[00:00:22.4] TEACHER: Hejka. [00:00:24.6] speaker_1: Cześć. Dzień dobry. [00:00:26.0] TEACHER: O dzień dobry. Już pomyślałam, że wy mnie nie słyszycie. Cześć, cześć, cześć. Wczoraj kręciłam swój mikrofon, więc nie wiem jak teraz tam. Czy on tam sipi? Czy on tam krzyczy? Normalnie mnie słyszycie? [00:00:40.1] speaker_1: Tak. Tak. [00:00:41.7] TEACHER: O bardzo dobrze. Super! Mam nadzieję każdy się wyspał. [00:00:47.3] speaker_1: Wyspaliśmy. [00:00:49.2] TEACHER: Się tak? Palina dzisiaj będzie sekretarz za wszystkich. Tak? A wy co? Palina się wyspała wreszcie. A wy? [00:01:01.3] speaker_1: Wyspali się. Wyspali się. [00:01:03.9] TEACHER: Mhm. Tak, dobrze. Za chwileczkę ustawię swoje imię, bo być może nie wszyscy wiedzą albo pamiętają. Was też poproszę imiona swoje ustawić na Zoomie. Polecimy. Wszystkich jeszcze raz witam. Cześć, cześć, cześć. [00:01:21.3] speaker_1: Cześć. [00:01:21.4] TEACHER: Za moment zaczniemy. Nie będzie bardzo dużo informacji na początku, bo większość i tak już znacie i kojarzycie, co nie? A więc ja mam na imię Natalia i pamiętamy, że do mnie nie mówimy pani Natalia, prawda? Mówimy po prostu Natalia. A jak mamy jakieś pytanie, to: "Natalia słuchaj, ja tego nie rozumiem. Weź jeszcze powiedz jeszcze raz", tak? Próbujemy do mnie prośby, pytania kierować dla formy ty. A? To jest jasne, prawda? Dobrze. Powolutku, czekajcie. Udostępnię jeszcze tę... Pryska i powoli ruszamy. Dzisiaj zaczniemy sobie pierwsze zajęcia. To znaczy pierwsze zajęcia, ale już troszkę innego poziomu. Będziemy już siedzieli z wami na A2. Zaczniemy go sobie. Dzisiaj będzie pierwsza lekcja i my podczas tej pierwszej lekcji troszkę przypomnimy sobie wyrażeń. Troszkę porozmawiamy, posłuchamy, pouczymy się nowych słów, przypomnimy sobie, jak się opisuje ludzi, na co zwracamy uwagę. Dzisiaj jakiejś nowej gramatyki nie będzie. Nie boimy się. Dzisiaj będą zajęcia na luzie. Tym bardziej że jutro zaczyna się majówka. Co nie? Po co komu takie ciężary? Zróbmy sobie może na początek króciutkie przedstawienie się. Ja wam powiem troszkę o sobie. Wy później powiecie troszkę o sobie, ale już w całości po polsku, prawda? Próbujemy. Odkładamy język rosyjski, białoruski czy ukraiński. Kładziemy gdzieś obok, na jakimś biurku czy na jakiejś półce. Jeszcze raz. Ja mam na imię Natalia i mam już dwadzieścia osiem lat. Troszkę uczę. Niedługo kończę cztery lata, jak uczę ludzi języka obcego. Przyjechałam do Polski troszeczkę wcześniej niż wy, w 2015 roku. To jest strasznie dawno temu. Zaraz może nie pół życia, no ale prawie pół życia jestem właśnie tutaj. Było być może mi troszeczkę prościej ze względu na to, że byłam od samego początku w języku polskim, bo musiałam studiować. Pracowałam też podczas pracy z Polakami, więc bardzo dużo rzeczy przyszło same. Jeżeli chodzi też o mnie, to ja, ja was też później poproszę powiedzieć, co wy lubicie. I każdy pewnie z nas lubi jeść, prawda? Jeść, jeść, jeść, jeść. Ostatnio zauważyłam, że bardzo mnie się podoba wietnamska i tajska kuchnia, które słyną z bardzo smacznych zupek. No ale jestem też wielką fanką polskiej kuchni. Kocham kluskie śląskie. Jak ktoś jeszcze nie słyszał, co to jest, to musicie koniecznie spróbować. Kocham też rośliny, ale mnie się wydaje, rośliny nie za bardzo kochają mnie, bo one mogą u mnie też zdechnąć. Lubię zwierzęta i jedno takie zwierzę biega po domu, ale jest bardzo ciche w trakcie zajęć. Tam śpi albo je. Tylko pod koniec jak już słyszy: "No to na dzisiaj kończymy. Życzę wam udanego dnia", to on już siedzi obok, bo już wie, że koniec, nie? Poza zwierzętami lubię też czasami przeklinać, to znaczy używać wulgarnych słów. Na zajęciach może nie aż tak bardzo, ale dla mnie słowo kurwa nie jest czymś wyjątkowym. Tak albo o ja pierdolę, no jak można? To są normalne. Zresztą wychodzą tak z nas wszystkie negatywne emocje. I bardzo nie lubię leniwych ludzi. O Jezu, tu się zacznie tragedia. Proszę nie być leniwymi ludźmi. Bardzo. Jeżeli chodzi o moje marzenia, bo dzisiaj też taki aspekt sobie poruszymy, to kiedyś o piesku marzyłam. Teraz pieska mam. Teraz marzę wynieść się gdzieś za ocean albo przy oceanie zamieszkać tak, żeby słyszeć ten, to odbicie takich mocnych, mocnych fal.To tyle byłoby o mnie. Teraz poproszę was troszeczkę się przedstawić i będziecie mieli podstawowe pytania. Jak się nazywacie? Gdzie mieszkacie? Możemy podać miasto na przykład albo kraj. Yy ulicy można nie podawać. Kodu pocztowego też nie trzeba. Numer klatki, numer od domofony też pozostawcie to dla siebie. Powiedzcie proszę, skąd jesteście? Kim jesteście z zawodu albo jako kto pracujecie? Albo czym zajmujecie się teraz w życiu i co lubicie robić? Albo po prostu co lubicie? Pamiętajcie, jak będziecie się przedstawiali powiedzcie proszę, jak takie imię podajcie, żebym mogła do was takim imieniem się zwracać. Okej? Więc Andreju, ty w tej grupie możesz być Andrzejem, jak chcesz. [00:07:16.5] ANDREI: Dobro być Andrzejem. [00:07:18.7] TEACHER: Super. No to kochanie, zaczynaj. Będziesz tą pierwszą osobą. [00:07:26.3] ANDREI: Okej. Mam na imię Andrei. Mam czterdzieści lat. Mieszkam u Warszawie w Mokotowie. Moje mieszkanie arendowane. [00:07:43.1] TEACHER: Wynajmowane, tak? [00:07:44.4] ANDREI: Najmowane. Najmowane. <<>> nie ma zwierząt, ale dużo lubię zwierząt. Jestem z Białorusi, z Mińsku. Jestem programistem i pracuję programistem. Lubię gry planszowe, oglądać seriale anime. Uprawiam sport, chodzę na siłownię i na basen. [00:08:26.8] TEACHER: A lubisz chodzić na ten basen i lubisz chodzić na siłownię? Czy musisz? [00:08:32.3] ANDREI: Lubię. [00:08:34.5] TEACHER: Super. Bardzo dobrze. Tak kochanie, tylko pamiętamy jak ktoś jeszcze będzie z tego samego miasta. To jestem z Mińska. I poprawmy jeszcze troszkę o te wymowę. Kim jestem z zawodu? Pamiętamy, że programista kończy się na A, więc żeński gram. [00:08:55.8] ANDREI: Programistą. [00:08:56.5] TEACHER: Ślicznie, ale pracuje jako kto? [00:09:01.4] ANDREI: Jako programista, tak? [00:09:03.2] TEACHER: Tak. Jako programista. Super. Dziękuję serdecznie. Tak. Pewno następna osoba jest? [00:09:13.9] PAULINA: Ja przepraszam, a ile ma Andrzej lat? [00:09:17.9] ANDREI: Dwadzieścia? [00:09:21.3] PAULINA: Czterdzieści? [00:09:24.0] ANDREI: Ja tak. Czterdzieści. [00:09:26.7] PAULINA: Ogo. [00:09:27.9] TEACHER: Paulina, ty tam prowadzisz swoją tabelkę, tak? Nie usłyszałam. [00:09:33.1] PAULINA: Ja zawsze myślałam, że gdzieś do, do trzydzieści. [00:09:39.6] TEACHER: Tak. [00:09:40.7] ANDREI: Dziękuję. [00:09:41.6] ([laughs]) [00:09:47.6] PAULINA: No fajnie wyglądasz. [00:09:51.9] TEACHER: Andrzej. Andrei, czy ty się tak spodziewałeś, że tak super zacznie ci się dzień? Super. Dziękuję pięknie. Tak, Andrei był. Dalej ktoś by chciał? Śmiało, bo na każdego przyjdzie kolej. Ale cisza. No to Paulina dawaj teraz ty. [00:10:18.0] PAULINA: Ja mam na imię Paulina. Teraz mieszkam w Poznaniu. Sama jestem z Białorusi, z takiego małego miasta, miejsca Slonim. To pod Grodno. Jestem z zawodem ekonomistą. Pracowałam w Białorusi z pięć lat w banku, a teraz tutaj ja pracuję nie z zawodu, a no tak, mam inną pracę. Lubię podróżować w wolny czas. I wszystko. [00:11:13.4] TEACHER: A lubisz leżeć na kanapie brzuchem do góry? [00:11:17.1] PAULINA: Lubię, ale nie mam czasu do tego. [00:11:20.2] TEACHER: Mhm. Okej. Super. Kochanie, jak jesteś-- z jakiego miasta jesteś? Powiedz nam jeszcze raz. [00:11:28.7] PAULINA: Miejsca Slonim. [00:11:30.4] TEACHER: Z miasta. To jest miasto. [00:11:31.8] PAULINA: A z miasta takie będzie. [00:11:33.1] TEACHER: Z miasta. Z miasta, które znajduje się pod Grodnem. [00:11:37.8] PAULINA: Pod Grodnem. Mhm. [00:11:39.5] TEACHER: Tak. Jeżeli w białoruskim czy na przykład, choć w białoruskim się odmienia, jak w rosyjskim nie odmieniamy tego słowa, to po polsku będziemy. Jestem z Grodna, mieszkam w Grodnie, pod Grodnem. Mhm. Pięknie. Super. Bardzo ładnie. Tak. Szukamy kolejnej osoby. [00:12:05.2] TATIANA: Ja mogę. [00:12:06.6] TEACHER: Bardzo proszę. [00:12:09.5] TATIANA: Dzień dobry. Mam na imię Tatiana. Mam trzydzieści siedem lat. Mieszkam w Polsc-- w Polsce już y [00:12:20.7] TATIANA: Trzy lata. Przyjechaliśmy w dwie-- w dwa tysiące dwudziestym trzecim roku. A jestem mężatką i mam dwóch synów. Mieszkam w takim małym mieście Siedlce. To w pół drogi od Brześcia do Warszawy. Pracuję jako doradca finansowy. Pracuję z domu zdalnie i mam tu w Polsce JDG. I lubię podróżować. Lubię uprawiać sport i lubię być sa-sama. Chodzić na spacery i chodzić na przykład do ka-kawiarni. I mogę iść sama i pić sama kawę z, z jakimś ciastem. I lubię też słuchać różne książki, audiobooki. To wszystko. [00:13:34.5] TEACHER: Super. Bardzo ładnie. Tak, kochanie, czy ty o to chciałaś nam powiedzieć, że ty to masz? [00:13:42.7] TATIANA: Tak. Jedna spółgłoska, jeden znak. [00:13:44.9] TEACHER: Tak, tak, tak. Tylko to będziemy czytali. J D G. [00:13:50.3] TATIANA: J D G. [00:13:51.3] TEACHER: J D G. Bo sama literka nazywa się J D G. Super. Bardzo ładnie. Tak. Dziękuję serdecznie. Może teraz któregoś pana poprosimy. Panów mamy teraz trochę mniej. Dawaj Dmytro, podświetla ci się okienko. Bardzo proszę. [00:14:15.2] DMYTRO: Dobrze. Jestem Dmytro. Mieszkam-- mam dwadzieścia cztery lata. Mieszkam teraz w Warszawie, ale jestem z Ukrainy, z Kijowa. Z zawodu jestem fizykiem, ale teraz nie pracuję, bo nie lubię to. Chcę pracować jako programista. Lubię gry planszowe, gotować, chodzić na spacer. Robić zakupy. [00:15:04.5] TEACHER: Naprawdę? A czego? Ty chyba lubisz kupować wtedy-- żeby lubić zakupy, to trzeba kupować iPhone. [00:15:13.6] DMYTRO: Nie ku-- nie lubię iPhone. [00:15:16.8] TEACHER: To co ci przynosi radość? Marchewki i kapusty tak? [00:15:28.0] DMYTRO: Lubię ko-- lubię chodzić na spacer i robić zakupy, <<>> spacer ma jakąś cel. [00:15:40.5] TEACHER: A, spacer musi mieć cel. Tak? Okej. Na przykład kawka. O takie zakupy ci chodzi? [00:15:46.9] DMYTRO: Tak, tak, tak. Bardzo dobrze. Tak. [00:15:49.8] TEACHER: Rozumiem. Tak. To ja też tak wtedy lubię. Okej. Dziękuję ślicznie. Dobrze. To lecimy dalej. Następna chętna osoba to... [00:16:06.1] speaker_7: Marina. [00:16:07.1] TEACHER: Marina. Dawaj Marina. [00:16:10.5] speaker_7: Mam na imię Marina. Teraz mieszkam w Warszawie, ale jestem z Ukrainy, z Kijowa. Z zawodu jestem nauczycielką języka angielskiego i hiszpańskiego, ale pracu-pracuję jako projektantką stron internetowych. Lubię czytać książki, oglądać filmy, seriale, chodzić na spacery. No tak, to wszystko. [00:16:58.3] TEACHER: Super. Zawsze podziwiam ludzi, którzy lubią chodzić na spacery. Jakby nie mój pies, ja bym tam w ogóle nie wychodziła. Co wy tam robicie? Wam gdzieś tam, nie wiem, bułki rozdają czy kiełbasy za darmo? [00:17:13.9] speaker_7: Nie. To takie cich-ciche miejsce. Nie znam jak <<>> Umirotworienie. [00:17:24.8] TEACHER: Gdzie czuję spokój. Tak? [00:17:27.0] speaker_7: Tak. Gdzie czuję spokój. Bo w domu może być wiele spraw domowych. Trzeba sprzątać, gotować. A na spaceru możesz tylko pić kawę i tak. I wsjo. I wszystko. [00:17:47.7] TEACHER: A, to ty uciekasz przed sprzątaniem na spacer, tak? [00:17:51.8] speaker_7: Tak. [00:17:52.7] TEACHER: Jasne. Teraz rozumiem. Tak, kochanie, jeszcze raz powiedz jako kto pracujesz? Pamiętaj, tam musi być twardo. Cuję, nie ciuję. [00:18:04.1] speaker_7: Pracujesz. Pracuję jako. [00:18:07.1] TEACHER: Jako kto? [00:18:08.9] speaker_7: Pracuję jako projektantką. [00:18:14.3] TEACHER: Jako kto? Nie kim, a jako kto? [00:18:17.4] speaker_7: Projektantka. [00:18:18.7] TEACHER: Super. Pracuję jako projektantka. Projektantka. Ślicznie. Dziękuję pięknie.Tak. Aniu. A my mamy teraz dwie Anie. Mhm. No to Aniu zaczynaj. Ania K. Zacznij nam proszę. [00:18:39.2] ([śmiech]) [00:18:40.3] speaker_8: Dobrze. Mam na imię Ania. Mam trzydzieści lat. Mieszkam w Warszawie. I jestem z Białorusi, z Mińsku, z Mińska. Jestem z zawodu testerką. [00:19:06.4] TEACHER: "Cim", pamiętaj. [00:19:08.4] speaker_8: Testerką. [00:19:10.9] TEACHER: O, testerką. [00:19:11.9] speaker_8: Testerką. Tak. Co lubię? Lubię spacerować z przyjaciółmi. Lubię chodzić na wystawy. Lubię czytać książki. Lubię pić prosecco. [00:19:30.9] ([śmiech]) [00:19:31.4] TEACHER: Mhm. Alkoholowe czy bezalkoholowe? [00:19:35.1] speaker_8: No oczywiście alkoholowe. [00:19:37.4] ([śmiech]) [00:19:37.9] TEACHER: No dla mnie było odkryciem, ale spróbuj też bezalkohol. On ma inny smak. [00:19:43.4] speaker_8: No spróbowałam. No alkoholowe lepiej. [00:19:52.8] ([śmiech]) [00:19:52.8] TEACHER: Mhm. [00:19:53.2] speaker_8: To wszystko. [00:19:54.5] TEACHER: Okej, ślicznie. Bardzo dziękuję. Tak, tutaj była Ania. Kochanie, możemy do ciebie nazywać Hanna czy jakoś inaczej? Tak, teraz do innej dziewczynki mówię. Tam, która w tle ma człowieka gołego. [00:20:11.2] speaker_1: Dzień dobry. [00:20:11.2] TEACHER: Tylko nie taki goły, jak bym chciała. [00:20:15.6] speaker_1: Przepraszam. Za godzinę będę coś jednej z pacjentów gołej. Poproszę poczekać. [00:20:23.3] TEACHER: A dobrze, dobrze, to my tak poczekamy sobie. [00:20:26.0] ([śmiech]) [00:20:28.4] TEACHER: Przedstaw się nam, proszę. [00:20:30.8] speaker_1: Mam na imię Hanna. Hanna Winiarska. Jestem z Ukrainy, miasto Dniepro. Mieszkam we Wrocławiu cztery lata. Mam swoje mieszkanie. Mam trójkę dzieci. Starszy syn siedemnaście lat i bliźniaty pięć lat. Jestem z zawodu pielęgniarką i rehabilitacja sportowa. Rehabilitacja sportowa. W Polsce pracuję w Medicoverze na pół etata jak fizjoterapeuty i wprowadzam swoją jednoosobową działalność cztery lata. [00:21:10.5] TEACHER: Działalność, tak? [00:21:12.5] speaker_1: Tak. No i ostatnie dziesięć minut słucham wszystkich. Myślę, co ja lubię i nie mam ogólnie odpowiedzi na te pytania, bo swój wolny czas spędzam z dziećmi. To albo zajęcia dodatkowe, albo znowu zajęcia jakieś dodatkowe, albo praca, bo muszę pracować dwadzieścia, dwieście dwadzieścia godzin w miesiącu. [00:21:40.9] TEACHER: To ty harujesz jak wół. [00:21:45.3] speaker_1: Tak. [00:21:46.2] TEACHER: Tak. Harować to znaczy ciężko pracować, tak. Takie zwierzę, które ciężko pracuje to jest wół. Taki byk. Ania haruje jak wół. Mhm. A może ty lubisz jakąś kawę specjalną czy jakieś kwiaty? [00:22:05.1] speaker_1: Kwiaty nie lubię, bo moja mama, matka jest-- całe swoje życie trzymała kwiatkową kwiaciarnię. I bardzo ja nienawidzę te kwiaty. [00:22:21.0] TEACHER: Bo ty musiałaś pracować w tej kwiaciarni? Jasne. [00:22:26.8] speaker_1: A kawę oczywiście lubię, jak wszyscy. Tak. [00:22:30.0] TEACHER: No. Okej. Super. Ślicznie dziękuję. Bardzo ładnie. Dobrze. Tak. Dziewczynki mamy odhaczone. Aleksieju, teraz ciebie poprosimy. A tu siedzisz tam jak szpieg. [00:22:46.7] speaker_9: Co to jest szpieg? [00:22:48.4] ([śmiech]) [00:22:48.5] TEACHER: Jak? Szpion. [00:22:50.8] ([śmiech]) [00:22:53.4] speaker_9: Dzień dobry. Mam na imię Aleksiej. Mam czterdzieści lat. Z zawodu jestem pracownik-- prawnikiem, ekonomistą i administratorem. Od roku mieszkam we Wrocławiu. Bardzo lubię to miasto, bo ma piękną architekturę, blisko są góry i ładna przyroda. Podoba mi się też, że blisko są Niemcy, Czechy i Austria. Można tam szybko dojechać samochodem. [00:23:40.6] TEACHER: Tylko czym dojeżdżamy? [00:23:42.4] speaker_9: Samochodem. [00:23:43.6] TEACHER: Mhm. [00:23:47.0] speaker_9: W wolnym