cierpliwy? Nieśmiały. [00:30:40.6] TEACHER: Okej. Większość z tych słów już z wami wymieniliśmy, ale czy są jeszcze któreś, jakich my na przykład nie rozumiemy? [00:30:53.6] DMYTRO: Co to jest bezczelny? [00:30:56.0] TEACHER: Bezczelny to człowiek, który nie ma czelności. Też tak się mówi. To jest człowiek chamski, który coś bardzo często robi na złość. Albo też jest niewdzięczny, tak? Jeżeli na przykład rodzice mówią do dziecka, że jest niewdzięczne, to wtedy bardzo często mówimy: "No ty jesteś bezczelny po prostu". Tak? Okej. Jeszcze jakieś? Czy pozostałe są jasne? No to, Aleksieju, czytamy pierwszą definicję i dobieramy przymiotnik. [00:31:43.7] ALEKSIEJ: Ktoś, kto nigdzie się nie spóźnia. Punktualny. [00:31:49.5] TEACHER: Dobrze. Tak, to jest człowiek punktualny. Mhm. Tak. Okej. Dmytro, przeczytaj proszę to następne. [00:32:00.1] DMYTRO: Osoba, która łatwo zdenerwować. [00:32:04.7] TEACHER: Tak. [00:32:06.4] DMYTRO: Nerwowy. [00:32:07.5] TEACHER: Ślicznie. Nerwowy. Tylko zwróćmy, proszę, jeszcze raz uwagę. Osoba. Widzimy tę literkę? [00:32:14.8] DMYTRO: Którą łatwo zdenerwować. [00:32:17.5] TEACHER: Tak jest. Mhm. A osoba, która już jest w stanie krytycznym pod względem nerwów, to ona wtedy jest już zdenerwowana. Tak? Możemy sobie dopisać. Zdenerwowana czy zdenerwowany. Mhm. Marino, przeczytaj proszę to u góry, które jest zrobione. [00:32:44.2] MARINA: Ktoś, kto zawsze robi to, co powinien. Osoba solidna, na której można polegać. [00:32:52.0] TEACHER: Mhm. [00:32:52.6] MARINA: To jest odpowiedzialny. [00:32:54.9] TEACHER: Brawo! To jeżeli koło słowa odpowiedzialny znajduje się też słowo solidna osoba, to czy my rozumiemy w całości, co znaczy osoba solidna? Na przykład ochroniarz może być solidny. To taki, który zawsze nas obroni, nie zrobi żadnej pomyłki. Albo firma, która nam gwarantuje bezpieczeństwo, jakieś tam solid czy coś. Stąd też nazwa. Solidna firma. Nadiożnaja. Tak, człowiek solidny to nie ten, który nosi garnitur i krawacik, i ma ten, koszulę. Tylko człowiek, który wykazuje się naszym zaufaniem. Tak, człowiek solidny to człowiek nadiożnyj. Sorki. [00:33:58.7] speaker_6: A mnie jeszcze Google Translate przewiół jak poriadocznyj. Może być takie? [00:34:04.7] TEACHER: Może być. Jak najbardziej. Mhm. Tak. Solidny też bardzo dobrze zrobiony. Jeżeli w znaczeniu weźmiemy solidny samochód, to w znaczeniu bardzo dobrze zrobiony też, nie tylko niezawodny. I zwracamy teraz uwagę na sam czasownik. Tutaj się pojawia czasownik, który się przyda nam troszeczkę później. Polegać na. Polegać na kimś albo na czymś. Jeżeli bardzo czemuś wierzymy albo komuś ufamy, dowiriajem, to wtedy my na tej osobie polegamy. My na niej joreszi ty wy, my na niej polegajemsia. Tylko uwaga! Polak mówi polegać na kim, na czym. Czyli ten czasownik wymaga użycia miejscownika. Tak. Lecimy dalej. Paulino, czytamy następne. [00:35:04.8] MARINA: Ktoś, z kim możesz o wszystkim porozmowie, porozmawiać. Jest otwarty i próbuje zrozumieć. [00:35:13.3] TEACHER: Próbuje. [00:35:13.3] MARINA: Próbuje zrozumieć innych. Tolerancyjny? [00:35:26.8] TEACHER: Tak jest. Tolerancyjna. Super. Tak. Haniu, czytamy kolejne. [00:35:36.6] HANIA: Ktoś, dla kogo dużym stresem jest spotkania z obcymi ludźmi. Ktoś, kto boi się nowych sytuacji. Nieśmiały. Nieśmiały. [00:35:49.4] TEACHER: Nieśmiały. [00:35:51.4] HANIA: Nieśmiały. [00:35:52.1] TEACHER: Aha. Sobie jeszcze dopiszemy bardzo potrzebne słowo, którego tu nie ma. Jak my nie mamy pewności, to mówimy nie jestem pewien siebie albo nie jestem pewna siebie, prawda? Niepewny siebie albo niepewna siebie. Byłoby to samo jak nieśmiały. Sorki, zaraz może troszkę inaczej napiszemy. Nie capsem. Niepewny siebie, a tu niepewna. Dobrze. Walerio, czytamy dalej. [00:36:37.1] WALERIA: Osoba bardzo arogancka, dla której słowo kultura nie istnieje. Tak, <<>> może być bezczelny. [00:36:52.5] TEACHER: Tak jest. [00:36:53.6] WALERIA: Bezczelna osoba. [00:36:55.5] TEACHER: Bezczelna osoba. Tak. Zwracamy teraz uwagę na słowo arogancki. Dla Polaka to jest to samo co chamski. Osoba, która nie umie się zachowywać, jest osobą arogancką. A osoba, która myśli, że jest najmądrzejsza, najlepsza na świecie, to wtedy to jest osoba zarozumiała. Zarozumiała myśli, że jest lepsza od innych. Lepsza, mądrzejsza. [00:37:28.8] WALERIA: Oni nie napisali. [00:37:30.8] TEACHER: No właśnie, nie wiem, dlaczego przeskoczyło