[00:00:09.0] TEACHER: Co? No i co? Ale nie miałcz mi tutaj. Aleksieju, dzień dobry. [00:00:23.7] speaker_1: Dzień dobry. [00:00:25.0] TEACHER: Dzień dobry. Cześć. Tak, nasi panowie jakoś dzisiaj nie śpieszą się z włączeniem ani kamerek, ani mikrofonów. Panowie? Dzień dobry dziewczyny. [00:00:38.6] speaker_1: Dzień dobry. [00:00:39.6] TEACHER: Dzień dobry. Dzień dobry. Czy wy wiecie co jest z Aleksiejem? On mnie ignoruje całą minutę. [00:00:46.8] ANDREI: Dzień dobry. O. [00:00:49.9] TEACHER: Co tam mówisz Aleksieju? [00:00:53.1] ANDREI: Eee dzień dobry. Mikrofon nie robił. [00:00:58.0] ([śmiech]) [00:00:59.4] TEACHER: Nie działał mikrofon. [00:01:01.0] ANDREI: Nie działał. [00:01:01.9] TEACHER: Nie działał. Tak. Jak tylko to jest mikrofon, telefon, komputer to on albo działa, albo nie działa. Aha. No i zobaczcie. Aleksiej dalej mnie ignoruje. Proponuję zignorować go całą, przez całą lekcję. Co wy na to? Siedzi tam. O, włączył się grzyb mały. Dzień dobry Aleksieju. [00:01:26.4] ANDREI: Dzień dobry. [00:01:27.7] TEACHER: Dzień dobry Aleksieju. A co to za ignorowanie było na początku? [00:01:33.4] ANDREI: To co? [00:01:34.0] TEACHER: O! Było czy tak po pięć złotych. Ja do niego. Aleksiej, Aleksiej, gdzie jesteś? A Aleksiej w ogóle... [00:01:41.7] ANDREI: Aaa! Aleksiej. Nie wiem, kak to. Kwiaty opryskiwał. [00:01:50.6] TEACHER: Co? Spryskiwałem co? [00:01:53.7] ANDREI: Kwiaty. [00:01:55.0] TEACHER: A, okej. Jasne. Dobrze. Kochanie, jak wasz nastrój po majówce? Każdy odpoczął? Marino, jak twój nastrój po majówce? [00:02:07.0] speaker_1: Wszystko w porządku. [00:02:09.6] TEACHER: A miałaś taką klasyczną majówkę z kiełbaskami, ze smażonym mięsem? [00:02:15.0] speaker_1: Nie, nie, nie, nie. [00:02:16.4] TEACHER: A jak wtedy miałaś majówkę? [00:02:18.7] speaker_1: A ja pracowałam, temu nie, nie miałam tej majówki. [00:02:27.1] TEACHER: Ojejku, Marina, to niedobrze. Musisz sobie zrobić dodatkową majówkę. [00:02:32.4] speaker_1: Tak, muszę. Ale pracuję na amerykańską firmę i oni nie, nie mają ten majówkę. [00:02:45.9] TEACHER: Nie mają majówki? [00:02:47.8] speaker_1: Nie. [00:02:48.3] TEACHER: Biedny naród majówki nie ma. [00:02:51.0] ([śmiech]) [00:02:52.5] TEACHER: Okej, rozumiem. Dobrze. Aniu, a ty jak się czujesz po majówce? Ile kiełbasek zjadłaś w weekend? [00:03:02.9] speaker_1: To ja tak samo pracowałam na majówce. [00:03:07.7] TEACHER: Ty też pracujesz na amerykańską firmę? [00:03:10.8] speaker_1: Nie. No, przygotowujemy się do releasu. [00:03:16.3] TEACHER: A, to ty nie miałaś czasu? [00:03:18.6] speaker_1: Mhm. [00:03:19.5] TEACHER: Kurczę, ale czułaś zapachy smażonego mięsa w powietrzu? [00:03:26.7] speaker_1: Czym? [00:03:27.7] TEACHER: Czy czułaś zapachy nosem? Zapach czuć. [00:03:30.5] speaker_1: Mhm, mhm. [00:03:31.3] TEACHER: Smażonego mięsa na grillu. Na smażone mięso. [00:03:35.6] speaker_1: Tak, oczywiście. [00:03:37.1] TEACHER: Tak. A ty już smażyłaś mięso w tym sezonie? [00:03:41.3] speaker_1: Nie. [00:03:42.3] TEACHER: Jeszcze nie? [00:03:43.3] speaker_1: Jeszcze nie. [00:03:44.4] TEACHER: Dziewczyny musicie nadrobić, bo zaraz będzie wam brak mięsa we krwi. [00:03:51.7] ([śmiech]) [00:03:52.3] TEACHER: Okej. Tak. Walerio, ty słyszałeś o czymś takim jak majówka? [00:03:58.4] speaker_1: Mm w Polsce nie. Ale tutaj oczywiście jest. Ale mam wakacje i kak to. Nie poczułam kati to. Wychodnie korocz. [00:04:14.5] TEACHER: Można powiedzieć nie odczułam dni wolnych. [00:04:18.3] speaker_1: Nie odczułam dni wolnych. [00:04:20.3] TEACHER: A no bo ty na wakacjach jesteś, to, to codziennie masz dzień wolny. [00:04:24.2] speaker_1: Tak, tak. [00:04:25.4] TEACHER: Ale dobrze. Powiedz nam, co czuje osoba, która nie pracuje i jest na wakacjach. Czy czuje jeszcze radość, smutek, zadowolenie z życia? Co ty czujesz? [00:04:36.4] speaker_1: Oj, da, tak. Nic nie czuję. Po prostu siedzę w domu i nic nie robię i oglądam tylko seriale, filmy i wszystko. [00:04:49.3] TEACHER: Jasne. [00:04:50.1] speaker_1: Leżę na kanapie i nic nie robię. [00:04:53.0] TEACHER: Okej. A ty nie próbowałeś? Bo ty zostałeś w domu na wakacje, tak? [00:04:58.4] speaker_1: Tak. Teraz nie stałam nigdy podróżować na wakacje. Zostałeś. A stałeś. [00:05:06.7] TEACHER: Zostałam. [00:05:07.5] speaker_1: Zostałam w domu. [00:05:09.6] TEACHER: Aha. Okej. Nie pamiętam, jak to się nazywa. Jest takie zjawisko, że na przykład można być turystą we własnym mieście. Ty nie chcesz być turystą we własnym mieście? Zwiedzać, zwiedzić swoje miasto, odwiedzić wszystkie parki, zoo, kawiarnie, kina? [00:05:30.6] speaker_1: To nie. Ja wszystko już widziałam tutaj i już nie, nie interesujące to. [00:05:38.3] TEACHER: Aha. Okej. No dobrze. Tak. Andreju, a ty jak się trzymasz po majówce? Ty pracowałeś? [00:05:48.4] ANDREI: Nie, nie, nie mał majówce. Pracował. [00:05:51.5] TEACHER: Nie miałem majówki. [00:05:52.6] ANDREI: Nie miałem majówki. Pracował. [00:05:55.9] TEACHER: Pracowałem. [00:05:56.0] ANDREI: Ale, ale na weekendach. [00:06:00.1] TEACHER: W weekend. [00:06:01.5] ANDREI: W weekend. [00:06:06.3] speaker_3: Grali my w gry planszowe z przyjaciółmi. Chodzili my no na spacer. [00:06:14.9] TEACHER: Poczekaj kochanie. Trochę mi psujesz czas przeszły, bo tak się nie mówi. Graliśmy, chodziliśmy. [00:06:24.2] speaker_3: Graliśmy, chodziliśmy. [00:06:28.5] TEACHER: Śmy musisz dodawać. Słyszysz, bo zgubiłeś się. [00:06:35.0] speaker_3: A i oglądaliśmy Netflix. [00:06:40.4] TEACHER: Netflixa. [00:06:41.9] speaker_3: Netflixa. [00:06:42.7] TEACHER: Netflixa. Coś ciekawego jest teraz na Netflixie? [00:06:46.9] speaker_3: A oglądaliśmy Digital Circus. Amazing Digital Circus. [00:06:53.7] TEACHER: Mhm, mhm. [00:06:54.9] speaker_3: A to tomu będzie ostatni epizod w kino. [00:07:09.0] TEACHER: Mhm. Czekaj, bo to jest serial. To, co oglądacie, tak? [00:07:20.8] speaker_3: Tak. [00:07:21.6] TEACHER: Aha. Serial składa się z odcinków. [00:07:26.1] speaker_3: A składając się z dziewięć epizodów. [00:07:33.7] TEACHER: Aha. A ten epizod- [00:07:35.8] speaker_3: I ośmy, ośmy i dziewiąty epizod będzie w kinach. [00:07:41.5] TEACHER: Rozumiem, ale nie ma takiego słowa jak epizod. Jest takie słowo jak odcinek albo część. Jeżeli ten film albo serial coś na kształt Gwiezdnych Wojen, to wtedy mówi się część. Pierwsza część, druga część, czwarta część, bo to są trochę jakby niezależne filmy. [00:08:02.0] speaker_3: Część filmów. A i, a epizody to jest. [00:08:09.8] TEACHER: To jest angielskie słowo. [00:08:12.4] speaker_3: A i po polsku będzie. [00:08:14.8] TEACHER: To jest odcinek. Odcinek. [00:08:16.1] speaker_3: Odcinek. Okej. [00:08:17.5] TEACHER: Odcinek. Mhm. Aha. I kiedy się spodziewać tego odcinka w kinach? [00:08:24.7] speaker_3: A po miesiąc. [00:08:32.1] TEACHER: Co to znaczy? [00:08:33.8] speaker_3: Za miesiąc. [00:08:35.1] TEACHER: Za miesiąc? [00:08:36.0] speaker_3: Za miesiąc. [00:08:36.0] TEACHER: Znaczy pod koniec maja albo na początku czerwca, tak? [00:08:38.9] speaker_3: Mhm. [00:08:39.8] TEACHER: Aha, okej. Dobrze, teraz rozumiem. Dobra, dziękuję pięknie. Haniu, dzień dobry. [00:08:48.4] speaker_4: Dzień dobry. [00:08:49.2] TEACHER: Dzień dobry. Haniu, ty już masz inne naklejki na ścianie. Najpierw był jakiś typ, teraz są jakieś kółka z tyłu. Ty co tak naklejki lubisz? [00:08:59.5] speaker_4: Nie, ja mam dwie, dwie różnie pracy. [00:09:04.7] TEACHER: Aha. A dzisiaj to jesteś w innej pracy, tak? [00:09:09.6] speaker_4: Tak. [00:09:10.2] TEACHER: Dobrze. Haniu, jak ci minęła majówka? [00:09:14.3] speaker_4: Cudownie. Zaczynali od trzydziestego kwietnia i skończyli w niedzielę. [00:09:20.7] TEACHER: Skończyliśmy. [00:09:22.4] speaker_4: Skończyliśmy, tak. Z przyjaciółkami wynajmowali mieszka, dom w Jelcz-Laskowice z dziećmi i odpoczywali razem z dziećmi. [00:09:36.4] TEACHER: Z czyimi dziećmi? [00:09:38.3] speaker_4: Z naszymi. Tak, nasze. [00:09:40.5] TEACHER: Aha, bo