czasie lubię spacerować, chodzić do kina, do muzeum i na ciekawe imprezy. [00:23:57.5] TEACHER: Mhm. Super. Dziękuję ślicznie. Aleksieju, powiedz nam proszę jeszcze raz, kim ty jesteś z zawodu? [00:24:06.7] speaker_9: Prawnikiem. [00:24:07.9] TEACHER: Prawnikiem. [00:24:09.4] speaker_9: Prawnikiem. Ekonomistą. [00:24:14.1] TEACHER: Tylko chodzi o to, że prawnik kończy się na zerową końcówkę, a ekonomista kończy się na a. [00:24:19.9] speaker_9: A, ekonomista. [00:24:22.0] TEACHER: Tak samo zobacz jak był Andrij. Dajemy końcówki rodzaju żeńskiego. Jestem ekonomistą.I kimś jeszcze, prawda? [00:24:39.5] speaker_9: Administratorem. [00:24:41.8] TEACHER: Administratorem. Super. Mhm. Bardzo ładnie. Dziękuję pięknie. [00:24:46.1] speaker_9: Dziękuję. [00:24:47.2] TEACHER: Pięknie. Dobrze więc za chwilkę jeszcze dwie, trzy minutki rzeczy takich formalnych i polecimy sobie dalej. Zajęcia nasze rozpoczynamy we wtorki. Zaczynamy o wtorki i czwartki o godzinie dziewiątej. Kończymy mniej więcej dziesiąta trzydzieści. Sam kurs jest troszeczkę dłuższy, ma trzydzieści dwie lekcje i będziemy, żeby zrealizować te trzydzieści dwie lekcje będziemy pracowali na podręczniku dla A2. Tylko pierwsza moja uwaga do tego podręcznika. Jest tam mnóstwo zadań, multum, ale to nie oznacza, że my wszystkie przerobimy je na zajęciach, bo ja wybiorę te najpotrzebniejsze i te, co powinniśmy z Wami przerobić. Bo robienie krok po kroku wszystkich zadań na zajęciach z podręcznika wydaje mi się trochę nudne. Jeżeli na przykład chcecie sobie dopracować, dorobić wszystkie ćwiczenia, nie wiem, czy już został Wam wysłany klucz do tego podręcznika. Jak nie, to ja Wam go podeślę i jak zobaczycie, że którychś zadań nie przerobiliśmy sobie na zajęciach, a przy niektórych tematach ich naprawdę będzie bardzo dużo, nie wiem po co. To w domu będziecie mogli samodzielnie je przerobić i siebie tym wedle tego klucza sprawdzić. Sam kurs. On się skończy takim egzaminem podsumowującym. W zasadzie jak każdy kurs, jak A1, który też będzie się składał z dwóch części, z testu i z mówienia. Tylko że ten egzamin będzie wyglądał troszkę inaczej niż ten był na A2. Mamy też czat na Telegramie. Proszę na nim pisać wszelkie prośby czy pytania, które gdzieś tam nam się pojawią. Tam będę też wysyłała Wam czasami dodatkowe rzeczy do obejrzenia czy na przykład do przerobienia. I to jest w ogóle czat do komunikacji. Piszemy tam, jeżeli chcemy się o czegoś dowiedzieć. Pamiętajcie, tam również jest menadżer. Jeżeli są jakieś pytania takie bardziej techniczne, ale związane z kursem czy tam z papierami, no to kierujemy od razu do nich. Speakingi również. Zachęcam też do speakingów. Studenci je bardzo lubią, tylko trzeba wybrać odpowiedni temat. Można zacząć też od słuchacza, zobaczyć co to w ogóle jest i popatrzeć, sobie przejrzeć listę tematów. Jeżeli one Was zainteresują, no to czemu nie pójść. Pamiętamy na zajęciach włączamy kamerki. Jeżeli widzicie, że no trochę macie gorszy internet, to kamerkę możecie wyłączyć. Tak, ale o tym mi proszę napiszcie czy powiedzcie na początku. Zajęcia będą. Zazwyczaj każde zajęcia są nagrywane i będziecie mieli też do tych zajęć, do tych nagrań dostęp. Tylko pamiętajcie to jedno nagranie jest dostępne w ciągu czternastu dni od dnia nagrania, bo później Zoom je usuwa i ona nam po prostu wylatuje. Więc jeżeli na przykład wiecie, że Was nie będzie na którejś lekcji, a chcecie ją obejrzeć, to możecie ją sobie pobrać, pobrać, sczytać. Będziemy też mieli prace domowe. Większość pewnie z Was wie, że my pracujemy na Edvibe. Tam wykonujemy pracę domową. Czy ona jest obowiązkowa? No w teorii tak, ale w praktyce, jeżeli chcecie ćwiczyć polski i wiecie, że w życiu wy mało macie praktyki, to zachęcam do platformy. Tym bardziej, że na A2 będzie zmiana. To znaczy cały materiał domowy jest podzielony na kilka dni specjalnie, żebyście mogli wchodzić na platformę i na przykład dzisiaj zrobić trochę polskiego i jutro zrobić trochę polskiego. Na przykład tam nie wiem, w sobotę zrobić trochę polskiego. Jeżeli nie macie w tygodniu czasu spoko, możecie to podzielić sobie na cały weekend. Bardzo często tak będzie, że jak wejdziecie na platformę, to tam będzie dzień pierwszy. Robimy zajęcia dla dnia pierwszego. Dzień drugi, dzień trzeci. Pamiętamy, że musimy jeszcze trochę poczekać na dostępy do Edvibe. Dostaniecie zaproszenie na Wasze skrzynki mailowe. Dostaniecie znowu link, dostaniecie znowu login i hasło. Jak ktoś miał maraton A1 to obok pojawi się maraton A2, bo ten A1 będzie nadal się wyświetlał. Na razie czekamy na takie zaproszenie. I jak ktoś płaci za kurs częściami pamiętamy, że co ósme zajęcie będzie ta opłata obowiązywała. Je trzeba będzie podesłać menedżerom. Co jeszcze? Pamiętamy troszkę o zasadach na zajęciach. Próbujemy chodzić na nie regularnie. Też regularnie próbujemy siadać za pracę domową, a nie na ostatni dzień. Bo jak ostatniego dnia robimy sobie z pięć albo nawet z cztery czy z trzy może w głowie zrobić się kasza, bo na A2 dojdzie dodatkowa gramatyka. Bo z pewnością wiecie, że na A1 to my wszystko nie przerobiliśmy, prawda? Dojdą też nowe słowa z podstawowych dziedzin życia, takich jak usługi, jak medycyna, jak praca albo po prostu nasze życie towarzyskie też będzie wchodziło w grę, jak jeżdżenie, podróżowanie, pakowanie. Tych słów trochę będzie, więc spróbujcie wszystkiego nie zostawiać na jeden weekend.Robimy notatki i powtarzamy. Czytamy. Nie zapominamy o czytaniu. Słuchamy. Jak znaleźliście jakiś fajny podcast, to próbujcie tego słuchać też regularnie, tak? A nie raz w miesiąc. Nie boimy się też pomyłek, bo one jeszcze z pewnością będą. I co? Zadajemy pytania. Tak, nawet jak wy chcecie pożartować sobie albo hi hi ha ha coś powiedzieć, to próbujcie to robić po polsku. Tylko pamiętajcie żartów dosłownie nie tłumaczymy, bo to wyjdzie jakaś dupa trochę. Bo dosłownie, dosłownie żartów nikt nie tłumaczy, bo wtedy można się nie zrozumieć. Tyle ode mnie. Jak mamy jakieś pytania to bardzo proszę je zadawajcie. [00:31:32.3] speaker_9: Mam pytanie czy będzie latem jakaś przerwa na przykład? [00:31:37.4] TEACHER: Na ile ty chcesz przerwę? [00:31:40.0] ([śmiech]) [00:31:41.0] speaker_9: Może na tydzień? [00:31:43.6] TEACHER: To ty możesz kochanie ją sobie zrobić. [00:31:45.9] speaker_9: Mhm. [00:31:47.0] TEACHER: Nie ma. No bo w szkole są takie dla dzieci. Tutaj nie będzie, ale chcesz zrobić sobie przerwę, to śmiało sobie uciekaj. [00:31:56.1] speaker_9: No. [00:31:59.1] TEACHER: A wy już to też chcieliście przerwy sobie? To już widzę te takie miny. Już siedzą takie pochmurne. Przerwy nie będzie. Dobrze. Jak będą jakieś pytania, to pamiętamy je zadawać. Okej? Nie boimy się. Ja wiem, że wy macie super znajomego. Taki koleś wasz kolega. Chat GPT się nazywa, ale on też nie wszystko umie i tego pana też trzeba poprawiać, więc najlepiej zapytać się tutaj. Dobra, zanim ruszymy to proponuję, żebyśmy jeszcze troszkę sobie porozmawiali. Włączę nam parę pytań, a wy sobie wybierzecie jakąś liczbę, przeczytacie pytanko i spróbujecie na nie odpowiedzieć. Marino, słońce, zaczynamy od ciebie. Liczebniki przypomnimy sobie trochę. [00:32:59.4] speaker_7: Yy pięć. [00:33:01.1] TEACHER: Mhm. [00:33:05.2] speaker_7: Co najbardziej lubisz w swoim wyglądzie? W swoim wyglądzie najbardziej lubię włosy. Miałam bardzo długie włosy, ale nad tym tygodniu trochę... [00:33:31.9] TEACHER: Skróciłam. [00:33:33.6] speaker_7: Jak? Kak? [00:33:34.9] TEACHER: Skróciłam. [00:33:36.5] speaker_7: Skró-skróciłam. Tak, skróciłam. [00:33:39.4] TEACHER: Dobrze czujesz się w skróconych włosach? [00:33:43.0] speaker_7: Tak. Bardzo dobrze. To