na inny język. Myśli, że jest lepsza od innych. Tak. Andrieju, czytamy dalej. [00:37:49.7] ANDREI: Człowiek, który jest dobrze zorganizowany. Robi wszystko w odpowiednim czasie, a nie zostawia na ostatnią chwilę. A to jest systematyczny. [00:38:02.3] TEACHER: Tak jest. Dobrze. Tak. Tatiano, ostatnią poproszę. [00:38:11.8] speaker_6: Człowiek, którego podstawową cechą jest spokój. Trudno wytrącić go z równowagi. Jest zawsze opanowany i co najważniejsze umie czekać. To osoba cierpliwa. [00:38:28.0] TEACHER: Bardzo dobrze. I teraz patrzymy na kolejne słowo, też bardzo przydatne. Opanowany. Mamy jakieś myśli, kto to taki? [00:38:42.5] speaker_6: Kontroliruet siebie. [00:38:44.4] TEACHER: Mhm. Bardzo dobrze. [00:38:45.9] ([niezrozumiałe]) [00:38:47.1] TEACHER: Tak jest. To jest człowiek opanowany. Bardzo dobrze. On kontroluje to, co mówi. Kontroluje to, jak się zachowuje, jak wyglądają jego gesty, mimika, wszystko. Człowiek opanowany. Bo panować inaczej kontrolować. Dobrze. Zwróćcie teraz proszę uwagę na coś innego. Mówimy ktoś, kto. Osoba, którą. Człowiek, który. Tak? Albo ktoś, z kim możesz o wszystkim porozmawiać. To są nasze definicje. Bardzo często te definicje tworzymy, jak opisujemy kogoś czy opisujemy coś. W języku to bardzo często, ale też żeby każdy rozumiał, o czym rozmawiamy, to załóżmy sobie, że gramy w taką grę. Tu sobie na czole mam przyklejone słowo architekt. Nie wiem, jakie słowo jest przyklejone i ktoś może powiedzieć: "Natalio, to jest ktoś, kto projektuje domy". I wtedy mam zgadnąć słowo architekt. A inna osoba może powiedzieć troszkę inaczej, ale też dobrze. "Natalio, to człowiek, który projektuje domy". W taki sposób tworzymy definicje. I zwracajcie od razu uwagę człowiek nie jaki, tylko który. Bo my wskazujemy na jego jakąś cechę. Tylko wiemy, że my możemy swoją, swój kontekst zrobić troszkę inaczej, bo my mamy bardzo dużo czasowników. Czasowniki wymagają koło siebie jakiegoś przypadka, więc za chwilkę zobaczymy, jak to słowo ktoś czy który odmieniają się przez przypadki. Tu nie będzie dla was nowości, tylko dla siebie podkreślimy niuanse, które się różnią na przykład w języku polskim, nie? Mamy dwa słowa ktoś i coś. O ta ś, ona dodaje takiej trochę zagadki. Nie do końca wiadomo, kto to jest. To jest to, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> Komuś, <<>> Coś, <<>> Tylko że po tym ktosiu i cosiu dajemy przecinki i występuje ktoś, kto zna polski albo matematyka to coś, co jest ważne. To są te dwie pierwsze definicje, które pomagają nam zrozumieć. My rozmawiamy o czymś żywotnym czy nieżywotnym. Tylko to kto i co odmieniają się przez przypadki. I za chwilkę sobie to troszkę przypomnimy. Aniu, zaczniemy od ciebie. [00:41:40.7] speaker_6: Ktoś, kto zna polski. [00:41:43.4] TEACHER: Mhm. [00:41:45.0] speaker_6: I coś, co jest zawsze. [00:41:48.5] TEACHER: Bierzemy tylko ktoś. Na razie ktoś, a potem przejdziemy do coś osobno. [00:41:54.0] speaker_6: Tak. Ktoś, kogo nie znam. [00:41:59.7] TEACHER: Dobrze. Tylko dobierzemy jeszcze dobry akcent. Kogo nie znam. [00:42:05.6] speaker_6: Ktoś, kogo nie znam. [00:42:07.5] TEACHER: Mhm. [00:42:09.7] speaker_6: Ktoś, komu ufam. [00:42:12.7] TEACHER: Mhm. [00:42:14.0] speaker_6: A co to znaczy? [00:42:17.2] TEACHER: Ufać? Każdy z nas pewnie robił profil zaufany. [00:42:23.2] speaker_6: Tak? [00:42:24.2] TEACHER: <<>> <<>> Ufać, <<>> [00:42:32.0] speaker_6: Mhm. Ktoś, kogo kocham. [00:42:36.2] TEACHER: Mhm. [00:42:37.5] speaker_6: Ktoś, hmm [00:42:41.8] TEACHER: "Z", tak. [00:42:43.8] speaker_6: Z kim rozmawiam? [00:42:45.0] TEACHER: Pięknie. [00:42:47.1] speaker_6: Ktoś, o kim myślę? [00:42:50.7] TEACHER: Bardzo dobrze. [00:42:51.1] speaker_6: O czym, o kim, o czym myślę? [00:42:52.8] TEACHER: "O czym" będzie potem, bo tu mamy ktoś, a coś żywotnego. Dobrze. Tak, Andreju, a ciebie poproszę zrobić, odmienić nasze co przez przypadki. [00:43:04.8] ANDREI: A czego nie lubię? [00:43:08.7] TEACHER: Tak. [00:43:13.4] ANDREI: Czemu się przyglądam? [00:43:16.9] TEACHER: Mhm. [00:43:20.9] ANDREI: Co lubię? [00:43:22.5] TEACHER: Tak. Coś, co lubię. [00:43:26.0] ANDREI: A z czym? I o czym. [00:43:32.5] TEACHER: I o czym. Super. Czy wszystkie czasowniki, które tu czasami występują, czy my je rozumiemy? Jeżeli nie, nie rozumiemy- [00:43:45.0] ANDREI: Nie pamiętam. [00:43:46.2] TEACHER: Tak? [00:43:46.2] ANDREI: Nie pamiętam