[00:00:08.0] TEACHER: Witam wszystkich serdecznie. Dzień dobry. [00:00:10.7] ALEKSIEJ: Dzień dobry. [00:00:11.9] TEACHER: Dzień dobry. Jak mnie słyszycie? Proszę mi powiedzieć. [00:00:16.4] ALEKSIEJ: Wszystko w porządku. [00:00:18.6] TEACHER: Słyszycie dobrze, tak? [00:00:20.3] ALEKSIEJ: Tak. [00:00:21.1] TEACHER: Super. A co słychać u Was? Aleksieju, jak się trzymasz? Co u Ciebie słychać? [00:00:31.4] ALEKSIEJ: Nic nowego. Obudzim się o szóstej godzinie. [00:00:37.5] TEACHER: A co zrobiłeś? [00:00:40.5] ALEKSIEJ: Obudziw się. Obudzim się. [00:00:43.6] TEACHER: Obudziłem się. [00:00:45.7] ALEKSIEJ: Obudziłem się o szóstej godzinie. Zjadłem śniadanie, przeszedłem się i trochę popracowałem. No i to wszystko na tydzień. [00:01:02.0] TEACHER: Jeszcze raz ostatnie zdanie. Nie zrozumiałam. [00:01:04.8] ALEKSIEJ: No to już przysiadłem się i trochę popracowałem. [00:01:11.7] TEACHER: To rozumiałam. [00:01:13.4] ALEKSIEJ: I to wszystko na tydzień. [00:01:18.9] TEACHER: Może na teraz? [00:01:20.6] ALEKSIEJ: A na teraz, na teraz. Przepraszam. [00:01:22.7] TEACHER: Bo tydzień to siedem dni trwa. [00:01:25.0] ALEKSIEJ: Tak, tak, tak. [00:01:25.9] TEACHER: Okej, super. Dziękuję serdecznie. Tak Marina, a u Ciebie co tam słychać fajnego? [00:01:35.8] MARINA: Nie wiem. Nic. Nic nowego, nic fajnego. [00:01:42.5] TEACHER: Kochani, jak ja się pytam, co słychać, nie oczekuję od Was nowych rzeczy w Waszym życiu, bo nasze życie jest bardzo monotonne. To jest uprzejme pytanie, co porabiacie? Co słychać? To znaczy co porabiacie? No to Marino, co porabiałaś ostatnio? Czym się zajmowałaś? [00:02:04.5] MARINA: Nic nie robiłam. Córka zachorowała. Wczoraj byliśmy u pediatra. Mamy taki, mieliśmy taki dialog jak z podręcznika. [00:02:25.3] TEACHER: Bo ty rozmawiałeś z pediatrą, tak? [00:02:27.4] MARINA: Mhm, tak. [00:02:28.5] TEACHER: Okej. Coś poważnego ten pediatra wykrył? [00:02:32.0] MARINA: Nie, nic. Nic poważnego. Prosto. Jakiś wirus. Nic takiego. [00:02:46.0] TEACHER: Okej. Czy teraz córka siedzi w domu? Czy powinna, czy może wychodzić? [00:02:51.3] MARINA: Nie, w domu. [00:02:53.0] TEACHER: Mhm. Okej. Ale zobacz, jeżeli pediatra już się kończy na a, to chodziłam do kogo? [00:03:02.2] MARINA: Do pediatry. [00:03:03.6] TEACHER: Ślicznie. Tak. Chodziłam do pediatry. Super. No ale ty nie chorujesz. Ty nie musisz iść do internisty. [00:03:13.5] MARINA: No trochę mam. Mam takie przeziębienie trochę tak. Tak, ale nie chodziłam do internisty. [00:03:27.5] TEACHER: Do kogo? [00:03:29.1] MARINA: Internisty. [00:03:30.9] TEACHER: Ślicznie. Tak, bo pediatra, internista te słowa już się kończą na a. Dlatego w dopełniaczu damy im żeńskie końcówki. Do pediatry i do internisty. Super. Dziękuję pięknie. Tak Andrieju. A ty jak się masz? Czym ty się tam ostatnio zajmujesz? [00:03:54.4] ALEKSIEJ: Cześć. Nic. Nic nowego, ale chodziliśmy na długi spacer w weekendach. [00:04:01.0] TEACHER: W weekend. [00:04:02.8] ALEKSIEJ: W weekend. Na piętnaście kilometrów. Było bardzo dobrze. [00:04:15.0] TEACHER: Tak. A to jest spacer po parku, po lesie, po mieście? [00:04:19.2] ALEKSIEJ: Tak, po parkach. Naszli. [00:04:28.1] TEACHER: Znaleźliśmy. [00:04:29.8] ALEKSIEJ: Znaleźliśmy kilka parków i mieliśmy spacer przez trzy parky. [00:04:39.2] TEACHER: Okej. A ty pamiętasz, co to był za parki? [00:04:42.5] ALEKSIEJ: Pole Mokotowskie to jeden, ale nie pamiętam dwóch drugich. [00:04:51.5] TEACHER: Dwóch innych nie pamiętasz. [00:04:54.0] ALEKSIEJ: Dwóch innych. [00:04:54.1] TEACHER: Okej. Czy w tych parkach spacerując dało się schować przed słońcem? [00:05:00.0] ALEKSIEJ: Tak było przed słońcem. [00:05:08.5] TEACHER: Co było przed słońcem? [00:05:10.7] ALEKSIEJ: Spacerować? [00:05:14.5] TEACHER: Posłuchaj jeszcze raz pytania. Czy spacerując po parkach dało się schować się przed słońcem? Schować się. [00:05:24.9] ALEKSIEJ: A schować się to częściczne. [00:05:28.9] TEACHER: Częściowo. [00:05:30.2] ALEKSIEJ: Częściowo. [00:05:32.8] TEACHER: Okej, czyli czasami tam gdzieś słoneczko też się pojawiało i paliło. [00:05:38.6] ALEKSIEJ: Tak. [00:05:40.0] TEACHER: Dobrze. Dobrze. Dziękuję pięknie. Tak Haniu. Siemanko. [00:05:45.7] HANIA: Siemanko. [00:05:47.0] TEACHER: Siemanko Haniu, a Ty tam ostatnio jak żyjesz? Czym się zajmujesz? [00:05:52.6] HANIA: Jestem jak zawsze w pracy. Dzieci w przedszkole. Syn w szkole. [00:05:58.6] TEACHER: W przedszkolu. [00:06:00.0] HANIA: W ostatni czas nie chce tutaj chodzić od- [00:06:03.4] TEACHER: Jeszcze raz. Gdzie? [00:06:05.4] HANIA: W technikum.A do uczelni nie chce chodzić. [00:06:10.9] TEACHER: A dlaczego? Mówił coś? [00:06:14.4] HANIA: Już nieciekawe. [00:06:16.4] TEACHER: Aha. A on znalazł dla siebie ciekawe jakieś kursy, naukę? Coś ciekawego w życiu znalazł? [00:06:25.7] HANIA: Nic, nic, w ogóle nic. [00:06:26.7] TEACHER: Nie? A może po prostu on lato już poczuł? [00:06:32.1] HANIA: Temu i nie chce chodzić, bo już nieciekawe roczne oceny w Librucie ustanowiliś. [00:06:40.8] TEACHER: Wystawione już są, tak? [00:06:43.3] HANIA: I nie chce chodzić, tak. [00:06:44.8] TEACHER: A kiedy jest koniec nauki i kiedy zaczynają się wakacje? [00:06:48.2] HANIA: W czerwcu. [00:06:50.2] TEACHER: Którego czerwca? [00:06:51.8] HANIA: Dwadzieścia szóstego. [00:06:53.5] TEACHER: A, dwudziestego szóstego. [00:06:56.4] HANIA: Czerwca, tak. [00:06:57.5] TEACHER: O kurczę, to on musi jeszcze tam miesiąc chodzić? [00:07:00.7] HANIA: Tak. [00:07:02.2] TEACHER: A może nie chodzić? [00:07:04.3] HANIA: Musi. Albo na pracę. [00:07:07.5] TEACHER: Aha. A on szuka pracy? [00:07:10.5] HANIA: Nie, on nie chce. Ja jemu szukam. [00:07:14.8] TEACHER: Dobrze. Jak myślisz, gdzie chciałabyś, żeby syn pracował? [00:07:19.4] HANIA: Na lato pójdzie do Rossmanna po pięć godzin. Ja już zdecydowałam. [00:07:27.5] TEACHER: Okej, a syna ty się nie pytałaś, tak? Powiedziałaś mu: Ty jedziesz do Rossmanna. Koniec. [00:07:33.2] HANIA: Tak. Koniec, tak. [00:07:35.9] TEACHER: A co on zrobi z pieniędzmi? Tobie odda? [00:07:39.4] HANIA: To jego sprawa. Ot na te, co chcesz. O to, pro co mi nie zawsze pisze z prośbami. Ot, ot. Chaj na swoje, na swoi chleba. [00:07:55.7] TEACHER: Nie, nie mówi się na swoi chleba. Pójdzie na swoje. [00:07:59.3] HANIA: A pójdzie na swoje, tak. [00:08:01.2] TEACHER: Okej, czyli sam będzie sobie gotować też? [00:08:05.5] HANIA: Nie. Nie, oczywiście nie. Ja wynajmam jemu okremo kawalerkię, spłacam dodatkowe zajęcia w technikum, odzież inne. No i oczywiście posiłki w technikum i jedzenie. Wszystko inne to poproszę do pracy. [00:08:27.3] TEACHER: Okej, dobrze. A ile on ma lat? [00:08:29.8] HANIA: Siedemnaście. [00:08:31.3] TEACHER: Aha, okej, to prawie dorosły mężczyzna. Już może iść na swoje, tak? [00:08:36.5] HANIA: Tak. [00:08:37.5] TEACHER: Jasne. Dobrze. [00:08:38.7] HANIA: Im wcześniej, tym lepiej. Ja nie chcę z nim na kuchnię ze swojej, jak to, niewiastkę plykać. [00:08:49.8] TEACHER: Paniu, nie zrozumiałam nic. [00:08:52.5] HANIA: Dobrze, dobrze. [00:08:54.3] TEACHER: Z tim co? W kuchni. Ja zrozumiałam tylko w kuchni. [00:08:57.6] HANIA: Ja nie chcę dalej za dwa, trzy lata ze swojej, ja nie wiem, niewiastka, jak to po polski, jego żona plykać razem. [00:09:09.4] TEACHER: A što znaczy plykać? [00:09:10.9] HANIA: Płakać, płakać. [00:09:12.3] TEACHER: A, płakać. [00:09:13.7] HANIA: Płakać, tak. Tak. Ja mu myślę, że musi iść na swoi, na swoje pieniądze. [00:09:22.4] TEACHER: Okej, a w razie czego żona syna to dla ciebie jest synowa. [00:09:27.4] HANIA: Synowa, tak. [00:09:28.5] TEACHER: Tak. Okej. No nie wiem skąd taka wizja, że od razu płakać. Ja nie widziałam jeszcze nigdy w życiu, żeby ludzie od samego początku płakali. A będzie dobrze, zobaczysz. Teraz dzieci nie są takie, że od razu im się żeni, od razu chcą jakieś dzieci mieć. Mnie się wydaje, że teraz trochę inne są ustawienia w głowie, nie? [00:09:57.7] HANIA: Nie. [00:09:58.8] TEACHER: Nie? [00:09:59.6] HANIA: Ja też wariant. [00:10:01.9] TEACHER: Okej. Dobrze, dobrze. Dziękuję pięknie. Tak, Tatiano, witamy cię serdecznie. [00:10:08.5] TATIANA: Dzień dobry. [00:10:09.7] TEACHER: Dzień