powiedziałaś tylko z przyjaciółkami. To znaczy mężów nie było. [00:09:45.0] speaker_4: Oczywiście nasi męże walczyć naszą krainą. [00:09:49.0] TEACHER: Aha. Gdzie walczą? [00:09:51.3] speaker_4: W Ukrainie. [00:09:52.8] TEACHER: Aha, okej. [00:09:54.1] speaker_4: A my walczyć. [00:09:55.8] TEACHER: Aha. Czyli oni walczą, a wy sobie chillujecie, tak? [00:10:00.6] speaker_4: Odpoczywamy, tak. [00:10:02.1] TEACHER: O, fajny. To jest dobry podział, myślisz? Obowiązków? [00:10:07.5] speaker_4: Nie. [00:10:09.8] TEACHER: Dobrze. [00:10:10.2] speaker_4: Niedobry. Moje dzieci nie widziały tatę już cztery lat. Nie, niedobrze. [00:10:16.3] TEACHER: To bardzo długo cztery lata, nie? [00:10:18.8] speaker_4: Dlatego. A dzieciom pięć lat, tak. [00:10:23.1] TEACHER: Troszeczkę niedosłyszałam. Co z pięciu latami? [00:10:26.4] speaker_4: A dzieciom teraz tylko pięć lat. Ostatni raz widziały, kiedy im był rok. [00:10:33.3] TEACHER: Mhm. Dobrze, rozumiem. Ale teraz musimy trochę gramatycznie to lepiej powiedzieć. Teraz dzieci mają po pięć lat. [00:10:41.5] speaker_4: Ostatni raz zobaczyli swego ojca, kiedy miały jeden rok. [00:10:46.9] TEACHER: Tak, kiedy miały jeden rok. To ty masz bliźniaki? [00:10:50.8] speaker_4: Tak. [00:10:51.9] TEACHER: Mhm. Okej. Dobrze. Dziękuję pięknie. Dmytro. Powiedz nam proszę, a ty jak się czujesz po majówce? Wszystko wygrillowałeś co można? [00:11:03.6] speaker_3: To Andrij wszystko już powiedział. [00:11:06.6] speaker_4: A to ty nie opowiadaj mi historii Andrieja. Ja już ją znam. [00:11:14.3] speaker_3: Jestem bezrobotny, to na majówkę nie pracował. Ale- [00:11:19.1] TEACHER: Nie pracowałem. [00:11:20.5] speaker_3: Nie pracowałem, ale w weekendu. [00:11:25.2] TEACHER: W weekend. [00:11:26.4] speaker_3: W weekend też grał. [00:11:27.7] TEACHER: Wy macie podobne nawet błędy, słuchaj. No. [00:11:32.8] speaker_3: Ale w weekend też grał. [00:11:36.1] TEACHER: Grałem. [00:11:37.1] speaker_3: Grałem w gry planszowe z naszymi polskimi przyjaciółmi. [00:11:43.5] TEACHER: Mhm. [00:11:47.6] speaker_3: I oglą, i oglądaliśmy. Yyy. Zapomniałem słowo. Odcinki na Netflixu. [00:12:01.9] TEACHER: Na Netflixie. [00:12:02.9] speaker_3: Na Netflixie. [00:12:04.0] TEACHER: Słuchaj, a ta gra, w którą graliście, to znowu ta, gdzie trzeba było czytać pięć godzin zasady? [00:12:10.9] speaker_3: Nie, to była nowa. Była nowa planszówka. W tej planszówce. Grajesz jako pirat. [00:12:33.7] TEACHER: Okej, super rola. Spodobała ci się rola pirata? [00:12:39.5] speaker_3: Tak, bo była. Jakby powiedzieć proste, interes. [00:12:47.7] TEACHER: Można powiedzieć, że to jest interesująca rola. Czy jest interesująco? [00:12:54.5] speaker_3: Jest interesująco. [00:12:58.6] TEACHER: A ja to myślałam, czemu ludzie piratami zostają? Tak? A bo to po prostu jest ciekawe życie być piratem. Okej. Dziękuję serdecznie. Tatiana, jak Ty się trzymasz po majówce? [00:13:13.9] TATIANA: Dzień dobry. [00:13:14.7] TEACHER: Oglądy. [00:13:17.0] TATIANA: My jeździliśmy. W piątek nie było nic takiego wyjątkowego, ale w sobotę jeździliśmy razem z rodziną smażyć mięso i razem też jeszcze z dwoma innymi rodzinami. Pod Luków. Koło Lukowa byliśmy i tam był taki przystojny taki plac. Wcześniej to było jakieś partyzanckie miasto i tam zbudowane wszystko tak dobrze zorganizowane. Tam stoliki, tam stoi piecz. Nie wiem, jak po polsku, żeby smażyć. [00:14:07.5] TEACHER: Piec. [00:14:07.6] TATIANA: Piec, żeby smażyć mięso i tam i tam toaleta i wszystko to za darmo. I tam można fajnie bawić się, sprawdzić czas cały dzień. [00:14:21.0] TEACHER: Spędzić czas. [00:14:22.5] TATIANA: Spędzić czas cały dzień. A potem pojechaliśmy do innej strony lasa i tam był taki duży plac zabaw dla dzieci. Też wiele różnych przystosowań. Nie wiem, jak po polsku też powiedzieć. Wiele różnych takich dziecięcych atrakcji i też wszystko za darmo. I potem jeździliśmy jeść lody. [00:15:01.4] TEACHER: To ty jesteś pod wrażeniem, że pojechałeś do jakiegoś miasta i tam było bardzo dużo czego za darmo, tak? [00:15:07.6] TATIANA: Tak, bo ja myślałam, że jeśli by to było wszystko w Białorusi, to to nie byłoby za darmo. Tam był taki, taka czysta toaleta. I ja myślałam, że jeśli na ulicy, jeśli ona jest taka czysta, to ktoś tam sprząta. [00:15:27.7] TEACHER: Brawo! Tak, bo powinno się. [00:15:30.0] TATIANA: To nie może być za darmo. [00:15:33.2] TEACHER: Aha. [00:15:34.6] TATIANA: Tak. [00:15:35.2] TEACHER: Chyba dobrze słuchaj, działa system podatków, no nie? [00:15:41.9] TATIANA: Oczywiście. Bo tam jeszcze jest. Jeszcze są takie domki. One były zamknięte i może tam część jest za pieniądze, a część za darmo. [00:16:01.6] TEACHER: Okej, dobrze. Ciekawe doświadczenie. Odkrywamy dla siebie nowe rzeczy i czasami aż się dziwimy temu, co dla siebie odkryjemy, prawda? [00:16:11.0] TATIANA: Tak. [00:16:13.6] TEACHER: Kochanie, czy ja się przesłyszałam, czy ty powiedziałeś przystojny plac? [00:16:18.1] TATIANA: Tak. [00:16:20.8] TEACHER: To powiem ci, że przystojny może być Andrzej, Aleksiej czy Dmytro. Widzisz różnicę pomiędzy Aleksiejem i placem? [00:16:30.2] TATIANA: To ja nie wiem. Piękny lub. [00:16:32.4] TEACHER: Piękny. Tak, tak. Przystojny to raczej jeżeli chodzi o człowieka. Tak? [00:16:39.0] TATIANA: Dziękuję. [00:16:40.2] TEACHER: Dobrze. Okej. Tak, kochanie. Mam nadzieję, że już nikt nie śpi. Wy w ogóle zauważyliście, jakie jest super powietrze od rana? Że nie jest takie zimne? Jest takie, aż chce się wdychać. Takie od samego rana już ciepłe, delikatnie wilgotne. No nie? [00:17:03.1] TATIANA: Można jeszcze dodać. My mamy tu w naszym miejsce zalew i w niedzielę jeździliśmy na zalew i było. Była taka ciepła pogoda, ale z zalewu to był taki wiatr i odczuwaliśmy jak nad morzem. Takie fajne. [00:17:25.7] TEACHER: Odczucie, takie fajne odczucie. [00:17:28.2] TATIANA: Dziękuję. [00:17:29.6] TEACHER: Tak. A ktoś z nas mieszka nad morzem? Nie, ja też nie. Kurcze, nad morzem teraz byłoby dobrze. [00:17:39.8] TATIANA: Ja nad morzem. [00:17:41.4] TEACHER: A jakie ty tam morze masz, Walerio? [00:17:43.5] TATIANA: Azowskie. [00:17:44.9] TEACHER: Tak? Ale to ty jesteś. Słuchaj, osadziła się i w domu siedzi. Nad morzem mieszka i w domu siedzi. Walerio, bierzesz nogi w zęby i siu. [00:17:58.1] TATIANA: Tam nad morzem brzydko. No w planie sama woda. Ona jest straszna. [00:18:05.7] TEACHER: Sama woda jest brzydka. [00:18:07.2] TATIANA: Sama woda jest brzydka. [00:18:09.1] TEACHER: A tobie aż niedobrze na tą myśl się robi. Siedzi taka biedna. Woda brzydka w tym morzu. Jezu!Dobrze. Kochani, rozpoczniemy dzisiejsze zajęcia od kilku pytań. Zadaję je wam, żebyśmy sobie troszkę przypomnieli określonego słownictwa. Słownictwo na dzisiaj to jest troszkę słownictwa na temat rodziny. Aniu, powiedz nam proszę, czy ty, słońce, masz rodziców? I jeśli masz, to powiedz, jak oni mają na imię. [00:18:50.0] ANIA: Rodzeństwo to...? [00:18:52.5] TEACHER: Czy masz rodziców? Rodzice to mama i tata. [00:18:55.5] ANIA: Mama. Tak. Ja mam mamę i tatę. Moja mama ma na imię Kira i mój tata ma na imię Giena. [00:19:10.2] TEACHER: Mhm. Super. Tak. Andrieju, powiedz proszę, a ty masz rodzeństwo? [00:19:19.4] ANDREI: Nie mam rodzeństwa, ale... Mają bardzo mnogo kuzynów i kuzynek. [00:19:33.9] TEACHER: Bardzo dużo. [00:19:35.2] ANDREI: Bardzo dużo. [00:19:36.3] TEACHER: Tak. Mam bardzo dużo kuzynów i kuzynek, tak? [00:19:42.3] ANDREI: Tak. [00:19:43.0] TEACHER: Mhm. A jednym słowem ktoś pamięta, jak mówimy na kuzyna i kuzynkę razem? [00:19:51.9] ANDREI: Nie pamiętam. [00:19:53.5] TEACHER: Można powiedzieć mam bardzo duże – dajemy wtedy przymiotnik – kuzynostwo. Mam bardzo duże albo liczne. Liczy bardzo dużo osób. [00:20:09.3] ANDREI: Liczne to jest tak mnogo? [00:20:12.1] TEACHER: Tak. Tak, tak, tak. Oznacza: nalicza bardzo dużo ludzi, tak? Tam nie wiem, pięć, sześć osób, siedem i więcej. Marino, a ty masz rodzeństwo? [00:20:27.5] speaker_1: Tak. Mam siostrę. [00:20:31.1] TEACHER: Mhm. Ona jest starsza od ciebie czy młodsza? [00:20:34.9] speaker_1: Nie, ona jest młodsza na dziesięć lat. [00:20:39.9] TEACHER: Mhm. Teraz zobaczmy. A jest młodsza o dziesięć lat. [00:20:48.3] speaker_1: O dziesięć lat. [00:20:48.5] TEACHER: Nie, tylko o. Okej. A lubisz ją czy czasami średnio? Różnie bywa. [00:20:56.5] speaker_1: Nie, lubię. Lubię dużo, bardzo dużo. [00:21:00.1] TEACHER: Bardzo lubię. [00:21:02.1] speaker_1: Bardzo lubię. Jesteśmy jak najbardziej przyjaciółki. [00:21:10.2] TEACHER: A, to wtedy mówi się, w języku potocznym oczywiście, jesteśmy psiapsi. [00:21:17.6] speaker_1: Jak, jak? Psiapsi? [00:21:19.7] TEACHER: Psiapsi. Tak. Psiapsi to jest najlepsza przyjaciółka. Moja psiapsi. [00:21:26.9] speaker_1: To dla dziewczynki albo dla chłopców? [00:21:29.4] TEACHER: Tak, to dla dziewczynki. [00:21:32.4] speaker_1: Mhm. [00:21:33.4] TEACHER: Mhm. Okej. Tak. Haniu, powiedz nam proszę, a z jakich członków rodziny składa się twoja rodzina? [00:21:43.0] ANDREI: Moja rodzina składa się z pięć osób. [00:21:48.5] TEACHER: O matko! I kto tam jest? [00:21:51.0] ANDREI: No to moja trójka naszych dzieci. I mój mąż. [00:21:56.4] TEACHER: I mąż, tak? Tak. A dzieci po ile mają lat? [00:22:01.7] ANDREI: Starszemu synu dzisiaj siedemnaście lat. Bliźniaki pięć lat. [00:22:06.3] TEACHER: Mhm. Super. To twój starszy syn ma dzisiaj urodziny. Aha, okej. Dobrze. Aleksieju, powiedz proszę, a z jakich członków składa się twoja rodzina? Bo Aleksiej czasami ma problem. [00:22:24.1] speaker_7: Nie, Aleksiej nie ma problem. [00:22:25.9] ([śmiech]) [00:22:26.4] TEACHER: A ja zaraz wszystkim opowiem, jaki ty masz problem z rodziną, więc powiadom lepiej. [00:22:31.6] speaker_7: Jaki ja mam problem? [00:22:33.0] TEACHER: Aha. No to powiedz nam, kogo ty masz w swojej rodzinie? Z kogo się składa? [00:22:40.1] speaker_7: Moja wszystko rodzina. [00:22:43.0] TEACHER: Twoja cała rodzina, no. [00:22:45.1] speaker_7: Cała rodzina. No ja, ja mam żona, pierwsza żona i mój syn. Druga żona i moja córka. I mam trzecia żona. [00:22:58.9] TEACHER: Tak. [00:22:59.6] speaker_7: I my mamy kotka. [00:23:02.2] ([śmiech]) [00:23:02.2] TEACHER: O, super! Mhm. Tak. Spodziewaliście się, że Aleksiej ma aż trzy żony? [00:23:09.9] speaker_7: No to nie, nie w jeden czas. [00:23:13.2] ([śmiech]) [00:23:13.3] TEACHER: Szkoda, co nie? Siedzi to: to nie w jeden czas. Dobrze. A ty pamiętasz, po ile dzieci mają lat? [00:23:22.3] speaker_7: Tak. Mój syn ma dwadzieścia dwa lata i moja córka ma piętnaście lat. [00:23:31.0] TEACHER: Mhm. Dobrze, bo wiecie, kiedyś zapytałam się, czy Aleksiej ma dzieci, a on zapomniał o tym, bo on z nimi nie mieszka. I mówi: "A tak, córkę mam. A i syna mam". [00:23:44.7] speaker_7: Myślę, że on na drugi temat. [00:23:46.7] ([śmiech]) [00:23:48.6] TEACHER: Dobrze, okej. Tak. To może, Walerio, zapytam się ciebie. Kochanie, kto z rodziny jest ci najbliższy i dlaczego? [00:24:00.9] speaker_1: Najbliższy rodziny- [00:24:02.6] TEACHER: Najbliższy. [00:24:03.9] speaker_1: Najbliższy rodziny dla mnie moja matka i moja siostra. My pomagamy sobie, nazywamy i kochamy. [00:24:19.9] speaker_8: Sobie nawzajem. [00:24:21.9] TEACHER: Kochamy się nawzajem. [00:24:23.9] speaker_8: Kochamy się nawzajem. Nawzajem. [00:24:27.8] TEACHER: Okej. Ślicznie. Tatiano, a jeżeli chodzi o ciebie, kto z rodziny jest ci najbliższy? Bo ty masz większą rodzinę troszkę. [00:24:39.6] TATIANA: Najbliższy to w planie odnośnie- [00:24:43.6] TEACHER: Serdu. Tak. [00:24:46.4] TATIANA: Myślę, że mój mąż, moja matka, mój brat i moja kuzyna. [00:24:56.4] TEACHER: Kuzynka, tak? [00:24:57.9] TATIANA: Są najbliższe dla mnie. [00:25:00.5] TEACHER: Mhm. Okej, dobrze. Tak. Dmytro, powiedz nam proszę, czy ktoś z rodziny mówi po polsku oprócz ciebie? [00:25:15.7] speaker_3: Nie. Nikt. Nikt. Nikt to? [00:25:21.0] TEACHER: Nikt. Dobrze mówisz. [00:25:22.3] speaker_3: Nikt. Nikt nie mówi nic po polsku w mojej rodzinie. [00:25:28.9] TEACHER: Super, bo w jakim języku twoja rodzina rozmawia? [00:25:33.7] speaker_3: Moja rodzina rozmawia na po ukraińsku. [00:25:40.6] TEACHER: Po ukraińsku. Okej. Teraz zobaczcie. W zależności od tego. No mamy rodzinę, ale pomiędzy mężem a żoną jest pewna relacja, której na przykład nie ma pomiędzy dziećmi, prawda? Mąż i żona razem to? Kto? [00:26:00.5] speaker_3: Małżeństwo. [00:26:02.1] speaker_8: Małżeństwo. [00:26:03.1] TEACHER: Małżeństwo. Super. Brat plus siostra razem to? [00:26:07.6] speaker_8: Rodzeństwo. [00:26:08.3] TATIANA: Rodzeństwo. [00:26:09.2] TEACHER: Rodzeństwo. A syn plus córka razem to? [00:26:14.0] TATIANA: Dzieci. [00:26:15.0] TEACHER: Dzieci. Bardzo dobrze. Czyli w zależności od tego, kim dla siebie w rodzinie jesteśmy, wiążą nas troszeczkę inne relacje i wtedy obowiązuje troszkę inne słownictwo. Przypomnimy sobie troszkę, kto to taki wdowiec, rodzeństwo, kawaler i te pozostałe słówka, które nam zostały. Możemy przeczytać wszystko co jest i wybrać tą jedną odpowiedź, która pasuje nam najbardziej. Jak macie podręcznik otwórzmy sobie stronę czternastą. No to lecimy. Marino, przeczytaj nam proszę pierwsze słówko i wybierz dla niego najlepszą definicję. [00:26:54.6] speaker_8: Wdowiec. Tak jest. Aha, zrozumiałam. Jego żona już nie żyje. [00:27:06.2] TEACHER: Mhm. Super. A przeczytaj proszę jeszcze literkę A. [00:27:11.5] speaker_8: A jest po rozwodzie. [00:27:15.3] TEACHER: Aha. Teraz zwracajcie uwagę na różnicę. W języku rosyjskim się mówi ani w rozwodzie, a po polsku ani posle rozwoda. Są po rozwodzie ludzie na przykład albo on jest po rozwodzie. Tak. Aleksieju, następne. [00:27:36.5] speaker_3: Rodzeństwo to ojciec i matka. [00:27:44.8] TEACHER: To są rodzice. [00:27:46.6] speaker_3: O, rodzice. A brat lub siostra. [00:27:49.5] TEACHER: Tak jest. Tak. Haniu, następne poproszę. [00:27:55.6] speaker_8: Kawaler. Nie ma żony. [00:27:58.3] TEACHER: O kurczę, to kto mieszka w kawalerce wtedy? [00:28:03.5] speaker_3: Student. [00:28:06.5] speaker_8: Nie ma pieniądz na duże mieszkanie. [00:28:11.2] TEACHER: No ale generalnie słowo kawalerka wzięło się od słowa kawaler, bo niby to jest idealne miejsce do życia dla kawalera. Nie trzeba dużo sprzątać, on nie potrzebuje dużo miejsca. Tak, Tatiano, lecimy dalej. [00:28:30.2] TATIANA: Bliźniak. [00:28:31.9] TEACHER: Bliźniak na I. [00:28:35.3] TATIANA: A bliźniak. I wszystko lub tylko. [00:28:40.0] TEACHER: Tylko jedno tu pasuje, słońce. [00:28:42.7] TATIANA: A. Ma rodzeństwo urodzone w tym samym dniu. [00:28:49.0] TEACHER: Mhm. Bardzo dobrze. Tak, bo pamiętajcie dla Polaka dwójka dzieci i dziewczynka i chłopak, które się urodziły w tym samym dniu, to też są bliźniaki. I chłopcy to też bliźniaki. Tak? [00:29:05.2] TATIANA: Można jeszcze małe pytanie? Ja znalazłam takie słowo. Myślałam, że tam dwójka, trójka, a czwartka to była nie czwartka, a czworga lub coś innego. [00:29:19.7] TEACHER: Tak, to są katakumby języka polskiego, bo można powiedzieć dwójka. Może tak można powiedzieć czwórka dzieci. Rozumiemy, że to jest tyle, prawda? Dwórka. A można powiedzieć czworo. Pierwsze to rzeczownik, który pochodzi od liczebnika, a drugi sam liczebnik. I kiedy zaczynamy liczebnik czworo, to zbieramy i zmieniamy według przypadków. Z czworgiem. Nie ma czworga, tak? Nie ma czworga dzieci. To jest deklinacja samego liczebnika. [00:30:01.8] TATIANA: Jasne. [00:30:03.9] TEACHER: Lepiej, Tatiano, tobie się zrobiło? [00:30:09.1] TATIANA: Nie, w ogóle. [00:30:10.7] TEACHER: Nie? Tak. Nie ma czworga. Nie ma czworga dzieci na przykład. Dobra. Aniu, lecimy dalej. [00:30:24.7] ANIA: Jedynak. Nie ma brata ani siostry. [00:30:31.9] TEACHER: Super. A jak powiemy na dziewczynkę? Ktoś pamięta? [00:30:37.7] ANIA: Jedynka? Jedynaczka. [00:30:40.0] TEACHER: Jedynaczka. Tak, jedynaczka. Tak. Walerio kolejne słówko. [00:30:47.6] ANDREI: A panna nie ma męża. [00:30:50.8] TEACHER: Dobrze. Okej, teraz przyjrzymy się trochę dokładniej kawalerowi i pannie, bo to są relacje, które wiążą nas z związkiem, małżeństwem lub nie. Podjedziemy troszeczkę niżej i przypomnimy sobie trochę stanu cywilnego. Jeżeli po tej stronie jest kobieta, to wszystkie słowa określające stan cywilny będą dotyczyły kobiety. To jeżeli tu jest kobieta, to Dmytro po tej stronie będzie kto? [00:31:20.1] ANDREI: Mężczyzna. [00:31:22.2] TEACHER: Super. Pamiętamy jak my na mężczyznę mówimy nieformalnie w języku potocznym? [00:31:28.6] ANDREI: Człowiek. [00:31:29.9] ANIA: Facet. [00:31:30.9] TEACHER: Facet. Mużyk. Tak? To słyszeliście, jak trochę inaczej mówimy na kobietę? Możecie usłyszeć, że Polak mówi nie kobieta, tylko kobita. Może tak być. No i czasami na kobietę taką super fajną mówimy też babka. Ona to fajna babka i nieważne ile ta kobieta ma lat, może mieć dwadzieścia pięć, może mieć czterdzieści, sześćdziesiąt. Jeżeli jest taka super się mówi na nią fajna babka. Dziewczyny jak usłyszycie to się nie przejmujcie. [00:32:07.1] ANDREI: Babka to jest fajna. To jest komplement. [00:32:09.8] TEACHER: Tak kochanie, tak. Tylko w tym znaczeniu. Jeżeli usłyszysz słowo baba, to wtedy niedobrze. Ale babka to jest zawsze dobra. No babka może być jeszcze ziemniaczana, prawda? Czy wielkanocna. Tylko to już jedzenie. Dobra. Dmytro, uzupełnij proszę pierwsze jeszcze dwie linijki. Dopiszmy słowa, których brakuje. [00:32:37.8] ANDREI: Panna. Pan. [00:32:41.4] TEACHER: Tak. A kto to taka panna? [00:32:44.0] ANDREI: A panna. Kawaler. [00:32:47.0] TEACHER: Dobrze. Tak. Kawaler. [00:32:53.2] ANDREI: Żenaty. Nie pamiętam. [00:33:02.9] TEACHER: Dziewczynki, jak wy macie męża, to co mówicie? Że jakie jesteście? [00:33:07.6] ANIA: Zamężna lub jestem męża-- mężatką. [00:33:12.0] TEACHER: Tak. Mężatka. Dobrze. Tak. Andrieju, uzupełnijmy, proszę dalej. [00:33:21.5] speaker_3: Rozwiedziona. Rozwiedziony. Wdowa. Wdowiec. [00:33:28.8] TEACHER: Dobrze. [00:33:31.2] speaker_3: Wolny. Wolna. [00:33:34.0] TEACHER: Super i wolna. Tak. Okej. Może tu pytanie się jakieś pojawiły? Tak. To za chwilkę zrobimy sobie jedną rzecz. Tych informacji, czy ja mam męża, czy nie jestem panną, czy jak mężczyzna jestem kawalerem, zamężna czy niezamężna. Bardzo często ta informacja jest wymagana podczas składania jakiegokolwiek papieru do urzędu czy gdzieś tam jeszcze dalej do banku też bardzo często jak się staramy na przykład o kredyt. Za chwileczkę uzupełnimy sobie taki, no bardzo uproszczony wniosek paszportowy. Dla paszportu, tak? Na przykład dla obywatela Polski to nie jest nic trudnego. Zupełnie inaczej wygląda procedura niż jak chcemy dostać w ogóle paszport. Przed nami jest taki wniosek, który za chwilkę sobie uzupełnimy i są dane. Przejrzyjcie proszę wszystko, co wy macie napisane. Mamy minutkę, żeby przez siebie przeczytać o te dwie linijki danych, bo za chwilkę wniosek sobie uzupełnimy. Przelecicie oczami co macie zadane. Jak doczytacie machnijcie główką to sobie zaczniemy. No dobrze. A więc tak. Przed nami jest jakaś pani. Ona jakoś się tam nazywa. Jakiś tam adres ma. I pierwsze co trzeba wpisać to nazwisko. Nazwisko. Nazwisko już jest. Maj. Haniu, co trzeba wpisać dalej w dwójeczce? [00:35:52.4] ANDREI: Nazwisko rodowe. [00:35:54.3] TEACHER: Mhm. I co tu trzeba wpisać? [00:35:58.3] ANDREI: Rodowe. [00:35:59.6] TEACHER: Rodowe. [00:36:00.8] ANDREI: Rodowe. Może nie wiadomo. [00:36:05.8] TEACHER: Zobacz. Można powiedzieć nazwisko rodowe albo nazwisko panieńskie. To czyje to nazwisko trzeba wpisać? [00:36:13.8] ANDREI: Rodowe. No do, do. Nazwisko ojca. [00:36:19.1] TEACHER: No czyli? [00:36:21.3] ANDREI: Tak. Nie znam. [00:36:28.0] TEACHER: No to jakie? Jakie jest nazwisko ojca?Dobrze mówisz. [00:36:33.7] speaker_9: No. Ja muszę, no to. [00:36:37.9] TEACHER: No wybrać. Tutaj masz u góry informacje dane. [00:36:42.3] speaker_9: A gdzie wybrać? [00:36:45.0] TEACHER: Kochanie, prosiłam, żebyście przeczytali o te dane. Te. [00:36:49.4] speaker_9: No. Joanna Urszula. Piotr Sokołowski. [00:36:54.5] TEACHER: No to dla dziewczynki jak wpiszemy? On Sokołowski, ona? [00:36:59.6] speaker_9: Sokołowska. [00:37:00.5] TEACHER: Sokołowska. Tak. Czyli nazwisko rodowe albo nazwisko panieńskie to to, które dostaliśmy od rodziców po urodzeniu przed zamążpójściem. Tak skreślamy sobie. A Waleria co trzeba wpisać pod trójką? [00:37:21.3] speaker_1: Imiona? [00:37:22.5] TEACHER: Mhm. [00:37:23.9] speaker_1: Tak. To imiona rodziców? [00:37:27.3] TEACHER: Nie imiona tej pani, która składa wniosek. [00:37:32.0] speaker_1: Joanna Urszula. [00:37:33.9] TEACHER: Tylko ona nie jest tam wielką, nie Joanna, tylko? [00:37:37.3] speaker_1: Joanna. [00:37:39.8] TEACHER: Joanna tak. Z pewnością słyszeliście, że Polak bardzo często ma podwójne imię, czasami też potrójne. Andrieju, pod czwórką co wpisujemy? [00:37:55.6] speaker_3: Imiona rodziców to jest Piotr Sokołowski, Sokołowski i Halina Brylska. [00:38:03.7] TEACHER: A trzeba wpisywać nazwiska rodziców czy tylko imiona? [00:38:07.9] speaker_3: Nie. Piotr i Halina. [00:38:09.4] TEACHER: Tak. Piotr i Halina. I co jeszcze trzeba wpisać? [00:38:12.9] speaker_3: Nazwisko rodowe matki. [00:38:14.7] TEACHER: Tak. [00:38:15.2] speaker_3: Brylska. [00:38:16.3] TEACHER: Brylska. Jak na przykład dostaniecie karty pobytu, to na odwrocie są napisane imiona rodziców. Jak ktoś ma to możecie sprawdzić. [00:38:32.5] speaker_9: Idę sprawdzić. [00:38:37.2] TEACHER: Aniu, następne poproszę. [00:38:41.6] ANIA: Data i miejsce urodzenia. [00:38:45.1] TEACHER: Urodzenia. [00:38:46.0] ANIA: Urodzenia. Tak, data to jest dwunastego maja. [00:38:51.9] TEACHER: Mhm. [00:38:53.3] ANIA: Gdańsk. [00:38:54.8] TEACHER: A rok? [00:38:57.0] ANIA: Dziewiętnaście sześćdziesiąt osiem. [00:39:02.1] TEACHER: Troszeczkę inaczej, bo to jest język słowiański. Tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego ósmego. [00:39:09.4] ANIA: Tysiąc dziewięćset. [00:39:14.0] TEACHER: Dziewięćset. [00:39:14.1] ANIA: Dziewięćset. [00:39:16.8] TEACHER: Sześćdziesiątego. [00:39:18.5] ANIA: Sześćdziesiątego ósmego. [00:39:23.6] TEACHER: Ósmego. Ósmego. [00:39:25.0] ANIA: Ósmego. [00:39:25.9] TEACHER: Mhm. Tak jest. [00:39:27.7] ANIA: Gdańsk. [00:39:27.7] TEACHER: Gdańsk. Dobrze. Dobrze. Aleksiej. Co wpisujemy dalej? [00:39:39.9] MARINA: Data i miejsce urodzenia. [00:39:42.5] TEACHER: Już było. To Ania zrobiła przed chwilą. [00:39:44.8] MARINA: Nie, nie. A obywatelstwo. [00:39:48.2] TEACHER: Obywatelstwo. [00:39:49.5] MARINA: Obywatelstwo. No to Polska. [00:39:55.2] TEACHER: Ale obywatelstwo jakie? Polska to jest nazwa kraju. [00:39:59.9] MARINA: Polskie. [00:39:59.9] TEACHER: Mhm. Piszemy z małej czy z wielkiej? [00:40:03.7] MARINA: Z wielkiej. [00:40:05.8] TEACHER: Nazwa kraju piszemy z wielkiej, a przymiotniki piszemy z małej. Bo obywatelstwo jakie? Tak, to też masz z małej. [00:40:16.8] MARINA: Polskie. [00:40:17.8] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak, Marino następny punkt. [00:40:25.6] speaker_1: Miejsce stałego pobytu. Dokładny adres. Numer kodu. Ulica Spokojna dwanaście, mieszkanie trzy. I numer kodu trzydzieści jeden trzysta piętnaście. [00:40:54.7] TEACHER: Piętnaście? [00:40:55.7] speaker_1: Piętnaście. Kraków. [00:40:57.8] TEACHER: Kraków. Brawo! Gdybyśmy chcieli przeczytać tak, jak to by przeczytał Polak o tę taką kreseczkę, to ona się czyta na dwa sposoby. Można powiedzieć ukośnik, tak? Bo sam znak interpunkcyjny tak się nazywa. Albo może się czytać jak łamane przez na przykład dane liczby. Dwanaście łamane przez trzy. Tak. Tatiana co trzeba wpisać dalej? [00:41:36.3] speaker_9: Numer PESEL. A jak nazywać? Ja nazywam zawsze po jednej liczbie. [00:41:43.3] TEACHER: Można. Można po jednej. [00:41:45.0] speaker_9: Sześć osiem zero pięć jeden dwa jeden trzy cztery dwa cztery sześć. [00:41:52.6] TEACHER: Mhm. Super. I pewnie zauważyliście, że dwie pierwsze litery