przyglądam to... [00:43:50.1] TEACHER: <<>> [00:43:51.5] ANDREI: Mhm. [00:43:52.6] TEACHER: Tak na przykład jest jakieś zdjęcie, a starsza osoba bardzo źle widzi, to ona się przygląda tej, temu zdjęciu i tak patrzy, co tam jest. Okej, za chwilkę zrobimy sobie zadanko, żeby poćwiczyć osobno ktoś i coś. Jak widzimy to zadanie na czacie, to sobie włączamy. Za chwilkę was zaproszę do osobnych pokojów i zrobimy to samo. Udostępniamy ekran, próbujemy uzupełnić zdania. Tak. Pochodziłam na pytania, poodpowiadałam trochę, ale może nie na wszystkie. Czy pojawiły się jeszcze jakieś pytania? [00:49:53.2] WALERIA: Nie. [00:49:55.0] TEACHER: Okej, no to idziemy dalej, bo jeszcze nie skończyliśmy. Ta definicja ktoś, kogo kocham czy coś, o czym zawsze marzę. To jest definicja, która wskazuje nam na to, że coś żyje czy nie żyje. Teraz użyjemy sobie innej definicji, którą również mamy w swoich językach, ale będziemy patrzyli na pewne polskie niuanse. Można powiedzieć, że Polak to ktoś, kto zna polski albo słowo ktoś zastąpić słowem człowiek i powiedzieć wtedy to Polak to człowiek, który zna polski. Albo Polak to osoba, która zna polski. Moja sąsiadka to osoba, która widziała wypadek. I to samo zrobimy z rodzajem nijakim. To dziecko, które umie mówić. A ty mówisz o tym piwie, które leży na górnej półce? To jest ten taki przykład raczej z życia. Tak więc w tym momencie bierzemy sobie rodzajami. Zamiast słowa człowiek może stać dowolne słowo rodzaju męskiego. Facet, który zna polski albo to jest mój kolega, który zna polski. Wszystko. Tylko że po przecinku idzie nie słowo ktoś czy tam kto, czy co. Tylko który, która, które. Kochani nijakie. I uwaga! Te słowa odmieniamy jak przymiotnik. Jak będziemy odmieniali, to żebyśmy w głowie szukali końcówek przymiotnika. Aniu, spróbuj nam proszę, który odmienić przez przypadki. [00:51:38.1] MARINA: Tak, tak, który zna polski, którego nie znam. Któremu ufam. [00:51:47.3] TEACHER: Tylko któremu. [00:51:49.2] MARINA: Któremu ufam. Którego kocham. [00:51:52.8] TEACHER: Kocham. [00:51:54.5] MARINA: Z którym rozmawiam i o którym myślę. [00:51:58.6] TEACHER: Dobrze, tylko zobacz z którym rozmawiam. [00:52:03.5] MARINA: Z którym rozmawiam. [00:52:05.7] TEACHER: Mhm. Tak. I tu też było dobrze. Dodajmy sobie trochę inny kontekst w bierniku, bo w bierniku były dwa znaczenia żywotny i nieżywotny. Załóżmy tu nie jest słowo człowiek, tylko słowo dom. Też powiemy to jest dom, którego kocham. Czy troszkę inaczej? Zastępujemy słowo nie człowiek, a słowo dom nieżywotny. Który? Który tak. Człowiek, którego kocham, ale dom, który kocham. Okej. Tak. Patrzymy sobie teraz na słowo osoba. Walerio bardzo proszę. Odmieniamy. [00:52:55.6] WALERIA: Tak. Osoba, która widziała wypadek. Osoba, której szukam. [00:53:03.8] TEACHER: Brawo. [00:53:07.1] WALERIA: Której ufam. Którą. [00:53:16.5] TEACHER: Pięknie, na którą. [00:53:18.6] WALERIA: Na którą czekam. Z kimś, z którą się interesuję. [00:53:30.5] TEACHER: Tak. Tylko tutaj zrezygnuję z "z", bo interesować się nie łączy się z przyimkiem z. Po prostu którą się interesuję. [00:53:38.2] WALERIA: Którą się interesuję. [00:53:39.7] TEACHER: Tak. [00:53:40.0] WALERIA: I o której, której po prostu, który, w której zakochałem. [00:53:50.0] TEACHER: Tak jest. Kochani, pojawi się czasownik zakochać się. I z jakimi pytaniami on się łączy? Zakochać się w kim? Zakochać się w tej dziewczynie. Zakochać. Zakochać się w tym wysokim mężczyźnie. W kim? W czym? Tak. I zostało dziecko. Podjeżdżamy. Marino bardzo proszę. [00:54:18.4] MARINA: Dziecko, które umie mówić. Dziecko, które jest na kolanach. [00:54:30.4] TEACHER: A tutaj przyimek dla może będzie ci prościej. [00:54:33.3] MARINA: A dla którego. [00:54:35.1] TEACHER: Super. Teraz wyrównaj akcent, którego. [00:54:38.1] MARINA: Dla którego. Dziecko, którym. [00:54:48.4] TEACHER: Tak samo jak w rodzaju męskim. Zobacz na celownik. [00:55:00.3] MARINA: Któremu [00:55:01.1] TEACHER: Mhm [00:55:03.3] MARINA: A dziecko, o którym pytam? [00:55:09.1] TEACHER: A na jakie pytanie odpowiada biernik? [00:55:16.4] MARINA: Kogo? Co? [00:55:17.3] TEACHER: Kogo? Co? Weź sobie na przykład jakieś piwo. Weź piwo. Nie w tym momencie. Do lodówki proszę nie biec. Na przykład jasne piwo. Pije co? [00:55:32.6] MARINA: Piwo. [00:55:33.2] TEACHER: Piwo. Jakie? Jasne. [00:55:39.6] MARINA: Jasne. [00:55:40.5] TEACHER: Czy coś zmieniło