dobry. Tatiano. A co słychać u ciebie? Czym ty ostatnio się zajmujesz i żyjesz? [00:10:19.0] TATIANA: Też pracuję. Uczyliśmy wczoraj i dzisiaj wiersz na pamięć z młodszym synem. Schodziłam dzisiaj też na targ. [00:10:32.1] TEACHER: Poszłam. [00:10:33.3] TATIANA: Poszłam na targ, bo mamy targ dwa dni w tygodniu, we wtorek i w piątek. Kupiłam truskawki i jeszcze otrzymał męż-- mąż jako prezent na pracy. To ja nie wiem, może to jest jako bonus. Bilety do Energylandii i planujemy pojechać. To będą duże wakacje czwartego, piątego, szóstego i siódmego czerwca i planujemy pojechać do Energylandii. To wszystko. [00:11:14.0] TEACHER: A te bilety są dla całej rodziny rozumiem, tak? [00:11:17.1] TATIANA: Tak. Dla całej rodziny na dwa dni. [00:11:20.9] TEACHER: Super. Bardzo dobrze. Stroje kąpielowe wszyscy mają? [00:11:26.5] TATIANA: Jeszcze nie. Myślę, że mają tylko, tylko młodsze dzieci, bo oni chodzą, chodzą do basenu, a ja muszę, muszę sprawdzić, czy mój strój kąpielowy mi pasuje. [00:11:43.5] TEACHER: A tak, tak, tak, koniecznie. Super. Dziękuję serdecznie. [00:11:50.0] TATIANA: Dziękuję również. [00:11:51.2] TEACHER: Paulino, dzień dobry. Dzień dobry. Czy ty nas słyszysz? Tak. Super. Paulino, a czym ty ostatnio żyjesz? Jak twoje sprawy się mają? U mnie też nic nowego. W weekend jeździli z chłopakiem wW inne miasto na jeziero. I w tym obok tego jeziero. Jeziera? Jeziora. Jeziora. Stoją taka. Nie znam jak <<>> takie górki jak w aquaparku. To są zjeżdżalnie, bo po nich zjeżdżamy. Zjeżd..., zjeżd... jak? Zjeżdżalnia. Zjeżdżalnia. Tak. I taka była ładna pogoda. My wzięli sobą leżaki. Wzięliśmy. Wzięliśmy sobą leżaki. Tak. I odpoczywaliśmy. Na jeziorze? Nad jeziorem. Nad jeziorem. Tak. A leżąc albo siedząc w tych leżakach. Tak? Tak, tak. Super. Schowaliście te leżaki gdzieś w cieniu? Nie. My leżeli pod słońcem. Leżeliśmy. Leżeliśmy pod słońcem. A to się opalaliście tak? Trochę tak. Okej, super. Bardzo dobrze. Dziękuję pięknie. Dmytro. Dzień dobry. [00:13:32.5] ALEKSIEJ: Dzień dobry. [00:13:32.7] TEACHER: Dzień dobry. Dmytro. Ty czym ostatnio żyjesz? Jak wyglądają twoje sprawy? [00:13:39.8] ALEKSIEJ: Wszystko w porządku. Nic bardzo nowego. W weekendu chodziliśmy na spacer. [00:13:48.0] TEACHER: W weekend. [00:13:48.7] ALEKSIEJ: W weekend chodziliśmy na spacer z Andrzejem. [00:13:54.3] TEACHER: To, to może ty będziesz pamiętał te parki, bo Andrzej tylko pamięta Polę Mokotowską. [00:13:57.6] ALEKSIEJ: Tak, to było Pole Mokotowskie. [00:14:00.6] TEACHER: A jeszcze dwa. [00:14:01.1] ALEKSIEJ: I inne parki w pobliżu. [00:14:04.2] TEACHER: Jasne. Ty też nie pamiętasz, tak? [00:14:08.5] ALEKSIEJ: Nie. [00:14:09.4] TEACHER: Co za pamięć. Okej. [00:14:11.8] ALEKSIEJ: Ale to jest parki w pobliżu Pola Mokotowskiego. To spędziliśmy bardzo godzin. [00:14:24.3] TEACHER: Bardzo dużo. [00:14:25.2] ALEKSIEJ: Bardzo dużo godzin w parku. Widzieliśmy, że ludzie chodzą do parku na barbecue. [00:14:38.4] TEACHER: Tak, na grilla. [00:14:39.8] ALEKSIEJ: Na grillu, na grillu to chcemy pójść na grilla w następnym weekendu. [00:14:48.9] TEACHER: W następnym. [00:14:49.7] ALEKSIEJ: W następnym weekendu, tak. [00:14:51.2] TEACHER: A tam ładnie pachniało kiełbaskami i mięsem tak? [00:14:55.1] ALEKSIEJ: Tak. [00:14:58.0] TEACHER: No super. Tak na Polu Mokotowskim jest pozwolenie, że można grillować. To prawda. Super. A wszystko już macie na grilla? [00:15:09.1] ALEKSIEJ: Nie, ale mam. Mamy przyjaciółów. [00:15:14.3] TEACHER: Mamy przyjaciół. [00:15:15.7] ALEKSIEJ: Przyjaciół, który mogą pomóc to organizować. [00:15:21.7] TEACHER: Pomóc. Pomóc organizować. [00:15:24.3] ALEKSIEJ: Pomóc. Organizować. [00:15:26.4] TEACHER: Okej. Tak, dobrze. Super. Kochani. Pytanie. Pamiętacie jakiś czas temu chyba na jeden trochę było mowy o wierszach i was się pytałam, czy wy wiersze czytacie. Czytacie jakieś wiersze? No Tatiana czyta, bo musi tak? Tak. Z dziećmi. A wy coś czytacie? [00:15:56.3] ALEKSIEJ: Nie czytamy. [00:15:57.0] TEACHER: Po polsku. Po polsku lub po rosyjsku? Nie, po polsku, Po polsku. A znamy jakichś autorów może? Bo Polacy mają bardzo dużo ludzi znanych w literaturze. Przecież same Nagrody Nobla są zgarniane w literaturze. No to znamy czy nie znamy? Nie. [00:16:22.2] ALEKSIEJ: Nie znamy. [00:16:23.3] TEACHER: W ogóle. Haniu, nie mów mi tak, proszę prosto w twarz. Dzięki Bogu ty tego nie znasz. To nie jest miłe. Co my sobie zrobimy? Na początek odsłuchamy z wami jednej rozmowy. Rozmowy. Może nie rozmowy jednego wiersza, bo ona się nazywa rozmowa liryczna. Słuchając tego wiersza trzeba będzie uważnie posłuchać końcówek. Wy to macie też w podręczniku na stronie siedemdziesiątej ósmej. Tylko że on jest odrobinkę trudniejszy, bo tam trzeba dopisać słowa. Natomiast wpisałam wam te słówka już w nawias, żebyście tylko słuchając wiersza odsłuchali dobrych końcówek. Tak, ten pan też bardzo ładnie mówi. Powolnie, nie za szybko, więc da się wszystkiego odsłuchać. To tak wygląda dzisiaj nasze ta rozgrzewka. Rozumiemy, co robimy. Tak? Dobrze. No to lecimy. [00:17:36.4] TEXTBOOK_AUDIO: Powiedz mi, jak mnie kochasz. Powiem więc. Kocham cię w słońcu i przy blasku świec. Kocham cię w kapeluszu i w berecie. W wielkim wietrze, na szosie i na koncercie. W bzach i w brzozach i w malinach, i w klonach. I gdy śpisz, i gdy pracujesz skupiona i gdy jajko roztłukujesz ładnie nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie. W taksówce i w samochodzie bez wyjątku. I na końcu ulicy, i na początku. I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz. W niebezpieczeństwie i na karuzeli, w morzu, w górachW kaloszach i boso. Dzisiaj, wczoraj i jutro. Dniem i nocą, i wiosną, kiedy jaskółka przylata. A latem jak mnie kochasz? Jak treść lata. A jesienią, gdy chmurki i humorki? Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki. A gdy zima posrebrzy ramy okiem? Zimą kocham cię jak wesoły ogień. Blisko przy twoim sercu. Koło niego. A za oknami śnieg. Wrony na śniegu [00:19:24.8] TEACHER: Słuchamy jeszcze raz. To się umówmy, że dosłuchamy sobie właśnie do tej kreseczki, tak? Bo tu jest największa liczba informacji. Do "Dniem i nocą". Będzie okej? [00:19:39.9] TATIANA: Mhm. [00:19:41.3] TEACHER: Dobrze. Momencik. [00:19:48.4] TEXTBOOK_AUDIO: Powiedz mi, jak mnie kochasz. Powiem. Więc? Kocham cię w słońcu i przy blasku świec. Kocham cię w kapeluszu i w berecie. W wielkim wietrze na szosie i na koncercie. W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach. I gdy śpisz, i gdy pracujesz skupiona, i gdy jajko roztłukujesz ładnie, nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie. W taksówce i w samochodzie bez wyjątku. I na końcu ulicy, i na początku. I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz. W niebezpieczeństwie i na karuzeli. W morzu, w górach, w kaloszach i boso. Dzisiaj, wczoraj i jutro. Dniem i nocą, i wiosną, kiedy jaskółka przylata. A latem jak mnie kochasz? Jak treść lata. A jesienią, gdy chmurki i humorki? Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki. A gdy zima posrebrzy ramy okiem? [00:21:15.0] TEACHER: Dobrze. Za chwileczkę sobie przeczytamy. Jeżeli zobaczycie, że są jakieś słowa, których nie rozumiecie, przeszkadzają wam zrozumieć sens, to też się pytajcie. Tylko pamiętajcie, że to jest jednak wiersz, prawda? Może być dużo abstrakcyjnego myślenia. Lecimy. Paulina, zacznijmy od ciebie. Przeczytaj nam, proszę, ten kawałeczek do pierwszej niebieskiej kreseczki. [00:21:44.9] TATIANA: Powiedz mi, jak mnie kochasz. Powiem. Wiesz, kocham się- [00:21:51.9] TEACHER: Wiem. [00:21:51.9] TATIANA: A, więc. Kocham się. [00:21:55.4] TEACHER: Kocham cię w znaczeniu ciebie. [00:21:59.2] TATIANA: Kocham cię w słońcu. [00:22:01.9] TEACHER: Tak. [00:22:02.4] TATIANA: I przy blasku świec. [00:22:07.0] TEACHER: Super. [00:22:08.6] TATIANA: Kocham się w kapeli. [00:22:10.2] TEACHER: Cię. Kocham cię. [00:22:11.8] TATIANA: Kocham cię w kapeluszu i w beretu. [00:22:15.7] TEACHER: Troszeczkę inaczej. [00:22:19.6] TEXTBOOK_AUDIO: W berecie. [00:22:21.0] TEACHER: W berecie. Tak. W berecie. Tak. Tatiana, przeczytajmy, proszę dalej. [00:22:30.8] MARINA: W wielkim wiatrze. [00:22:33.6] TEACHER: Troszkę tam było inaczej. R w że przeszło, ale e przeszło w, a przeszło w e. [00:22:42.7] MARINA: Wietrze. [00:22:43.7] TEACHER: W wietrze. Mhm. [00:22:47.0] MARINA: Na szosie. [00:22:48.3] TEACHER: Mhm. [00:22:49.1] MARINA: I na koncercie. [00:22:50.7] TEACHER: Tak. [00:22:53.0] MARINA: W bżach i w- [00:22:54.3] TEACHER: W bzach. [00:22:55.4] MARINA: W bzach i w brzozach. I w ma, i w malinach, i w klonach. [00:23:01.3] TEACHER: Super. Tak. Haniu, poczytajmy troszkę dalej. [00:23:07.8] HANIA: I gdy śpisz, i gdy pracujesz skupiona. I gdy jako- [00:23:12.9] TEACHER: Jajko. [00:23:14.5] HANIA: Roztluskajesz ładnie. [00:23:18.1] TEACHER: Nie, nie, nie roztłuskajesz. [00:23:20.0] HANIA: Roz... Nie znaju. [00:23:22.7] TEACHER: Roztłukujesz. [00:23:24.0] HANIA: Roztłukujesz ładnie. Nawet wtedy, gdy- [00:23:28.5] TEACHER: Gdy. [00:23:29.6] HANIA: Gdy ci łyżka spadnie. [00:23:32.4] TEACHER: Mhm. [00:23:33.3] HANIA: Takcówka. Tawcóż. Nie wiem. [00:23:41.0] TEACHER: W czym? Spróbuj zadać sobie pytanie w czym. [00:23:46.0] HANIA: W taksówkie. W samochodzie. [00:23:49.6] TEACHER: W samochodzie tak, ale nie w taksówkie. Ktoś nam podpowie, co tam było? [00:23:54.4] MARINA: W taksówce. [00:23:55.7] TEACHER: W taksówce. Tak. [00:23:57.9] HANIA: Bez wyniatku i na- [00:24:00.0] TEACHER: Nie kochanie, bez wyjątku. [00:24:02.4] HANIA: Wyjątku. I na końcu ulicy i na poczatku. Początku. [00:24:10.5] TEACHER: I na początku. Dobrze. Tak. Marino, czytamy dalej. [00:24:21.5] MARINA: A tak, sekundkę. [00:24:24.0] TEACHER: O, tu jesteśmy. [00:24:26.3] MARINA: I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz. AW niebie, a w niebezpieczeństwie i na karuzeli [00:24:40.0] TEACHER: Z, z widzisz? Tam z jest [00:24:41.9] MARINA: Karuzeli [00:24:43.4] TEACHER: Karuzeli, tak [00:24:44.7] MARINA: Karuzeli. W morze, w górach. [00:24:48.7] TEACHER: Nie, nie morze to mianownik. Nie może być w morze bez zmian [00:24:56.3] MARINA: W morzu. [00:24:57.8] TEACHER: Tak. [00:25:02.6] MARINA: W morzu, w górach, w kaloszach i boso. [00:25:06.7] TEACHER: Super. Tak. Andrieju, doczytaj nam proszę. [00:25:13.3] TEXTBOOK_AUDIO: Dzisiaj, wczoraj i jutro. Dniem i nocą. [00:25:16.5] TEACHER: Dniem? [00:25:17.7] TEXTBOOK_AUDIO: Dniem i nocą. [00:25:19.5] TEACHER: Nie ma tu czy. [00:25:21.0] TEXTBOOK_AUDIO: A, nocą. Dniem i nocą. I wiosna, kiedy- [00:25:26.5] TEACHER: Wiosną. [00:25:27.3] TEXTBOOK_AUDIO: Wiosną, kiedy jaskółka przylata. A latem jak- [00:25:33.1] TEACHER: To taki ptaszek, tak? Który lata nisko, jak zapowiada się deszcz. Tak, jeżeli jaskółka lata nisko, to znaczy, że zaraz będzie padał deszcz. [00:25:46.5] TEXTBOOK_AUDIO: A latem jak mnie kochasz. Jak treść lata. A jesienią, gdy chmurki i chmurki. Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki. A gdy zima posrebrzy ramy okien. Zimą kocham cię jak wesoły ogień. Blisko przy twoim sercu, koło niego. A za oknami śnieg. [00:26:27.1] TEACHER: A za oknami. [00:26:28.6] TEXTBOOK_AUDIO: Za oknami śnieg. Wrony na śniegu. [00:26:34.0] TEACHER: Super. Tak. Czy to się pojawiły jeszcze jakieś wyrażenia, których nie zrozumieliśmy? [00:26:45.1] TEXTBOOK_AUDIO: Nie wiem, co jest w bzach i brzozach. [00:26:48.6] TEACHER: Bzy. Brzozy. Brzozy to są drzewa takie wysokie, które mają takie ciało jest drzewa, tak? I mają takie paski biało czarne. To jest brzoza. Mamy sok z brzozy, pijemy, prawda? A bzy to są też takie krzewy, które kwitną i mają takie delikatnie fioletowe kwiatki. Jeszcze bardzo pachną. I za to, jeżeli my będziemy rwać na mieście, możemy dostać mandat. Teraz kwitną bzy. [00:27:27.1] TEXTBOOK_AUDIO: Wisiaj? [00:27:28.0] TEACHER: Tak. Tak. Więc jeżeli będziecie rwali, no to schowajcie się, żeby przynajmniej was nikt nie widział, bo dostaniecie pięćset złotych za urwanie bza, bzu. Okej, to Dmytro, jak myślisz, o czym jest ten wiersz? [00:27:55.4] TEXTBOOK_AUDIO: Ten wiersz jest pro- [00:27:57.9] TEACHER: O czym? Pro? [00:27:59.1] TEXTBOOK_AUDIO: O tym, jak, jak bardzo człowiek kocha jego, nie wiem. [00:28:20.1] TEACHER: Narzeczoną? [00:28:21.7] MARINA: Partnera. [00:28:23.1] TEACHER: Tak, partnera, partnerkę, tak? I się jeszcze mówi, że on kocha to w każdej sytuacji tego człowieka, tak? [00:28:32.6] TEXTBOOK_AUDIO: Tak [00:28:33.0] TEACHER: Tak. I gdy jest zdenerwowany, i gdy jest wesoły na każdym krańcu świata, nie? [00:28:40.7] TEXTBOOK_AUDIO: Tak. [00:28:41.9] TEACHER: Okej, dobrze. Podczas słuchania i uzupełniania zwróćcie uwagę, że przy każdym słowie pojawia się jakiś przyimek. Najpopularniejszy przyimek to w. W słońcu. Przy czym? Przy blasku, tak? Gdzie? Na karuzeli. I znowu przy i na. Bardzo często zadaję pytanie gdzie. Używam odpowiednich przyimków. Czy wy pamiętacie, dla jakiego przypadka są te przyimki? [00:29:23.6] MARINA: Dla miejscownika. [00:29:26.1] TEACHER: Dla miejscownika. Tak jest. Dzisiaj odrobinkę sobie tego miejscownika przypomnimy. Odkładamy. To jest ten przypadek, który nam odpowiada na pytania o kim albo o czym. O kim rozmawiam, o kim myślę, o czym marzę, o czym dyskutuję, o czym śnię, prawda? Ale to nie jest jedyna jego funkcja. Miejscownik, skoro jego nazwa to miejsc, miejsce schowane. On nam również wskazuje na miejsce za pomocą konkretnych przyimków. I te przyimki są do zapamiętania. Na, w, przy i po. Aleksieju, gdzie znajdują się te kotki? Pierwszy kotek. On na czym siedzi? [00:30:13.4] TEXTBOOK_AUDIO: Na stole. [00:30:15.3] TEACHER: A ty teraz na czym siedzisz? [00:30:19.3] TEXTBOOK_AUDIO: Na sofie. [00:30:20.8] TEACHER: Super. Kolejny kotek gdzie się znajduje? [00:30:25.5] TEXTBOOK_AUDIO: W szklance. [00:30:27.5] TEACHER: Super. A ty w czym pijesz herbatę? [00:30:32.0] TEXTBOOK_AUDIO: Ja piję herbatę wW kubku [00:30:39.8] TEACHER: W kubku. Super. [00:30:41.7] TEXTBOOK_AUDIO: W kubku. [00:30:42.3] TEACHER: W kubku, w kubku. Mhm. Tak, Palino, gdzie znajduje się następny kotek? [00:30:48.7] MARINA: Przy lampie. [00:30:50.3] TEACHER: Tak. Super. Pamiętajcie, że przy to jest to samo co obok. Tak, Palina, a ty teraz obok czego siedzisz? [00:30:59.4] MARINA: Obok ściany. [00:31:01.4] TEACHER: Mhm. Super. I ostatni kotek. On po czym chodzi? [00:31:06.3] MARINA: Po dachu. [00:31:07.6] TEACHER: Tak. A w domu my po czym chodzimy? Po jakiej powierzchni? [00:31:11.6] MARINA: Po podłodze. [00:31:12.9] TEACHER: Super, po podłodze. Mhm. Bardzo dobrze. Wiemy, że po oznacza też powierzchnię, jak po drodze, po moście, prawda? Ale też pamiętamy, że po oznacza, że po zakończeniu czegoś, na przykład po zajęciach, tak? Idę do pracy. Po śniadaniu odprowadzę dziecko do szkoły czy do przedszkola. Ale i w tym pierwszym znaczeniu, i w tym drugim chcemy użyć miejscownika. Jak najbardziej. Pamiętamy, że on wskazuje nam na miejsce, o czym marzymy, o czym rozmawiamy. Ale to nie jest jedyny kontekst. Dalej coś mamy. Dmytro, przeczytaj proszę tą jedyneczkę. W jakich kontekstach jeszcze możemy użyć miejscownika? [00:32:04.3] ALEKSIEJ: Czas, miejsce. O której godzinie byliście w Warszawie? [00:32:09.0] TEACHER: Tak jest. Zazwyczaj o której? O piątej, o dziewiątej godzinie to jest miejscownik. Tak, Marino, następne poproszę. [00:32:20.1] MARINA: Sposób. Na tym koncercie siedzieliście w mleczny, mleczniu. [00:32:30.9] TEACHER: A co dzisiaj z czytaniem? Dysleksja wleciała połowie grupy czy co? [00:32:37.6] ALEKSIEJ: To lato. [00:32:39.0] TEACHER: Milczenie. [00:32:41.5] MARINA: W milczeniu i ciszy. [00:32:45.9] TEACHER: Tak. Milczeć. Nic nie mówić. W milczeniu, tak. Czyli sposób zachowania się. No. Siedzę w milczeniu, w ciszy. Jeżeli jest hałas, to? W czym? [00:33:02.2] MARINA: Hałas. [00:33:06.7] TEACHER: A końcówki nie usłyszałam. [00:33:15.0] ALEKSIEJ: Hale? [00:33:16.4] MARINA: Hałasu. [00:33:17.4] TEACHER: Nie. Hałas, nie hala, ludzie. [00:33:20.3] ALEKSIEJ: A. [00:33:20.8] MARINA: W hałasu? [00:33:22.0] TEACHER: W hałasie. [00:33:23.4] MARINA: Albo w hałasie. [00:33:24.6] TEACHER: W hałasie. W hałasie siedzimy. No. Tak. Andrieju, jaki jest następny kontekst? Kiedy jeszcze użyjemy miejscownika? [00:33:35.6] TEXTBOOK_AUDIO: Instrumenty. Już trochę umiem grać na pianinie. [00:33:40.2] TEACHER: Tak. Ty na jakimś instrumencie umiesz grać? [00:33:43.8] TEXTBOOK_AUDIO: Nie, nie umiem grać, ale próbowałem grać na pianinie i na ukulele. [00:33:53.3] TEACHER: Okej. I na którym idzie lepiej? [00:33:57.5] TEXTBOOK_AUDIO: Przepraszam? [00:33:58.5] TEACHER: Na którym ci lepiej idzie? Na pianinie czy na ukulele? [00:34:01.7] TEXTBOOK_AUDIO: Lepiej, lepiej szło na pianinie. [00:34:06.5] TEACHER: Na pianinie. Okej. Dobrze. Aleksieju, jeszcze jeden kontekst. Przeczytaj nam go, proszę. [00:34:20.1] ALEKSIEJ: Latem uwielbiam jeździć na rowerze wieczorami. [00:34:27.3] TEACHER: Czyli z niektórymi pojazdami, tak? Na których my fizycznie siedzimy i wtedy można powiedzieć na. Nie można powiedzieć na samochodzie, bo jak prowadzimy samochód, jesteśmy w środku, nie na nim. A które pojazdy my jeszcze prowadzimy, siedząc na nich? Na czym jeszcze można siedzieć? Jak myślicie? Podajcie jakieś przykłady. [00:34:49.1] TEXTBOOK_AUDIO: Skuter. Skuterze. [00:34:51.4] TEACHER: Na skuterze. Okej. [00:34:55.5] MARINA: Na hulajnodze. [00:34:57.4] TEACHER: Super. Motocykl też pasuje, prawda? [00:35:04.2] TEXTBOOK_AUDIO: Na motocykle, tak. [00:35:06.6] TEACHER: Nie, tylko na motocyklu. [00:35:09.1] TEXTBOOK_AUDIO: Na motocyklu. [00:35:10.3] TEACHER: Tak, na motocyklu. No super. A można- [00:35:15.0] TEXTBOOK_AUDIO: Na koniu. [00:35:15.3] ([śmiech]) [00:35:15.3] TEACHER: Na koniu też jak najbardziej tak. No. Mhm. Super. Tak, ale nie na autobusie, nie na tramwaju i nie na metrze, prawda? Tam tylko jest jedyna opcja: metrem, autobusem, tramwajem, taksówką. No dobrze. Tak. I teraz pytanie. No dobra, zadajemy pytanie. Znamy kontekst, ale czasami mamy wahania. W Warszawie to chyba wahań nie ma zawsze, jak wszyscy powiedzą w Warszawie i w Krakowie. No bo słyszymy to non stop, inaczej nie powiemy. Ale w hałasie, milczeniu, w ciszy pojawiają się inne końcówki. Pamiętamy, że jak rozmawiamy tylko o miejscowniku, jest taka paleta końcówek. Ich jest bardzo dużo. Wymian, wymian jest też bardzo dużo. I od czego to zależy? Przede wszystkim od rodzaju. Odmieniając słowo musicie najpierw popatrzeć na jego rodzaj, a później popatrzeć na jego temat. Pamiętamy temat to jest ta ostatnia literka przed końcówką. Ona jest bardzo ważna. Od tego będzie zależało my damy j czy u, ų i czy znowu j. Więc tak. Najpierw popatrzymy na liczbę pojedynczą, bo ona jest niestety trudniejsza. Liczba mnoga jest bardziej regularna. Słowa rodzaju męskiego i nijakiego będą się odmieniały tak samo.Tak, to znaczy będą miały te same zasady. A więc jeżeli temat słów rodzaju męskiego i nijakiego kończy się na twardą spółgłoskę, na takie literki jak b, w, s, p, m, n, z i f to są te twarde. My je zmiękczamy. Można je wszystkie zmieścić w jednym wyrażeniu, bo wspomina Zofię. Przypominamy sobie tę zasadę z A1. I na końcu akurat będziemy mieli to nasze je. Jeżeli jest basen, no to pływamy w basenie albo jest hałas. Siedzimy w hałasie. Tłum. Jak jest bardzo dużo ludzi w jednym miejscu, no to w tłumie. Krakowy. W Krakowie. Kluby. W klubie Francuz. O Francuzie. Ale są literki, które poddają się alternacji. I pierwsza literka to jest litera d. My ją też zmiękczamy, ale w trochę nietypowy sposób do dzie. Aleksieju, jeżeli jest samochód, to siedzimy gdzie? [00:37:58.5] ALEKSIEJ: W samochodzie. [00:37:59.5] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Patrzymy dalej. Kolejna literka. Haniu, w co przechodzi t? [00:38:12.9] ALEKSIEJ: Przepraszam. Też dla mnie? [00:38:14.2] TEACHER: Nie, nie dla Hani. Haniu, słyszysz? [00:38:17.0] TATIANA: Teraz tak. [00:38:18.8] TEACHER: Okej. Jak jest brat, to ktoś marzy o czym? [00:38:22.6] TATIANA: O bracie. [00:38:24.0] TEACHER: O bracie. Super. A jeżeli jest most, to jeździmy po czym? [00:38:31.0] TATIANA: Po moście. [00:38:32.0] TEACHER: Po moście. Ślicznie. Kolejna literka r. W liczbie pojedynczej jak tylko zadajemy pytanie na czym? W czym? Przy czym? O czym? Przechodzi w że. Koniecznie. Kalino. Rower i metro. Na czym jeździmy i w czym jesteśmy? [00:38:50.7] MARINA: Jeździmy na rowerze i jesteśmy w metro. [00:38:57.6] TEACHER: Dlaczego r w że przechodzi? [00:38:59.5] MARINA: A, oj, w metrze. [00:39:01.1] TEACHER: W metrze tak. Z imionami jak najbardziej. Artur. O Arturze. Aleksander. O Aleksandrze. Tak. Nie ma wyjątku. R przejdzie w rze. Tak. Patrzymy dalej. Literka ł powinna się też zmiękczyć do le. Marino jest artykuł. Rozmawiamy z rana o? [00:39:26.1] MARINA: Artykule. [00:39:27.9] TEACHER: Artykule. [00:39:29.2] MARINA: Artykule. [00:39:30.4] TEACHER: A jeżeli jest Paweł, rozmawiamy o? [00:39:35.4] MARINA: Paweł? [00:39:36.9] TEACHER: No Paweł. Imię takie. [00:39:38.6] MARINA: A o Pawle. [00:39:40.3] TEACHER: O Pawle. Dobrze. Jak tylko ł zmiękczyły się do le, to jest bardzo częste połączenie z łem. To wiadomo, że ś też się zmiękczy, nie? Andrieju, jest masło. Gdzie pływa mucha? [00:39:54.4] ALEKSIEJ: W maśle. [00:39:55.6] TEACHER: Mhm. Tylko to ś musisz jeszcze bardziej zmiękczyć. [00:39:59.3] ALEKSIEJ: Maśle. [00:39:59.7] TEACHER: Maśle. Krzesło. Siedzimy na? [00:40:03.8] ALEKSIEJ: Przepraszam. Krzesło? [00:40:05.4] TEACHER: Krzesło. [00:40:06.7] ALEKSIEJ: A w krześle. Krześle. [00:40:09.2] TEACHER: Nie. Na krześle siedzimy. [00:40:11.6] ALEKSIEJ: Na krześle. [00:40:12.7] TEACHER: Na krześle siedzimy. Mhm. Dobrze. Jak tylko t zmiękczały się do cia, se t zmiękczy się do ścia. Tatiana możesz, może będziesz pamiętała. Miasto, ale mieszkamy gdzie? [00:40:26.7] TATIANA: W mieście. [00:40:28.1] TEACHER: Mhm. Super. Teraz widzimy, że jeszcze mało tego, że powinniśmy zmienić końcówkę, to jeszcze w środku wymieniamy litery. Ta tendencja wymian dotyczy słów rodzaju męskiego i nijakiego, które w środku mają to a. Wymienimy na e. Tatiano, przeczytaj proszę nam tę listę słów. [00:40:51.1] TATIANA: A miasto w mieście. Ciasto o cieście. Obiad na obiedzie. Sąś, sąsiad o sąsiedzie. Kościół w kościele. Świat na świecie. Las w lesie. Lato w lecie. [00:41:14.5] TEACHER: Brawo! Czy to jest zamknięty katalog słów? Oczywiście, że nie. Bo to jest tendencja. Tych słów jest multum. Na przykład ciało. Tatuaż mamy na czym? [00:41:29.8] ALEKSIEJ: Na ciele. [00:41:30.9] TATIANA: Na ciele. [00:41:31.9] ALEKSIEJ: Na ciele. [00:41:33.1] TEACHER: Na ciele. Mhm. Albo wiatr. To, co było już na początku. Moje włosy są w? [00:41:42.3] TATIANA: Wietrze. [00:41:43.5] TEACHER: W wietrze. Tak. Tutaj macie dwie odmiany od razu w jednym słowie. Dobrze. Za chwilkę te wymiany spróbujemy sobie poćwiczyć. Macie też w podręczniku strona siedemdziesiąt dziewięć. Tuż lewy taki słupek. Widzicie odmiany, tak? Jeszcze raz je powtórzymy, więc w razie czego zerkajcie. Marino, zaczniemy od ciebie. Czytamy pierwsze zdanie i odmieniamy słowo. [00:42:14.2] MARINA: Mieszkam w Stargardzie. [00:42:18.7] TEACHER: Stargard. [00:42:21.0] MARINA: Stargardzie. [00:42:22.6] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Andrieju dalej. [00:42:28.6] ALEKSIEJ: A w tym szocie było za mało alkoholu. [00:42:32.5] TEACHER: Mhm. Tak. Okej. Aleksieju, następne zdanie. [00:42:40.1] ALEKSIEJ: Jesteśmy tutaj na luże. [00:42:44.6] TEACHER: Że. [00:42:45.5] ALEKSIEJ: Że. Na łu? [00:42:48.6] TEACHER: Nie. Ty mówisz zie, a ja chcę że. [00:42:52.0] ALEKSIEJ: "zie". [00:42:53.1] TEACHER: Tak. [00:42:53.3] ALEKSIEJ: Na luzie. [00:42:54.9] TEACHER: Na luzie. Czy my wiemy, co znaczy luz? [00:42:59.2] HANIA: Na rozslabonie. [00:43:00.6] TEACHER: O, tak jest. Bardzo dobrze. Super. Tak. Dobra. Haniu, dalej poproszę. [00:43:09.4] HANIA: Nienawidzę załatwiać czegoś w ZUS-ie. [00:43:15.1] TEACHER: Mhm. Super. Tak. Dmytro dalej poproszę. [00:43:22.3] ALEKSIEJ: Rozmawialiśmy o naszym nowym administratorze. [00:43:30.2] TEACHER: A ja dodałam jeszcze imię. Poproszę jeszcze imię. [00:43:32.6] ALEKSIEJ: Administratorze Arturze. [00:43:35.6] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Paulino, czytamy dalej. [00:43:41.4] HANIA: Studenci ciepło wspominali o swoim nauczycielu Micha-Michale. [00:43:48.3] TEACHER: Pięknie. Tak. Tatiano, przeczytajmy