to jest rok naszego urodzenia, prawda? Dalej my mamy miesiąc i dzień. [00:42:04.2] speaker_9: Ale dla dzieci jakimś innym. Czy ja nie zrozumiałam jak? [00:42:09.4] TEACHER: Bo dzieci, które są urodzone po dwutysięcznym roku trochę inaczej. [00:42:13.1] speaker_9: Mhm. [00:42:13.9] TEACHER: Bo tam już za mało liczb na wszystkich brakuje. [00:42:18.6] speaker_9: Bo na przykład u mojego syna urodziny w listopadzie, a tam zamiast jedenastego napisano trzydzieści jeden. To jest nie jedenaście, a trzydzieści jeden. [00:42:29.9] TEACHER: Rozumiem. Nie musisz tego mówić po rosyjsku. Ja rozumiem liczby po polsku. [00:42:34.0] speaker_9: Mhm. [00:42:36.8] TEACHER: A pierwsze liczby? [00:42:40.1] MARINA: Pierwsze takie same. Tam tylko, tylko miesiąc [00:42:44.8] TEACHER: Mhm. Może się faktycznie coś zmieniło. Wiecie? Na przykład, bo ta końcówka, pięć ostatnich liczb, one są randomowe. Być może trochę zmieniła się kolejność i te randomowe są gdzieś już pośrodku. [00:42:58.7] MARINA: Mhm. [00:43:00.0] TEACHER: Może tak być. No i troszkę rysopisu. Te informacje, które się pojawiają w każdym wniosku niemal. Dmytro, co powinniśmy wpisać tutaj? [00:43:11.8] ANDREI: Wzrost w centymetrach. [00:43:16.0] TEACHER: Mhm. [00:43:21.2] ANDREI: Sto sześćdziesiąt cztery. [00:43:25.4] TEACHER: Tak. Sto sześćdziesiąt cztery centymetry. Dobrze. Okej. Aniu, co wpiszemy dalej? [00:43:34.9] MARINA: Kolor oczy. [00:43:36.7] TEACHER: Oczu. [00:43:37.7] MARINA: Oczu. <<>> [00:43:40.4] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Haniu i ostatnie. [00:43:47.5] ANDREI: Znaki szczególne. Nie ma. Tatuaże ani coś innego. Blizny. [00:43:54.1] TEACHER: O super. Mogą być blizny. Co jeszcze możemy wpisać? [00:43:58.3] ANDREI: Tatu. [00:43:59.7] TEACHER: Tatu. Dobrze. [00:44:02.8] ANDREI: Albo <<>> rąk, nóg. [00:44:07.5] TEACHER: A brak rąk, rąk i nóg? [00:44:10.1] ANDREI: Też wpisuje się. [00:44:13.3] TEACHER: Tak, tak jest. Jeżeli macie na przykład duże pieprzyki, tak? Takie plamki rude albo brązowe na ciele i te, które my widzimy na przykład na twarzy, to je też wpisujemy. Pieprzyki. Wszyscy rozumiemy słowo blizny i pieprzyki? Blizny to co to pozostaje po dużej ranie. Taki ślad, bardzo często biały. Była jakaś rana i ona tak się zagoiła, że został ślad po niej. Pieprzyki to takie... Czekajcie, ja siebie nie widzę na razie. Widzicie tutaj taką kropkę u mnie na policzku? To jest pieprzyk, nie? O, tutaj. One mogą być też większe. No i na końcu co tam Aleksieju zostawiamy? [00:45:20.0] ANDREI: Tak. I na końcu podpis czytelna. [00:45:26.8] TEACHER: Podpis. Nie podpis. [00:45:29.9] ANDREI: Podpis czytelna albo, albo jak oni jeszcze mówią? [00:45:35.9] TEACHER: Tak, jest podpis czytelny. [00:45:37.9] ANDREI: Czytelny, tak. [00:45:38.8] TEACHER: Co my wtedy tam dajemy? [00:45:41.5] ANDREI: <<>> <<>> <<>> [00:45:42.7] TEACHER: Tak, to imię i nazwisko. Aha. [00:45:46.1] ANDREI: A krótce. [00:45:46.2] TEACHER: A tu jest... Proszę? [00:45:48.8] ANDREI: Krótka. [00:45:50.5] TEACHER: Tak, to jest podpis czytelny? [00:45:54.1] ANDREI: Nie, to jest krótka. [00:45:55.4] MARINA: Nie. <<>> [00:45:57.3] TEACHER: To jest <<>> [00:45:58.9] ANDREI: <<>> [00:45:59.0] TEACHER: Ślicznie. Tak. I to jest nasza <<>> Okej, dobrze. Skoro ta pani ma nazwisko Maj, a nazwisko rodowe Sokołowska. Jaki możemy zrobić wniosek? Dlaczego ona mogła zmienić to nazwisko? [00:46:25.5] MARINA: Bo stała zamężna. [00:46:27.9] TEACHER: Tak. Na przykład ma męża albo miała męża i dostała po nim nazwisko. No i teraz pytanie. Jeżeli ktoś się jej zapyta: przepraszam, pani Joanno, a jaki ma pani stan cywilny? To co możemy powiedzieć? [00:46:48.2] MARINA: Jest mężatką. [00:46:50.3] TEACHER: Mhm. Albo? [00:46:51.9] MARINA: Zamężna. [00:46:53.0] TEACHER: Brawo! I pamiętamy w zależności od tego, czy nasz stan cywilny jest przymiotnikiem czy rzeczownikiem mówimy troszkę inaczej, tak? Marino, przeczytaj proszę ten przykład. O, ten pierwszy. [00:47:08.3] MARINA: Jestem zamężną kobietą albo mężatką i jestem zamężna. [00:47:18.1] TEACHER: Super. Słowo zamężna to przymiotnik. Pamiętamy była zasada samotnego przymiotnika. <<>> <<>> Jak tylko mówimy, że jestem jaki, to tylko przymiotnik. My nie dodajemy żadnych końcówek. Jestem zamężna. To samo można powiedzieć jestem wolna albo rozwiedziona i żadnych końcówek nie dodajemy. To samo zrobimy z mężczyznami. Dmytro, przeczytaj następny przykład. [00:47:46.6] ANDREI: Jestem żonatym mężczyzną, ale jestem żonaty. [00:47:52.8] TEACHER: Tak jest. Sens jest taki sam, prawda? Ale gramatycznie widzimy, że jest mała różnica. Bo znowu żonaty to jaki? Samotny przymiotnik. Nie dodajemy końcówek, ale jestem żonatym mężczyzną. Kochani, jestem żonatym mężczyzną. Jestem zamężną kobietą. Widzimy, że doczepiliśmy końcówki, prawda? Pamiętamy, skąd wzięły się te końcówki? [00:48:19.9] ANDREI: <<>> [00:48:21.4] TEACHER: Tak jest. <<>> ten przypadek, który odpowiada nam na pytania kim? Czym? I pierwsze po co służy to do autoprezentacji, tak? Nie tylko do tego, że my czymś się interesujemy, ale też do tego, żeby się przedstawić i powiedzieć, kim ja jestem w życiu. Jestem menadżerem, jestem kierownikiem albo jestem kierowcą. Jestem mamą, jestem tatą, jestem wnuczką dla kogoś, ale też jestem mężatką, jestem kawalerem albo jestem wdowcem na przykład.My za chwileczkę odświeżymy sobie w pamięci końcówki. Popatrzymy jeszcze na dodatkowe słowa, których nie poruszaliśmy podczas A1. Spróbujemy trochę narzędnik dzisiaj rozszerzyć, bo my się z wami uczyliśmy tego, że narzędnika używamy wtedy, jeżeli chcemy powiedzieć, że na przykład jeszcze czym się interesujemy, prawda? Czym się zachwycamy albo z czym ja jem śniadanie. Czy piję z cukrem swoją kawę, czy na przykład z mlekiem albo ze śmietanką. To jest narzędnik. Dojeżdżam do pracy czym? Metrem albo autobusem. To też narzędnik, ale dzisiaj ten narzędnik sobie troszkę rozszerzymy. Mając podręcznik otwórzmy sobie stronę szesnastą. Chwilkę na nią przeskoczymy. Pamiętamy, że w zależności od tego, jakim rodzajem co chcemy wyrazić, jakiego rodzaju są słowa, końcówki będą delikatnie się różniły i my zwracamy uwagę na ra-- na początku na rodzaj żeński. Tutaj, tak? My zaczynamy odmieniać przymiotnik i rzeczownik. Przymiotnik to nasze <<>> a rzeczownik to <<>> I widzimy, że w rodzaju żeńskim końcówki są takie same. Na końcu dajemy "ą", które zawsze powinniśmy zaciągnąć. Andrieju, ja ciebie słoneczko wyciszę na chwilkę, dobrze? Bo tam... O, dziękuję serdecznie. Bo tam jakieś dźwięki szły, które już mnie denerwowały. Nie wiem, to chyba z mikrofonu czy z zewnątrz. A więc wracamy sobie. Tatiano, jeżeli jest kochana żona, to ja jestem kim? [00:51:00.0] ANIA: Kochaną żoną. [00:51:03.5] TEACHER: Wysoka Polka. Ja jestem kim? [00:51:07.0] ANIA: Wysoką Polką. [00:51:10.4] TEACHER: Miła, ale głupia pani. Jestem kim? [00:51:14.7] ANIA: Miłą, ale głupią panią. [00:51:18.3] TEACHER: Bardzo dobrze. I teraz na przykład jest takie słowo, które też ma rodzaj żeński, ale ma zerową końcówkę. Na przykład słowo radość. Wszyscy rozumiemy słowo radość? Mhm. No i mówimy: "O, dzisiaj dziecko przyszło do przedszkola z...? Na twarzy". Jak zapiszemy słowo z radością? [00:51:47.4] ANIA: I, o. Końcówka. [00:51:50.7] TEACHER: Mhm. To znaczy tak: rado, i co dalej? [00:51:53.9] ANIA: Ś, i, o. [00:51:55.5] TEACHER: Brawo. Bardzo dobrze. Pamiętajcie, że żeby dopisać miękką końcówkę wy kreseczkę zdejmujecie, dopisujecie i, i dopiero wtedy końcówkę. Bo takiego zapisu nie istnieje. Nie może tak być. Tak, zaraz sobie przekreślimy. Dobrze. Patrząc na s-- na rodzaj męski, przymiotnik zazwyczaj będzie miał końcówkę albo ym, albo im, a rzeczownik będzie miał dwie. Jeżeli słowo ma zerową końcówkę jak nauczyciel albo Polak, to dodajemy m. Jeżeli słowo ma końcówkę a typu ekonomista, programista albo jakiś poliglota, poeta, to wtedy dajemy żeńskie końcówki. Aniu. Mądry nauczyciel. Jestem