się w końcówkach? [00:55:42.2] MARINA: Nie. [00:55:43.0] TEACHER: Nie. Czyli biernik to jest to samo co mianownik. [00:55:49.1] MARINA: O które. [00:55:50.2] TEACHER: O które. [00:55:53.4] MARINA: Dziecko, o które pytam. [00:55:55.1] TEACHER: Tak jest. Pytam o kogo? Co? [00:55:58.1] MARINA: Mhm. [00:55:58.4] TEACHER: Nie o kim, o czym, o kogo? Co? Muszą być końcówki biernika. [00:56:05.3] MARINA: Tak dziecko, z którym spacerujesz. [00:56:09.2] TEACHER: Mhm. [00:56:11.3] MARINA: Marzycie. [00:56:12.6] TEACHER: Marzycie. [00:56:14.0] MARINA: Dziecko, o którym marzycie. [00:56:17.5] TEACHER: Mhm. Bardzo dobrze. Tak, to była liczba pojedyncza. Za chwilkę dodamy też liczbę mnogą. Pamiętamy w liczbie mnogiej mamy dwie grupy. Grupa z mężczyznami, z ludźmi i grupa bez mężczyzn. Więc tutaj też taki podział będzie istniał. Jeżeli rozmawiamy o kobietach, dzieciach, pieskach, piwach, komputerach i tak dalej, no to są one. Więc mówimy kobiety i dzieci. Przecinek, które są tutaj kobiety i dzieci, które przyjechały z zagranicy. Słowo które również odmieniamy jak przymiotnik, tylko dla liczby mnogiej. Tatiano, spróbujesz proszę? [00:57:02.5] speaker_6: Kobiety i dzieci, które są tutaj. Których szukam. [00:57:07.5] TEACHER: Tak. [00:57:08.3] speaker_6: Którym ufam. A tu będzie. Które czekam. [00:57:14.5] TEACHER: Na które. [00:57:15.4] speaker_6: Na które czekam. [00:57:16.7] TEACHER: Mhm. [00:57:17.5] speaker_6: A którymi się interesuję [00:57:22.0] TEACHER: Tak. [00:57:22.6] speaker_6: O których rozmawiacie. [00:57:25.1] TEACHER: Bardzo dobrze. A co z mężczyznami? Czy będzie jakaś większa zasada? Inna? Będzie podobnie, tylko będą swoje niuanse. Jak tylko to są ludzie, mężczyźni, lekarze. Rozumiemy, że tutaj stoi męskoosobowe słowo. To po przecinku w mianowniku dajemy nie które, tylko którzy. Bo pamiętamy w liczbie mnogiej r przechodzi w rz. Aktor aktorzy, Węgier, Węgrzy, trener trenerzy, który którzy. Ta sama wymiana. Ale jak zaczynamy to słowo odmieniać dalej rz wypada i będzie bardzo podobnie jak w rodzaju niemęskoosobowym. Tylko że ten mianownik jest taki specyficzny dosyć. Paulino, spróbujesz odmienić którzy? [00:58:15.8] PAULINA: Tak. Którzy? Ludzie, którzy znają polskie. [00:58:19.6] TEACHER: Mhm. [00:58:20.7] PAULINA: Których nie znam. [00:58:22.3] TEACHER: Super. Wywalamy rz. Tak. [00:58:25.9] PAULINA: Mhm. Którym ufam. [00:58:29.4] TEACHER: Tak. [00:58:30.1] PAULINA: Których kocham. [00:58:32.2] TEACHER: Bardzo dobrze. [00:58:34.5] PAULINA: O których rozmawiam. [00:58:36.3] TEACHER: Mhm. [00:58:37.5] PAULINA: O których myślę. [00:58:39.6] TEACHER: Dobrze. Tylko narzędnik rozmawiam z kim. Nie o. [00:58:45.5] PAULINA: Aha. Z którymi? [00:58:50.2] TEACHER: O, widzisz, od razu słowo tobie się zmieniło. Okej. I w ostatnich było dobrze. Powtórz jeszcze raz, proszę. [00:58:57.9] PAULINA: O których myślę. [00:58:59.2] TEACHER: Tak jest. Dobrze. Czy my do tych definicji może pytanie gdzieś mamy? Się pojawiły? Jak mamy, to zadajemy. [00:59:13.6] speaker_6: Nie mamy. [00:59:15.7] TEACHER: Dobrze. Zrobimy sobie też zadanko osobno. Czytamy przykłady, wybieramy. Tylko kochani, w tym zadanku będzie jeszcze trochę takie mieszu mieszu. Pojawią się przykłady z cosiem albo ktosiem. Przykładów jest troszkę więcej. Tutaj też wybieramy, uciekamy i sobie ćwiczymy. Marino, ty tam uciekłaś? Tak. Haniu, ty tutaj jesteś? [01:00:11.1] MARINA: Tak, ja robię. Zadaj. [01:00:14.0] TEACHER: A ty nie chcesz do grupy dołączyć, tak? [01:00:16.9] MARINA: A mnie nie, ja tu wolę osobna. [01:00:21.0] TEACHER: A widzisz? [01:00:23.6] ([laughs]) [01:06:51.2] WALERIA: <<>> <<>> <<>> [01:06:53.6] speaker_6: <<>> [01:06:54.4] DMYTRO: <<>> <<>> I ja prawo <<>> <<>> oni i one w danym <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:07:30.5] WALERIA: Nie, <<>> <<>> <<>> one <<>> <<>> a oni <<>> <<>> W rynku. [01:07:40.0] DMYTRO: Okej. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> kobiety i dzieci <<>> one i ludzie <<>> oni. [01:07:51.0] WALERIA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> one i oni <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:08:02.5] TEACHER: A tam mówisz Waleria? [01:08:04.7] WALERIA: <<>> <<>> kobiety i dzieci <<>> <<>> <<>> one <<>> <<>> ludzie <<>> oni, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:08:12.2] TEACHER: No to dopisz dla siebie. Chodzi o to, że to jest raczej taki przykład, żebyście-- on jest raczej z żyta wzięty. My przecież w życiu nie mówimy oni, one, tak? Jak nam będzie prościej, to możemy sobie w nawiasach dopisać. Dobrze. Czy może się pojawiły pytania jakieś? Za chwilkę dodamy sobie jeszcze parę słów, ale dodamy te słowa w taki sposób, że trochę popracujecie nad ich definicjami. Przed nami jest słowo rozrzutny, skąpy, człowiek rodzinny, człowiek samolubny i ktoś taki szczery. Są definicje. W tych definicjach są jakieś błędy. Trzeba je poprawić. I jak dobrze poprawicie, to zrozumiecie, co oznaczają te słowa. Tak? Czyli przed nami mamy-- przed nami jest pięć definicji. Próbujemy je poprawić albo po jednej stronie, albo po drugiej. I jak poprawimy, wiemy, co oznacza to słowo. Zastanówcie się. Mamy na to tak ze trzy minutki. Sobie za trzy minuty przeczytamy, co nam wyszło. To zadanie siódme. Jeśli skończycie wcześniej, wyślijcie mi jakąś tam rakietę czy świnkę w reakcjach. Za minutkę sobie zaczniemy. Aleksieju, dla ciebie będzie pierwsze zdanko. Przeczytaj proszę to już na co poprawiłeś. [01:12:27.1] ALEKSIEJ: Rozrzut. [01:12:29.3] TEACHER: Rozrzutny. [01:12:31.0] ALEKSIEJ: Rozrzutny to ktoś, kto wydaje za dużo pieniądzy. [01:12:37.4] TEACHER: Pieniędzy. [01:12:38.6] ALEKSIEJ: Pieniędzy. Zmienimy na kto. [01:12:41.4] TEACHER: Tak jest. Mhm. Czy rozumiemy, kto to taki ten rozrzutny? [01:12:47.6] ALEKSIEJ: Kto mnogo <<>> <<>> <<>> [01:12:49.9] TEACHER: Tak jest, bardzo dobrze. Mhm. Czyli daje na lewo i prawo. To jest trochę taki bez celu to jest też wydawanie pieniędzy, tak? Dobrze. Dmytro, przeczytaj proszę kolejne. [01:13:03.6] DMYTRO: Skąpy to ktoś, kto bardzo nie lubi wydawać pieniądze. [01:13:09.4] TEACHER: Aha. Nie lubi wydawać czego? Pieniędzy. [01:13:15.6] DMYTRO: Pieniędzy. [01:13:16.5] TEACHER: Mhm. Tak. Okej. Dobra. Marino, czytamy trójeczkę. [01:13:31.3] MARINA: Człowiek rodzinny to ktoś, dla kogo najważniejsi są jego bli-bliżsi. [01:13:38.7] TEACHER: Mhm. A skup się teraz na tej końcówce. Dla kogo? [01:13:44.3] MARINA: Najważniejsi. [01:13:46.6] TEACHER: -si. Mhm. [01:13:47.6] MARINA: -si. [01:13:47.9] TEACHER: Dobrze. Tak. Y Tatiano, czytamy czwarte. [01:13:53.7] speaker_6: Przepraszam. [01:13:54.1] TEACHER: Proszę. [01:13:54.2] speaker_6: A czy mogę używać człowiek rodziny to człowiek, dla którego? [01:14:02.0] TEACHER: Oczywiście tak. Mhm. Też można w ten sposób poprawić. [01:14:09.2] speaker_6: Człowiek samolubny to osoba, która myśli tylko o sobie. [01:14:15.7] TEACHER: Mhm. Super. Tu dajemy, która. Tak. Walerio, przeczytaj proszę ostatnie. [01:14:26.5] MARINA: Tak. Y szczery to ktoś, kto zawsze mówi prawdę. [01:14:31.5] TEACHER: Aha. Okej. To ktoś, kto. Dobrze. Y wrócimy jeszcze sobie do pierwszego słowa. Rozrzutny to ktoś, kto wydaje za dużo pieniędzy. Skąpy nie lubi się dzielić pieniędzmi. Tylko moje. Y skąpy to też dziecko skąpe, które nie lubi dzielić się swoimi zabawkami, bo moje. Tak? Jedzeniem, jeżeli ktoś z nami nie lubi się dzielić, to też jest człowiek skąpy. Y ale jest też taki człowiek, który nie wydaje pieniądze, bo on je odkłada. Tak? Na przykład zbiera sobie na dom, zbiera sobie na nowy samochód. Osoba, która odkłada, odkłada y pieniądze to osoba oszczędna. Y oszczędna, czyli ta, która oszczędza. Jak otworzymy sobie w banku konto, możemy otworzyć konto oszczędnościowe, takie, na które my będziemy zbierali swoje pieniądze. Odkładamy je w jakimś celu. Tak? Jeżeli osoba jest skąpa, bardzo często na taką osobę mówimy, że to jest sknera. Jak usłyszycie, że ktoś do kogoś mówi sknera, inaczej to jest skąpy. Coś w stylu żłobiara. Mhm. Dobrze. Y mamy może jakieś pytania? Chcemy coś dodać? Bardzo proszę. To za chwileczkę odsłuchamy sobie kochani jednego nagrania. W tym nagraniu Angela przedstawi swoich znajomych. Zaczyna się nagranie od Uwego, dalej Mami, Tom i Javier. Najpierw trzeba uważnie posłuchać i postarać się wypisać maksimum wyrażeń, którymi Angela opisuje swoich znajomych, a potem spróbujemy uzupełnić definicje. W tych definicjach brakuje pewnych słów i też przyimków. Odsłuchamy nagrania dwa razy. A jak jesteście gotowi, machnijcie główką do włącz. Okej. [01:17:05.9] TEXTBOOK_AUDIO: Jacy są moi znajomi? Hm. Uwe jest chyba pracoholikiem. Zdecydowanie za dużo pracuje, ale z drugiej strony zawsze można na nim polegać. Mami według mnie mogłaby być bardziej pewna siebie, ale lubię ją taką, jaka