proszę następne. [00:43:54.8] TATIANA: W tym haśle powinny być również znaki specjaln-spec-specjalne. [00:44:01.4] TEACHER: Pięknie. I jeszcze jedno poproszę. [00:44:06.3] TATIANA: A w tym cieście nie ma w ogó-w ogóle cukru. [00:44:12.5] TEACHER: Nie ma czy nie ma? [00:44:14.6] TATIANA: Nie ma w ogóle cukru. [00:44:16.5] TEACHER: Pięknie. Dobrze. Yy, my chyba pamiętamy, że jak rozmawiamy o tematach, to my mamy trzy rodzaje tematów. Tak powtórzyliśmy sobie przy okazji dopełniacza. To, o czym porozmawialiśmy przed chwilą, to jest temat twardy. Twarda, pojedyncza litera b, w, s, p, m, n, z, f, d, t, r, ł. To jest twardy temat. Wiemy, że jest stwardniały jeszcze. Dwuznaki plus literka c, prawda? I jest jeszcze temat miękki. Więc jeżeli zadajemy się pytaniem gdzie, w czym, na czym, przy czym to są słowa rodzaju znowu męskiego czy nijakiego, ale temat jest miękki. Na przykład słowo nauczyciel. Patrzymy na tą literkę l. Ona jest miękka. Tramwaj j. J też jest miękki, tak? Albo to jest temat stwardniały. To znaczy kończy się na dwuznak. Lekarz, rz, palec, c, dworzec. Tak? Wtedy dajemy na końcu u. I jak tylko to są jeszcze trzy litery dodatkowe k, g i h, to będzie kolejna zasada. Koty ganiają chmurki. Słyszymy to chmurki. W środku powinniśmy dać u. Marino, jeżeli jest nauczyciel, rozmawiamy o czym? [00:45:51.2] HANIA: O nau-nauczyciele. [00:45:55.8] TEACHER: Dlaczego? To jest miękki temat. Po temacie miękkim dajemy u. [00:46:03.2] HANIA: Nauczycielu? [00:46:04.8] TEACHER: No oczywiście, że tak. Tramwaj. Siedzę gdzie? [00:46:12.3] HANIA: W tramwaju. [00:46:13.5] TEACHER: Tak, w tramwaju. No. Aleksieju. Palec. Rozmawiam z lekarzem o złamanym? [00:46:21.8] ALEKSIEJ: O palce. [00:46:24.5] TEACHER: Kochani, my rozmawiamy o końcówce u. Dlaczego wy- [00:46:28.4] ALEKSIEJ: O palcu? [00:46:29.8] TEACHER: No, palcu. [00:46:31.3] ALEKSIEJ: A po co? [00:46:32.4] TEACHER: No bo c to stwardniały, dlatego u. Lekarz. Rz stwardniałe. Rozmawiamy o kim? [00:46:42.5] HANIA: Lekarzu. [00:46:44.0] TEACHER: O lekarzu. Tak, ale mamy takie słowa jak dworzec i marzec. Widzimy tu rz. Będzie jedna rzecz. To rz powinno przejść w r. Dmytro. Jest dworzec, ale na mamę czekam na? [00:47:01.7] ALEKSIEJ: Na dworcu. [00:47:03.2] TEACHER: Mhm. Marzec. Mam urodziny w? [00:47:08.3] ALEKSIEJ: Marcu. [00:47:09.3] TEACHER: Marcu. Super. Teraz popatrzcie na miękki ty, yy, ten temat. Dzień albo tydzień. Paulino. Jest dzień. Marzę o spokojnym? [00:47:21.8] HANIA: Yy, szczas. Dzień. Dniu. [00:47:25.6] TEACHER: Dniu. Pięknie. Tydzień. Marzę o wolnym? [00:47:30.3] HANIA: Tydzi-tydniu? [00:47:32.5] TEACHER: Nie. [00:47:33.8] HANIA: Tygodniu. [00:47:35.0] TEACHER: Tak jest, bo to słowo nie jest regularne. To, to jest do zapamiętania. O tygodniu. Tak. Patrzymy teraz na literki k, g, h. Zaraz dopiszę trochę przykładów. Jest biurko. Pracuję przy czym? [00:47:49.4] ALEKSIEJ: Biurku. [00:47:50.5] TEACHER: Przy biurku. U. Tak. Łóżko. Leżę na czym? [00:47:56.6] HANIA: Na łóżku. [00:47:58.3] ALEKSIEJ: Na łóżku. [00:47:58.4] TEACHER: Na łóżku. Mhm. A weźmy sobie teraz słowo dach. Na h się kończy. No to kotek chodzi po? [00:48:11.0] ALEKSIEJ: Dachu. [00:48:12.2] HANIA: Dachu. [00:48:12.3] TEACHER: Po dachu. Okej. A jeżeli będzie słowo pieróg, rozmawiamy o? [00:48:23.9] ALEKSIEJ: Pierogu? [00:48:25.4] HANIA: Pierogu. [00:48:25.8] TEACHER: Pierogu. Tak, rozmawiamy o pierogu. Dobrze. Te literki trzy są bardzo ważne. Te k, g, h. K, g i h. Po nich powinniśmy dać na końcu u. Że są wyjątki? Owszem. Tatiano. Jest dom. Mieszkamy gdzie? [00:48:50.9] TATIANA: W domu. [00:48:52.2] TEACHER: Tak. Syn. Marzymy o? [00:48:57.1] TATIANA: Synu [00:48:58.2] TEACHER: Tak, pan. Rozmawiamy o tym [00:49:01.7] TATIANA: Panu. No <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> marzymy i rozmawiamy [00:49:11.5] TEACHER: Nie zrozumiałam słonce ciebie [00:49:14.6] TATIANA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [00:49:17.7] TEACHER: A my rozmawiamy dzisiaj o dopełniaczu? [00:49:20.1] TATIANA: Nie, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> Marzyć <<>> kim, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> marzyć [00:49:39.2] TEACHER: Nie kochana, ja nie lubię takich błędów. Proszę mi uwierzyć. Marzę o kim, o czym. Miejsceownik. Dopełniacz nie ma kogo, czego. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> Miejsceownik [00:49:57.3] TATIANA: <<>> [00:49:57.3] TEACHER: Jakiś bardzo dzisiaj jest dziwny dzień, powiem wam. Marzę o kim albo o czym [00:50:06.3] TATIANA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> marzyć, marzyć <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [00:51:03.1] TEACHER: No to dopiszcie sobie. Niestety kochani, to nie jest dużo. Wy przypominacie sobie końcówki, tak? A ja wam dodaję kolejny kontekst. I mówię o kim. O kim albo o czym. To był rodzaj męski i nijaki. Czy mamy do niego jakieś pytania? [00:51:37.8] TATIANA: Nie, nie mamy. Nie mam [00:51:43.0] TEACHER: Został jeszcze rodzaj żeński. Pamiętamy, są trzy tematy, więc zaraz zobaczymy, jak te tematy mają się do rodzaju żeńskiego. A więc jeżeli chcemy odmienić słowa rodzaju żeńskiego w miejscowniku, my też musimy popatrzeć na słowo, na rodzaj, wyłuskać ten rodzaj, ale dalej popatrzeć na temat. I znowu połowa zasad będzie się pokrywała. Jak tylko temat naszego słowa to literka twarda, twarda, pojedyncza, nie dwuznak i nie miękki temat, na końcu dajemy je. One się zmiękczają. Znowu b, w, s, p, m, n, z i f to nasze bo wspomina Zofię i na końcu dajemy je. Łapa na łapie. Mama o mamie. Warszawa w Warszawie. Karolina o Karolinie. Nie wiem, kto tam jeszcze. Szafa. Moje skarpetki leżą w szafie. Ale znowuż niektóre literki poddają się wymianie. I ta wymiana jest bardzo podobna znowuż do rodzaju męskiego i nijakiego. Patrzymy. D znowu przechodzi w gdzie. Marino jest czekolada. Moja cała buzia jest w czym? [00:53:09.7] TATIANA: W czekoladzie [00:53:11.4] TEACHER: W czekoladzie. Tak. Tak. T przechodzi w ć. Dmytro jest poczta. Czekamy gdzie? [00:53:20.9] ALEKSIEJ: Czekamy na poczcie [00:53:24.4] TEACHER: Brawo! Na poczcie. Na rowerze, w metrze. R przechodziło w rz. W rodzaju żeńskim jest to samo. Faniu jest Zara. W jakim sklepie jestem? [00:53:39.5] TATIANA: W Zarze [00:53:42.2] TEACHER: Jest taka dziewczynka Kira. Rozmawiamy o kim? [00:53:46.7] TATIANA: O Kirze [00:53:49.0] TEACHER: O Kirze. Siostra. Rozmawiam o kim? [00:53:53.3] TATIANA: O siostrze [00:53:57.0] TEACHER: O, o siostrze. O siostrze. Dobrze. Ł przejdzie w le. Aleksieju jest siła. O czym rozmawiamy? [00:54:09.6] ALEKSIEJ: O sile [00:54:11.3] TEACHER: Dobrze. A szkoła? Dzieci uczą się gdzie? [00:54:17.3] ALEKSIEJ: W szkole [00:54:18.7] TEACHER: W szkole. Dobrze. Ł zmieniło się do le. Sy zmiększy się, zmiękczy się do le. Valino jest Wisła. Gdzie pływają ludzie? [00:54:28.9] TATIANA: W Wiśle [00:54:30.2] TEACHER: W Wiśle. Dobrze. T zmiękczyło się do cie. Sy t zmiękczy się do ście. Valino jest kapusta. Gdzie znajdziemy dzieci? [00:54:41.6] TATIANA: Znajdziemy dzieci w kapuście [00:54:44.6] TEACHER: Dobrze. I osobno dopiszemy sobie trzy literki g, k i h. Przypominamy w rodzaju męskim i nijakim, jak tylko słowo kończyły się na k, g, h dodawaliśmy u, prawda? Był pieróg. Rozmawialiśmy o pieroguByło biurko. Siedzieliśmy przy biurku. Był dach. Kotek chodził po dachu. Dopisywaliśmy "u". Dla słów rodzaju żeńskiego te trzy litery będą się odmieniały. "G" przechodzi w twarde "dź". Andrieju, jest hulajnoga. Na czym jeździmy? [00:55:31.0] ALEKSIEJ: Na hulajnodze. [00:55:32.5] TEACHER: Mhm. Na hulajnodze. Jest podłoga. Chodzimy po? [00:55:38.2] ALEKSIEJ: Podłodze. [00:55:39.6] TEACHER: Dlaczego? Jak "g" przechodzi w "dź", a nie w "ż"? [00:55:42.3] ALEKSIEJ: Na podłodze. [00:55:43.6] TEACHER: Tak. Droga. Samochód jeździ po czym? [00:55:47.2] ALEKSIEJ: Na drodze. [00:55:48.9] TEACHER: Po drodze jeździ. Tak, dobrze. "K" przechodzi w "c". Tatiano, jest Polska. Gdzie mieszkamy? [00:55:56.5] TATIANA: Mieszkamy w Polsce. [00:55:58.6] TEACHER: Mhm. Jest filiżanka. Kawę piję w? [00:56:04.3] TATIANA: Filiżance. [00:56:05.8] TEACHER: Okej. Monika. Rozmawiam, myślę o kim? [00:56:10.3] TATIANA: O Monice. [00:56:11.9] TEACHER: Tak jest. O Monice. Tak. I ta ostatnia wymiana. Literka, znaczy dwuznak "ch" albo "h" przechodzi w "sz". Tak? Marino, jest mucha. Rozmawiamy o czym? [00:56:27.6] TATIANA: O musze? [00:56:29.6] TEACHER: O musze, mhm. Albo jest na przykład cecha charakteru. Rozmawiamy o jego? [00:56:39.6] TATIANA: Charakterze? [00:56:41.8] TEACHER: A cecha? [00:56:44.8] TATIANA: O cesze charakterze? [00:56:49.0] TEACHER: Aha. Zobacz. Pomyślmy, co chcemy dać. Jest słowo cecha, mianownik charakteru już dopełniacz, bo cecha czego? Rozmawiamy o czym? Czego? [00:57:07.3] TATIANA: O cesze. [00:57:08.9] TEACHER: Mhm. A drugie słowa z drugiego słowa nie zmieniamy. [00:57:13.3] TATIANA: Charakteru. [00:57:14.5] TEACHER: Tak jest. O cesze. Rozmawiamy o jego cesze charakteru. Dobrze. Zobaczmy teraz, jak to będzie wyglądało w praktyce. Dmytro, zaczynamy od ciebie. Są zdania, odmieniamy je. [00:57:31.6] ALEKSIEJ: Rozmawia-rozmawialiśmy o tej żenadzie. [00:57:39.1] TEACHER: Tak, mhm. A wiemy, co znaczy żenada? [00:57:43.1] ALEKSIEJ: Nie. Nie wiem. [00:57:45.5] TEACHER: To jest takie współczesne słowo cringe. Polskie słowo żenada. [00:57:53.0] ALEKSIEJ: Okej. [00:57:53.9] TEACHER: Mhm. Tak. Haniu, następne poproszę. [00:57:58.2] HANIA: Jest też ostatnie na liście. [00:58:01.4] TEACHER: Pięknie. Tak. Tatiano, dla ciebie dalej. [00:58:07.8] TATIANA: W tej franc-francy-franczyzie nie ma dużych zarobków. [00:58:17.4] TEACHER: I jeszcze troszeczkę tutaj akcent proszę dopilnować. [00:58:20.7] TATIANA: Nie ma dużych zarobków. [00:58:22.6] TEACHER: Okej, tak. Tak, Paulino, następne. [00:58:27.2] TATIANA: Informacje o zwrotach mogą państwo uszykać. [00:58:33.5] TEACHER: Uzyskać. [00:58:34.1] TATIANA: O, uzyskać przy kasie głównej. [00:58:38.6] TEACHER: Dobrze. Super. Tak, Aleksieju dalej. [00:58:53.2] ALEKSIEJ: Przepraszam. Problemy z internetem. W nie-w niedzielę wżeszliśmy. [00:59:03.3] TEACHER: Wzięliśmy. [00:59:04.8] ALEKSIEJ: Wzięliśmy udział w- [00:59:07.4] TEACHER: Udział. [00:59:08.4] ALEKSIEJ: Udział w. Udział w. W awanturzie. [00:59:26.1] TEACHER: Dokładnie kochanie. "R" w "ż" twarde przechodzi. [00:59:29.1] ALEKSIEJ: W awanturze, w awanturze. [00:59:31.1] TEACHER: Awanturze. Mhm. Czy my wiemy, co w języku polskim oznacza awantura? [00:59:38.7] ALEKSIEJ: No. [00:59:39.6] TATIANA: Wiem to. [00:59:41.3] TEACHER: Tak jest. Awanturuje się. Awantura to wtedy, jak my na siebie krzyczymy. Tak bardzo głośno. Używamy czasami nie bardzo nieładnych słów. Stąd awantura. Tak. Dobrze. Andrieju, następne poproszę, bo tu uważaj, jest jedno słowo rodzaju żeńskiego i męskiego. [01:00:03.4] ALEKSIEJ: Mhm. W perle więcej smaku niż w żywcu. [01:00:10.8] TEACHER: Super. A my wiemy, czym jest perła i żywiec? [01:00:15.8] TATIANA: Woda? [01:00:16.4] ALEKSIEJ: Woda. [01:00:17.4] TATIANA: Piwo. [01:00:19.7] TEACHER: Żywiec to też żywiec zdrój, prawda? To jest wtedy woda, tak. A bez zdrój to piwo. Dobrze. Okej. Paulino, robimy następne. [01:00:33.3] TATIANA: Nigdy nic nie słuchałem. [01:00:36.1] TEACHER: Nie słyszałem. [01:00:37.8] TATIANA: Oj, nigdy nic nie słyszałem o tej. Oj, oj czas. [01:00:47.2] TEACHER: Ten poseł to rodzaj męski. [01:00:52.3] TATIANA: O tym posełsie? [01:00:55.2] TEACHER: O tym to masz rację. A co robimy? Zwróć uwagę. "L" przechodzi z "ł" przechodzi w co? [01:01:04.0] TATIANA: W śle. [01:01:05.0] TEACHER: W śle. Więc o kim? [01:01:06.7] TATIANA: Po-po-oj pośle. [01:01:10.6] TEACHER: Pośle tak.O tym pośle. Mhm. [01:01:14.4] TATIANA: A <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:01:17.5] TEACHER: A kto taki poseł? [01:01:20.7] TATIANA: Poseł? [01:01:22.3] TEACHER: Nie. Poseł to jest pracownik z parlamentu, sejmu. To jest poseł. [01:01:29.7] TATIANA: No da, da. [01:01:30.7] TEACHER: Tak. I my rozmawiamy o tym pośle. Tak wygląda miejscownik tego słowa. Tak, Marino, następne poproszę. [01:01:47.0] TATIANA: Rozmawiamy o bardzo znanym, aa, artyście. [01:01:52.7] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Haniu, czytamy kolejne. [01:01:58.9] HANIA: Ja nie zmogię. Drugiego maja dwadzieście dwunastego. [01:02:04.8] TEACHER: Dwa tysiące. [01:02:05.8] HANIA: Dwa tysiące dwunastego roku prezes wspólnoty Madrytu odznaczył medalem artystkę w zasłużę. [01:02:21.8] TEACHER: G przechodzi w dze twarde. [01:02:24.6] HANIA: Zasługę za jej pracę. [01:02:29.5] TEACHER: Zasłudze. [01:02:30.6] HANIA: Służę. [01:02:30.6] TEACHER: Nie, nie. W zasłudze. Dze. [01:02:33.8] HANIA: Zasłudze za jej pracę. [01:02:37.4] TEACHER: Jaką? To koniecznie. [01:02:39.2] HANIA: Dalej. Jako artystyczna. [01:02:43.0] TEACHER: Aha, tylko doczytajmy jeszcze końcówkę. Jaką? [01:02:53.2] HANIA: Co nie tak? Znowu. [01:02:56.8] TEACHER: Proszę dobrze przeczytać końcówkę. Ją trzeba zaciągnąć. [01:03:00.5] HANIA: Artystyczną. [01:03:02.5] TEACHER: O, mhm. Dobrze. Dmytro, poproszę dalej. [01:03:08.5] ALEKSIEJ: Już nie mogę słuchać o tej babce. [01:03:12.1] TEACHER: Pięknie. Tak. Okej. I Tatiano to ostatnie. [01:03:19.0] TATIANA: A teraz skupimy się na jednej konkretnej cesze. [01:03:25.7] TEACHER: Mhm. [01:03:26.4] TATIANA: Ich dostępności. [01:03:29.2] TEACHER: Okej, troszeczkę wyrównajmy akcent. [01:03:31.7] TATIANA: Ich dostęp-dostępności. [01:03:35.1] TEACHER: Dobrze. Okej. Tak. Przejdziemy teraz do tego tematu stwardniałego i miękkiego. Tak, znowu zwracamy na to uwagę. To jest ważne. Jak tylko słowa rodzaju żeńskiego mają miękkie zakończenie. Nie wiem. Jest jakaś słowo, które się kończy na ni typu dłoń. Tak? Albo łódź. Albo na l, na j. To też jest miękki temat. Albo widzimy, że wymawiamy miękko. Słyszymy. Kuchnia. Miękko, prawda? Sypialnia. N' jest miękkie. Pani. N' jest miękkie. Weźmy sobie dopiszmy może właśnie ten przykład z dłonią. No bo też ona moja. Dłoń. No to Andrieju, jak jest kuchnia, to jestem gdzie? [01:04:34.0] ALEKSIEJ: W kuchni. [01:04:35.5] TEACHER: Dobrze. Sypialnia. Śpimy gdzie? [01:04:38.8] ALEKSIEJ: W sypialni. [01:04:40.4] TEACHER: Nie, nie. W sypialni. [01:04:43.4] ALEKSIEJ: W sypialni. [01:04:43.4] TEACHER: Tak jest. W sypialni. Babcia. Rozmawiam o kim? [01:04:48.4] ALEKSIEJ: O babci. [01:04:49.8] TEACHER: Mhm. Trochę ci zmiękczamy. Babci. [01:04:53.7] ALEKSIEJ: Babci. [01:04:53.7] TEACHER: Dobrze. Pani. Rozmawiamy o tej? [01:04:58.4] ALEKSIEJ: Pani. [01:04:59.1] TEACHER: Pani. I dłoń. Mówię o twojej? [01:05:03.8] ALEKSIEJ: Dłoni. [01:05:04.8] TEACHER: Dłoni. Dobrze, ale jeżeli temat jest stwardniały, to znaczy kończy się na dwuznak na literkę ż albo c. Widzimy je. Noc, mysz. Na końcu powinno być y. Walino, jeżeli jest noc, to kiedy śpimy? [01:05:24.0] TATIANA: W nocy. [01:05:25.3] TEACHER: Dobrze. Ulica. Mieszkamy przy takiej? [01:05:29.8] TATIANA: Ulicy. [01:05:30.9] TEACHER: Pięknie. Mysz. Kotek marzy o czym? [01:05:35.4] TATIANA: O myszy. [01:05:36.7] TEACHER: Dobrze. Kasza. Sól jest w? [01:05:41.4] TATIANA: Kaszy. [01:05:42.5] TEACHER: Dobrze. Bratanica. Rozmawiam z bratem o swojej? [01:05:47.6] TATIANA: Bratanicy. [01:05:48.9] TEACHER: Dobrze. Okej. Teraz jak chcemy dodać przymiotnik. Przymiotnik trudny nie będzie. Na pewno. Jeżeli to są słowa rodzaju żeńskiego, o których porozmawialiśmy przed chwilką, no to mamy końcówki ej albo ej. Rozmawiamy o smacznej kawie, o nowoczesnej kobiecie, o wielkiej drodze i o szerokiej. No nie wiem o czym szerokiej można. O szerokiej duszy rozmawiamy swojej, nie? Natomiast jak tylko są to słowa rodzaju męskiego czy nijakiego na końcu damy ym albo im. O dużym domu, o szerokim monitorze, o wielkim ekranie, o małym komputerze rozmawiam. To jest liczba pojedyncza. Mamy dwie minutki, żeby przerobić liczbę mnogą i tyle. Jak mamy do liczby pojedynczej jakieś pytania, to je zadajemy. Dobra. No to popatrzmy sobie na liczbę mnogą. Marino, jaką końcówkę będzie miał rzeczownik, a jaką przymiotnik w liczbie mnogiej? [01:07:11.2] TATIANA: Przymiotnik [01:07:13.5] MARINA: Będzie mieć końcówkę ich, ich [01:07:18.3] TEACHER: Mhm. A rzeczownik? [01:07:20.6] MARINA: A rzeczownik ach. [01:07:22.8] TEACHER: Ach. Okej, czyli