pierwszy raz za dziesiąt lat mam takie krótkie włosy. [00:33:51.9] TEACHER: Super. Bardzo dobrze. Dziękuję pięknie. Tak, Paulino, dalej ciebie poproszę. [00:34:00.2] speaker_9: Dwanaście. [00:34:02.1] TEACHER: Jak? [00:34:03.2] speaker_9: Dwanaście. [00:34:04.3] TEACHER: A przepraszam, nie usłyszałam za pierwszym razem. [00:34:09.4] speaker_9: Jakie jest twoje motto? Co jambo i do podróżu. [00:34:15.8] TEACHER: Na przykład Koko Jambo i do przodu. Motto życiowe. [00:34:23.4] speaker_9: Motto to auto? [00:34:25.6] TEACHER: Nie. Motto to kreda. Twoją <<>> kreda. [00:34:31.5] speaker_9: A! Ja nie wiem. [00:34:43.8] TEACHER: No co ty robisz sobie? Co ty mówisz sobie z rana, żeby zmotywować, nie wiem, do dzisiejszego dnia? [00:34:52.0] speaker_9: Ja nie będę o tym mówić. [00:34:55.2] TEACHER: O Jezu, to są jakieś bardzo straszne rzeczy? [00:34:58.4] speaker_9: No to niepięknie wyrażenie. [00:35:02.3] TEACHER: No spoko, a język nie zawsze jest ładny. [00:35:07.2] speaker_9: Jak mówicie kto zdąchł, to tloch. [00:35:13.3] ([śmiech]) [00:35:14.1] ([śmiech]) [00:35:14.2] TEACHER: Okej, a spróbujmy to jakoś przetłumaczyć. Pamiętacie kak but tloch po polsku? [00:35:21.7] ANDREI: Frajer. [00:35:23.3] TEACHER: Frajer. O dobrze. Kto nie zdechnie, ten zostanie frajerem. Tak? [00:35:32.0] speaker_9: Mhm. [00:35:33.3] TEACHER: A spróbujesz za mną to powtórzyć? [00:35:37.1] speaker_9: Kto nie zdechnie, to nie stanie frajerem. [00:35:40.6] TEACHER: Nie. Ten zostanie. [00:35:42.2] speaker_9: A, ten zostanie frajerem. [00:35:44.8] TEACHER: Okej, dobrze. Teraz wiem. Tak, tak. Andreju, dalej poproszę. [00:35:55.2] ANDREI: Dwadzieścia. [00:35:57.6] ([śmiech]) [00:36:05.4] ANDREI: O czym marzysz? Marzę o stałym pobycie w Warszawie. [00:36:12.4] TEACHER: Tak. [00:36:12.5] ANDREI: I o własnym mieszkaniu. [00:36:17.4] TEACHER: Mhm. Super. Też w Warszawie czy w jakimś innym mieście? [00:36:22.1] ANDREI: Nie wiem. Może w Warszawie, może w inszej krainie. [00:36:27.6] TEACHER: W innym kraju. [00:36:28.9] ANDREI: Innym kraju. [00:36:29.9] TEACHER: Mhm. Dobrze, dziękuję. Tak, Haniu. Dalej poproszę. [00:36:37.2] PAULINA: Jaka ja? [00:36:40.5] TEACHER: Kochanie, ty jesteś Hania. A ta dziewczynka blondynka. Gdzie ona? Nie widać. W niebieskim, błękitnym. To ta Ania będzie. [00:36:50.1] PAULINA: To szóstka poproszę. [00:36:52.0] TEACHER: Aha. [00:36:54.7] PAULINA: Jaką dodatkową chciałaśby posiadać? Piękny. Jaka dodatkowa [00:37:02.2] TEACHER: Jaką dodatkową [00:37:05.9] PAULINA: Chciałaśby posiadać na, na przykład pięknie pisać? [00:37:10.8] TEACHER: Mhm. [00:37:12.6] PAULINA: Chcę mieć minus dwadzieścia kilo, jak było do urodzenia moich bliźniąt. [00:37:25.3] TEACHER: Okej. A co, coś trzeba robić? Czy ty nie chcesz nic robić? Po prostu mieć mniej o dwadzieścia kilogramów. [00:37:34.9] PAULINA: Ja to robię, ale mam, mam problem z hormonami, bo na ten czas tak. [00:37:41.7] TEACHER: Mhm. Okej. Kochanie. Mam problem z hormonami. Hormonami. Hormony. Mhm. Dobrze. Tak. Aleksieju, kolejne poproszę. [00:37:56.9] speaker_9: Trzynaście. [00:37:58.5] TEACHER: Mhm. [00:38:01.9] speaker_9: Kto jest twoim ulubionym bohaterem książki, filmy, bajki? [00:38:14.1] TEACHER: Bohater to <<>> <<>> <<>> <<>> [00:38:19.3] speaker_9: <<>> James Bond jest moim lubi-lubimym, ulubionym bohaterem. A ja lubię czytać książki. No to. Ten książki. Nauczny. [00:38:51.1] TEACHER: Naukowe. [00:38:53.1] speaker_9: Naukowe. [00:38:57.3] TEACHER: A one są o Jamesie Bondzie? [00:39:00.3] speaker_9: No to nie. To mój ulubiony bohater. Albo jeżeli rozmawiać o książkach, to, a nie o filmach, to ja lubię książki. Naucz. [00:39:22.9] TEACHER: Naukowe. [00:39:24.4] speaker_9: Naukowe. Naukowe. [00:39:25.5] TEACHER: Naukowe. Dobrze. A lubisz Jamesa Bonda, bo? [00:39:34.6] speaker_9: Bo. No bo. Bo on interesujący bohater. I. [00:39:55.4] TEACHER: Bo to interesujący bohater. [00:39:58.6] speaker_9: Bo to interesujący bohater i. Nie wiem jak to. No i prawdziwy, prawdziwy mężczyzna. [00:40:26.4] TEACHER: Okej. Dobrze. Dziękuję pięknie. Tak, Tatiana, teraz ciebie poproszę wybrać liczbę. [00:40:36.0] TATIANA: Numer dwadzieścia pięć. [00:40:42.6] TEACHER: Mhm. [00:40:44.3] TATIANA: Jakie masz przyjemne wspomnienie? To może być na przykład, kiedy byliśmy nad, nad morzem. Najprzyjemniejsze wspomnienie to są z podróż. Kiedy byliśmy nad morzem w Turcji. To był ostatni czas i kiedy byliśmy w Sankt Piter-Piter-Piterburgu. [00:41:19.8] TEACHER: Petersburgu. [00:41:20.7] TATIANA: Petersburgu. I też jeszcze byli w Polsce. Bardzo podobało mi być w Toruniu. [00:41:30.7] TEACHER: Mhm. Ale to nie, że byłaś sama, tylko że byłaś jeszcze z kimś. [00:41:38.1] TATIANA: Nad morzem to my byliśmy całą, całą rodziną i nawet z mojej matką. A w Toruniu i w Sankt Petersburgu byliśmy razem z mężem. [00:41:53.8] TEACHER: Mhm. Okej, super. Tak. Dziękuję pięknie. Dmytro. Teraz ty wybierz sobie jakąś liczbę. [00:42:03.6] DMYTRO: Osiem. [00:42:05.1] TEACHER: Osiem. Czekaj, szukam ósemki. [00:42:11.1] DMYTRO: Jakie jest twoje ulubione zajęcie? Lubię grać w gry planszowe, gry komputerowe. Lubię prowadzić czas z przyjaciółmi. [00:42:29.3] TEACHER: Spędzać czas z przyjaciółmi. [00:42:31.9] DMYTRO: Spędzać czas z przyjaciółmi. [00:42:34.6] TEACHER: Przyjaciółmi. [00:42:36.0] DMYTRO: Przyjaciółmi. [00:42:37.6] TEACHER: Nie, nie tam ami, a po prostu mi. Z przyjaciółmi. [00:42:42.3] DMYTRO: Z przyjaciółmi. [00:42:43.4] TEACHER: Mhm. [00:42:47.0] DMYTRO: Lubię podróżować. [00:42:51.6] speaker_9: To to wszystko. [00:42:53.6] TEACHER: Ślicznie. Tak, Aniu, dla ciebie jeszcze liczba. [00:42:59.3] speaker_8: Numer trzy. [00:43:01.8] TEACHER: Proszę bardzo. [00:43:05.6] speaker_8: Jak się teraz czujesz? Nasz mi pi... [00:43:12.9] TEACHER: Pięć. [00:43:13.9] speaker_8: Pięć. Czuć emocji. [00:43:17.0] TEACHER: Albo emocji. Tak. [00:43:22.3] speaker_8: No czuję fajnie. [00:43:25.9] TEACHER: Czuję się fajnie. [00:43:27.1] speaker_8: Czuję się fajnie. Czuję się... Ja wiem. Dobra. [00:43:35.6] TEACHER: Dobrze. [00:43:36.7] speaker_8: Dobrze. Wyspana. [00:43:43.8] TEACHER: Jestem wyspana. [00:43:45.7] speaker_8: Jestem wyspana. Jestem... [00:43:59.1] TEACHER: Ale spróbujmy teraz powiedzieć jakieś uczucia albo emocje. Co można czuć? [00:44:07.9] speaker_8: Mogę czuć. [00:44:13.4] TEACHER: Czy można czuć radość? [00:44:16.3] speaker_8: A no tak. [00:44:18.0] TEACHER: Co jeszcze? [00:44:18.8] speaker_8: Mogę czuć radość. Mogę czuć. Zatup. [00:44:29.0] TEACHER: Pomóżmy Ani. Co jeszcze można czuć? [00:44:33.3] speaker_8: Rozpać. [00:44:36.0] TEACHER: Jeszcze raz. Nie słyszę. [00:44:40.1] speaker_1: Smutek. [00:44:41.4] TEACHER: Smutek można czuć. [00:44:46.7] speaker_1: Radość. [00:44:48.1] TEACHER: No już była radość. [00:44:50.1] speaker_1: Szczęścia. [00:44:51.3] TEACHER: Szczęście. [00:44:54.8] speaker_1: Kochania. [00:44:56.6] TEACHER: Nie, nie ma takiego. Jest miłość. [00:44:59.8] speaker_1: Miłość to miłość. [00:45:01.0] TEACHER: Miłość. I jeszcze jedno. [00:45:06.7] speaker_9: Złość. Jest taka. [00:45:08.3] TEACHER: Złość jest. Kto by mógł to powiedzieć, prawda? Złość. Dobrze. Okej. Dziękuję serdecznie za odpowiedzi. Teraz porozmawiamy troszkę na temat człowieka i na temat tego, jak my na przykład się przedstawiamy albo w jaki sposób próbujemy kogoś opisać. Nieważne, czy to jest charakter, czy to jest wygląd. Weźmy sobie teraz, ucieknijmy do podręcznika. Pewnie widzimy, przed nami jest taka tabelka. Jak macie stronę dziewiąta, otwieramy powolutku. Przed nami są pewne grupki, jakieś miejsca ludzi, które za chwilę sobie uzupełnimy i widzimy, że pod spodem, znaczy niżej znajdują