jest. Spędzamy razem sporo czasu. Chodzimy na zakupy, plotkujemy, zwiedzamy. Mami pasjonuje się malarstwem. Sztuka nie ma dla niej tajemnic. Tom jest taki spokojny i opanowany, zawsze uśmiechnięty. Uwielbiam z nim dyskutować na różne tematy. Zwykle wtedy uczę się czegoś nowego, bo Tom ma naprawdę obszerną wiedzę. A Javier? [01:17:50.9] ([laughs]) [01:17:52.1] TEXTBOOK_AUDIO: Wesoły, dowcipny, prawdziwa dusza towarzystwa. Wszyscy chętnie zapraszają go na imprezy. Trzeba przyznać, że potrafi rozbawić każdego. [01:18:14.6] TEACHER: Za chwilkę odsłuchamy jeszcze raz. [01:18:20.7] TEXTBOOK_AUDIO: Jacy są moi znajomi? Hm. Uwe jest chyba pracoholikiem. Zdecydowanie za dużo pracuje, ale z drugiej strony zawsze można na nim polegać. Mami według mnie mogłaby być bardziej pewna siebie, ale lubię ją taką, jaka jest. Spędzamy razem sporo czasu. Chodzimy na zakupy, plotkujemy, zwiedzamy. Mami pasjonuje się malarstwem. Sztuka nie ma dla niej tajemnic. Tom jest taki spokojny i opanowany, zawsze uśmiechnięty. Uwielbiam z nim dyskutować na różne tematy. Zwykle wtedy uczę się czegoś nowego, bo Tom ma naprawdę obszerną wiedzę. A Javier? [01:19:05.7] ([laughs]) [01:19:07.0] TEXTBOOK_AUDIO: Wesoły, dowcipny, prawdziwa dusza towarzystwa. Wszyscy chętnie zapraszają go na imprezy. Trzeba przyznać, że potrafi rozbawić każdego. [01:19:28.2] TEACHER: Zacznijmy sobie od Uwego. Aniu, jakimi słowami opisała Angela Uwego? [01:19:37.3] speaker_6: Uwe jest pracoholikiem. [01:19:42.0] TEACHER: Mhm. [01:19:46.9] speaker_6: I mogę na nim polegać. [01:19:51.9] TEACHER: Tak jest. Czyli to ktoś. [01:19:54.1] speaker_6: Ktoś. Ktoś. Na kogo? [01:20:00.9] TEACHER: Polegać. Na kim? Na czym? [01:20:05.6] speaker_6: Na kim? [01:20:06.8] TEACHER: Na kim. [01:20:07.7] speaker_6: Na kim mogę polegać? [01:20:11.8] TEACHER: Tak jest. Ale to mogę zmieńmy teraz na coś uniwersalnego. Można. [01:20:20.0] speaker_6: Można. [01:20:21.4] TEACHER: Tak jest. No bo Angela opowiadała o sobie, tak? Więc wchodzi tutaj, wkracza trzecia osoba. Dobrze. Okej. Andreju, co powiemy na temat mamie? [01:20:44.4] speaker_10: Nie pamiętam dobrze. A sztuczka nie ma tajemnic. Lubię malarstwo. [01:20:52.3] TEACHER: Jaką sztuczkę? [01:20:54.2] speaker_10: Sztuka. Angela lubię chodzić z niej na zakupy. [01:21:00.5] TEACHER: Okej. A jaka ona jest z charakteru mami? To nas bardziej interesuje. [01:21:11.1] speaker_10: Bardziej pewna siebie. Ale nie pamiętam, co było innego. [01:21:16.4] TEACHER: A ona jest pewna siebie? Czy ona powinna być bardziej pewna siebie? [01:21:22.3] speaker_10: Powinna być. [01:21:23.6] TEACHER: Czyli ona jest jaka? [01:21:26.7] speaker_10: Nie pamiętam. Nieśmiała. [01:21:38.0] TEACHER: Nieśmiała? Tak. Ona jest nieśmiała. Spróbujmy teraz, proszę dopisać tę definicję. To osoba. Z podręcznika. [01:21:54.1] speaker_10: To osoba, dla której sztuka nie ma tajemnic. [01:22:00.8] TEACHER: Tak jest. Okej. O Tomku i Javierze ona powiedziała troszeczkę więcej. Marino, ciebie poproszę powiedzieć, jak ona opisała Toma, a Palino ciebie poproszę uzupełnić definicję. [01:22:17.2] MARINA: Przepraszam, czy może ktoś inny odpowiedź na te pytania? Bo mam coś z nauczycielami. Nie poczułam nagrania. [01:22:26.3] TEACHER: A okej, dobrze. Tatiano, spróbujesz nam opisać Toma? [01:22:31.9] speaker_6: Tom jest spokojny, opanowany, zawsze uśmiechnięty. Angela lubi z nim dyskutować i zawsze uczy się coś nowego, bo ma obszerne wiedzę. [01:22:45.7] TEACHER: Jaką wiedzę? [01:22:50.0] speaker_6: Obszerną wiedzę. [01:22:52.4] TEACHER: Tylko obszerną, tak. [01:22:53.9] speaker_6: Obszerną. [01:22:55.5] TEACHER: To, co my możemy wywnioskować. Jaki on jest? Jak ma obszerną wiedzę? [01:23:02.1] speaker_6: Ja? Dobrze edukowany. [01:23:06.6] TEACHER: Wykształcony. [01:23:08.1] speaker_6: A wykształcony. [01:23:09.3] TEACHER: Wykształcony. Wykształcony. Super. Co ja źle to napisałam? Tak. Palino, ty nam uzupełnij proszę definicję. [01:23:26.3] MARINA: To osoba, z której można dyskutować. [01:23:31.7] TEACHER: Aha. Tylko nie z której. Tylko inna końcówka polska. [01:23:36.1] MARINA: Z którą. [01:23:37.2] TEACHER: Z którą. [01:23:40.4] MARINA: Dobra. Można dyskutować na różne tematy. [01:23:47.1] TEACHER: Tak. Od kogo można się dużo nauczyć? Co pasuje w pierwszej części? [01:24:03.2] MARINA: Człowiek? [01:24:04.7] TEACHER: Nie człowiek, od którego. [01:24:12.0] MARINA: Tut? [01:24:13.7] speaker_6: Ktoś. Ktoś. [01:24:16.1] MARINA: Ktoś, od kogo można dużo się nauczyć. [01:24:20.1] TEACHER: Tak jest. Dobrze. Teraz podejdziemy sobie do Javiera. Dmytro, ciebie poproszę nam powiedzieć, jaki on jest. Tak? A Aleksiej nam uzupełni definicję. [01:24:37.6] speaker_10: Nie poczułem bardzo, ale Javier jest wesoły. [01:24:41.8] TEACHER: Jest wesoły, tak. [01:24:43.8] speaker_10: Prawdziwy sobie człowiek. [01:24:48.2] TEACHER: Oj, trochę wymyśliłeś. [01:24:50.7] speaker_10: Prawdziwy. Prawdziwa osoba. [01:24:57.4] TEACHER: Ktoś nam podpowie, co było dalej? [01:24:59.3] speaker_6: Tam było takie słowo dowcipny. Coś. [01:25:02.9] TEACHER: Zaraz dojdziemy. Ale prawdziwa? Dusza towarzystwa tam było. Jest wesoły. Tatiana dobrze podpowiada. Dowcipny. [01:25:20.5] speaker_6: Można jeszcze? [01:25:21.8] TEACHER: Tak. Jeżeli są to dodawajmy. [01:25:23.4] speaker_6: Chętnie zapraszam go na imprezy i- [01:25:25.6] TEACHER: A tu troszkę dalej. To już będzie definicja. [01:25:29.9] ([wypowiedź w języku ukraińskim]) [01:25:32.1] MARINA: było ili to ja sobie wydumala. [01:25:34.0] ([wypowiedź w języku ukraińskim]) [01:25:34.8] TEACHER: to po ruski. Po polsku? [01:25:38.3] speaker_10: Towarzyski. [01:25:40.0] TEACHER: Towarzyski tak. Tak. No bo prawdziwa dusza towarzystwa to towarzyskie. Czy my rozumiemy słowo dowcipny? [01:25:52.5] speaker_6: Nie. [01:25:53.3] TEACHER: Dowcip to jest taka anegdotka, taki żarcik. Osoba, która ciągle opowiada nam jakieś anegdotki, jakieś żarciki. To jest osoba dowcipna. Tak zawsze. Hi hi hi hi hi. Aleksieju uzupełniamy definicję. [01:26:13.3] ALEKSIEJ: Ktoś, kogo wszyscy chętnie zapraszają na imprezę i osoba, która rozbawi każdego. [01:26:30.2] TEACHER: Tak. Czy każdy rozumie, co znaczy rozbawi? [01:26:36.7] speaker_6: Rozwlić czut? [01:26:38.5] TEACHER: Tak. Inaczej rozweseli. Mhm. Okej. Dobra. Czy może do tego zadania mamy jakieś pytania? Ktoś jakiegoś słowa nie zrozumiał czy nie dopisał? Albo odwrotnie chce dopisać, bo posiedzieliśmy nad czymś za krótko. Okej, to zróbmy sobie jeszcze jedno takie zadanko, ale raczej już takie na podsumowanie. Przed nami są słowa w banku słów. Trzeba dla nich ułożyć definicję, żeby inni członkowie grupy mogli zgadnąć, kto to jest. No na przykład załóżmy, że tutaj tego słowa uprzejmy nie ma, tak? Schowane i ktoś mówi to ktoś, kto zawsze mówi proszę, dziękuję, przepraszam. Osoba, która jest miła i kulturalna i wy razem to uprzejmy, ale na początku nie nazywamy to słowo gdzieś chowamy w głowie i mówimy no to ktoś. Albo to jest osoba, która to, to, to, to i to. Dmytro, zaczniemy od ciebie. Wybierz jakieś słowo, które chciałbyś opisać spośród tych przedstawionych, ale nie nazywaj. Tworzymy dla niego definicję. [01:28:17.9] DMYTRO: Dobrze to. Osoba, która zawsze. Osoba, która nic nie zdenerwowana. [01:29:04.4] TEACHER: Która nigdy nie jest zdenerwowana. [01:29:06.5] DMYTRO: Nigdy, nigdy nie jest zdenerwowana. Nic. Nie. Nigdy. Nigdy nie krzyczy. [01:29:19.6] TEACHER: Okej. [01:29:21.1] speaker_6: Pokójny? [01:29:23.6] DMYTRO: Tak. [01:29:24.9] TEACHER: Skreślamy. Mhm. Tak, Aniu, teraz ty próbuj ułożyć definicję. [01:29:32.7] speaker_6: Tak, to ktoś. No ta osoba, która mają dużo przyjaciół. [01:29:48.9] TEACHER: Dużo przyjaciół. [01:29:50.7] speaker_6: Dużo przyjaciół. [01:29:52.6] TEACHER: Mhm. [01:29:54.6] ALEKSIEJ: Towarzyski. [01:29:57.7] TEACHER: Okej. Tak, Marino układamy definicję dalej. [01:30:05.5] MARINA: To jest osoba, która zawsze wie, co chce. [01:30:11.8] TEACHER: Mhm. I dostaje to, co chce, tak? [01:30:19.1] MARINA: No tak. [01:30:20.6] TEACHER: Okej. [01:30:21.4] speaker_6: Ambitny. [01:30:24.4] TEACHER: Tak. Dobrze. Tak. Walerio układamy definicję dalej. [01:30:30.7] WALERIA: Ta osoba, która nie lubi wydawać pieniędzy, która może być trochę skąpa. Może być. [01:30:44.1] TEACHER: Ona z jakiegoś powodu nie wydaje tych pieniędzy? [01:30:50.8] WALERIA: Nie rozumiem powodu. [01:30:53.0] TEACHER: No czy jest jakiś powód, dlaczego ona? Przyczyna? Po prostu przyczyna. [01:30:57.2] WALERIA: A nie, ona po prostu. Oszczędła? [01:31:08.0] TEACHER: Oszczędza. [01:31:08.6] WALERIA: Oszczędna. Tak. [01:31:10.9] TEACHER: Oszczędza po prostu. [01:31:12.5] WALERIA: Oszczędza. [01:31:13.9] TEACHER: Tak, ale w tym kryje się zawsze jakiś cel. Oszczędzamy zawsze na coś. [01:31:20.4] WALERIA: O, ja [01:31:21.1] TEACHER: Tak. Dlatego się ciebie zapytałam, czy jest jakaś przyczyna, dlaczego jest trochę taka skąpa. No to kochani bardzo trudne słowo, które tu się kryło. [01:31:37.0] speaker_6: Osoba oszczędna. [01:31:38.5] TEACHER: Tak. Oszczędna. Okej. Tatiano, układamy następną definicję. [01:31:46.5] speaker_6: To osoba, która bardzo lubie [01:31:49.4] PAULINA: Lubię rozmawiać i nienawidzę milczeć. [01:31:55.2] TEACHER: Okej. [01:31:58.0] PAULINA: Gadatliwa. [01:31:59.4] ALEKSIEJ: Gadatliwa. [01:32:00.5] TEACHER: Tak jest. Osoba, która strasznie dużo rozmawia to jest gaduła od słowa gadatliwa. Tak. Polino, układamy kolejną definicję. Jeszcze troszkę słów zostało. [01:32:18.5] PAULINA: Osoba, która... Robi wszyscy- [01:32:38.5] TEACHER: Która może coś lubi? Czy nie lubi? [01:32:52.4] PAULINA: No nie. Osoba, która umie lubić, umie robić wszystko i wszystko, wszystko u niej wychodzi. Tak? [01:33:05.5] TEACHER: I wszystko jej wychodzi? [01:33:07.0] PAULINA: Tak, tak. [01:33:09.0] TEACHER: Ciekawe. [01:33:10.2] PAULINA: Jeśli ja <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> Osoba, która... Bardzo... Nie wiem. Jak to powiedzieć. [01:33:47.2] TEACHER: A powiedz nam po rosyjsku. My ci przetłumaczymy. [01:33:56.7] PAULINA: Nie, spróbuję jeszcze raz. [01:33:58.8] TEACHER: Okej. [01:34:52.9] PAULINA: Okej. <<>> <<>> Osoba, która umie planować swoje, swój, swoje-- Nie. [01:35:08.2] TEACHER: Osoba, która umie planować. Tego wystarczy. [01:35:10.8] PAULINA: No dobra. [01:35:13.8] TEACHER: Coś jeszcze można dodać? [01:35:17.3] PAULINA: <<>> [01:35:20.5] ALEKSIEJ: Zawsze wszyscy robię podczas- [01:35:23.8] PAULINA: Co zaplanowane to robię. [01:35:25.7] ALEKSIEJ: Na czas. [01:35:26.7] TEACHER: Na czas. Tatiano, jeszcze proszę. [01:35:29.7] speaker_6: Ja chciałabym dodać, że nie tylko umie planować, ale zawsze robi co zaplanowano. [01:35:37.5] TEACHER: Tak jest. Czyli innymi słowy co to jest za osoba? [01:35:42.7] speaker_6: Osoba zdyscyplinowana. [01:35:44.9] TEACHER: Tak jest. Polino, czy to było to słowo? [01:35:48.4] PAULINA: Tak, no ja pierwsze chciałam sprytny jak to <<>> no. [01:35:56.3] TEACHER: A czy my wiemy, co znaczy sprytny? [01:35:59.1] PAULINA: No to jak <<>> <<>> <<>> <<>> [01:36:01.7] TEACHER: Nie. <<>> <<>> [01:36:06.3] ALEKSIEJ: Nachodcziwyj <<>> [01:36:08.5] speaker_6: <<>> w białoruskim sprytny <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:36:16.0] TEACHER: Tak, tylko sprytny w języku polskim będzie miał trochę negatywne znaczenie, bo osoba zawsze-- ona jest bardzo szybka, bardzo mądra, ale robi wszystko to dla siebie, dla swojej wygody, dla swojego komfortu, dla swojej dupy, a nie dla wszystkich innych. Tak? [01:36:34.6] PAULINA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:36:42.2] TEACHER: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> tłumacze i <<>> <<>> <<>> [01:36:47.3] PAULINA: <<>> [01:36:47.6] TEACHER: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> A Google Translator, <<>> <<>> <<>> <<>> Okej? Tak. A jak my kochani zrobimy, utworzymy definicję dla słowa spontaniczny? Ktoś ma jakiś pomysł? [01:37:06.5] speaker_6: Impulsywny. Może być. [01:37:10.2] TEACHER: No tak, częściowo, ale raczej spontaniczny to jest dobre określenie. [01:37:14.3] speaker_6: A, dobre. Kto lubi robić surprise? [01:37:18.9] TEACHER: A jak surprise? [01:37:21.0] ALEKSIEJ: Robi coś bez długiego planowania. [01:37:27.3] TEACHER: To prawda. Nieoczekiwanie, niespodziewanie. Jak mówię wam słowo niespodziewanie przychodzi na myśl jakieś inne słowo? [01:37:38.6] speaker_6: Niespodzianka. Znalazłam. [01:37:39.8] TEACHER: Tak jest. No. Robi niespodzianki ten spontaniczny. Okej, dobrze, to sobie powolutku skończymy. Te przymiotniki nam się przydadzą na następnych zajęciach, bo te przymiotniki utworzymy dla mężczyzn. Na następnych zajęciach sobie na rozgrzewkę weźmiemy przypomnienie rodzaju męskoosobowego. Będzie bardzo, bardzo potrzebne. Połączymy przymiotniki z dzisiaj z liczbą mnogą. Więc w domku proszę sobie odświeżyć w pamięci, dlaczego mówimy Polacy, mechanicy, aktorzy, chirurdzy, studenci, synowie, panowie, ojcowie. To się przyda. Dobra. Na dzisiaj kończymy. Życzę Wam udanego wtorku. Trzymajcie się cieplutko. Do czwartku. [01:38:28.0] ALEKSIEJ: Do widzenia. [01:38:28.0] speaker_6: Dziękuję. Do widzenia. [01:38:29.4] TEACHER: Dziękuję serdecznie. Pa pa. [01:38:32.4] ALEKSIEJ: Dzięki.