jeżeli są małe dzieci, to rozmawiamy o czym? [01:07:28.9] MARINA: O małych dzieciach. [01:07:32.2] TEACHER: Tak. A jeżeli są drogie koty, to rozmawiamy o...? [01:07:38.9] MARINA: O drogich kotach. [01:07:41.0] TEACHER: Okej, dobrze. Mhm. Za chwilkę dojdziemy do tych wyjątków. Tylko żeby każdy rozumiał. Miejscownik, tak? On ma strasznie dużo kontekstów użycia. Bardzo dużo. I też czasowników ma, z którymi się używa, prawda? I przyimki są, z którymi się używa. Ale miejscownika użyjemy też wtedy, jeżeli my jesteśmy gdzieś nie tylko w jakimś mieście, typu w Warszawie, w Krakowie, we Wrocławiu, w Gdańsku, w Białymstoku, ale też jeżeli chodzi o kraje. Można powiedzieć jestem w Polsce, jestem we Francji, w Portugalii, ale my z wami wiemy, że niektóre państwa istnieją w liczbie mnogiej, prawda? Na przykład takie jak Chiny albo takie jak yy Czechy, albo Indie. To też liczba mnoga, no nie? No to Haniu, jak myślisz, jeżeli są Chiny, to gdzie mieszkają Chińczycy? [01:08:34.6] HANIA: W Chinach. [01:08:35.7] TEACHER: Mhm. Dobrze. A jeżeli są Czechy, to mieszkamy gdzie? [01:08:41.0] HANIA: W Czechach. [01:08:42.0] TEACHER: W Czechach. A Indie? Gdzie mieszkają Hindusi? [01:08:47.6] HANIA: Nie wiem. [01:08:49.1] TEACHER: Indie to liczba mnoga. Ta sama końcówka. [01:08:51.7] HANIA: W Indiach. [01:08:52.8] TEACHER: W Indiach. Tak jest. Ale są kraje, których-- którym nie damy tego naszego regularnego ach, tylko troszkę inaczej, tak? Aleksieju, gdzie mieszkają Włosi? Patrzymy na tabelkę i czytamy. [01:09:09.3] ALEKSIEJ: We Włoszach. [01:09:12.0] TEACHER: Patrzymy na tabelkę. Nie szach, tylko? [01:09:21.2] ALEKSIEJ: We Włochach. [01:09:23.0] TEACHER: Aleksieju, patrzymy na tabelkę. Ja od ciebie dużo nie wymagam. [01:09:36.1] ALEKSIEJ: Włoszech. [01:09:37.4] TEACHER: Dobrze. Włosi mieszkają we Włoszech. A gdzie mieszkają Niemcy? [01:09:48.1] ALEKSIEJ: Przepraszam, gdzie mieszkają? [01:09:50.6] TEACHER: Niemcy. [01:09:52.5] ALEKSIEJ: W Niemczech. W Niemczech. [01:09:55.0] TEACHER: W Niemczech. A Węgrzy gdzie mieszkają? [01:09:59.5] ALEKSIEJ: Węgrzech. [01:10:01.3] TEACHER: Na Węgrzech. To są trzy wyjątki do zapamiętania. We Włoszech, w Niemczech, na Węgrzech. Tak. Czy na razie jest wszystko jasne? [01:10:19.3] MARINA: Tak. [01:10:21.7] TEACHER: Okej, dobra. To za chwilkę spróbujemy sobie delikatnie poćwiczyć. Stąd sobie uciekniemy. Chwila, moja myszka gdzieś się zgubiła. Pyk. Przejdziemy sobie teraz do podręcznika. Tak. I co my to sobie zrobimy? Chwileczkę. Przejdźcie proszę do strony osiemdziesiątej dziewiątej. A nie, sorry, nie. To za wcześnie. Tuż pod tabelkami jest jedno zadanie, gdzie musimy pogrupować słowa. Chwila. No chyba tutaj. Mhm. Tak. Osiemdziesiąta trzecia. O, tu. Za chwilkę spróbujemy tym słowom dać pewne końcówki, używając od razu kontekstu z jakimś przyimkiem. O czym? O czym? Tak? Na czym? W czym? Na czym? W-- chwileczkę. Na czym? W czym? Przy czym? I po czym? Bierzemy słówka, patrzymy na ich rodzaje i próbujemy dać dobrą końcówkę. Dmytro, zaczynamy od ciebie. Weź proszę pierwsze pięć słów. [01:11:51.2] ALEKSIEJ: Restauracja. [01:11:52.7] TEACHER: Mhm. [01:11:53.5] ALEKSIEJ: Wiosna. Talerz. Noc i brat. [01:12:00.5] TEACHER: Okej. [01:12:06.9] ALEKSIEJ: To w restauracje? [01:12:12.7] TEACHER: "J" to temat miękki. Co po temacie miękkim dajemy w rodzaju żeńskim? [01:12:18.5] ALEKSIEJ: I. W restauracji. [01:12:20.2] TEACHER: Tak jest. W restauracji. [01:12:26.3] ALEKSIEJ: Wiosna. N to temat tward-twardy. [01:12:40.5] TEACHER: Twardy. Zgadza się. [01:12:42.4] ALEKSIEJ: To. Nie wiem. Wiosnie? [01:12:51.7] TEACHER: Tak, w wiośnie. Mhm. [01:12:54.0] ALEKSIEJ: W wiośnie. [01:12:55.4] TEACHER: Dobrze. [01:12:56.8] ALEKSIEJ: Talerz. Na talerze. [01:12:59.9] TEACHER: Jaki temat? [01:13:02.0] ALEKSIEJ: Ż. Na. [01:13:06.7] TEACHER: To jest stwardniały. Po stwardniałym. W rodzaju męskim. Ą. [01:13:12.4] ALEKSIEJ: Talerzu. [01:13:13.4] TEACHER: Na talerzu. [01:13:15.5] ALEKSIEJ: I w noce. [01:13:18.1] TEACHER: Temat stwardniał. [01:13:20.9] TEXTBOOK_AUDIO: No w nocy, w nocy. [01:13:21.9] TEACHER: W nocy. I jeszcze jedno słowo. [01:13:23.9] TEXTBOOK_AUDIO: Brat. [01:13:25.7] TEACHER: Tak. [01:13:29.3] TEXTBOOK_AUDIO: Na bracie. [01:13:32.2] TEACHER: Na? [01:13:33.8] ([śmiech]) [01:13:33.8] TEACHER: Może siedzę przy bracie. [01:13:35.7] TEXTBOOK_AUDIO: Przy bracie. [01:13:36.9] TEACHER: Ciekawe ty masz przykłady. Tak, przy bracie. Dobrze. Tak. Damy sobie to. Dobrze. Polina, bierzemy następne pięć słówek. [01:13:50.7] MARINA: Tak. Kraków. W Krakowie. [01:13:53.9] TEACHER: Dobrze. [01:13:57.5] MARINA: Pani. U pani. [01:14:01.8] TEACHER: Tak, tak i zostanie. Dobrze. [01:14:05.8] MARINA: Apteka. W aptekie. [01:14:10.3] TEACHER: W czy ap...? [01:14:10.6] MARINA: W apteki. [01:14:13.4] TEACHER: Nie kochana. Polska. W Polsce. [01:14:19.6] MARINA: A! W aptece. [01:14:21.2] TEACHER: Tak. [01:14:26.9] MARINA: I koło. Przy kole. [01:14:32.0] TEACHER: Przy kole. I jeszcze jedno po pięć słówek. [01:14:35.2] MARINA: Pięć. Na pniu. [01:14:39.0] TEACHER: Tak. Ktoś siedzi na pniu. Dobrze. Tak. Andrieju, bierzemy następne pięć. [01:14:48.0] TEXTBOOK_AUDIO: Mhm. A róża. O róży. [01:14:56.8] TEACHER: Dobrze. Jakaś dziewczyna marzy o róży. [01:15:00.5] TEXTBOOK_AUDIO: A kanapa? Na, na kanapie. [01:15:07.3] TEACHER: Mhm. Tak, na kanapie. [01:15:10.9] TEXTBOOK_AUDIO: Kałuża. Co jest kałuża? [01:15:13.6] TEACHER: Kałuża to jest dziurka w drodze z wodą. [01:15:17.6] TEXTBOOK_AUDIO: Mhm. A kałuża przy kałuża. Kałuży. [01:15:23.7] TEACHER: Przy kałuży, tak. [01:15:28.8] TEXTBOOK_AUDIO: A garaż? [01:15:31.0] TEACHER: Garaż. [01:15:32.0] TEXTBOOK_AUDIO: Garaż. W garażu. [01:15:36.5] TEACHER: Mhm. Tak, w garażu. I? [01:15:40.9] TEXTBOOK_AUDIO: Niebo. Na niebie. [01:15:44.8] TEACHER: Mhm. Na niebie. Super. Tak. Dobrze. Tatiano, następne poproszę pięć. [01:15:55.2] TATIANA: Pałac. [01:15:56.6] TEACHER: Pałac. [01:15:57.5] TATIANA: Pałac. W pałacu. [01:16:00.5] TEACHER: Tak. [01:16:03.9] TATIANA: Polska. W Polsce. [01:16:06.6] TEACHER: Mhm. [01:16:08.2] TATIANA: Laptop. O laptopie. [01:16:14.6] TEACHER: Mhm. [01:16:15.8] TATIANA: Słońce. O słońcu. [01:16:19.9] TEACHER: Tak. [01:16:20.7] TATIANA: Stolik. Na, na stoliku. [01:16:26.1] TEACHER: Dobrze. Na stoliku. Super. Okej. Haniu, bierzemy następne pięć. [01:16:33.8] HANIA: Pani. Pan. O panie. [01:16:38.3] TEACHER: To był wyjątek. O domu, synu. I panu. [01:16:45.7] HANIA: Panu. [01:16:46.7] TEACHER: Mhm. [01:16:49.0] HANIA: Tak, dobrze. Długopis. Od długopisie. [01:16:55.0] TEACHER: Tak. O długopisie. [01:16:57.8] HANIA: Mhm. Mapa. O mapie. [01:17:01.2] TEACHER: Mhm. [01:17:02.5] HANIA: Ściana. Przy- [01:17:04.4] TEACHER: Ściana tylko. [01:17:06.7] HANIA: Ściana. Przy. O ścianie. [01:17:09.9] TEACHER: Tak. [01:17:10.9] HANIA: I pierścionek. O pierścionku. [01:17:14.8] TEACHER: Tak. O pierścionku. Dobrze. Tak. Aleksieju, następne pięć poproszę. [01:17:23.4] ALEKSIEJ: Dywan. Na dywanie. Grupą je. [01:17:28.9] TEACHER: Przepraszam, a co ty robisz? Skończyliśmy na słowie pierścionek. [01:17:37.6] ALEKSIEJ: A! Pierścionek. Przepraszam. Tak, pierścionek to o pierścionku. [01:17:43.9] TEACHER: My już skończyliśmy. Zrobiliśmy Aleksieju. Następne słowo po pierścionku poproszę. [01:17:51.8] ALEKSIEJ: Noga. Na nodze. [01:17:55.1] TEACHER: Tak. [01:17:56.3] ALEKSIEJ: Grupy je. Tak. Mysz. O myszy. [01:18:04.9] TEACHER: Mhm. [01:18:08.1] ALEKSIEJ: Metro. W metrze. [01:18:12.5] TEACHER: Tak. [01:18:16.7] ALEKSIEJ: Komputer. Na komputerze. [01:18:21.9] TEACHER: Dobrze. [01:18:24.9] ALEKSIEJ: Plecak. W plecaku. [01:18:32.5] TEACHER: Tak, w plecaku. Super. Okej, Marino, bierzemy kolejne pięć. [01:18:42.3] MARINA: Dywan. Na dywanie. [01:18:49.1] TEACHER: Tak. [01:18:53.1] MARINA: Mińsk. W Mińsku. [01:18:56.8] TEACHER: Mhm. [01:19:00.2] MARINA: Poezja. O poezje. [01:19:09.0] TEACHER: Z j to miękki temat. Tak samo jak w restauracji. [01:19:16.2] MARINA: O poezji. [01:19:17.4] TEACHER: Tak, o poezji. [01:19:22.1] MARINA: Gazeta w ga-gazecie [01:19:30.6] TEACHER: W gazecie, tak. Pojawiło się coś w gazecie. Weźmy