kim? [00:52:56.2] ANIA: Mądrym nauczycielem. [00:52:59.8] TEACHER: Tak. Wesoły Polak. Jestem kim? [00:53:04.0] ANIA: Siołym Polakiem. [00:53:06.9] TEACHER: Wesołym. Nie siołym, a wesołym. [00:53:09.5] ANIA: Wesołym Polakiem. [00:53:12.3] TEACHER: Polakiem. [00:53:13.6] ANIA: Polakiem. [00:53:15.2] TEACHER: Mhm. Na przykład jest jakiś szybki pociąg. Dojeżdżam czym? Szybki pociąg. [00:53:27.6] ANIA: A szybki. Szybkim pociągiem. [00:53:34.0] TEACHER: Dobrze. Szybkim pociągiem. A jeżeli jest tęgi ekonomista? Tęgi to znaczy gruby. Ma dużo kilogramów. To jestem kim? [00:53:44.6] ANIA: Tęgim ekonomistą. [00:53:47.7] TEACHER: Mhm. Bardzo dobrze. Tak pamiętamy, że takie słowa chcą żeńskiej gramatyki, ale tylko rzeczownik. W rodzaju męskim mamy też niektóre słowa, które wymagają wymiany. Pamiętamy, jest słowo mąż, tak? Ale Aleksieju spacerujemy z kim? [00:54:10.5] ANDREI: Mężem. [00:54:11.7] TEACHER: Z mężem. A weź na przykład słowo urząd. Stoję za czym? [00:54:18.4] ANDREI: Urzędem. [00:54:19.7] TEACHER: Za urzędem. Brawo! Tak. Andrieju. Jest imię Paweł, ale rozmawiam z kim? [00:54:28.0] ANDREI: Paweł. Z Pawłem. [00:54:30.8] TEACHER: Pawłem. [00:54:32.1] ANDREI: Pawłem. Pawłem. [00:54:34.4] TEACHER: Tak. A jeżeli jest na przykład pies. Spaceruję z kim? [00:54:39.3] ANDREI: Z psem. [00:54:40.6] TEACHER: Pięknie. A dziadek? Rozmawiam z...? [00:54:44.7] ANDREI: Dziadkiem. [00:54:45.7] TEACHER: Dziadkiem. Super. Pamiętamy wyrzucać te litery. Y, czasami je do wyrzucenia. Tak. A wracając teraz do słów rodzaju nijakiego. Końcówki będą takie same jak w rodzaju męskim.Identyczne. Nie ma tu co zgadywać za dużo. Walerio jest jasne piwo. Zachwycam się czym? [00:55:11.7] speaker_1: Jasnym piwem. [00:55:13.5] TEACHER: No. Szare niebo. Za czym nie widać słońca? [00:55:17.5] speaker_1: Szarym niebem. [00:55:19.6] TEACHER: Tak. Polskie dziecko. Rozmawiam z kim? [00:55:23.4] speaker_1: Polskim dzieckiem. [00:55:25.0] TEACHER: Mhm. I teraz uwaga! W rodzaju nijakim były też słowa, które się kończą na ę. I to były dwie kategorie słów. Pierwsza oznacza zwierzęta. Na przykład jest jakieś kocie, na przykład szczenie. Oznacza zwierzęta, to znaczy dzieci dorosłych zwierząt i one będą kończyły się na ę. I żeby takie słowa odmieniać, musimy dodać sufiks. Walerio, jeżeli jest kocie, drogie kocie, zachwycam się czym? [00:56:07.8] speaker_1: Kociem. [00:56:09.9] TEACHER: Dodaj sufiks. [00:56:11.0] speaker_1: Kocieciem, kocieciem. [00:56:13.1] TEACHER: Kocięciem. [00:56:15.2] speaker_1: Mhm. [00:56:16.5] TEACHER: Nie, nie "mhy". Powtarzaj, bo ja mówię dobrze, a ty na razie nie. [00:56:20.7] speaker_1: Kocie-kocięciem. [00:56:23.2] TEACHER: Mhm. No trochę mniej zaciągania. Kocięciem. [00:56:26.5] speaker_1: Kocięciem. [00:56:27.5] TEACHER: O super! A szczenie? [00:56:30.7] speaker_1: Szczenieniem. Szczę-szczę. O Boże. [00:56:35.5] TEACHER: Dodaj sufiks ć. [00:56:37.3] speaker_1: Szczeniem. Boże, nie znajo. [00:56:42.8] TEACHER: Nie. Do słowa szczenie dodaj sufiks ć i końcówkę. [00:56:49.0] speaker_1: Sze-szcz. Szczecienieciem. [00:56:54.4] TEACHER: Dobra. To jest słowo szczenie, tak? [00:56:56.5] speaker_1: Szcze-szcze. Boże, nie mogę [00:57:00.0] ([śmiech]) [00:57:00.1] speaker_1: . Nie wychodzi. Przepraszam. Szenie-szenieciem. [00:57:07.9] TEACHER: Szczenieciem. [00:57:09.2] speaker_1: Szczenieciem. Boże. [00:57:10.6] TEACHER: Szczenieciem. Mhm. Tak. Do takich słów dodajemy sufiksy kocie - kocięciem, szczenie - szczenieciem. I było jeszcze jedna grupa. Te, które się kończą na ę, ale nie oznaczają małych osobników. To na przykład słowo imię albo słowo ramię. Tu widzimy, że dodajemy troszkę inny sufiks, co nie? Popatrzcie uważniej. Dmytro jest imię, ale zachwycamy się twoim? [00:57:43.7] ANDREI: Imieniem. [00:57:44.9] TEACHER: Mhm. Imieniem. I ramię. To ta część ciała to ramię. Coś stoi za moim? [00:57:54.0] ANDREI: Ramięniem. [00:57:55.1] TEACHER: Ramięniem. Dobrze. Czyli dla takich słów nie tylko dodać końcówkę trzeba, ale jeszcze i sufiks. Dobrze. Pamiętamy, że w rodzaju nijakim jest jeszcze coś takiego jak łacinizm, czyli słowa kończące się na um i one przez przypadki się nie odmieniają, tak? Więc Dmytro, jeżeli jest tanie liceum, to interesujemy się trytyty dla naszego dziecka. [00:58:24.3] ANDREI: Tanim liceum. [00:58:27.3] TEACHER: Liceum. Super. Pamiętamy tych słów nie odmieniać, jeżeli chodzi o rzeczowniki. Liczba mnoga natomiast nie jest jakaś bardzo skomplikowana, tylko wy musicie uważać na ten, na su-, na akcentowanie. Jak są spokojne kobiety, to się interesujemy spokojnymi kobietami, rozmawiamy z dobrymi Polakami, z bogatymi mężczyznami i tak dalej. Pamiętajcie tylko liczbę mnogą tworzyć od liczby pojedynczej. Bo zwróćcie uwagę tu wy macie dobry Polak - dobrymi Polakami, bogaty mężczyzna - bogatymi mężczyznami. Czyli temat bierzemy liczby pojedynczej. No ale są niestety słowa, gdzie my nie dajemy ami, tylko krótko mi. Aniu, przeczytaj proszę nam te słówka. Są dzieci. Bawimy się z kim? Które są wyjątkami. [00:59:33.2] speaker_1: Hania czy Ani? [00:59:35.0] TEACHER: Hania. Ch. [00:59:37.5] speaker_1: To poproszę powtórzyć. [00:59:40.1] TEACHER: Proszę przeczytać wyjątki. Są dzieci. Bawimy się z kim? [00:59:47.0] speaker_1: Z dziećmi. [00:59:48.6] TEACHER: Ludzie. Rozmawiamy z kim? [00:59:51.2] speaker_1: Ludźmi. [00:59:52.3] TEACHER: Konie. Zachwycamy się czym? [00:59:55.4] speaker_1: Ko-koniami? [00:59:57.5] TEACHER: Dlaczego? Tu tak napisane? [01:00:01.3] speaker_1: A! Końmi. Końmi. [01:00:02.8] TEACHER: Końmi. Przyjaciele. Z kim chodzę na spacer? [01:00:07.6] speaker_1: Przyjaciól-ciólmi. [01:00:10.6] TEACHER: Mhm. Liście. Czym się bawi piesek w parku? [01:00:15.2] speaker_1: Liśćmi. [01:00:16.3] TEACHER: Tak. Pieniądze. Z czym idziemy na zakupy? [01:00:20.7] speaker_1: Piniędzami. [01:00:22.9] TEACHER: Nie ami. [01:00:25.3] speaker_1: Piniędzami. Piniędz. [01:00:27.5] TEACHER: Pieniędzmi. [01:00:29.3] speaker_1: Pieniędzmi. [01:00:30.4] TEACHER: Z pieniędzmi. Jest jeden ksiądz, ale ich jest też dużo. Księża. Więc z kim rozmawiamy w kościele? [01:00:39.9] speaker_1: Księżmi. [01:00:41.2] TEACHER: Mhm. Tak jest. Dobrze. Sobie dopiszemy jeszcze jedno słowo dla ludzi, którzy lubią na przykład kupować sobie rybkę. Tylko uwaga! Wiemy, że jest słowo kość i kość mają na przykład ludzie i takie duże zwierzęta typu niedźwiedź. Ryba z kolei ma ość.Więc można powiedzieć: "Dzień dobry, chcę rybkę". I nas się zapytają: "Aha, chce pan rybę z tym czy bez tych?" To jak my powiemy? Rybę z? [01:01:22.0] ANIA: Ośćmi. [01:01:23.4] TEACHER: Ośćmi. Mhm. Rybę z ośćmi czy bez? Dobrze. Okej. Tyle jeżeli chodzi o końcówki. Jak mamy jakieś pytania do tych końcówek, to bardzo proszę, zadajemy. [01:01:49.9] ANIA: <<>> <<>> <<>> <<>> -um <<>> <<>> <<>> <<>> [01:01:55.1] TEACHER: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:01:57.2] ANIA: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> centrum handlowe <<>> <<>> archiwum. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> archiwum <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:02:11.0] TEACHER: Nie rozumiem, <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:02:12.6] ANIA: Centrum handlowe, nie handlowy, a handlowe. [01:02:16.9] TEACHER: A <<>> <<>> <<>> <<>> handlowe <<>> <<>> <<>> [01:02:22.7] ANIA: <<>> <<>> <<>> -e. [01:02:24.4] TEACHER: <<>> <<>> centrum <<>> <<>> <<>> [01:02:28.0] ANIA: <<>> nijaki. <<>> <<>> [01:02:29.6] TEACHER: <<>> <<>> <<>> nijaki <<>> [01:02:32.5] ANIA: -E. [01:02:34.6] TEACHER: -E, <<>> -e. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> Liceum ogólnokształcące - jedno. A jeżeli dwie sztuki, to licea, ale też ogólnokształcące. Też zostaje -e. Dobra, trzeba teraz troszkę poćwiczyć. Co wy na to? Tak, Ania, ty na mnie tak nie patrz jak wilk normalnie. Tak zerknęłam, mówię: "Trzeba trochę poćwiczyć" i Ania o takie oczy na mnie rzuciła. No weź! Tak, podjedźmy sobie troszeczkę dalej. Spróbujemy tym narzędnikiem trochę pomówić, bo końcówki mniej więcej są dla was już znane. Super. Przed nami są ludzie, których za chwilkę sobie opiszemy, a ja jeszcze schowam ten przykład Waltera. Są pytania. Opisując tych ludzi, my na te pytania odpowiemy. Ale najpierw, Walerio, przeczytaj nam, słońce, te pytania. Popatrzcie, czy wszystkie one są dla was jasne. [01:03:45.3] ANIA: Tak. Imię. Kim jest? Czym się interesujesz? Interesuje. [01:03:49.3] TEACHER: Czym się interesuje? [01:03:52.0] ANIA: Czym się zajmuje? Kim/czym się opiekuje? Czym jeździ? Za czym / za kim tęskni? Za czym przepada? Gdzie spędza wakacje? I co pije na śniadanie? [01:04:10.2] TEACHER: Gdzie spędza wakacje? [01:04:12.9] ANIA: Spędza. Spędza wakacje. [01:04:15.4] TEACHER: Czy wszystkie pytania są dla nas jasne? [01:04:20.4] ANIA: Za czym, za kim tęskni? [01:04:24.6] TEACHER: Tęsknić <<>> <<>> [01:04:27.4] ANIA: <<>> [01:04:28.1] TEACHER: <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:04:38.3] ANIA: <<>> <<>> [01:04:39.6] TEACHER: <<>> to Polak tęskni za kim? Za kim albo za czym? I to "za" musi być tu bardzo, bardzo zawsze. Tak nie można tego opuścić. Zwracamy też uwagę na to, że mówimy kim się opiekuje. Nie dodajemy żadnego przyimka, tak? I za czym przepada. Mam nadzieję, że pamiętamy. Przepadam za bigosem. Bardzo lubię bigos. Nie przepadam za bigosem. Bardzo nie lubię bigosu. Czyli przepadamy za czym? Chcemy użyć tutaj też narzędnika. Za chwilkę spróbujemy troszkę pomówić. Podzielimy się po trzy pytania i proszę mi opisać Waltera. Aleksieju, zacznijmy od ciebie. Opisz nam, proszę, Waltera, odpowiadając na te trzy pytania o nim. [01:05:43.5] speaker_7: Walter jest z... Walter jest z Niemców. [01:05:52.4] TEACHER: Ale on kim jest? Kim jest? Nie z jakiego kraju. [01:05:55.9] speaker_7: Niemcem. [01:05:56.3] TEACHER: On jest Niemcem, tak. [01:05:59.9] speaker_7: Walter interesuje się sportem i Walter zajmuje się fizyką. [01:06:12.3] TEACHER: Pięknie. Tak. Andrieju, kolejne trzy pytania. [01:06:21.3] speaker_3: Walter opiekuje się chomikiem. [01:06:29.0] TEACHER: Chomikiem. I nie wyrzucamy. [01:06:31.3] speaker_3: Not chomkiem, chomikiem. [01:06:33.4] TEACHER: Chomikiem, tak. [01:06:34.9] speaker_3: Jeździ rowerem. [01:06:39.0] TEACHER: Rowerem. [01:06:40.5] speaker_3: Rowerem. [01:06:41.5] TEACHER: Tak. [01:06:42.7] speaker_3: I tęskni za wakacjom. [01:06:49.2] TEACHER: Wakacje to tylko liczba mnoga. [01:06:54.5] speaker_3: Za wakacjami. [01:06:56.1] TEACHER: I teraz akcent na miejsce. [01:06:59.7] speaker_3: Wakacjami. [01:07:02.1] TEACHER: Wakacjami. [01:07:03.4] speaker_3: Wakacjami. [01:07:04.7] TEACHER: Tak. Tęsknię za wakacjami.Wiemy, że wakacje my możemy gdzieś spędzać. Jeżeli w górach, to spędzam wakacje w górach. Wakacjami. Natomiast jeżeli jest to jakakolwiek woda, pamiętajcie proszę, że woda to jest taka duża dziurka z wodą, tak? My jesteśmy nad tą dziurką. Dlatego jak odpoczywamy, to mówimy jestem nad rzeką, bo teoretycznie znajduję się nad tą dziurką, a dziurka jest pode mną. To się przyda przy opisie pytania gdzie spędzam wakacje? Marino spróbuj następne trzy pytania. [01:07:57.2] MARINA: Walter przepada za ciastem. [01:08:03.0] TEACHER: A jaka to jest liczba ciasta? [01:08:07.1] MARINA: A mnoga. [01:08:08.2] TEACHER: Mnoga, mhm. [01:08:10.6] MARINA: Za cias-ciastami. [01:08:12.3] TEACHER: Super. [01:08:15.2] MARINA: A sp-spędza wakacje nad morzem. [01:08:21.6] TEACHER: Mhm. [01:08:25.0] MARINA: I pije na śniadanie kawę z mlekiem. [01:08:32.2] TEACHER: Bardzo dobrze. Czyli w tym ostatnim pytaniu przypominamy dwa przypadki. Pije coś z czym? Kawę z mlekiem. Super! Tak. Idziemy teraz do Marii. Dmiter, Dmytro. Zaczynamy od ciebie pierwsze trzy pytania. [01:08:48.2] speaker_3: Marie jest Fran-Francuzką. [01:08:52.5] TEACHER: Mhm. [01:08:55.2] speaker_3: Interesuje się muz-muzyką. Muzyką? [01:09:01.8] TEACHER: Muzyką, tak. [01:09:04.9] speaker_3: I zajmuje się tłumaczeniem. [01:09:09.2] TEACHER: Mhm. Bardzo dobrze. Tak. Aniu, następne trzy pytania. [01:09:16.9] ANIA: Maria opiekuje się kotem. Jeździ autobusem. [01:09:26.6] TEACHER: Autobusem. [01:09:27.7] ANIA: Autobusem. I tak, za kim, za czym? Tęskni. I tęskni za rodziców? [01:09:42.0] TEACHER: Za kim? Za wakacjami i? [01:09:45.2] ANIA: A, za rodzicami. [01:09:47.8] TEACHER: Za rodzicami, mhm. Tatiano, następne trzy pytania. [01:09:54.3] TATIANA: Ona przepada za lodami, a spędza wakacje nad oceanem i pije na śniadanie wodę z sokiem. [01:10:09.3] TEACHER: Brawo. Tak, lecimy dalej. Teraz jest Magda. Walerio, kim jest Magda? Czym się interesuje i czym się zajmuje? [01:10:19.4] MARINA: A Magda jest Polką. Interesuje się teatrem i zajmuje się psycholo-psychologiem. [01:10:30.9] TEACHER: Psychologia. [01:10:32.9] MARINA: Psychologią. [01:10:34.3] TEACHER: Tak, psychologią. Tak, kochanie, wrócimy teraz tylko do literki T. Ona musi być twardą T. Interesuje się teatrem. T. [01:10:46.2] MARINA: Teatrem. [01:10:47.3] TEACHER: Mhm. Tak. Haniu, dalej poproszę. Następne trzy pytania. [01:10:54.9] ANIA: A dalej? [01:10:56.0] TEACHER: Nie, nie, nie, to dla Hani. [01:10:57.5] ANIA: A przepraszam. [01:10:58.9] TEACHER: Hania. Imię. [01:11:00.1] ANDREI: Tak, tak. Pani Magda tak, opiekuje się dzieckiem. [01:11:07.3] TEACHER: Tak. [01:11:07.3] ANDREI: Jeździ samochodem. Tęsknię za chłopakiem. [01:11:12.6] TEACHER: Ona co robi? [01:11:14.9] ANDREI: Tęsknę. [01:11:16.8] TEACHER: Tęsknię to ja. A ona? [01:11:22.2] ANDREI: Tęskni. [01:11:24.3] TEACHER: Tęskni. [01:11:24.3] ANDREI: Hani. [01:11:25.4] TEACHER: Tak. Tęskni. [01:11:26.8] ANDREI: Chłopakiem. [01:11:27.7] TEACHER: Mhm. Dobrze. Andreju, a za czym ona przepada? Ta Magda. [01:11:34.2] speaker_3: Przepada ona za czekoladą. [01:11:37.8] TEACHER: Czekolada ma jaki rodzaj? [01:11:41.1] speaker_3: Czekolada, a czekoladą. To rodzaj żeński. [01:11:44.5] TEACHER: Tak jest. Za czekoladą. [01:11:45.6] speaker_3: Spędza, spędza wakacje nad rzeką i na śniadanie pije herbatą z cukrem. [01:11:58.2] TEACHER: A popatrz na przykłady wyżej. Pije kawę, pije wodę i pije? [01:12:05.6] speaker_3: Herbatą. [01:12:07.0] TEACHER: Dlaczego o? Ę. Herbatę pije. [01:12:14.0] ANIA: Piernik. [01:12:15.9] TEACHER: Bo pije co? [01:12:17.9] speaker_3: A tak. Herbatę. [01:12:20.2] TEACHER: Mhm. Tylko nie herbatę, a herbatę. E. [01:12:25.0] speaker_3: Herbatę. [01:12:26.0] TEACHER: Tak. Pije herbatę. Dobrze. Teraz zwracamy jeszcze na jedną rzecz uwagę. Okej, są czasowniki i tych czasowników będzie wiele więcej, które chcą narzędnika koło siebie, ale zaczynają pojawiać się przyimki. Za kim tęskni? Za czym przepada? Wiemy, że narzędnik to jeszcze pod stołem, z mamą. Czyli to nic innego jak jeszcze użycie przyimków. I popatrzymy sobie jeszcze na przyimki. Podjedziemy trochę niżej. Przed nami będzie mały tekst. Przed wami będą przyimki nad, pod, przed, za, między, z i dopiszcie sobie jeszcze w. Tego brakuje.Tymi przyimkami trzeba będzie ten tekst uzupełnić. Ale czy wszystkie te przyimki są wam znane? Wszystkie rozumiemy te słowa, które przeczytałam przed chwilką? Okej, dobra. To mamy trzy minutki. Samodzielnie próbujemy na razie uzupełnić ten tekst przyimkami i za trzy minutki sobie przeczytamy co wam wyszło. Za minutkę zaczniemy. Dobrze. Startujemy sobie. Tatiano, przeczytajmy proszę z tobą pierwsze dwa zdania do tej pomarańczowej kreseczki. [01:16:50.7] ANIA: Salon był przestronny i eleganckie. Nad kanapą wisiał duży obraz. Tu ja napisałam: pod stolikiem leżała książka. [01:17:04.3] TEACHER: Może być. Bo jeżeli jest stolik, a na przykład pod spodem jest wbudowana półka, to pod stolikiem, czemu nie? [01:17:11.9] ANIA: Mhm. [01:17:12.9] TEACHER: Mhm. Tak. Aniu, czytamy dalej do kolejnej kreski. [01:17:23.6] ANIA: Za oknem każdy mógł zobaczyć pięknie kwiaty z drzewami i krzewami. [01:17:40.5] TEACHER: Z pasuje jak najbardziej. Można tu jeszcze