się jakieś słowa. Ale najpierw przeczytajmy wszystkie te słowa pogrubione czy wyrażenia pogrubione. Tatiano, przeczytaj nam je, proszę. [00:46:07.2] speaker_8: Charakter. [00:46:08.0] TEACHER: Pierwsze tutaj. [00:46:09.8] speaker_8: Charakter. Rodzina. Wygląd. Stan. [00:46:15.1] TEACHER: Wygląd. [00:46:16.1] speaker_8: Wygląd. Stan cywilny. Zainteresowania. Marzenia. Praca. Czas wolny. [00:46:26.4] TEACHER: Podjedziemy sobie do charakteru i widzimy, że charakter możemy podzielić na dwa, prawda? Na jakie słowa dzielimy charakter? [00:46:38.2] speaker_8: Zalety i wady. [00:46:41.3] TEACHER: Wiemy, że my możemy mieć mocne strony charakteru, charakteru i te niemocne, słabe. To jak myślicie? Zalety to są nasze plusy czy minusy? [00:46:52.7] speaker_8: Zalety to są plusy i wady to są minusy. [00:46:57.0] TEACHER: Bardzo dobrze. A wady to nasze minusy. Na przykład jak ktoś jest agresywny, to to jest jego wada, prawda? A jak ktoś jest pozytywny, to to jest jego zaleta. W wyglądzie mamy kolejne słówka. Przeczytaj je proszę, Tatiano. [00:47:14.8] speaker_8: Wzrost. Sylwetka. Oczy. Włosy. [00:47:20.8] TEACHER: Czy się pojawiły jakieś słowa nieznane? [00:47:24.7] speaker_8: Wzrost to wzrost ili <<>> [00:47:27.8] TEACHER: W centymetrach. [00:47:29.9] speaker_8: Dziękuję. [00:47:30.9] TEACHER: Tak w centymetrach. [00:47:32.1] speaker_8: A sylwetka? [00:47:34.0] TEACHER: A sylwetka inaczej nasza figura. Tak jak ktoś jest na przykład szczupły, ma szczupłą sylwetkę. A jak jest ktoś gruby, no to ma grubą sylwetkę. Czy są jeszcze jakieś nowe słowa dla nas? Okej, to co my sobie zrobimy? Podjedziemy trochę niżej i te wyrażenia, które się znajdują w tej dużej ramce spróbujemy pogrupować. Aleksieju, dla ciebie pierwsze cztery wyrażenia. Podzielimy się po cztery. Czytamy je i mówimy, gdzie to dajemy. Jeżeli słowa nie rozumiemy, no to mówimy: "O, tego nie rozumiem". [00:48:28.0] speaker_9: Spontaniczny. To zalety. [00:48:36.2] TEACHER: Tak, to zalety. Dobrze. [00:48:39.7] speaker_9: Czym się zajmujesz? No to może być praca. [00:48:53.1] TEACHER: Może być praca. Czas wolny.Czym się zajmujesz w czasie wolnym? Też mogłoby być. [00:49:06.2] speaker_9: No tak. [00:49:07.0] TEACHER: Mhm. [00:49:09.2] speaker_9: Chuda to wygląda. [00:49:13.4] TEACHER: Wygląd. [00:49:14.8] speaker_9: Wygląd. Sylwetka. [00:49:18.3] TEACHER: Tak, dobrze. [00:49:20.1] speaker_9: I zamężna to, to, to, to, to stan cywilny. [00:49:29.9] TEACHER: Mhm. Brawo! To jest stan cywilny. Super. Tak. Haniu, następne cztery poproszę. [00:49:37.5] PAULINA: Owalna twarz to wygląd. [00:49:40.4] TEACHER: Mhm. Kochanie. Wygląd. [00:49:43.4] PAULINA: Wygląd. Zawodu to praca. [00:49:47.9] TEACHER: Praca, ca. [00:49:49.9] PAULINA: Ca. Długie, proste. Myślę, że to jest wygląd. Może być. [00:50:00.4] TEACHER: Wygląd. [00:50:01.7] PAULINA: Wygląd. [00:50:03.4] TEACHER: Bardzo dokładnie. [00:50:06.4] PAULINA: I niepunktualna to jest charakter? Zalety? [00:50:14.4] TEACHER: Tak? [00:50:16.3] PAULINA: Niepunktualna. A wady. Wady. No a jak to może dziewczyna i zalety? [00:50:22.4] TEACHER: No nie wiem, w którym świecie. Dla mnie to nawet dziewczyna niepunktualna jest niedobra. Tak kochanie, a długie i proste to jest wygląd, ale wzrost, sylwetka, oczy, włosy. Proszę? [00:50:43.7] PAULINA: Włosy. [00:50:44.9] TEACHER: Włosy. Mhm. Dobrze. Tak, Marino następne cztery bierzemy. [00:50:57.2] speaker_9: Tak. Twoja największa pasja. [00:51:02.6] TEACHER: Mhm. Pasja to jak? [00:51:11.7] speaker_9: Zainteresowania, tak? [00:51:13.4] TEACHER: Ślicznie. Mhm. [00:51:17.4] speaker_9: Zgrabna. To może być wygląd. [00:51:23.2] TEACHER: Wygląd. A gdzie dokładnie damy? [00:51:26.8] speaker_9: Zgrabna. Nie wiem. Albo wzrost, albo sylwetka. [00:51:33.2] TEACHER: Stereotypowo. Zgrabna kobieta to ta, która ma wymiary dziewięćdziesiąt, sześćdziesiąt, dziewięćdziesiąt. [00:51:44.8] speaker_9: A to sylwetka. [00:51:45.9] TEACHER: Mhm. Tak, to do sylwetki pójdzie. [00:51:49.6] speaker_9: Średniego wzrostu. [00:51:51.9] TEACHER: Średniego. [00:51:53.2] speaker_9: Średniego wzrostu to wygląd. Wzrost. [00:51:56.4] TEACHER: Wygląd. [00:51:58.4] speaker_9: Wygląd. [00:51:59.5] TEACHER: I jeszcze? [00:52:05.4] speaker_9: Systematyczny. To może być charakter. [00:52:14.2] TEACHER: Mhm. [00:52:15.6] speaker_9: Zalety. [00:52:16.6] TEACHER: Pięknie. Tak, to są nasze zalety. Pięknie. Zanim polecimy dalej, Hania nam uzupełniała słowo owalna twarz. To kochanie, jeżeli owalna to słowo twarz jest jakiego rodzaju? [00:52:33.4] speaker_9: Żeńskiego? [00:52:36.5] TEACHER: Owalna. Poczuj intuicję, kochanie. [00:52:40.1] PAULINA: Owalna to żeński. [00:52:43.3] TEACHER: Tak. Czyli twarz jest rodzaju żeńskiego. Mhm. Dobrze. Tak, Tatiano, bierzemy kolejne cztery wyrażenia. [00:52:57.7] speaker_8: A ja już poszłam dalej. Można? Systematyczny był, tak? [00:53:04.3] TEACHER: Tak, było systematyczny. O, powinniśmy być tutaj. [00:53:07.9] speaker_8: O podróży dookoła świata to będzie marzenia. [00:53:11.4] TEACHER: Dobrze. [00:53:16.7] speaker_8: Nadwaga to już przetłumaczyłam, że to <<>> <<>> i to będzie sylwetka. [00:53:26.9] TEACHER: Super. [00:53:27.7] speaker_8: Sylwetka. [00:53:29.2] TEACHER: Tak. [00:53:30.8] speaker_8: Jedynak to nie wiem. To kto lubi być sam? [00:53:37.2] TEACHER: Kto niestety został sam i nie ma ani brata, ani siostry. To jest jedynak. [00:53:41.8] speaker_8: Jedynak to znaczy rodzina. [00:53:44.2] TEACHER: Tak. A zobacz, jedynak to chłopak. A jak powiemy o dziewczynce? [00:53:50.7] speaker_8: Jedynka? [00:53:52.1] TEACHER: Jedynka to tramwaj. Dwójka, trójka. [00:53:56.4] speaker_8: Jedynak. [00:53:57.4] TEACHER: Jedynaczka. [00:53:58.8] speaker_8: Jedynaczka. Mhm. I żeglarstwo to też nie wiem te słowo. To będzie- [00:54:09.0] TEACHER: Żaglówka to jest łódka z takim materiałem, którym sterujemy tą łódką. Parusna łódka. To żeglarstwo to taki sport. [00:54:19.6] speaker_8: Mhm. Wtedy to będzie zainteresowania. [00:54:22.4] TEACHER: Mhm. Dobrze, tak. [00:54:23.8] speaker_8: Lub czas wolny jeszcze może być. [00:54:27.0] TEACHER: Też może być. Jak zadamy pytanie czym się teraz zajmujesz, tak? W życiu. Żeglarstwem. Dobrze. Super. Tak, Dmytro bierzemy kolejne cztery. [00:54:43.0] speaker_9: Szatyn. Nie wiem co to jest. [00:54:48.2] TEACHER: Ty jesteś szatynem, bo ty masz ciemne włoski. [00:54:51.2] speaker_9: A to kolor. [00:54:54.1] TEACHER: Tak. Włosów, nie? [00:54:55.6] speaker_9: To włosy. Noszę okulary to wygląd. [00:55:05.0] TEACHER: Tak. [00:55:06.3] ANDREI: Oczy. [00:55:06.7] TEACHER: Tak. Na razie jak ty siebie opisujesz, słuchaj no. Szatyn, noszę okulary. [00:55:12.9] ANDREI: Ee i jako tłumacz. Ee jako tłumacz. Nie wiem, co to znaczy. [00:55:22.1] TEACHER: Na przykład pracuję jako tłumacz z języka polskiego na angielski. [00:55:28.0] ANDREI: Yy <<>> [00:55:29.2] TEACHER: Mhm, mhm. [00:55:30.7] ANDREI: To praca. [00:55:36.5] TEACHER: Tak. I jeszcze jedno poproszę. [00:55:41.3] ANDREI: Kompletnie łysy. To włosy? [00:55:46.2] TEACHER: Tak dobrze. Kompletnie to jest to samo co absolutnie. Możecie używać, ale albo absolutnie, albo kompletnie i tak, tak okej. Tak. Andrieju, następne cztery poproszę. [00:56:00.9] ANDREI: A nerwowy to jest charakter. [00:56:04.7] TEACHER: P. Charakter. [00:56:06.0] ANDREI: Charakter. [00:56:07.5] TEACHER: Tak. [00:56:08.0] ANDREI: Wady. [00:56:09.0] TEACHER: Mhm. [00:56:11.1] ANDREI: Nerwowy. A broda to jest wygląd? [00:56:16.4] TEACHER: Wygląd, tak. [00:56:18.4] ANDREI: Włosy. [00:56:19.3] TEACHER: Mhm. [00:56:21.5] ANDREI: Broda. U własnym domu. To jest mieszkanie? [00:56:31.1] TEACHER: A jest taka rubryczka