jeszcze słowo jedno: inżynier. [01:19:36.9] MARINA: Inżynier, o inżynierze. [01:19:45.7] TEACHER: Mhm. No inżynierze. Dobrze. Tak. Czy na razie to te słowa, które przerobiliśmy, są dla nas zrozumiałe? [01:19:58.0] ALEKSIEJ: Mam tylko jedno pytanko. [01:19:59.9] TEACHER: Mhm. [01:20:01.1] ALEKSIEJ: Czemu w nocy, ale w pałacu? [01:20:07.0] TEACHER: Okej, a powiedz proszę noc i pałac. Jakie mają rodzaje te słowa? [01:20:16.8] ALEKSIEJ: Męskie? [01:20:18.4] TEACHER: Oba? Noc to ona. To rodzaj żeński. [01:20:25.1] ALEKSIEJ: Mhm. [01:20:25.8] TEACHER: A pałac to on. Tak? Rodzaj męski. Więc jak tylko temat jest stwardniały w rodzaju żeńskim, na końcu dajemy <<>> A jak tylko jest stwardniały w rodzaju męskim, to na końcu dajemy <<>> [01:20:42.0] ALEKSIEJ: Dobrze, dziękuję. [01:20:42.6] TEACHER: Te końcówki się różnią, bo jest inny rodzaj. [01:20:51.2] TATIANA: Ja można minutę? [01:20:53.2] TEACHER: Mhm. Proszę. [01:20:53.2] TATIANA: Ja odkryła. Ja odkryła prawiła w A1 i nu jakby mnie każe, że tut bojle poniatno napisano tut i pro <<>> i pro <<>> i pro predłogi, i wsio tak <<>> bojle, bojle w kuckie sobrano. Padomu esli powtoriet, to mnie każe, że można wernutca nu dla siebie k etomu prawilu jeszcze. Tam kak to boj-bojle nag-nagladno i skomponowana wsie okonczania sobrany. [01:21:24.1] TEACHER: Okej, no bo wiecie, ta tabelka, którą wy macie na A1, ona jest do powtórki. Ona nie jest do nauki, ona jest do powtórki dobra. Jeżeli ktoś potrzebuje się nauczyć, to niestety musi patrzeć na każde słowo osobno i na każdą końcówkę. Ale jak ktoś musi sobie powtórzyć szybko jednym okiem, zwrócić, co w co się wymienia, to ta tabelka z A1 jest dobra. Mhm. Okej. Tak. To wróćmy jeszcze sobie troszkę kochani do miejsca. Mhm. Już trochę odejdziemy sobie od, od czego? Od samych dawania końcówek. No niestety to trzeba ćwiczyć. To wymaga dużo czasu, bo to nie jest proste. Wymiany jest bardzo, bardzo dużo. Najważniejsze jest zasady języka rosyjskiego czy ukraińskiego zostawić na boku i popatrzeć, jakie są rodzaje, jakie są zasady w polskim. Bo bardzo często w innym języku próbujemy powtórzyć własne zasady, dlatego nie wychodzi. Co my sobie zrobimy jeszcze? Kochani, troszeczkę może pozadawajmy sobie pytań i spróbujmy użyć naszego, tego, jak on się nazywa? Miejscownika troszkę. Przed nami jest jakiś pokój, bo troszkę zrobimy sobie krótką powtórkę. Macie to na stronie osiemdziesiątej piątej. Czy pamiętacie, jak ten pokój się nazywa? Czy to jest kuchnia może? [01:23:06.8] MARINA: Sala? [01:23:08.8] TEACHER: Proszę? [01:23:10.6] MARINA: To jest sala? [01:23:13.1] TEACHER: Rozmawialiśmy z wami o sali kinowej. Sala to jest bardzo duże pomieszczenie. To jest bardzo duże pomieszczenie? [01:23:21.9] MARINA: Nie. [01:23:23.0] TEACHER: Nie. To wtedy to nie sala, tylko salon. Salon. Bo sala może być taka sportowa, nie? W której na przykład gramy w szkole w siatkówkę czy w koszykówkę. To jest sala gimnastyczna. Sala kinowa taka duża, duża, duża. No to jak jest salon, to jesteśmy teraz gdzie? [01:23:47.4] ALEKSIEJ: W salonie. [01:23:48.8] MARINA: W salonie. [01:23:49.5] TEACHER: W salonie. Super. Jesteśmy w salonie. Dobrze. Zadam wam pytanka. Wy spróbujcie uważnie posłuchać i powiedzieć gdzie co jest. Okej? Tatiano, powiedz nam proszę, gdzie śpi kot? [01:24:06.1] TATIANA: Kot śpi na sofie. [01:24:09.2] TEACHER: Pięknie. Na sofie. Tak. Andrieju, a gdzie leżą okulary? Poszukaj teraz okularów. [01:24:17.6] ALEKSIEJ: A okulary leżą na stole. [01:24:20.2] TEACHER: Super. A to jest duży stół czy mały stolik? [01:24:23.6] ALEKSIEJ: Na, na stolice. Na stol, na stol- [01:24:28.5] TEACHER: Na stoli. Czekaj. [01:24:29.8] ALEKSIEJ: Na stolike. [01:24:32.2] TEACHER: Stol- [01:24:32.3] ALEKSIEJ: Rodzaj męski. Na stolike. [01:24:34.9] TEACHER: Rodzaj męski. Koty ganiają chmurki. [01:24:40.4] ALEKSIEJ: A, na stoliku. [01:24:42.2] TEACHER: Na stoliku. Mhm. [01:24:43.8] ALEKSIEJ: Na stoliku. [01:24:45.0] TEACHER: Dobrze. Aleksieju, a gdzie stoi kaktus? [01:24:50.9] ALEKSIEJ: Kaktus stoi na... Na stolike? [01:25:01.0] TEACHER: Nie. No to jest stolik. Widzisz tu kaktus? [01:25:03.8] ALEKSIEJ: No to pod. A, kaktus stoi na, mm... [01:25:11.8] TATIANA: Parapet. [01:25:13.8] TEACHER: Parapet stoi na- [01:25:15.5] ALEKSIEJ: Na parapete. [01:25:18.4] TEACHER: Jak, jak na końcu? [01:25:22.8] ALEKSIEJ: Na parapetTu? [01:25:27.2] TEACHER: Na parapecie trochę trzeba zmienić. [01:25:31.0] ALEKSIEJ: Na parapecie. [01:25:31.2] TEACHER: Na parapecie. Mhm. [01:25:33.7] ALEKSIEJ: Tak. [01:25:34.7] TEACHER: Tak. Haniu, a gdzie leży pies? [01:25:37.5] HANIA: Pies leży pośrodku salonu na okrągłym dywanie. [01:25:43.3] TEACHER: Na okrągłym, tak? Dywanie. Dobrze. Tak. Halino, powiedz nam proszę, a gdzie wiszą ubrania? [01:25:58.4] TATIANA: Ubranie wiszą w szafie. [01:26:02.4] TEACHER: Dobrze. W szafie. Super. Tak, Tatiano, powiedz nam proszę, gdzie jest komputer? [01:26:11.7] TATIANA: Komputer stoi na biu... Tak. Biurze. Na biurzu. [01:26:24.5] TEACHER: Biurko. [01:26:25.9] TATIANA: A biurko. Na biur... ku. [01:26:32.5] TEACHER: Ku. Tak, na biurku. Dobrze. Dmytro, a gdzie leży dywan? [01:26:40.7] ALEKSIEJ: Dywan leży na podłodze. [01:26:44.9] TEACHER: Pięknie. Super. Haniu, a gdzie stoi telewizor? [01:26:51.4] HANIA: Telewizor stoi na komodzie. [01:26:57.6] TEACHER: Może być. Tylko to jest taka szafka RTV. Nic nie słyszę. [01:27:07.0] HANIA: Na szafce w tym razie. [01:27:08.6] TEACHER: Na szafce. Mhm. Tak. Dobrze. Andreju, a gdzie stoi duży kwiat? [01:27:16.8] ALEKSIEJ: Duży kwiat stoi też na szafce. [01:27:20.2] TEACHER: Dobrze. A przy czym? [01:27:22.8] ALEKSIEJ: Przy telewizo...re. [01:27:27.8] TEACHER: R w rze. [01:27:29.4] ALEKSIEJ: Przy telewizorze. [01:27:31.9] TEACHER: Przy telewizorze. [01:27:32.7] ALEKSIEJ: Telewizorze. [01:27:36.3] TEACHER: To jeszcze raz. Przy czym? [01:27:38.3] ALEKSIEJ: Przy telewizorze. [01:27:40.2] TEACHER: Przy telewizorze. Okej. Ołeksijo, a gdzie wisi obrazek? [01:27:47.5] ALEKSIEJ: Obrazek wisi na ścianie. [01:27:50.5] TEACHER: Mhm. Po lewej czy po prawej? [01:27:56.0] ALEKSIEJ: Po lewej stronie. [01:28:05.7] TEACHER: To koniec wypowiedzi? [01:28:08.9] ([śmiech]) [01:28:10.5] ALEKSIEJ: W przody. [01:28:10.8] TEACHER: Z przodu. [01:28:12.0] ALEKSIEJ: Z przodu. [01:28:12.9] TEACHER: Z przodu. Mhm. [01:28:14.4] ALEKSIEJ: Z przodu. [01:28:15.3] TEACHER: Tak. Tatiano, a gdzie znajduje się fotografia? [01:28:20.4] TATIANA: Fotografia znajduje się na, no to można <<>> połka? [01:28:26.9] TEACHER: Tak, to jest półka. Półka. [01:28:28.7] TATIANA: Na półce. [01:28:30.2] TEACHER: Na półce. Dobrze. Okej. Tak. Jak mamy pytanie jakieś do miejscownika, to bardzo proszę, zadajemy. Dodamy je w zadanie ósme. Mhm. Miejscownik jest ważny, bo to jest matka kolejnych przypadków. Znamy miejscownik, znamy wołacz dla rodzaju męskiego. Znamy miejscownik, znamy celownik dla rodzaju żeńskiego. Później zobaczycie, na ile on jest potrzebny. No tyle. Na dzisiaj to wszystko. W domku też będziecie mieli trochę zaimków na platformie. One nie są jakieś bardzo trudne, tylko po jednej formie, więc czytamy i spróbujemy je przećwiczyć. Tyle na dzisiaj. [01:29:24.2] TATIANA: Można ja sproszu? [01:29:25.3] TEACHER: Tak. Mówiłam wam, kochani, o tym jeszcze na pierwszej lekcji. Podręcznik A1 jest strasznie duży. W nim, A2, jest bardzo dużo przykładów, jest bardzo dużo ćwiczeń. To, co robimy na zajęciach, to jest obowiązkowe. Niestety nie zdążymy z wami przerobić wszystkiego, bo widzicie, że to są tematy trudne. To jest do wyboru, żeby nauczyciel wybrał sobie te ćwiczenia, które uważa za słuszne. Czy robicie to w domu? To jest wasza decyzja. Są klucze do podręcznika. Wy macie ten klucz? [01:30:19.5] TATIANA: Tak. Ja poprosiła. [01:30:21.8] TEACHER: No właśnie tak. Więc jak ktoś chce robić te zadania, które pozostały, róbcie. Patrzcie w kluczy, sprawdzajcie siebie. Ale to nie jest obowiązkowe. Dobra, no to na dzisiaj sobie kończymy. Dziękuję serdecznie. Życzę wam udanego wtorku. Do zobaczenia. Do czwartku. Pa pa. [01:30:46.3] ALEKSIEJ: Do zobaczenia. [01:30:47.8] TATIANA: Do zobaczenia.