innego przyimka użyć, ale kochana musisz dać teraz dobry akcent. Z czym? [01:17:48.1] ANIA: Drzewami i drzewami i krzewami. [01:17:55.4] TEACHER: Tak jest. Mhm. Tak. [01:17:59.3] ANIA: Między jest też. [01:18:00.6] speaker_3: Czy mogę używać "między"? [01:18:03.5] TEACHER: Nie można niestety. [01:18:05.0] ANIA: Jeśli byłaby krzesło. [01:18:08.3] TEACHER: Tak, bo nie pozwala nam konstrukcja gramatyczna. Bo to jest spójnik "i". Jak chcemy użyć "między", to spójnik musi być nie "i", a "a". Wtedy można. Mhm. Andreju, przeczytajmy następną część. [01:18:29.8] speaker_3: Przed komodą stało lampa, a nad kanapą wisiał zegar. [01:18:35.8] TEACHER: Wisiał. [01:18:37.1] speaker_3: Wisiał. [01:18:38.1] TEACHER: Dobrze. Tak. Haniu, czytamy dalej. [01:18:43.8] speaker_11: Na stoliku znajduje się mały dywan nad sofą. Nie. Między, między sofą i stolikiem znajduje się mały dywan. [01:18:54.3] TEACHER: Chwileczkę tylko. "Mieżdżu" to nie polskie słowo. Między. [01:18:58.7] speaker_11: Między, między sofą i stolikiem znajdował się mały dywan. [01:19:06.8] TEACHER: Znajdował się mały dywan. [01:19:11.6] speaker_11: Michał zawsze odpoczywał. [01:19:14.3] TEACHER: Kochana, akcent proszę. Odpoczywał. [01:19:17.9] speaker_11: Odpoczywał i siedem [01:19:21.8] MARINA: Nie byłam. Nie byłam w tym salonie. W, w tym salonie [01:19:29.3] TEACHER: W tym salonie. Tak. Dmytro, doczytaj proszę jeszcze to zdanie, które zostało. [01:19:38.2] speaker_3: Uwielbiał sprzę- [01:19:40.3] TEACHER: Uwielbiał. [01:19:41.2] speaker_3: Uwielbiał sprzędać czas. [01:19:43.7] TEACHER: Spędzać. [01:19:45.1] speaker_3: Spędzać czas, siedzać- [01:19:49.9] TEACHER: Siedząc [01:19:51.5] speaker_3: Siedząc w fotelu i czytając książ-książkę z filiżanką herbaty w ręce. [01:20:02.5] TEACHER: Mhm. Super. Tak. Czy tu się pojawiły jeszcze jakieś pytania do tego tekstu? [01:20:12.7] speaker_3: Czy może powtórzyć jak to przeczytać? [01:20:15.6] ([śmiech]) [01:20:15.6] TEACHER: A które? [01:20:16.7] speaker_3: Yy, ostatnio. Tak. [01:20:22.8] TEACHER: Oto? [01:20:23.6] speaker_3: Tak. [01:20:25.8] TEACHER: Spędzać. S, P, Ł, dzać. Spędzać. [01:20:30.6] speaker_3: Dziękuję. Spędzać. Spędzać. [01:20:33.7] TEACHER: Tak. Spędzać. [01:20:36.2] speaker_3: Jeszcze ma jedno pytanie. [01:20:38.4] TEACHER: Tak. [01:20:40.2] speaker_3: Jak przeczytać to: za oknem każdy mógł? [01:20:44.6] TEACHER: Mógł. [01:20:45.7] speaker_3: My ignoriujiem pasledniu "ł", da? [01:20:50.0] TEACHER: Zazwyczaj tak. Człowiek, który pracuje, Polak, który pracuje gdzieś w telewizji albo w dubbingu, dubbinguje filmy, będzie czytał wszystko i powie: mógł. Bo on ma bardzo dobrze przepracowane niskie struny głosu. Mógł. Poszedł. Będzie mówił. Ale jeżeli człowiek nie pracuje w telewizji, nie pracuje głosem, to my to ignorujemy i mówimy: on mógł, on szedł, on jadł. Tak, ale tylko dla formy on. Tak, bo później jak dodajemy końcówki dla ja: mogłem, ty mogłeś, to wtedy czytamy wszystko dźwięcznie dobrze. [01:21:32.0] speaker_3: Dziękuję bardzo. [01:21:36.9] TEACHER: Dobra, a teraz spróbujmy troszkę pobawić się w zadawanie pytań. Za chwilkę podjedziemy troszkę niżej do ćwiczenia jedenastego. Też będziemy się cały czas gotować w narzędniku, ale zrobimy ciut inne zadanie. Zadajemy pytania do podkreślonych słów. Tak? Przeczytamy, możemy też przeczytać ten przykład. O, to może Marino ty nam ten kochana przykład przeczytaj. [01:22:12.2] MARINA: Michał poszedł do kina z Alą. Z kim poszedł do kina Michał? [01:22:20.3] TEACHER: Michał. [01:22:21.3] MARINA: Michał. [01:22:22.2] TEACHER: Michał. Dobrze. Czyli do podkreślonych słów trzeba pytanie zadać. Pamiętamy, zazwyczaj to jest pytanie albo kim, albo z czym, ale uważamy jeszcze na przyimki. I jest jeszcze jedna prośba. Gdzie my zaakcentujemy w tym słowie? Poszedł. Nie można. [01:22:41.8] MARINA: Poszedł? Nie. [01:22:43.4] TEACHER: Tak. [01:22:44.3] MARINA: Poszedł. [01:22:45.5] TEACHER: Poszedł. I teraz to, co pytał się Dmytro przed chwilką. To możemy ignorować. Mógł. Szedł. Poszedł. [01:22:56.1] MARINA: Poszedł. [01:22:57.1] TEACHER: Poszedł. Tak. No to Marina próbuj. Pierwsze jest dla ciebie. Czytamy najpierw odpowiedź, a później zadajemy pytanie. [01:23:07.6] MARINA: Jarek zajmuje się ogrodem. Czym zajmuje się Jarek? [01:23:17.3] TEACHER: Dobrze. Czym zajmuje się Jarek? Super. Dobrze. Aleksieju, następne pytanie. [01:23:27.6] speaker_7: Bibliotek jest-- a, przepraszam. Agnieszka nie przepada za kinem. Za czym nie przepada Agnieszka? [01:23:41.4] TEACHER: Tak. Teraz troszkę wyrównaj akcentowanie. Nie za czym, a za czym. [01:23:45.9] speaker_7: Za czym. Za czym. Za czym nie przepada Agnieszka? [01:23:51.4] TEACHER: Dobrze. Tak. [01:23:53.6] MARINA: Jaka to prawidłowa posładowatelnoś słow? Można sprosić za czym Agnieszka nie przepada? [01:23:59.5] TEACHER: Można. Tutaj chodzi o twój akcent logiczny. Co cię najbardziej interesuje? Czy informacja o tym, za czym nie przepada, czy informacja temat akurat Agnieszka za czym nie przepada? To zawsze chodzi o to, co cię najbardziej interesuje. Można i tak, i tak. Tak. Walerio, następne. [01:24:25.6] MARINA: Piotr jest strażakiem. Kim jest Piotrek? Piotrek. [01:24:29.6] TEACHER: Dobrze. Tak. Kim jest Piotrek? Aniu, następne. [01:24:41.0] MARINA: Bogdan tęskni za Jydytą. [01:24:47.3] TEACHER: Edytą. [01:24:48.5] MARINA: Edytą. Za kim tęskni Bogdan? [01:24:54.8] TEACHER: Mhm. Bogdan. Dobrze. Okej. Andreju, następne poproszę zdanie. [01:25:04.2] speaker_3: Chłopcy interesują się siatkówką. [01:25:08.3] TEACHER: Interesują się. [01:25:10.5] speaker_3: Interesują się siatkówką. [01:25:13.6] TEACHER: Aha. [01:25:14.2] speaker_3: Czym interesują się chłopcy? [01:25:18.1] TEACHER: Mhm. Dobrze. Czym interesują się chłopcy? Super.Tak. Dmytro kolejne bierzemy. [01:25:29.8] speaker_3: Kinga interesuje się Wojtkiem. Kim interesuje się Kinga? [01:25:36.6] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Tatiano, bierzemy kolejne zdanie. [01:25:43.7] speaker_9: Marzena opiekuje się babcią. Kim opiekuje się Marzena? [01:25:48.8] TEACHER: Super. Tak. Mhm. Aleksieju, jeszcze jedno zdanie poproszę. [01:25:59.6] ANDREI: Michał jeździ do pracy samochodem. Aha. Aha. Czym jeździł do pracy Michał? [01:26:10.9] TEACHER: Tak. Tylko czym jeździł to w czasie przeszłym. Jeździ to teraz. [01:26:14.1] ANDREI: Czym jeździ do pracy? Czym jeździ do pracy Michał? [01:26:21.1] TEACHER: Tak jest. Okej. Marino zadajemy pytanie dalej. [01:26:30.2] MARINA: Dominik pisze piórem. [01:26:32.5] TEACHER: Piórem. [01:26:32.8] MARINA: Czym pisz-- Piórem. Czym pisze Dominik? [01:26:37.2] TEACHER: Mhm. Tak. Czym pisze Dominik? Okej. Dobrze. Dmytro ostatnie pytanko. [01:26:48.8] speaker_3: Jadwiga pije kawę z cukrem. Z czym Jadwiga pije kawę? [01:26:55.3] TEACHER: Dobrze. Z czym Jadwiga pije kawę? No okej. Super. Dobra. Czy mamy może jakieś pytania do tego zadania? Tak. Czy na razie mniej więcej wygląda wszystko jasne? Czy to jest jakiś ciemny las? Nie ma poczucia, że jesteście w jakimś bardzo ciemnym lesie? [01:27:29.1] MARINA: Nie, bo my już to uczyliśmy. [01:27:32.7] TEACHER: Zobacz. O, super! No super. Tak trzeba. Kochani, w domku na platformie będziecie mieli zadanie na zaimki Tak. W razie czego zaimki to coś takiego. I tą tabelkę również zobaczycie u siebie na platformie. Dobrze. To na dzisiaj sobie kończymy. Gdyby się pojawiły jakieś pytania podczas robienia pracy domowej pamiętamy, że można tam zostawić komentarz albo na przykład zapytać się na zajęciach. Tak więc na dzisiaj to wszystko. Życzę Wam udanego wtorku. Dożyjcie proszę do czwartku. W czwartek proszę się wyspać, zjeść coś jeszcze może na śniadanie albo mieć przy sobie kawę, bo będą zaimki w bierniku. To trzeba powtórzyć. Dobrze. Do zobaczenia. Do czwartku. [01:29:31.2] ANDREI: Do zobaczenia. [01:29:32.0] MARINA: Dziękuję. Do widzenia. [01:29:33.6] TEACHER: Dziękuję. Pa pa. [01:29:34.4] ANDREI: Dziękuję bardzo.