mieszkania czy może jakieś marzenia? [00:56:35.6] ANDREI: Marzenia. [00:56:36.6] TEACHER: Tak. [00:56:37.2] ANDREI: Tak marzenia. [00:56:41.3] TEACHER: I jeszcze jedno. [00:56:42.6] ANDREI: Czy masz rodzeństwo? Czy masz rodzeństwo? To jest rodzina. [00:56:48.5] TEACHER: Bardzo dobrze. Tak. Dopiszmy sobie jeszcze jedną rzecz do słowa broda. Ja ją tu wyniosę. Broda to jak my mamy już taki co najmniej centymetr włosów, prawda? Dwa, trzy i cztery. Ale popatrzmy. O, czy Andriej ma brodę? Jak myślicie? Popatrzcie wszyscy na Andrieja. [00:57:11.9] ANDREI: To nie broda. [00:57:13.1] TEACHER: To nie broda. Co to jest? [00:57:16.9] ANDREI: I nie wąsy. [00:57:18.1] TEACHER: I nie wąsy. [00:57:19.5] ([śmiech]) [00:57:21.8] TEACHER: To będzie raczej zarost. Taki delikatny. Tak, widzimy takie delikatne włoski. To będzie zarost. Natomiast można też powiedzieć no bo włoski nam tam zarastają i można powiedzieć, że wtedy Andriej albo na przykład Dmytro są zalesieni. Jeden mężczyzna jest wtedy zalesiony, nieogolony, tak jakby trochę mu delikatnie las urósł tutaj. Dobrze. Tak. Polino, czytamy dalej. Kolejne cztery. [00:58:05.8] PAULINA: Piwny. Yy co to jest piwny? [00:58:10.5] TEACHER: Taki kolor brązowy. Albo kolor piwa. Taki sam. [00:58:17.5] PAULINA: Mhm. To może być to wygląd oczy? [00:58:23.8] TEACHER: Tak. Dobrze. Mhm. [00:58:27.5] PAULINA: Tak. Bezdzietny to rodzina. [00:58:30.9] TEACHER: Mhm. [00:58:32.6] PAULINA: Ciemny z grzywką to wygląd włosy. [00:58:38.1] TEACHER: Super. Czy ktoś z nas ma grzywkę teraz, Polina? [00:58:45.3] PAULINA: Marina tam coś pokazuje. [00:58:48.1] TEACHER: Tak, Marina ma grzywkę. Ano pokażmy. Chowasz przed nami grzywkę za tymi słuchawkami? [00:58:57.1] speaker_8: Grzywka to czolka na pewnie. [00:58:58.9] TEACHER: Tak, tak, tak, tak. Mhm. O, zobacz. Dmytro nie chowa przed nami grzywki. A ty schowałeś? Tak. Można dalej, Polino. [00:59:15.5] PAULINA: Tak. Cierpli-cierpliwa to jest charakter zalety. [00:59:20.5] TEACHER: Tak. Tylko cierpliwa. [00:59:22.7] PAULINA: Cierpliwa. [00:59:23.8] TEACHER: Mhm. Dobrze. Aniu, doczytaj proszę te słówka. [00:59:35.8] speaker_8: Zielone to oczy. [00:59:38.6] TEACHER: Mhm. [00:59:40.3] speaker_8: Jestem emerytem. No praca. [00:59:45.9] TEACHER: Dobrze. [00:59:48.2] speaker_8: Czytam kryminały. Czas wolny. [00:59:53.1] TEACHER: Mhm. [00:59:54.7] speaker_8: I lubię chodzić po gó-górach. Tak samo czas wolny. [01:00:01.0] TEACHER: Okej. Super. Dobrze. Pięknie. Za chwilkę spróbujemy odsłuchać kilka nagrań i zobaczyć, usłyszeć pewne wyrażenia, które się powtórzą z tego zadania, ale też będą pewne nowe, które opisują na przykład nas. Będą ludzie: Angela, Mami, Javier, Tom i Uwe i będą o sobie troszkę opowiadać. My z wami spróbujemy za chwilkę uzupełnić tę tabelkę, odpowiadając na pytania, kim oni są. Jak usłyszymy ich narodowość, to wpisujemy narodowość. Jeżeli powiedzą coś o swoim zawodzie, to wpisz też wpisujemy, kim są z zawodu. Każdy z nich będzie też opisywał swój wygląd albo charakter. Proszę posłuchać i zanotować te informacje. Trzeba później odpowiedzieć na pytania, czym te osoby się interesują, co lubią i jeszcze powiedzą, czego nie lubią. Dopiszcie, dopiszcie sobie proszę to pytanie.I ostatnie, na które odpowiedzą, to o czym ktoś z nich marzy. Czy my te pytania wszyscy w pełni rozumiemy? Ałł, ałł, ałł. Rozumiemy? [01:01:24.5] speaker_8: Tak. [01:01:25.4] TEACHER: O, dobrze, dobrze. Mhm. Tak. Chwileczkę. Przygotujcie sobie coś do pisania, bo za momencik sobie zaczniemy. A mnie jak zwykle gdzieś te uciekły. Tak. Zaczniemy sobie od Angeli i posłuchamy też Mami i Javiera. Tak, chwileczkę. Op. Zaczynamy. [01:01:57.2] TEXTBOOK_AUDIO: Czy opowiedzieć coś o sobie? Dlaczego nie? Jestem Angela Brown. Jestem Angielką, ale mam też polskie korzenie. Mój dziadek był Polakiem. Moja matka świetnie mówi po polsku. Mam dwadzieścia osiem lat. Pracuję jako lektorka języka angielskiego. Jestem wysoka i szczupła. Mam długie, jasne włosy i niebieskie oczy. Kiedy byłam mała, miałam piegi i rude loki. Jestem rozwiedziona, ale nie lubię tego słowa. Wolna brzmi o wiele lepiej. Interesuję się literaturą i współczesnym kinem. Co jeszcze? Lubię koty. Nie przepadam za bigosem. Marzę o dalekich podróżach. Mój charakter? Jestem zdecydowana i pewna siebie. Czasem zbyt pewna. To chyba wada. [01:03:05.5] TEACHER: Posłuchamy jeszcze raz. [01:03:09.7] TEXTBOOK_AUDIO: Czy możecie opowiedzieć coś o sobie? Dlaczego nie? Jestem Angela Brown. Jestem Angielką, ale mam też polskie korzenie. Mój dziadek był Polakiem. Moja matka świetnie mówi po polsku. Mam dwadzieścia osiem lat. Pracuję jako lektorka języka angielskiego. Jestem wysoka i szczupła. Mam długie, jasne włosy i niebieskie oczy. Kiedy byłam mała, miałam piegi i rude loki. Jestem rozwiedziona, ale nie lubię tego słowa. Wolna brzmi o wiele lepiej. Interesuję się literaturą i współczesnym kinem. Co jeszcze? Lubię koty. Nie przepadam za bigosem. Marzę o dalekich podróżach. Mój charakter? Jestem zdecydowana i pewna siebie. Czasem zbyt pewna. To chyba wada. [01:04:17.6] TEACHER: Za chwilkę uzupełnimy sobie Angelę. Jeżeli się pojawiły jakieś nieznane słowa albo konstrukcje, to jak uzupełnimy Angelę, można będzie się zapytać. Okej? Tak. No to zacznijmy. Dmytro, co to usłyszałeś o tym, kim ona jest ta Angela? Uzupełnij nam pierwszy kwadracik. [01:04:38.8] DMYTRO: Jest Angela Brown. [01:04:43.6] TEACHER: Tak, to Angela Brown. [01:04:45.7] DMYTRO: To Angela Brown. Jest Angielką. Ma dwadzieścia osiem lat. Pracuje jako lektorka z języka angielskiego. [01:05:00.0] TEACHER: Mhm. [01:05:05.0] DMYTRO: To wszystko. [01:05:06.0] TEACHER: Super. Bardzo dobrze. Tak. To, Paulina, dla ciebie druga. Jaka ona jest? Najpierw skupiamy się na wyglądzie. [01:05:16.9] speaker_8: To nie wszystko. [01:05:20.5] TEACHER: Ja... Chwila. Ja rozumiem, że wy może wypisaliście wszystko, ale Dmytro zrobił wszystko, co jest potrzebne w tym zadaniu. [01:05:32.5] DMYTRO: Jeszcze Angela powiedziała, że dziadek jest Polakiem i so Angela ma polskie... [01:05:57.8] TEACHER: Korzenie. [01:05:58.7] DMYTRO: Korzenie. [01:05:59.6] TEACHER: Tak. Ma polskie korzenie. W nagraniu będzie dużo wszystkiego, tak, ale zadanie jest takie, żeby usłyszeć konkretne informacje. Bo jak zaczniemy przekazywać wszystko, to my jedno nagranie będziemy robili dziesięć minut albo i piętnaście. Tak, ma polskie korzenie. Dobrze. Paulina, jej wygląd. [01:06:26.7] speaker_8: Jej wygląd. Tak. Ona jest szczupła, z niebieskimi ocza, oczymi. Oczami. [01:06:34.3] TEACHER: Oczami. [01:06:36.1] speaker_8: Włosy ja nie <<>> zapomnieć. [01:06:40.2] TEACHER: Ktoś nam podpowie, co tam Angela ma z włosami? [01:06:44.1] speaker_8: Długie, jasne włosy. [01:06:47.4] TEACHER: Tak. Ma długie, jasne włosy. [01:06:50.1] speaker_8: Wcześniej miała piegi i rude loki, ale ja nie wiem. Piegi. [01:06:57.7] TEACHER: Tak. Zaraz sobie napiszemy. Miała piegi i loki. Piegi to te rude kropki, które wyskakują nam tu na twarzy, jak mamy słoneczko, jak słoneczko wychodzi i to wyskakują takie piegi. Tak, kropki rude.Wiosnuszki. Tak to jest to. A loki to takie kręcone włoski, prawda? Jak Ludwik XIV miał. Tak. A jeżeli chodzi o jej charakter. Andrieju, coś usłyszałeś? [01:07:38.9] speaker_9: Mhm. A ona jest zdecydowana i pewna o sobie. [01:07:48.1] TEACHER: Pewna siebie. [01:07:49.8] speaker_9: Pewna siebie. I dużo pewna. [01:07:55.9] TEACHER: Bardzo pewna siebie. [01:07:56.9] speaker_9: Bardzo, bardzo pewna. [01:07:58.7] TEACHER: Tak, bardzo pewna siebie. Mhm. Tak. Czy my te wyrażenia rozumiemy? Zdecydowana i pewna siebie. [01:08:09.6] speaker_9: Nie wiem, co to jest zdecydowana. [01:08:12.3] TEACHER: Ale znasz słowo decyzja? [01:08:15.7] speaker_9: Tak. [01:08:16.5] TEACHER: O widzisz. A pokręć w główce. Jaki można przymiotnik utworzyć, żeby oznaczał człowieka? [01:08:27.2] speaker_9: Decyzyjne. [01:08:28.5] TEACHER: O super. Tak, tak, tak. Mhm. Dobrze. Tak. Kolejne pytanko. Marina. Czym ona się interesuje ta Angela? [01:08:45.9] speaker_8: Ona interesuje się literaturą i współ... [01:08:55.7] TEACHER: czesnym? [01:08:56.9] speaker_8: Współczesnym kinem. Kinem. [01:09:05.8] TEACHER: Jak ktoś maluje. Tam było malowanie to. [01:09:14.0] speaker_8: Współczesnym? [01:09:15.3] speaker_9: Nie, kinem. [01:09:16.9] TEACHER: Chyba kinem było. Co ja wymyśliłam sobie? Okej, niech będzie kinem, tylko współczesnym. Nie, nie współczesnym, a współczesnym, ponieważ- [01:09:24.7] speaker_8: Współczesnym, mhm. [01:09:26.8] TEACHER: Znaczy przetłumaczyłaś dobrze, tak? <<>> Ale współczesnym. Dobrze. Aniu, a co ona lubi? [01:09:40.9] speaker_9: Tak. Ona lubie kotków. [01:09:49.7] TEACHER: Lubi koty. [01:09:51.2] speaker_9: Lubię koty. [01:09:52.7] TEACHER: Mhm. [01:09:59.2] speaker_9: I nie wiem, czy jeszcze. [01:10:05.0] TEACHER: Coś jeszcze lubi ta Angela? [01:10:08.3] speaker_8: Tam było coś niezrozumiałe. Tam ta, ta, ta. <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> <<>> [01:10:14.6] TEACHER: To tam nie lubi. Tamtego nie lubi. Czego nie lubi? Ona powiedziała, że ona nie lubi. Jaka to była potrawa? [01:10:26.6] speaker_9: Bigos. [01:10:27.1] TEACHER: Bigos, prawda? Można powiedzieć nie lubię bigosu albo nie przepadam za bigosem. To jest to samo, tylko gramatycznie wygląda inaczej. Można powiedzieć bardzo nie lubię bigosu albo nie przepadam za bigosem. Ma to samo znaczenie. A ona jeszcze czegoś nie lubi, czy tylko tego bigosu? [01:10:57.3] speaker_9: Nie lubię. Nazywa się rozwiedziony. [01:11:01.7] speaker_8: Aaa. [01:11:02.7] TEACHER: Tak. Mhm. I słowa rozwiedziona nie lubi. Dobrze. [01:11:08.9] speaker_8: To jest wolna. [01:11:10.7] TEACHER: Tak. To wtedy co ona lubi? Jakie słowo? [01:11:14.3] speaker_8: Wolna. [01:11:15.3] TEACHER: Tak. Lubi słowo wolna. Dobrze. Tak. Mhm. Chwileczka. Rozwiedziona. Tatiano, a o czym ona marzy? [01:11:31.6] speaker_8: Ona marzy o dalekich podróżach. [01:11:34.7] TEACHER: Mhm. O dalekich podróżach. To jak ona jest z Wielkiej Brytanii, to dla niej dalekie podróże to jakie kraje na przykład? [01:11:46.2] speaker_8: Polska też może być dalekim podróżom. [01:11:50.9] TEACHER: Tak, tylko daleką podróżą. [01:11:53.9] speaker_8: Daleką podróżą. Antarktyda. [01:11:58.3] TEACHER: O tak. [01:11:59.7] speaker_8: Stany Zjednoczone z Ameryki. [01:12:02.7] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak? A Australię chciałeś powiedzieć? Czy coś innego? [01:12:15.1] speaker_8: Tak, tak, tak. Tak. [01:12:16.6] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Za chwilkę popatrzymy na kolejną dziewczynkę i nam imię troszkę chyba zdradza jej pochodzenie. Jak myślicie, Mami, z jakiej części świata może być? [01:12:31.5] speaker_1: Z Japonii? [01:12:33.2] TEACHER: Tak. Coś z Japonii będzie. Mhm. Tak. O, słuchajmy teraz tej dziewczynki. [01:12:40.5] TEXTBOOK_AUDIO: Nazywam się Mami Takada. Jestem z Japonii. Mam dwadzieścia lat. Jak wyglądam? Jak typowa Japonka. Ciemne oczy, czarne, proste włosy. Nie jestem wysoka. Znajomi mówią, że jestem filigranowa, a moja mama, że za chuda. Nie lubię biegać. Nie lubię też piwa z sokiem. Interesuję się sztuką. Bardzo lubię malować. Chciałabym studiować malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. To teraz moje największe marzenie. Jaka jestem? Nieśmiała. Aha. Nie mam męża ani dzieci. [01:13:30.1] TEACHER: I jeszcze raz posłuchajmy. [01:13:32.7] TEXTBOOK_AUDIO: Nazywam się Mami Takada. Jestem z Japonii. Mam dwadzieścia lat. Jak wyglądam? Jak typowa Japonka. Ciemne oczy, czarne, proste włosy. Nie jestem wysoka. Znajomi mówią, że jestem filigranowa, a moja mama, że za chuda. Nie lubię biegać. Nie lubię też piwa z sokiem. Interesuję się sztuką. Bardzo lubię malować. Chciałabym studiować malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. To teraz moje największe marzenie. Jaka jestem? Nieśmiała. Aha, nie mam męża ani dzieci. [01:14:20.9] TEACHER: Zaczynamy. Aleksieju, Mami. Kim ona jest? [01:14:27.6] speaker_9: Mami. To ona jest typowa Japonka. [01:14:33.6] TEACHER: Ale kochanie, używasz czasownika jest, więc ty ją przedstawiasz. Proszę o narzędnik. Jest Angielką. [01:14:43.0] speaker_9: Japonką. [01:14:44.3] TEACHER: Jaką? [01:14:47.3] speaker_9: Typową. [01:14:47.7] TEACHER: Użyłeś słowa tak, typową Japonką. [01:14:50.8] speaker_9: Japonką. [01:14:52.2] TEACHER: Tak. [01:14:52.8] speaker_9: Mam dwadzieścia dwa lata. [01:14:55.9] TEACHER: Ty masz dwadzieścia dwa lata? [01:14:58.4] speaker_9: Nie, nie ja mam. Ona ma. [01:15:00.0] ([śmiech]) [01:15:00.8] TEACHER: Ona ma. [01:15:02.4] speaker_9: Dwadzieścia dwa lata. [01:15:06.9] TEACHER: Na pewno dwadzieścia dwa powiedziała? [01:15:10.7] speaker_9: Tak. Dwadzieścia dwa. [01:15:13.4] ANDREI: Dwadzieścia. [01:15:14.0] TEACHER: Dwadzieścia. [01:15:14.0] speaker_9: Dwadzieścia? Ach. [01:15:15.4] TEACHER: Aleksieju, co ty starzesz kobiety? Oszalałeś? Nie wolno tak robić. [01:15:20.5] ([śmiech]) [01:15:23.3] speaker_9: Ona ma ciemne oczy i czarne proste włosy. [01:15:30.9] TEACHER: Okej, to wpiszemy sobie do wyglądu. Ciemne oczy. A jakie włosy? [01:15:38.3] speaker_9: Czarne. [01:15:40.0] TEACHER: Krótkie? [01:15:43.4] speaker_9: Proste. [01:15:45.1] TEACHER: A, czarne proste włosy, tak? [01:15:47.2] speaker_9: Proste włosy, tak. [01:15:48.0] TEACHER: Mhm. Dobrze. Tak. Paulino, chcesz-- chcemy jeszcze coś jej dodać do wyglądu? [01:16:03.3] speaker_9: Ja więcej nic nie zapisałam. [01:16:06.0] TEACHER: Tak. Tatiana, ty coś masz? [01:16:09.8] TEXTBOOK_AUDIO: Ludzie mówią, że ona jest filigranowa, a mama mówi, że ona jest za chuda. [01:16:16.2] TEACHER: Mhm. Za chuda to chyba rozumiemy, co jest. A czym jest filigranowa? [01:16:23.3] TEXTBOOK_AUDIO: Ja myślałam, że to jest taka jak statuetka, jak farforowa statuetka. [01:16:32.2] ([śmiech]) [01:16:32.7] TEACHER: Tak, coś w tym stylu. Ale że ona ma takie, taka malutka, drobniutka ona jest, bo zazwyczaj każda typowa Azjatka to jest taka kobieta, nawet dorosła, ona ma takie ciało dziewczynki, bo ona jest taka drobna i szczupła. Tak, ciało dziewczynki, taka filigranowa. Dobrze, Aniu, chcemy coś wpisać o jej charakterze? Jak ona jest z charakteru? [01:17:10.5] speaker_9: Nieśmiała. [01:17:15.1] TEACHER: Mhm. Tak. Nieśmiała. Jeszcze jakaś? Jak nie ma słowa, to mówimy nie. To wszystko. Nieśmiała. [01:17:31.8] speaker_9: To wszystko, tak. [01:17:33.3] TEACHER: No dobrze. Tak. Andreju, a czym ona się interesuje? [01:17:40.0] ANDREI: Ona interesuje się sztuką i malar-- malowaniem. [01:17:46.7] TEACHER: Mhm. Tak, malowaniem. Tam zabrzmiało właśnie to troszkę inne słowo. Malarstwem. [01:17:58.6] ANDREI: Malarstwem, malarstwem. [01:17:58.7] TEACHER: Malarstwem. Dobrze. Paulina, a usłyszałaś coś o tym, co ona lubi? [01:18:09.4] speaker_9: Lubię malować. [01:18:11.3] TEACHER: Mhm. A może czegoś nie lubi? [01:18:16.0] speaker_9: A nie lubię biegać i piwo z sokiem. [01:18:19.7] TEACHER: Tak. Mhm. Rozumiemy, co to za piwo z sokiem? Polacy do piwa bardzo często, kto lubi, mogą dodawać sobie syrop i najpopularniejszy syrop to jakiś malinowy, wiśniowy, śliwkowy. Tak. Dobrze. A Marino, czy ona o czymś marzy, ta Mami? [01:18:49.7] speaker_9: Tak. Marzę o- [01:18:52.8] TEACHER: Marzy. Nie rży, bo rży to koń. [01:18:57.6] speaker_9: Marzę o studiowaniu w Krakowie. [01:19:03.2] TEACHER: Mhm. [01:19:04.9] speaker_9: Malarstwo. [01:19:06.8] TEACHER: Tak. O studiowaniu czego? Malarstwa. [01:19:10.0] speaker_9: Malarstwa w Krakowie. [01:19:12.0] TEACHER: Super. Usłyszeliście, gdzie Polak studiuje takie artystyczne kierunki? [01:19:20.2] TEXTBOOK_AUDIO: Akademia Sztuk Pięknych. [01:19:23.2] TEACHER: Bardzo dobrze. Tak. W skrócie zapiszemy sobie na ASP. Tak, bo to nie jest typowy uniwersytet czy politechnika. To jest Akademia Sztuk Pięknych.Brawo! Tak. No i odsłuchamy sobie teraz Javiera. Javier to mężczyzna i teraz zobaczycie sobie, że on ma inny sposób przedstawiania się. Posłuchajmy. [01:19:49.3] TEXTBOOK_AUDIO: Jestem Javier. Javier Perez z Argentyny. Kawaler, brunet, oczy piwne. Noszę brodę i wąsy. Wzrost? Jak to się mówi po polsku, jestem średniego wzrostu i raczej szczupły. Koleżanki mówią, że jestem przystojny. Trudno powiedzieć, kim jestem z zawodu. Przede wszystkim muzykiem, ale robiłem w życiu dużo różnych rzeczy, chociaż mam dopiero trzydzieści lat. Interesuję się wszystkim. Uwielbiam tańczyć. Jestem bardzo spontaniczny, towarzyski i zawsze zadowolony z życia. Nie lubię tylko aroganckich ludzi. Marzę, żeby otworzyć w Krakowie szkołę tańca. Jestem Javier. Javier Perez z Argentyny. Kawaler, brunet, oczy piwne. Noszę brodę i wąsy. Wzrost? Jak to się mówi po polsku, jestem średniego wzrostu i raczej szczupły. Koleżanki mówią, że jestem przystojny. Trudno powiedzieć, kim jestem z zawodu. Przede wszystkim muzykiem, ale robiłem w życiu dużo różnych rzeczy, chociaż mam dopiero trzydzieści lat. Interesuję się wszystkim. Uwielbiam tańczyć. Jestem bardzo spontaniczny, towarzyski i zawsze zadowolony z życia. Nie lubię tylko aroganckich ludzi. Marzę, żeby otworzyć w Krakowie szkołę tańca. [01:21:38.9] TEACHER: Tak. To skupiamy się teraz na Javierze. To może tak. Tatiano, zacznijmy proszę od ciebie. Kim jest ten Javier? [01:21:51.0] speaker_9: On jest Argentyńczykiem. [01:21:55.0] TEACHER: Mhm. Tak. [01:21:56.6] speaker_9: On jest-- przyjechał z Argentyny. Jest kawalerem. Z zawodu on jest muzykiem, ale już pracował w różnych miejscach. Nie patrząc na to, że on ma tylko trzydzieści lat. [01:22:23.4] TEACHER: Czekaj, ty chytra. Tak. Nie patrząc na to? [01:22:30.2] speaker_9: Nie patrząc na to, że on ma tylko trzydzieści lat. [01:22:33.0] TEACHER: Mhm. Okej. Super. Dobrze. Tak. Teraz patrzymy dalej. Jeżeli chodzi o jego wygląd. Andrieju, mamy coś? [01:22:51.9] ANDREI: Mam. On jest średniego, średniego wzrostu. On jest brunet z piwnymi oczami. [01:23:04.7] TEACHER: Piwnymi oczami, tak? [01:23:06.3] ANDREI: Piw- piw- piw- [01:23:09.2] TEACHER: Piwnymi. [01:23:10.3] ANDREI: Piwnymi, okej, oczami. Ma broda i- [01:23:17.5] TEACHER: Ty masz brodę. Ty nie masz brody. [01:23:20.9] ANDREI: On ma broda. [01:23:23.2] TEACHER: Brodę. [01:23:24.9] ANDREI: Brodę. [01:23:25.8] TEACHER: Mhm. I coś jeszcze nosi. On nosi brodę i o tutaj. [01:23:36.3] ANDREI: Nie pamiętam. [01:23:37.4] TEXTBOOK_AUDIO: Wąsy. [01:23:38.9] ANDREI: Wąsy? [01:23:40.1] TEACHER: Tak. [01:23:45.0] ANDREI: A jego koleżanki... [01:23:51.2] TEACHER: Mówią. [01:23:52.4] ANDREI: Mówią, on jest przystojny. [01:23:56.0] TEACHER: Tak. Mhm. Dobrze. Tak. Aleksieju, czy on coś powiedział o swoim charakterze? [01:24:16.8] speaker_1: Nie wiem. [01:24:19.3] TEACHER: Okej. Dmytro, czy on coś powiedział o swoim charakterze, ten Javier? [01:24:24.6] TEXTBOOK_AUDIO: Nie wiem, bo słuchałem tylko przystojny. [01:24:28.1] TEACHER: I koniec, tak? I więcej już nic nie usłyszałeś. [01:24:32.4] speaker_9: Spontanny. [01:24:34.1] ANDREI: Spontanny. [01:24:34.6] TEACHER: Spontaniczny. [01:24:37.1] speaker_9: Towarzyski. [01:24:39.9] TEACHER: Towarzyski. [01:24:41.8] speaker_9: I zadowolony z życia. [01:24:43.6] TEACHER: Tak. Zadowolony z życia. A sobie pożyje w Polsce rok, zobaczy tę polską pogodę i nici z jego towarzyskości. Dobrze. Tak. Popatrzmy teraz na jego zainteresowania. Paulino, czym się interesuje ten Javier? [01:25:04.8] speaker_9: Interesuje się tańcami. [01:25:08.0] TEACHER: Mhm. [01:25:10.4] speaker_9: No i lubi też tańczyć. [01:25:12.9] TEACHER: Tak. No to sobie napiszemy. Lubi tańczyć. Dobrze. Tak. Marino, czy on czegoś nie lubi? [01:25:23.5] speaker_9: Tak. Nie lubi aroganckich ludzi. Nie wiem, co to znaczy. [01:25:30.4] TEACHER: Arogancki to znaczy człowiek chamski. To nie jest tak samo niestety jak w języku angielskim, tylko ma inne znaczenie. Arogancki to znaczy chamski.Ten, który nie umie dobrze się zachowywać. Tak. Aniu, a jeżeli chodzi o jego marzenia, on marzy o czymś? [01:25:55.7] speaker_8: On marzy... Pójście w szkołę tańca? [01:26:04.2] TEACHER: Pójść. [01:26:04.4] PAULINA: Poszyć. [01:26:05.2] speaker_14: Otworzyć. [01:26:05.7] TEACHER: Otworzyć. [01:26:06.6] speaker_8: Otworzyć. W Krakowie szkołę. [01:26:12.1] TEACHER: Tak. Szkołę tańca w Krakowie. Mhm. Dobrze, czyli być jej dyrektorem, prawda? A nie uczniem. [01:26:20.2] speaker_8: Mhm. [01:26:20.7] TEACHER: Mhm. Super. Bardzo dobrze. Tak. Czy być może tu się jakieś pytania pojawiły? Mhm. Jeszcze mamy z parę minut. Za chwilkę zrobimy sobie malutkie podsumowanie. Podzielę was kochani na małe pary, na małe grupki. Wam wyskoczą, dam wam jedno zadanie. Zadanie będzie polegało na tym, że na tym, żeby popatrzeć na obrazek i spróbować opisać człowieka. Zwracacie uwagę przede wszystkim na to, czy wy wiecie, kim on jest. Być może z zawodu albo z narodowości. Zwracamy uwagę na włosy, na oczy, na wiek, na to, ile ma lat na przykład, albo na to, czy jest chudy, czy jest szczupły, czy jest przystojny, czy nosi brodę, czy nie, czy nosi okulary, czy nie. Albo jako kto pracuje. Wyskoczył wam ten link? Dobrze, to jedną osobę poproszę, ażeby ta osoba udostępniała ekran. Chwileczkę. Mhm. Próbujemy opisać. Jak widzimy zaproszenie, to uciekamy. Aleksieju, uciekaj do salki.Tak. Udało się dużo opisać postaci? [01:35:57.5] speaker_9: Tak. [01:36:00.3] TEACHER: Aha. Ile obrazków przerobiliście? [01:36:07.1] speaker_9: Jedno obrazku. [01:36:09.4] TEACHER: O super, bo niektórzy zdążyli po cztery zrobić, prawda? [01:36:16.7] speaker_9: My bardzo podrobie. [01:36:19.4] TEACHER: Bardzo szczegółowo. [01:36:21.2] speaker_9: Szczegółowo. [01:36:22.9] TEACHER: Szczegółowo. [01:36:22.9] speaker_9: Szczegółowo. [01:36:24.9] TEACHER: Szcze-góło-wo. [01:36:29.8] speaker_9: Szcze-góło-wo. [01:36:32.3] TEACHER: Tak jest. Kochani, w domku będę prosiła o przerobienie zadania numer jeden. Najpierw poczekamy sobie na. Czekamy na zaproszenie na Edvibe. Powinno przyjść dzisiaj. Jeżeli gdyby nie będzie to proszę troszkę poczekać. Co jeszcze? To zadanie będzie podzielone. W pierwszym dniu trzeba będzie postarać się opisać osoby, które widzicie na obrazku. Na drugim dniu przypominamy sobie, jak zadajemy pytania, w tam trzecim coś chyba napisać troszeczkę coś o sobie. Możecie rozłożyć to na kilka dni. Możecie to rozłożyć na jeden dzień. Coś robimy z rana, w obiad, na przykład wieczorem. A na początek poczekamy na zaproszenie. Na dzisiaj sobie kończymy. Jak mamy pytania, to je zadajemy. [01:37:22.0] speaker_9: Dziękuję. Nie mam pytań. [01:37:25.2] TEACHER: Dobrze. To uciekajcie odpoczywać. Pamiętajcie, że dzisiaj możecie jeszcze zrobić zakupy. Jutro już takich zakupów nie zrobicie. [01:37:33.2] speaker_9: A w sobotę? W sobotę też nie pracują. [01:37:37.3] TEACHER: Zrobisz, ale chyba będzie skrócony dzień. Biedronka może też pracować do osiemnastej albo i to do czternastej. To zależy, bo będą na pewno skrócone dni. [01:37:54.0] speaker_9: Dobrze, dziękuję. [01:37:55.3] TEACHER: Trzymajcie się cieplutko. Widzimy się we wtorek. Do zobaczenia. [01:37:59.0] speaker_9: Do zobaczenia. Pa pa.